Atos 5
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NVT
1 Luki limoti, atʉ ndɨ na mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Anania. Nɨyɔ ɓʉkanana na mukakɨ ɓɛyɔ ka Safila, ɓagaba ndɨ gɔnɨ tiko kaɓʉ.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Ɓʉkanana ndɨ na mukakɨ, asʉma ndɨ ɓuyi ɓagɔgɔ, ɨnda kʉwa ndɨ kaʉpá ɓatʉtʉmbwa nɨɓɔ otigala ndɨ.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Kʉwa wa, Pɛtɛlɛ amuusa ndɨ ɓɛ: «Anania, ko bulya ɨkɨ yɔ abɨlɨ umingyi mino ɓɛyɔ kaɓɔ Lɨmbɛngɨ-Lotu, wasʉma ɓuyi ɓagɔgɔ nɨɓɔ wogobi ɓi mino tiko?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Kambwa kagaba tiko, tiko yi nɨyɔ kɛgʉ ɓi ya kakʉ? Kumbuso kagabo yi, ɓuyi ɓi kɛgʉ ɓi gɔnɨ ɓa kakʉ? Ipungonogi mbɛyɨ na ɨwɛ ɓʉnɨ kagya ɓɛyɔ? Ɛɛɛ, wakuɓugʉ sɛ ɓambanzʉ, luki limoti, waɓu Kunzi!»
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Nɨyɔ aka yɔ Anania ʉkana ɓɛyɔ, ogwa ndɨ ɓingbiii, okwo wa aka wa. Ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓʉkana ndɨ mongoni mi nɨmɔ, ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Ɓotugbo ɓodoku kʉwa ndɨ, ɓatikyogo, ɓabɨnɨka, ɓaga ndɨ kalumbo.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Nɨyɔ agya abɛ saa yɨsaa ɓɛnɛ, mukakɨ osiloku ndɨ, nɨ kɛgʉ kaiba nɨlɔ okitonogi.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Pɛtɛlɛ aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Ɨɓɨkya mbɛyɨ, ɓuyi ɓasɨ nɨɓɔ ogwi ɓi ko tiko nɨɓana aka ɓa?» Asikisya ndɨ ɓɛ: «Iyo, iɓu nɨɓɔ aka ɓɔ.»
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Kʉwa wa, Pɛtɛlɛ aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Mukononi pɨyɛ ɓi na mbʉnyakʉ ɓʉnɨ kakɨngɨlaga Lɨmbɛngɨ ka Mombukwono-dosu? Ʉkana, ɓatʉ nɨɓɔ ɓapʉnya kalumbo mbʉnyakʉ, ɓa mbɨya wanʉ ka mupumi wa, ɓakaaga na ɨwɛ ɓɛgɛyɔ.»
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, ogwo ka magʉ ka atʉtʉmbwa wa, okwa ndɨ. Ɓotugbo ɓogulyoku ndɨ, ɓatakanya nɨ odokini. Ɓaga ndɨ na ɨyɨ, ɓalumboku ka kpɔlɔ ka mbʉnyakɨ.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Kʉwa wa, kanisa yasɨ na ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓʉkana ndɨ mongoni mi nɨmɔ, ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ɓatʉtʉmbwa ɓagyaga kʉwa ndɨ makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga na mokingyosi makpʉ luga ka ɓambanzʉ. Ɓatʉ nɨɓɔ ɓabaya ndɨ ɓamʉmʉkanaga ndɨ ɓasɨ ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ndɨ ɓɛ pa ya yɨgbʉka ka Sɔlɔmɔnɔ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Kɛgʉ ndɨ na mʉtʉ wodi nɨnɔ ɨkpʉndaga ndɨ kamatɨkana na ɨɓʉ. Wɨna sɛ, ɓambanzʉ ɓubibisaga ndɨ kʉgbɛ.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ambaza ka ɓalʉkʉ na ɓoko nɨɓɔ ɓaɓɨnɨkyanaga ndɨ Mombukwono-dosu ikaga ndɨ kobwo, anɨmatɨla ka ɓatʉ ɓa baya.