Lucas 14

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lɨsyɛ limoti la kimumbiso, Yeso ɨnda ndɨ kʉ ka ngama ɓemoti ka Ɓafalisayɔ nɨnɔ amaka ndɨ kalyalya kʉ kakɨ. Ɓambanzʉ ɓa ndɨ kanda Yeso ɓizumuuu.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Wɨna sɛ, alʉkʉ ɓemoti wo koloɓu ya ngunde a ndɨ wakamaga wa.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Kʉwa wa, Yeso umuuso ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na Ɓafalisayɔ ɓɛ: «Mʉtʉʉ kusu apagatʉ ikanɨ amʉyatʉ kahukuso mʉmbanzʉ ka Lɨsyɛ la kimumbiso?»
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Luki limoti ɓadakyana ndɨ ɓiwo. Kʉwa wa Yeso avɨla ndɨ alʉkʉ nɔ, ahukuso, apá lɨgʉndʉ.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Kumbuso yi Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na Ɓafalisayɔ ɓɛ: «Wanɨ nɔ luga kunu, mikakɨ ikanɨ ngɔmbɛ kakɨ kogwa ka lɨɓyɛ, kakwananɨgʉ kanyɔ gʉtʉgʉ ka Lɨsyɛ la kimumbiso aka?»
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Lɨkpʉmʉka li nɨlɔ ʉmbanga ndɨ kaigisyo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yɛkɨ Yeso ɨnaga ndɨ ɓɛ ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉmakaga ka malɨlɨ ɓakɨsaga kaiko ka moliki ma kambwa aka, ʉtʉlya ndɨ lizuni li nɨlɨ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 «Mʉmbanzʉ kʉmaka ko dumo wo vononi, wakikonitɔgʉ ka ɓuliki ɓa kambwa. Kyɛ yagɔgɔ ɓamokito gɔnɨ mʉtʉ wa ɨbɨba kaʉkɨtaga ɨwɛ,
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 iba mʉtʉ yi nɨnɔ amumoki iɓunu ɓasɨ ɓaɓa, kodonukuto kaʉɓɨkya ɓɛ: ‹Mʉsɨlya mbɛyɨ alʉkʉ yi nɨmʉ ɓuliki ɓi nɨɓa.› Wɨnda kʉwa kaiko ka ɓuliki ɓa kumbuso mutumo no suni ɓɨɗɛ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Luki limoti, ɓakʉmaka ko dumo, wɨnda kaiko ka ɓuliki ɓa kumbuso, iba ngbingo yi nɨnɔ mombukwono dumo odoku mino, ʉɓɨkyɨ nɨ ɨyɨ ɓɛ: ‹Waiaaa, da wiki kʉnʉ kambwa.› Wika kʉwa na ɨbɨba kambwa ka ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ mika na ɨɓʉ kalyalya.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 A ɓɛyɔ, mʉtʉ wasɨ nɨnɔ ɨbɨnɨkaga, Kunzi asisagatʉ. Na nɨnɔ isisogo, Kunzi abɨnɨkagatʉ.»
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Kumbuso yi, Yeso aɓɨkya mʉtʉ yi nɨnɔ amaka ndɨ nɔ ɓɛ: «Ngbingo yi nɨnɔ wo mino kaʉmaka ɓambanzʉ kalyalya kʉ kakʉ na ɓʉsɔɓɨ ikanɨ gʉtʉgʉ na ɓʉgɔgɔ aka, wakumokonitɔgʉ ɓawai-dakʉ, ɓamamakʉ, lɨvananza kakʉ, gʉtʉgʉ ɓapɨmbanɨ kakʉ aka nɨɓɔ ɓa mukumbo. Kyɛ ɨɓʉ ɓakwananatʉ gɔnɨ kaʉmaka ko ngbingo kaɓʉ, ika kʉwa abɛ ɓakumigisyo masɨ nɨmɔ upí ɓi.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Luki limoti, ngbingo yi nɨnɔ wo mino kalyisiso dumo, hʉmaka ɓokwino, ɓatʉ ɓakɨgyagya, nɨɓɔ ɓa mʉdɨlɨ na nɨɓɔ ɓa ɓokoloɓu ɓaya mamɔmɔ.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Wakagya ɓɛyɔ, Kunzi uɗukilyatʉ ɓʉɓʉnga kyɛ ɨɓʉ ɓakakwananɨgʉ kaumigisyo. Kunzi ʉkalya ndɛkɛ gɔnɨ ko ngbingo yi nɨnɔ ɓatʉ ɓongbingbili ɓopupa ndɛkɛ mino ka ɓambʉkʉ.»
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Nɨyɔ ɓʉkana mʉnzɨna mi nɨmɔ ɓɛyɔ, mʉtʉ ɓemoti luga ka nɨɓɔ ɓa ndɨ kalyalya pa imoti na Yeso aɓɨkya ɓɛ: «Ɨgyagya ka mʉtʉ yi nɨnɔ alyalya ndɛkɛ ko dumo nɨnɔ wa Ɓʉngama ko Kunzi!»
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Yeso amigisya na lizuni li nɨlɨ: «Mʉtʉ ɓemoti alyisisa ndɨ dumo mudingi, ʉmaka ndɨ ɓambanzʉ ɓudingi.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Nɨyɔ ngbinga wa malɨlɨ ɨtʉlyana, atɨka mʉgya-ligubo kakɨ kaʉɓɨkyaga ɓambanzʉ ɓasɨ nɨɓɔ ʉmaka ndɨ ɓɛ ɓoduku kyɛ ngbingo wa malɨlɨ itulyonini!
