Atos 5
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs VC
1 Luki limoti, atʉ ndɨ na mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Anania. Nɨyɔ ɓʉkanana na mukakɨ ɓɛyɔ ka Safila, ɓagaba ndɨ gɔnɨ tiko kaɓʉ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ɓʉkanana ndɨ na mukakɨ, asʉma ndɨ ɓuyi ɓagɔgɔ, ɨnda kʉwa ndɨ kaʉpá ɓatʉtʉmbwa nɨɓɔ otigala ndɨ.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Kʉwa wa, Pɛtɛlɛ amuusa ndɨ ɓɛ: «Anania, ko bulya ɨkɨ yɔ abɨlɨ umingyi mino ɓɛyɔ kaɓɔ Lɨmbɛngɨ-Lotu, wasʉma ɓuyi ɓagɔgɔ nɨɓɔ wogobi ɓi mino tiko?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Kambwa kagaba tiko, tiko yi nɨyɔ kɛgʉ ɓi ya kakʉ? Kumbuso kagabo yi, ɓuyi ɓi kɛgʉ ɓi gɔnɨ ɓa kakʉ? Ipungonogi mbɛyɨ na ɨwɛ ɓʉnɨ kagya ɓɛyɔ? Ɛɛɛ, wakuɓugʉ sɛ ɓambanzʉ, luki limoti, waɓu Kunzi!»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Nɨyɔ aka yɔ Anania ʉkana ɓɛyɔ, ogwa ndɨ ɓingbiii, okwo wa aka wa. Ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓʉkana ndɨ mongoni mi nɨmɔ, ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Ɓotugbo ɓodoku kʉwa ndɨ, ɓatikyogo, ɓabɨnɨka, ɓaga ndɨ kalumbo.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Nɨyɔ agya abɛ saa yɨsaa ɓɛnɛ, mukakɨ osiloku ndɨ, nɨ kɛgʉ kaiba nɨlɔ okitonogi.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pɛtɛlɛ aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Ɨɓɨkya mbɛyɨ, ɓuyi ɓasɨ nɨɓɔ ogwi ɓi ko tiko nɨɓana aka ɓa?» Asikisya ndɨ ɓɛ: «Iyo, iɓu nɨɓɔ aka ɓɔ.»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Kʉwa wa, Pɛtɛlɛ aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Mukononi pɨyɛ ɓi na mbʉnyakʉ ɓʉnɨ kakɨngɨlaga Lɨmbɛngɨ ka Mombukwono-dosu? Ʉkana, ɓatʉ nɨɓɔ ɓapʉnya kalumbo mbʉnyakʉ, ɓa mbɨya wanʉ ka mupumi wa, ɓakaaga na ɨwɛ ɓɛgɛyɔ.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, ogwo ka magʉ ka atʉtʉmbwa wa, okwa ndɨ. Ɓotugbo ɓogulyoku ndɨ, ɓatakanya nɨ odokini. Ɓaga ndɨ na ɨyɨ, ɓalumboku ka kpɔlɔ ka mbʉnyakɨ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Kʉwa wa, kanisa yasɨ na ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓʉkana ndɨ mongoni mi nɨmɔ, ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ɓatʉtʉmbwa ɓagyaga kʉwa ndɨ makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga na mokingyosi makpʉ luga ka ɓambanzʉ. Ɓatʉ nɨɓɔ ɓabaya ndɨ ɓamʉmʉkanaga ndɨ ɓasɨ ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ndɨ ɓɛ pa ya yɨgbʉka ka Sɔlɔmɔnɔ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Kɛgʉ ndɨ na mʉtʉ wodi nɨnɔ ɨkpʉndaga ndɨ kamatɨkana na ɨɓʉ. Wɨna sɛ, ɓambanzʉ ɓubibisaga ndɨ kʉgbɛ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ambaza ka ɓalʉkʉ na ɓoko nɨɓɔ ɓaɓɨnɨkyanaga ndɨ Mombukwono-dosu ikaga ndɨ kobwo, anɨmatɨla ka ɓatʉ ɓa baya.