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ɓʉbɨnɨkaga ndɨ ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu ko ɓopisi, ɓumongoso ka ɓakʉlʉgbʉ ikanɨ ka ɓakalagba. Ɓagyaga ndɨ ɓɛyɔ kyɛ Pɛtɛlɛ kakɨtaga wa, mulundu kakɨ akwananɨ kaʉdʉnda mino ɓatʉ ɓemoti-ɓemoti luga kaɓʉ.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Ambaza ka ɓambanzʉ odogokuto ndɨ gɔnɨ kotukyoku ka ɓagʉɗʉ nɨɓɔ ɓuwobi na Yelusalɛma. Ɓodogoku ndɨ na ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu na nɨɓɔ ɓa mambɛngɨ ma ɓʉnyɛ. Ɨɓʉ ɓasɨ ɓahʉkagatʉ ndɨ.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Kʉwa wa, Kumu-Kumu pa imoti na ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓikaga ndɨ na ɨɓʉ, isi yi ɓɛ liɗu ka Ɓasadukayɔ, ɓʉmɨnɨlya ndɨ ɓatʉtʉmbwa imi.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Ɓugwi, ɓʉmakya ndɨ ka bɔlɔkɔ yidingi.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Luki limoti, no biti malaika ɓemoti ka Mombukwono-dosu oukwa ndɨ pumi ya bɔlɔkɔ, upupisoku, ʉɓɨkya ɓɛ:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 «Wogoni ka Ndaɓʉ ko Kunzi, mʉɓɨkyaga ɓambanzʉ lɨkpʉmʉka lasɨ nɨlɔ la ɔɓɨlɨ wambɨya.»
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Nɨyɔ ɓatʉtʉmbwa ɓʉkana ɓɛyɔ, ɓagya ndɨ ɓɛyɔ aka yɔ. Ɓopupya ndɨ ɓiɓo ka Ndaɓʉ ko Kunzi, ɓapʉnga kapá mʉtʉʉ.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Luki limoti, nɨyɔ ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓosilo kʉ ɓɛyɔ, ɓakʉtakanyagʉ ndɨ ɓata ɓatʉtʉmbwa. Ɓigoku ndɨ kaʉpága mongoni mi nɨma:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 «Totokonyi pumi ya bɔlɔkɔ yɨdʉlaga ɓɨnza ɓɨkpwɔkpwɔkpwɔ. Ɓazamʉ ɓo ɓi ka pa kaɓʉ aka kambwa wo pumi. Luki limoti, nɨyɔ toukwi mupumi, takatokonyigʉ mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka.»
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Nɨyɔ ngama ka ɓazamʉ ɓa Ndaɓʉ ko Kunzi na ɓokumu-kumu ɓʉkana ɓɛyɔ, ɓamama ndɨ ɓɨgbagbagba, ɓanimuuso ɓɛ isilyoku sɛ kʉwa ɓʉ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Kʉwa wa, mʉtʉ ɓemoti upuponilyoku ndɨ ɓɨwɛɛɛ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Ɓatʉ nɨɓɔ mugwi ɓi ɓa sɛ kaʉpá ɓambanzʉ mʉtʉʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi kʉ.»
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Kumbuso yi, ngama ka ɓazamʉ na ɓatʉ kakɨ ɓɨnda ndɨ kaugwi. Ɓodoku na ɨɓʉ, luki limoti, ɓakʉgya ndɨ na ɓou kyɛ ɓa ndɨ kaɨɓangɨlya ɓɛ ɓambanzʉ ɓakubumonitɔgʉ na matamʉ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Nɨyɔ ɓosiloku ndɨ na ɨɓʉ, ɓumomoso kambwa wa Basa-Yidingi. Kʉwa wa, Kumu-Kumu apʉnga ndɨ kausombiso,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 ɨyɨ aka na ɨɓʉ ɓɛ: «Takamupokyigʉ mbɛyɨ ɓi kapá mʉtʉʉ ko lino ka mʉtʉ yi nɨnɔ? Mʉtʉʉ kunu itulyonini ka Yelusalɛma wasɨ. Makapa katigboɗyo molingo ma ndʉga ka mʉnɔkʉ ko bulya kukwakʉ kakɨ!»