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Luki limoti ɨɓʉ ɓasɨ, yɨkaka-yɨkaka ɓaɓɨkyaga ndɨ ɓɛ ʉpɨlyɨ. Mʉtʉ wa mambwa aɓɨkya mʉgya-ligubo nɔ ɓɛ aɓikyiku mombukwana-dakɨ ɓɛ: ‹Noluwi ɓi tiko, okwononi ɓɛ naga mbɛyɨ kaɨnoku yi. Kikiliki, ɨpɨlyatʉ.›
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Mʉtʉ wagɔgɔ aɓɨkya ɓɛ: ‹Nuluwi ɓi ɓangɔmbɛ tɛkɛɓɛ ko bulya ligubo lɨkpɔ tiko, nakaɨnda kaʉnda. Kikiliki, ɨpɨlyatʉ ɓaka.›
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Mʉtʉ wagɔgɔ ɓata ɓɛ: ‹Navi ɓi muko mbɨya-mbɨya wanʉ, kinili nakɛgʉ ɨmɨ kaɨnda kʉ.›
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Mʉgya-ligubo ɨga ndɨ ka mombukwana-dakɨ, apága mongoni mi nɨmɔ masɨ. Nɨyɔ ʉkana ɓɛyɔ, lɨmbɛngɨ akandɨkanaga ɓɨsʉlʉ-sʉlʉ, aɓɨkya mʉgya-ligubo kakɨ nɔ ɓɛ: ‹Wogoni bɨgala ka mʉ ma sɛngɨ, ka ɓopisi ɓaya gʉɗʉ, idulyoku wanʉ na ɓatʉ ɓa yangya, nɨɓɔ ɓa kɨgyagya, nɨɓɔ ɓa ɓokoloɓu ɓaya mamɔmɔ na nɨɓɔ ɓa mʉdɨlɨ.›
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ngbingo yi nɨnɔ mʉgya-ligubo igoku mino, aɓɨkya ɓɛ: ‹Ngama, nogyi mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ aka yɔ weɓikyi mino, luki limoti pa atʉ aka mbɛyɨ ɓata.›
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Kʉwa wa aɓɨkya ɓɛ: ‹Syo ka mʉ ma sɛngɨ na ka ɓapa ɓayagɔgɔ kʉ wakwanana mino kaʉtakanya ɓambanzʉ. Hʉɓɨkya ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ wabangana na ɨɓʉ ambɛ ɓoduku, iba dumo kamɨ otumi.›
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Nakamʉɓɨkya ambɛ: ‹luga ka ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓʉmaka ndɨ kambwa, kɛgʉ na mʉtʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka nɨnɔ alyalya ndɛkɛ ko dumo kamɨ!›»
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Kʉwa wa, ambaza mudingi ka ɓambanzʉ a ndɨ kaɓɨɓya Yeso. Oyikana ndɨ miso kʉ kaɓʉ, ʉɓɨkya ɓasɨ ɓɛ:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Mʉmbanzʉ ika mʉɓɨɓya kamɨ iba ɛpaga kʉgbɛ kakɨtaga abakɨ, amakɨ, mukakɨ, ɓomikakɨ, ɓamamakɨ, gʉtʉgʉ kakɨtaga ɔɓɨlɨ kakɨ mombukwana-dakɨ yi aka. Kogyi ɓɛyɔ, kakwananɨgʉ kaika mʉɓɨɓya kamɨ.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Mʉtʉ yi nɨnɔ kɛgʉ kabɨnɨka mʉsalaba kakɨ kɛɓɨɓya, kakwananɨgʉ kaiko mʉɓɨɓya kamɨ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Wanɨ mbɛyɨ nɔ luga kunu kapa kopika mʉnala, kapʉngɨgʉ mbɛyɨ kaiko, imuusa ɓɛ ligubo li nɨlɔ alya ɓuyi ɓɨnga. Kumbuso yi, anda ikanɨ atʉ no ɓuyi ɓudingi nɨɓɔ akwanana komosisyo noɓu ligubo li nɨlɔ.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Luki limoti, kakpɔ asɨ muɓumbe aka nɨ komagʉ, ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓika kaɨna, ɓika katɨba,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ɓanaɓɨkya ɓɛ: ‹Yooo! mʉtʉ yi nɨmʉna aɓʉkʉlaga ndɨ ɓɛ akopiko, luki limoti kanɨ komagʉ!›
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Mʉɗɔngɔnɨ gɔnɨ abɛ ngama ɓemoti mudingi kapa kaɨnda kabʉmana na ngama wagɔgɔ, apʉnga mbɛyɨ iko, imuusa ɓɛ: ‹Na na ɓasʉda ɛlɔfʉ tɛkɛɓɛ aka, nakwananatʉ kakpumyo noɓu mumuyoniso kamɨ nɨnɔ a ɨyɨ na ɨɓʉ ɓɛlɔfʉ ɓatɛkɛɓɛ ɓaɓa?›
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Kɨna ɓɛ kakwananɨgʉ kakpumyo, atɨkɨlya ɓambanzʉ nɨ a mbɛyɨ asɨ ɓyɨ aka kakʉnga ɓɛ ɓʉkananɨ ka mazɨyɔ.»
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Kʉwa wa Yeso opipiloku ɓɛ: «Gʉtʉgʉ mʉtʉ ɓemoti aka luga kunu, kakwananɨgʉ kaiko mʉɓɨɓya kamɨ kanɨ kosigʉ masɨ nɨmɔ a nomu.»
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 «Liniko a luki lanza. Luki limoti, liniko kandapamanaga, luki tino ɓata lɔ akwanana kondingimosogo?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Kikigʉ ɓata na ɨzangɨya gʉtʉgʉ ko pisi imoti aka, luki limoti ɓombimbo kʉwa limbimbo. Mʉtʉ yi nɨnɔ a na motili ma kʉkana, ʉkanɨtɔ!»
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.