Lucas 14

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lɨsyɛ limoti la kimumbiso, Yeso ɨnda ndɨ kʉ ka ngama ɓemoti ka Ɓafalisayɔ nɨnɔ amaka ndɨ kalyalya kʉ kakɨ. Ɓambanzʉ ɓa ndɨ kanda Yeso ɓizumuuu.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Wɨna sɛ, alʉkʉ ɓemoti wo koloɓu ya ngunde a ndɨ wakamaga wa.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Kʉwa wa, Yeso umuuso ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na Ɓafalisayɔ ɓɛ: «Mʉtʉʉ kusu apagatʉ ikanɨ amʉyatʉ kahukuso mʉmbanzʉ ka Lɨsyɛ la kimumbiso?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Luki limoti ɓadakyana ndɨ ɓiwo. Kʉwa wa Yeso avɨla ndɨ alʉkʉ nɔ, ahukuso, apá lɨgʉndʉ.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Kumbuso yi Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na Ɓafalisayɔ ɓɛ: «Wanɨ nɔ luga kunu, mikakɨ ikanɨ ngɔmbɛ kakɨ kogwa ka lɨɓyɛ, kakwananɨgʉ kanyɔ gʉtʉgʉ ka Lɨsyɛ la kimumbiso aka?»
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Lɨkpʉmʉka li nɨlɔ ʉmbanga ndɨ kaigisyo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yɛkɨ Yeso ɨnaga ndɨ ɓɛ ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉmakaga ka malɨlɨ ɓakɨsaga kaiko ka moliki ma kambwa aka, ʉtʉlya ndɨ lizuni li nɨlɨ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 «Mʉmbanzʉ kʉmaka ko dumo wo vononi, wakikonitɔgʉ ka ɓuliki ɓa kambwa. Kyɛ yagɔgɔ ɓamokito gɔnɨ mʉtʉ wa ɨbɨba kaʉkɨtaga ɨwɛ,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 iba mʉtʉ yi nɨnɔ amumoki iɓunu ɓasɨ ɓaɓa, kodonukuto kaʉɓɨkya ɓɛ: ‹Mʉsɨlya mbɛyɨ alʉkʉ yi nɨmʉ ɓuliki ɓi nɨɓa.› Wɨnda kʉwa kaiko ka ɓuliki ɓa kumbuso mutumo no suni ɓɨɗɛ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Luki limoti, ɓakʉmaka ko dumo, wɨnda kaiko ka ɓuliki ɓa kumbuso, iba ngbingo yi nɨnɔ mombukwono dumo odoku mino, ʉɓɨkyɨ nɨ ɨyɨ ɓɛ: ‹Waiaaa, da wiki kʉnʉ kambwa.› Wika kʉwa na ɨbɨba kambwa ka ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ mika na ɨɓʉ kalyalya.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 A ɓɛyɔ, mʉtʉ wasɨ nɨnɔ ɨbɨnɨkaga, Kunzi asisagatʉ. Na nɨnɔ isisogo, Kunzi abɨnɨkagatʉ.»
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Kumbuso yi, Yeso aɓɨkya mʉtʉ yi nɨnɔ amaka ndɨ nɔ ɓɛ: «Ngbingo yi nɨnɔ wo mino kaʉmaka ɓambanzʉ kalyalya kʉ kakʉ na ɓʉsɔɓɨ ikanɨ gʉtʉgʉ na ɓʉgɔgɔ aka, wakumokonitɔgʉ ɓawai-dakʉ, ɓamamakʉ, lɨvananza kakʉ, gʉtʉgʉ ɓapɨmbanɨ kakʉ aka nɨɓɔ ɓa mukumbo. Kyɛ ɨɓʉ ɓakwananatʉ gɔnɨ kaʉmaka ko ngbingo kaɓʉ, ika kʉwa abɛ ɓakumigisyo masɨ nɨmɔ upí ɓi.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Luki limoti, ngbingo yi nɨnɔ wo mino kalyisiso dumo, hʉmaka ɓokwino, ɓatʉ ɓakɨgyagya, nɨɓɔ ɓa mʉdɨlɨ na nɨɓɔ ɓa ɓokoloɓu ɓaya mamɔmɔ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Wakagya ɓɛyɔ, Kunzi uɗukilyatʉ ɓʉɓʉnga kyɛ ɨɓʉ ɓakakwananɨgʉ kaumigisyo. Kunzi ʉkalya ndɛkɛ gɔnɨ ko ngbingo yi nɨnɔ ɓatʉ ɓongbingbili ɓopupa ndɛkɛ mino ka ɓambʉkʉ.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Nɨyɔ ɓʉkana mʉnzɨna mi nɨmɔ ɓɛyɔ, mʉtʉ ɓemoti luga ka nɨɓɔ ɓa ndɨ kalyalya pa imoti na Yeso aɓɨkya ɓɛ: «Ɨgyagya ka mʉtʉ yi nɨnɔ alyalya ndɛkɛ ko dumo nɨnɔ wa Ɓʉngama ko Kunzi!»
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yeso amigisya na lizuni li nɨlɨ: «Mʉtʉ ɓemoti alyisisa ndɨ dumo mudingi, ʉmaka ndɨ ɓambanzʉ ɓudingi.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Nɨyɔ ngbinga wa malɨlɨ ɨtʉlyana, atɨka mʉgya-ligubo kakɨ kaʉɓɨkyaga ɓambanzʉ ɓasɨ nɨɓɔ ʉmaka ndɨ ɓɛ ɓoduku kyɛ ngbingo wa malɨlɨ itulyonini!