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Pɛtɛlɛ na ɓatʉtʉmbwa ɓagɔgɔ ɓosikisya ndɨ ɓɛ: «Okwononi kaɓanga Kunzi nɨ kɛgʉ kaʉɓanga ɓambanzʉ aka.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Mabangɨlaga ndɨ Yeso ka mʉsalaba, mamwɔ. Luki limoti, Kunzi nɨnɔ ka ɓotitosu apupisoku ndɨ ka mbʉkʉ.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Kunzi aɗokisa ndɨ kʉgʉ, alikiso ka kʉmbanzɨkanɨkɔ kakɨ, abisa ndɨ Ngama na Muhukuso kyɛ Ɓezaleli ɓoyikoni, Kunzi ʉpɨlya ɓʉnyɛ kaɓʉ.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Iɓusu, ta ɓadɛmʉ ɓa lɨkpʉmʉka li nɨlɔ, pa imoti na Lɨmbɛngɨ-Lotu nɨlɔ Kunzi ʉpá ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓaɓangaga.»
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Nɨyɔ ɓatʉ ɓa Basa-Yidingi ɓʉmʉkana mino ɓɛyɔ, miso ʉtana ndɨ ɓɨngbʉ, ɓa ndɨ kapa kaʉma ɓatʉtʉmbwa.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Luki limoti, luga kaɓʉ wa, a ndɨ na Mufalisayɔ ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Gamalieli, muwonisilo wa mʉtʉʉ ka Musa. Ɓambanzʉ ɓasɨ ɓaɓangaga ndɨ kʉgbɛ. Amaga ndɨ luga kaɓʉ, aɓɨkya ɓɛ ɓupupisi mbɛyɨ ɓatʉtʉmbwa kunzi.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Kumbuso yi, aɓɨkya ɓɛ: «Iɓunu Ɓezaleli, wiminyonito ka nɨlɔ makapa kagya ko bulya ka ɓatʉ ɓi nɨɓa.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Kanokitogigʉ masyɛ makpʉ wa Teuda ipupisa ndʉkʉ mino. Ɨyɨ, ɨmɨnaga ɓi abɛ kika mʉtʉ mudingi, ɓambanzʉ banda ɓamɨya ɓakwanganya ɓaɓɨɓyaga ndʉkʉ ɓingbooo. Luki limoti, ɓamwoni ndʉkʉ, ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasɨ ɓomisikono ɓingbwi, gʉtʉgʉ ɓemoti aka kasɨkanagʉ ndʉkʉ.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Kumbusa kakɨ, Yuda nɨnɔ mʉtʉ wa Galilaya ipupisoku ɓi ɓɛgɛyɔ, wa ɓa ndʉkʉ mino kaʉtanga ɓambanzʉ. Ɨyɨ, uluta ndɨ ɓambanzʉ ɓakpʉ kaɓɨɓya. Luki limoti, ɓamwɔ ndʉkʉ gɔnɨ, ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasɨ ɓomisikono.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Mbɨya wanʉ, na nɛkɨ kamʉɓɨkya ambɛ tumboni tamanaga kunu ka ɓatʉ ɓi nɨɓa, musiso. Kiko lɨkpʉmʉka ka ɓambanzʉ, osyatʉ.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Luki limoti, kika nɨ akotukyoku ko Kunzi, makakwananɨgʉ kakpɨngba. Ɛɛɛ, wiminyonito sɛ, makulonononito no Kunzi!»
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ɓʉmaka kʉwa ndɨ ɓatʉtʉmbwa, ɓutinisiso fimbo, ɓʉgbɨtyaga ɓɛ ɓakoɓikyonitɔgʉ ɓata lɨkpʉmʉka ko lino ka Yeso. Kumbuso yi, ɓusisa ndɨ.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Kʉwa wa, ɓatʉtʉmbwa ɓopupa ndɨ ka Basa-Yidingi. Ɓa ndɨ ɓutumo na magyagya ɓɨɗɛ, kyɛ Kunzi ɨna ndɨ ɓɨnza ɓɛ ɓigyogyisi ko bulya lino ka Yeso.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Masyɛ masɨ, ka Ndaɓʉ ko Kunzi na ka ɓandaɓʉ ɓayagɔgɔ dididi, ɓisisilaga ndɨ kaɓɨkyaga Mongoni Manza ka Yeso ɓɛ ɨyɨ nɨ Masiya.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.