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Ɓʉbɨnɨkaga ndɨ ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu ko ɓopisi, ɓumongoso ka ɓakʉlʉgbʉ ikanɨ ka ɓakalagba. Ɓagyaga ndɨ ɓɛyɔ kyɛ Pɛtɛlɛ kakɨtaga wa, mulundu kakɨ akwananɨ kaʉdʉnda mino ɓatʉ ɓemoti-ɓemoti luga kaɓʉ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ambaza ka ɓambanzʉ odogokuto ndɨ gɔnɨ kotukyoku ka ɓagʉɗʉ nɨɓɔ ɓuwobi na Yelusalɛma. Ɓodogoku ndɨ na ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu na nɨɓɔ ɓa mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ. Ɨɓʉ ɓasɨ ɓahʉkagatʉ ndɨ.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Kʉwa wa, Kumu-Kumu pa imoti na ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓikaga ndɨ na ɨɓʉ, isi yi ɓɛ liɗu ka Ɓasadukayɔ, ɓʉmɨnɨlya ndɨ ɓatʉtʉmbwa imi.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Ɓugwi, ɓʉmakya ndɨ ka bɔlɔkɔ yidingi.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Luki limoti, no biti malaika ɓemoti ka Mombukwono-dosu oukwa ndɨ pumi ya bɔlɔkɔ, upupisoku, ʉɓɨkya ɓɛ:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Wogoni ka Ndaɓʉ ko Kunzi, mʉɓɨkyaga ɓambanzʉ lɨkpʉmʉka lasɨ nɨlɔ la ɔɓɨlɨ wambɨya.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Nɨyɔ ɓatʉtʉmbwa ɓʉkana ɓɛyɔ, ɓagya ndɨ ɓɛyɔ aka yɔ. Ɓopupya ndɨ ɓiɓo ka Ndaɓʉ ko Kunzi, ɓapʉnga kapá mʉtʉʉ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Luki limoti, nɨyɔ ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓosilo kʉ ɓɛyɔ, ɓakʉtakanyagʉ ndɨ ɓata ɓatʉtʉmbwa. Ɓigoku ndɨ kaʉpága mongoni mi nɨma:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 «Totokonyi pumi ya bɔlɔkɔ yɨdʉlaga ɓɨnza ɓɨkpwɔkpwɔkpwɔ. Ɓazamʉ ɓo ɓi ka pa kaɓʉ aka kambwa wo pumi. Luki limoti, nɨyɔ toukwi mupumi, takatokonyigʉ mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Nɨyɔ ngama ka ɓazamʉ ɓa Ndaɓʉ ko Kunzi na ɓokumu-kumu ɓʉkana ɓɛyɔ, ɓamama ndɨ ɓɨgbagbagba, ɓanimuuso ɓɛ isilyoku sɛ kʉwa ɓʉ.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Kʉwa wa, mʉtʉ ɓemoti upuponilyoku ndɨ ɓɨwɛɛɛ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Ɓatʉ nɨɓɔ mugwi ɓi ɓa sɛ kaʉpá ɓambanzʉ mʉtʉʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi kʉ.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Kumbuso yi, ngama ka ɓazamʉ na ɓatʉ kakɨ ɓɨnda ndɨ kaugwi. Ɓodoku na ɨɓʉ, luki limoti, ɓakʉgya ndɨ na ɓou kyɛ ɓa ndɨ kaɨɓangɨlya ɓɛ ɓambanzʉ ɓakubumonitɔgʉ na matamʉ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nɨyɔ ɓosiloku ndɨ na ɨɓʉ, ɓumomoso kambwa wa Basa-Yidingi. Kʉwa wa, Kumu-Kumu apʉnga ndɨ kausombiso,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ɨyɨ aka na ɨɓʉ ɓɛ: «Takamupokyigʉ mbɛyɨ ɓi kapá mʉtʉʉ ko lino ka mʉtʉ yi nɨnɔ? Mʉtʉʉ kunu itulyonini ka Yelusalɛma wasɨ. Makapa katigboɗyo molingo ma ndʉga ka mʉnɔkʉ ko bulya kukwakʉ kakɨ!»