Lucas 15
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NVI
1 Lɨsyɛ limoti, ɓandɔmbɛ ɓa manzanza na ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓa yɨgya-yanyɛ ɓasɨ ɓakpuɗoku ndɨ Yeso kamʉkana.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Luki limoti Ɓafalisayɔ na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓapʉnga ndɨ kaɨnzɨnzɨnya, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Alʉkʉ yi nɨmʉna akaʉtɨlya na kalyalya na ɓatʉ ɓa yɨgya-yanyɛ!»
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Yeso utulyoku kʉwa ndɨ lizuni li nɨlɨ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Mʉtʉ ɓemoti luga kunu kika na ɓakɔndɔlɔ mɨya, ɓemoti luga kaɓʉ oɓungogo, kakwananɨgʉ kaʉsa nɨɓɔ ɓatɛkɛɓɛ kʉɓɔmʉ na kʉɓɔmʉ ka ɨsa, aga kakɨsa nɨnɔ ika nɨ oɓungogini ɓi kadwɛ kʉ kwa kʉ aminoku mino?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Ngbingo yi nɨnɔ amɨna mino, ogwa magyagya. Abɨnɨka ka mambɨga.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Kumbuso yi ɨga kʉ kakɨ, ʉmaka ɓawai-dakɨ na ɓapɨmbanɨ kakɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: ‹Doniku kogwa magyagya pa imoti na ɨmɨ kyɛ naminini kɔndɔlɔ kamɨ nɨnɔ oɓungaga ndɨ!›
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Nakamʉɓɨkya ambɛ a mʉɗɔngɔnɨ ɓɛgɛyɔ, ɨgyagya ikaga yidingi kʉgʉ wa lɨsyɛ wa mʉtʉ wanyɛ oyikasaga mino ɔɓɨlɨ kakɨ kakɨtaga nɨyɔ ɓambanzʉ ɓongbingbili ɓatɛkɛɓɛ kʉɓɔmʉ na kʉɓɔmʉ nɨɓɔ ɓakɛgʉ na mʉsasa koyikoso ɔɓɨlɨ kaɓʉ.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Yeso aɓɨkya kʉwa wa ɓɛ: «Kika nɨ muko ɓemoti a na ɓambuma tɛkɛɓɛ, ɓemoti yi oɓungo, kakwananɨgʉ katʉna tala, akpaga ndaɓʉ, akɨsa ɓɨwɛsɛɛɛ kadwɛ kʉ kwa kʉ aminoku mino?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Ngbingo yi nɨnɔ amɨna mino, ʉmaka ɓawai-dakɨ na ɓapɨmbanɨ kakɨ ʉɓɨkya ɓɛ: ‹Da mogwini ɨgyagya pa imoti na ɨmɨ kyɛ naminini ambuma yi nɨnɔ eɓungi ɓi!›
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Nakamʉɓɨkya ambɛ a mʉɗɔngɔnɨ ɓɛgɛyɔ: Kunzi na ɓamalaika kakɨ ɓogwaga magyagya mudingi ko bulya ka mʉtʉ wanyɛ ɓemoti nɨnɔ oyikasaga ɔɓɨlɨ kakɨ.»
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yeso idukulaga ndɨ kaɓɨkya ɓɛ: «Mʉtʉ ɓemoti a ndɨ no ɓomiki ɓalʉkʉ ɓi ɓaɓa.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Mupipilo aɓɨkya abakɨ ɓɛ: ‹Baba, ipóku ɨmɨ mukumbo ma lisimo li la kamɨ.› Kʉwa wa ʉgbananɨlyaga ndɨ ɓomikakɨ mukumbo.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Kumbuso wa masyɛ makɛɗɛ, mupipilo amʉmʉla ndɨ nɨmɔ kakɨ, aga ndɨ no ɓuyi ɓi ka mugi mimoti ma ɓyɨ. Kʉ ɓɛyɔ, apʉta ndɨ ɓuyi kakɨ ɓasɨ, anakpakyana gbalɨ.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Nɨyɔ ama kapʉta ɓuyi ɓasɨ, ayʉndɨ mudingi ogulya ndɨ ka mugi mi nɨmɔ, apʉnga ndɨ ka yangya ka makpʉmʉka masɨ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Ogulya ndɨ ligubo ka mʉtʉ ɓemoti wa mugi mi nɨmɔ. Alʉkʉ yi nɨnɔ atɨka ndɨ ko tutu kauɓuulyogo ɓangʉya kakɨ.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Ikagatʉ ndɨ gɔnɨ na mʉsasa kalya malɨlɨ nɨmɔ ɓangʉya ɓalyaga ndɨ mɔ, luki limoti kɛgʉ gʉtʉgʉ ndɨ na mʉtʉ ɓemoti aka nɨnɔ akwanana ndɨ kapá.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kʉwa wa apʉnga ndɨ koyikosogo lɨmbɛngɨ. Ɨyɨ aka ɓɛ: ‹Ɓagya ligubo nɨɓɔ ka baba ɓalyalyaga ɓɨnza, na ɓa na malɨlɨ mudingi kakɨtaga! Wɨna sɛ, na kʉwa ɨmɨ kokwa na nza kʉnʉ!
