1 Tessalonicenses 2
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARA
1 Tolanoo nggalei! Ei basa nggei bubuluk, neu faik ai neti makalalaꞌok Manetualain uen nai Tesalonika ndia, ai mbusen ta titi neu dae no sosoa tak.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ei boe oo, masaneda neu faik ai bei ta mini Tesalonika miu ndia, te hataholi la malai kota Filipi, lakatotoꞌak ma tao doidoso ai so. Tehuu, Manetualain natetea ai dale nala, de ai mambalani tui-bengga Ndia Hala Malolen neu ei, leo mae hataholi noꞌu kala tala nau lo ai.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Faik ndia, ai mini Hala Malole neu ei, nai Tesalonika, te ai ta mini nanonoli pepekok. Ai ta neti tao manggonggoa, do, mapuputak ei. Ta!
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Makahulun, ai neti mia dale ndoos. Manetualain mesa kana nadenu ai mini Hala Malole ndia neu ei. Ai ta sangga tao mamahoko hataholi, te tao mamahoko Manetualain, huu Ndia ndia uku sudi ai dale nala, nae, ndoos, do, pepekok.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ei bubuluk mae, ai ta masapepeko, nakalenak bali ta sangga nanalak sen esa dua, neme ei mai. Manetualain bubuluk ai dale nala boe.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ai makalalaꞌok ues ia, ta sangga kokoak neme hataholi daebafok mai, mae neme ei mai, do, neme hataholi feꞌek mai.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ai ia, Karistus nadedenu nala. De, ai maena hak fo tao ai ao nala leo hataholi inahuu kala, te ai ta nau sosoꞌu ai ao nala leondiak. Faik ndia, ai tao ai ao nala sama leo kakana ana kala, neu ei lalada mala. Ai boe oo, matudu susuek neu ei, sama leo ina bonggik koꞌo-ifa anan boe.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ai ta kada neti tui–bengga Hala Malole neu ei, te ai fee ai ao katematua nala boe, huu ai sue mala ei seli.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Tolanoo nggalei! Neu ko ei bei masaneda, ai tao ues mbilu mbuse leledo–leꞌodaen, fo suek ai sangga aon ai nanaꞌa-nininu heheli nala. Neu faik ai mini Hala Malole neu ei, ai ta nau tao masambute ei.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Neu faik ai sama-sama mia basa ei kamahele malai ndia kala, ai masoda no dale neulauk, masoda tungga kada ndoon, ma ta tao salak hata esa boe. Ei basa nggei mita matam, ma Manetualain nita leondiak boe.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ei bubuluk mae, ai makaneni ei basa nggei, sama leo ama bonggik nakaneni ana nala.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Matak leo ai matetea ei basa nggei dale mala, tao nasanenedak ei, ma kokoe ei suek masoda tungga Manetualain hihii-nanaun, fo tao mamahoko Manetualain dalen. Te Ndia ndia dadik Manek, de noke nala ei so, suek dadik neu Ndia bobonggi nala, ma hambu hada-holomata noꞌu mia Ndia boe.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ai ta hahae moke makasi neu Manetualain, huu neu faik fo ei mamanene Hala Malole neme ai mai, te ei ta simbok hataholi daebafok dedeꞌa-kokolan, tehuu Manetualain Dedeꞌa-kokolan. Ndia mesa kana naue-naosa nai ei kamahele kala dale mala.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Tolanoo nggalei! Ei bei fo mulai tungga Manetualain dalan, te ei nusa isi mala lakatotoꞌak ei so. No dalak ndia, ei mia hataholi la fo lamahele neu Yesus Karistus malai propinsi Yudea, sama-sama mameda mita toꞌa-taak, te sila hambu toꞌa-taak neme sila hataholi Yahudi nala mai boe.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Hataholi Yahudi luma tala mbali Manetualain hihii-nanaun. Huu ndia de, faik Manetualain haitua Ndia mana kokola nala neu sala, boe ma ala tao doidoso sala ma tao lisa sala. Leondiak boe, ala tao lisa Lamatuak Yesus. Hatematak ia, ala lasanggak dalak, fo timba heni ai taa-taa boe. Ala musu lo basa hataholi la, de Manetualain ta hii sala.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ala lakalelee mata–mata kala, suek ai ta bole mini Manetualain Hala Malolen neu hataholi feꞌe kala bali. Te hataholi Yahudi la sila tala nau Manetualain fee sodak neu hataholi feꞌe kala. No dalak ndia, ala boe tao tamba sila sala nala makadotok. Huu ndia de Manetualain luli, de neu ko Ana huku sala.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Tolanoo nggalei! Leo mae hatematak ia, no nakasetik ita basa nggata leo kamadodook, tehuu kada dook tungga mata susulik, te ta dook nai dalek. Ai mambue sangga dalak, fo mete ma bisa, na, ai neti tilo seluk ei bali, te ai dale nala lahiik matonggo mia ei.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Laꞌi noꞌuk au sangga, ae, neti tilo ei, te nitu la malanggan nambue nakalelee au dalang nakandondoo henin.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Ei bubuluk, hatina de ai sangga neti tilo ei? Na, huu ai mamahena ei. Ei ndia tao mamahoko ma tao inahuhuu ai dale nala. Te see bali fo toꞌu nahele Lamatuak Yesus naden, mete ma ei ta! Neu ko Lamatuak fali main, na, ai bisa botik langgak, huu ei.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Memak tetebes! Ei ndia tao mala ai dale nala latea ma lamahoko.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.