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Pɛtɛlɛ na ɓatʉtʉmbwa ɓagɔgɔ ɓosikisya ndɨ ɓɛ: «Okwononi kaɓanga Kunzi nɨ kɛgʉ kaʉɓanga ɓambanzʉ aka.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Mabangɨlaga ndɨ Yeso ka mʉsalaba, mamwɔ. Luki limoti, Kunzi nɨnɔ ka ɓotitosu apupisoku ndɨ ka mbʉkʉ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Kunzi aɗokisa ndɨ kʉgʉ, alikiso ka kʉmbanzɨkanɨkɔ kakɨ, abisa ndɨ Ngama na Muhukuso kyɛ Ɓezaleli ɓoyikoni, Kunzi ʉpɨlya ɓʉnyɛ kaɓʉ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Iɓusu, ta ɓadɛmʉ ɓa lɨkpʉmʉka li nɨlɔ, pa imoti na Lɨmbɛngɨ-Lotu nɨlɔ Kunzi ʉpá ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓaɓangaga.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Nɨyɔ ɓatʉ ɓa Basa-Yidingi ɓʉmʉkana mino ɓɛyɔ, miso ʉtana ndɨ ɓɨngbʉ, ɓa ndɨ kapa kaʉma ɓatʉtʉmbwa.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Luki limoti, luga kaɓʉ wa, a ndɨ na Mufalisayɔ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Gamalieli, muwonisilo wa mʉtʉʉ ka Musa. Ɓambanzʉ ɓasɨ ɓaɓangaga ndɨ kʉgbɛ. Amaga ndɨ luga kaɓʉ, aɓɨkya ɓɛ ɓupupisi mbɛyɨ ɓatʉtʉmbwa kunzi.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Kumbuso yi, aɓɨkya ɓɛ: «Iɓunu Ɓezaleli, wiminyonito ka nɨlɔ makapa kagya ko bulya ka ɓatʉ ɓi nɨɓa.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Kanokitogigʉ masyɛ makpʉ wa Teuda ipupisa ndʉkʉ mino. Ɨyɨ, ɨmɨnaga ɓi abɛ kika mʉtʉ mudingi, ɓambanzʉ banda ɓamɨya ɓakwanganya ɓaɓɨɓyaga ndʉkʉ ɓingbooo. Luki limoti, ɓamwoni ndʉkʉ, ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasɨ ɓomisikono ɓingbwi, gʉtʉgʉ ɓemoti aka kasɨkanagʉ ndʉkʉ.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Kumbusa kakɨ, Yuda nɨnɔ mʉtʉ wa Galilaya ipupisoku ɓi ɓɛgɛyɔ, wa ɓa ndʉkʉ mino kaʉtanga ɓambanzʉ. Ɨyɨ, uluta ndɨ ɓambanzʉ ɓakpʉ kaɓɨɓya. Luki limoti, ɓamwɔ ndʉkʉ gɔnɨ, ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasɨ ɓomisikono.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Mbɨya wanʉ, na nɛkɨ kamʉɓɨkya ambɛ tumboni tamanaga kunu ka ɓatʉ ɓi nɨɓa, musiso. Kiko lɨkpʉmʉka ka ɓambanzʉ, osyatʉ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Luki limoti, kika nɨ akotukyoku ko Kunzi, makakwananɨgʉ kakpɨngba. Ɛɛɛ, wiminyonito sɛ, makulonononito no Kunzi!»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ɓʉmaka kʉwa ndɨ ɓatʉtʉmbwa, ɓutinisiso fimbo, ɓʉgbɨtyaga ɓɛ ɓakoɓikyonitɔgʉ ɓata lɨkpʉmʉka ko lino ka Yeso. Kumbuso yi, ɓusisa ndɨ.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Kʉwa wa, ɓatʉtʉmbwa ɓopupa ndɨ ka Basa-Yidingi. Ɓa ndɨ ɓutumo na magyagya ɓɨɗɛ, kyɛ Kunzi ɨna ndɨ ɓɨnza ɓɛ ɓigyogyisi ko bulya lino ka Yeso.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Masyɛ masɨ, ka Ndaɓʉ ko Kunzi na ka ɓandaɓʉ ɓayagɔgɔ dididi, ɓisisilaga ndɨ kaɓɨkyaga Mongoni Manza ka Yeso ɓɛ ɨyɨ nɨ Masiya.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.