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Natʉkyatʉ, nɨga ka baba, naɓikyoku ambɛ: Ba, nogyoni ndɨ ɓʉnyɛ ko misa ko Kunzi na ko misa ka kʉ.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Nakokwononigʉ ɓata ambɛ ɨmaka ɓɛ mikakʉ. Ɨva gʉtʉgʉ kʉwa asɨ abɛ mʉgya-ligubo kakʉ.›
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Kʉwa wa, ava ndɨ lɨgʉndʉ kaɨga kʉ ka abakɨ.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Kʉwa wa miki aka na ɨyɨ ɓɛ: ‹Ba, nogyoni ndɨ ɓʉnyɛ ko misa ko Kunzi na ko misa ka kʉ, nakokwononigʉ ɓata ɓɛ ɓɛmakɨ ɓɛ mikakʉ.›
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Luki limoti, abakɨ ʉɓɨkya ɓagya-ligubo kakɨ ɓɛ: ‹Doniku na kutuko nɨkwɔ kwanza kʉgbɛ, mamokisya mikamɨ. Mumokyoni pɛtɛ ka kpɛngbɛ, mamokisyogo ɓɛkpakʉ.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Doniku na ngɔmbɛ nɨnɔ wanvʉɗʉ-nvʉɗʉ, mamwɔ. Tolyolyini, togwa magyagya.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 A ɓɛyɔ, mikamɨ nɨnɔ a ndɨ nɨ okwini, a ɓata mbɨya-mbɨya wanʉ muɓisi. A ndɨ nɨ oɓungogini, inisonini ɓata!› Kʉwa wa, ɓapʉnga ndɨ dumo.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 Ko ngbingo yi nɨnɔ, pʉta a ndɨ ɨyɨ ko tiko. Nɨyɔ a kʉwa ndɨ kaigoku, adwɛ ɓuwobi na mʉsɛngɨ, ʉkana kʉwa ɓyɛmbɨ nɨɓɔ ogwanana ɓɔ.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Amaka ɓemoti ka ɓagya-ligubo, amuusa ɓɛ lɨkpʉmʉka tino lɔ a kʉnʉ?
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Asikisya ɓɛ: ‹Mamakʉ iginiku, kinili abakʉ amwilyini ngɔmbɛ yi nɨnɔ wanvʉɗʉ-nvʉɗʉ kyɛ mikakɨ igiku wapʉpʉ.›
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Kʉwa wa pʉta angbʉta ndɨ, akya kogulya ka ndaɓʉ. Abakɨ opupoku ndɨ kaɨtatanaga na ɨyɨ ɓɛ ogulyinɔ ɓaka,
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 luki limoti miki asikisya ndɨ abakɨ ɓɛ: ‹Hʉkana! Ɨmɨ nikaga kaugugubyo ka ɓyanga ɓudingi, nakoɓunagʉ mʉtʉʉ kakʉ gʉtʉgʉ lɨsyɛ limoti aka. Luki limoti wakɛpágʉ ɨmɨ mikya mɛmɨ ambɛ togwi na ɨyɨ magyagya na ɓawai-damɨ.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Luki limoti yɛkɨ mikakʉ nɨnɔ apʉta ndɨ ɓuyi kakʉ na ɓaɗanda igiku ɨyɨ, wamwɨlya ɨwɛ ngɔmbɛ nɨnɔ wanvʉɗʉ-nvʉɗʉ!›
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Abakɨ asikisya ɓɛ: ‹Mikamɨ, ɨwɛ wikaga pa imoti na ɨmɨ masyɛ masɨ. Mukumbo kamɨ masɨ a makakʉ.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Luki limoti okwononi mbɛyɨ ɓi kalyisa dumo aka na kogwa magyagya, kyɛ mamakʉ yi nɨmʉna wakamɨna mʉ, a kʉwa ndɨ nɨ okwini, luki limoti iginiku muɓisi. A ndɨ nɨ oɓungogini, luki limoti inisini ɓata!›»
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.