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Luki limoti ɨɓʉ ɓasɨ, yɨkaka-yɨkaka ɓaɓɨkyaga ndɨ ɓɛ ʉpɨlyɨ. Mʉtʉ wa mambwa aɓɨkya mʉgya-ligubo nɔ ɓɛ aɓikyiku mombukwana-dakɨ ɓɛ: ‹Noluwi ɓi tiko, okwononi ɓɛ naga mbɛyɨ kaɨnoku yi. Kikiliki, ɨpɨlyatʉ.›
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Mʉtʉ wagɔgɔ aɓɨkya ɓɛ: ‹Nuluwi ɓi ɓangɔmbɛ tɛkɛɓɛ ko bulya ligubo lɨkpɔ tiko, nakaɨnda kaʉnda. Kikiliki, ɨpɨlyatʉ ɓaka.›
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Mʉtʉ wagɔgɔ ɓata ɓɛ: ‹Navi ɓi muko mbɨya-mbɨya wanʉ, kinili nakɛgʉ ɨmɨ kaɨnda kʉ.›
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Mʉgya-ligubo ɨga ndɨ ka mombukwana-dakɨ, apága mongoni mi nɨmɔ masɨ. Nɨyɔ ʉkana ɓɛyɔ, lɨmbɛngɨ akandɨkanaga ɓɨsʉlʉ-sʉlʉ, aɓɨkya mʉgya-ligubo kakɨ nɔ ɓɛ: ‹Wogoni bɨgala ka mʉ ma sɛngɨ, ka ɓopisi ɓaya gʉɗʉ, idulyoku wanʉ na ɓatʉ ɓa yangya, nɨɓɔ ɓa kɨgyagya, nɨɓɔ ɓa ɓokoloɓu ɓaya mamɔmɔ na nɨɓɔ ɓa mʉdɨlɨ.›
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ngbingo yi nɨnɔ mʉgya-ligubo igoku mino, aɓɨkya ɓɛ: ‹Ngama, nogyi mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ aka yɔ weɓikyi mino, luki limoti pa atʉ aka mbɛyɨ ɓata.›
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kʉwa wa aɓɨkya ɓɛ: ‹Syo ka mʉ ma sɛngɨ na ka ɓapa ɓayagɔgɔ kʉ wakwanana mino kaʉtakanya ɓambanzʉ. Hʉɓɨkya ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ wabangana na ɨɓʉ ambɛ ɓoduku, iba dumo kamɨ otumi.›
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Nakamʉɓɨkya ambɛ: ‹luga ka ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓʉmaka ndɨ kambwa, kɛgʉ na mʉtʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka nɨnɔ alyalya ndɛkɛ ko dumo kamɨ!›»
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kʉwa wa, ambaza mudingi ka ɓambanzʉ a ndɨ kaɓɨɓya Yeso. Oyikana ndɨ miso kʉ kaɓʉ, ʉɓɨkya ɓasɨ ɓɛ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Mʉmbanzʉ ika mʉɓɨɓya kamɨ iba ɛpaga kʉgbɛ kakɨtaga abakɨ, amakɨ, mukakɨ, ɓomikakɨ, ɓamamakɨ, gʉtʉgʉ kakɨtaga ɔɓɨlɨ kakɨ mombukwana-dakɨ yi aka. Kogyi ɓɛyɔ, kakwananɨgʉ kaika mʉɓɨɓya kamɨ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Mʉtʉ yi nɨnɔ kɛgʉ kabɨnɨka mʉsalaba kakɨ kɛɓɨɓya, kakwananɨgʉ kaiko mʉɓɨɓya kamɨ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Wanɨ mbɛyɨ nɔ luga kunu kapa kopika mʉnala, kapʉngɨgʉ mbɛyɨ kaiko, imuusa ɓɛ ligubo li nɨlɔ alya ɓuyi ɓɨnga. Kumbuso yi, anda ikanɨ atʉ no ɓuyi ɓudingi nɨɓɔ akwanana komosisyo noɓu ligubo li nɨlɔ.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Luki limoti, kakpɔ asɨ muɓumbe aka nɨ komagʉ, ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓika kaɨna, ɓika katɨba,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ɓanaɓɨkya ɓɛ: ‹Yooo! mʉtʉ yi nɨmʉna aɓʉkʉlaga ndɨ ɓɛ akopiko, luki limoti kanɨ komagʉ!›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Mʉɗɔngɔnɨ gɔnɨ abɛ ngama ɓemoti mudingi kapa kaɨnda kabʉmana na ngama wagɔgɔ, apʉnga mbɛyɨ iko, imuusa ɓɛ: ‹Na na ɓasʉda ɛlɔfʉ tɛkɛɓɛ aka, nakwananatʉ kakpumyo noɓu mumuyoniso kamɨ nɨnɔ a ɨyɨ na ɨɓʉ ɓɛlɔfʉ ɓatɛkɛɓɛ ɓaɓa?›
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Kɨna ɓɛ kakwananɨgʉ kakpumyo, atɨkɨlya ɓambanzʉ nɨ a mbɛyɨ asɨ ɓyɨ aka kakʉnga ɓɛ ɓʉkananɨ ka mazɨyɔ.»
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kʉwa wa Yeso opipiloku ɓɛ: «Gʉtʉgʉ mʉtʉ ɓemoti aka luga kunu, kakwananɨgʉ kaiko mʉɓɨɓya kamɨ kanɨ kosigʉ masɨ nɨmɔ a nomu.»
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 «Liniko a luki lanza. Luki limoti, liniko kandapamanaga, luki tino ɓata lɔ akwanana kondingimosogo?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Kikigʉ ɓata na ɨzangɨya gʉtʉgʉ ko pisi imoti aka, luki limoti ɓombimbo kʉwa limbimbo. Mʉtʉ yi nɨnɔ a na motili ma kʉkana, ʉkanɨtɔ!»
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.