Apocalipse 6
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs VC
1 Kʉwa wa, namɨna ndɨ Mikya-Kɔndɔlɔ anapwa ndiko ya mambwa luga wa ɓondiko maɗɨya na ɨka. Nʉkana ndɨ luki limoti luga wa makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga makwanganya nɨ anapamɨkana na lɨyʉ lapʉ abɛ ngbangbata ɓɛ: «Doku!»
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Kumbuso yi, namɨna ndɨ falasɨ ɓemoti nɨnɔ wotu. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi a ndɨ na mʉɗɔtɔmʉ mugwi, ɓapá ndɨ ɓɛgbɛgbɛ. A kʉwa ndɨ tutungyo aka na a kʉwa ɓata kaɨnda kopupo tutungyo gɔnɨ.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya yɨɓa, nʉkana ndɨ luki lɨmbanga ya yɨɓa nɨ anapamɨkana ɓɛ: «Doku!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Kumbuso yi, falasɨ nɨnɔ wangbʉ yi opuponoku ndɨ. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi, ɓapá ndɨ dʉkpa nɨyɔ yakpʉ, ɓapá ngu ɓɛ ɨndɨ katʉmba mazɨyɔ ka ɔɓɨlɨ, ɓambanzʉ ɓapʉnga kamwɔnɔnɔ luga kaɓʉ.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya yɨsaa, nʉkana ndɨ luki lɨmbanga ya yɨsaa nɨ anapamɨkana ɓɛ: «Doku!» Nɨyɔ nɨkwɛ, namɨna falasɨ nɨnɔ wopi. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi a ndɨ na kilo yigwi.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Nʉkana ndɨ luki limoti abɛ lɨyʉ luga wa makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga makwanganya anaɓɨkya ɓɛ: «Kilo yimoti ya nganʉ a mʉkalya ma ligubo la lɨsyɛ limoti, kilo yɨsaa ya saili a mʉkalya ma ligubo la lɨsyɛ limoti. Luki limoti, wakoputonitɔgʉ molingo ikanɨ vinya.»
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya yɨkwanganya, nʉkana ndɨ lɨyʉ lo luki lɨmbanga la yɨkwanganya nɨ anapamɨkana ɓɛ: «Doku!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Kʉwa wa, nɨkwɛ ndɨ, namɨna falasɨ nɨnɔ wo bosuɓo. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi a ndɨ lino ɓɛ Kukwakʉ, a ndɨ kakpakyana pa imoti na Mugi ka ɓabɨlɨ. Ɓʉpá ndɨ ɨɓʉ ngu ka panga yimoti luga wa ɓapanga ɓayɨkwanganya ɓaya ɔɓɨlɨ, kaulumwisogo ɓambanzʉ na ɓadʉkpa, pisi ka ayʉndɨ, pisi ka ɓokoloɓu ɓayapʉpʉ na pisi ka ɓanyama ɓʉɗɨya ɓo tutu.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya kuɓukumuti, nɨna ndɨ kusili wa gbɔgbɔ, mambɛngɨ ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉmwɔgɔ ndɨ ko bulya yɨɓɨkyaga lɨkpʉmʉka ko Kunzi na kyɛ ɓapupilya ndɨ ɓʉdɛmʉ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ, ɓapamɨkana ndɨ ɓɛ: «Mombukwono-dosu wotu na walɨngʉnʉ, wa kʉwa kaɓʉndɛ ɨkɨ kakɔ ngbanga ka ɓatʉ ɓa ɔɓɨlɨ na kaigiso likosi wa ɓoɗukosaga ndɨ mino ɓangʉ kusu?»
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Kʉwa wa, ɓapá ndɨ mʉtʉ yɨkaka-yɨkaka luga kaɓʉ kanzʉ wotu. Ɓʉɓɨkya ndɨ ɓɛ ɓimumbisi mbɛyɨ ɓata mino ko ngbinga mʉkɛɗɛ, kadwɛ kʉ kwakʉ ɨsaɓʉ ka ɓagya-ligubo ɓadaɓʉ na ɓamamaɓʉ nɨɓɔ ɓakaɓʉndaga gɔnɨ kolumwonogo abɛ ɨɓʉ, ɨtʉlyana mino.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Kumbuso yi, namɨna ɓata ndɨ Mikya-Kɔndɔlɔ, apwa ndiko ya maɗɨya. Ko ngbingo yi nɨnɔ, azigizo wapʉ ayonga ndɨ ɔɓɨlɨ. Mɔnɨ opiya ndɨ ɓipi abɛ kutuko kwa lɨlɛɓʉ, tɨmba wasɨ angbamya ɓɨngbʉ abɛ ɓangʉ.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Mangʉtʉ ma lɨsyɛ obuukana ndɨ ka lɨtɔmbʉ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ kou yo bumo ya sɨbʉkʉsɔ nɨsɔ ɓalɨkyaga ɓɛ ɓutini, obuukonogo mino no mbumbo yapʉ.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Lɨsyɛ olimika ndɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ kʉlʉgbʉ iɗukufaga mino. Ɓangʉpa ɓayasɨ na ɓouzu ɓayasɨ atʉkyaga ndɨ ka ɓapa ɓoyi.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ɓangama ɓa lɨtɔmbʉ, ɓatʉ ɓakpʉkpʉ, ɓangama ka ɓasʉda, ɓatʉ ɓa mukumbo, ɓatʉ ɓongu na ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓasɨ, ɓosunzu ikanɨ nɨɓɔ ɓʉkʉlɨkanaga, ɓɨsʉmaga ndɨ ka maɓyɛ na ka ɓangala ɓaya matamʉ ma ɓangʉpa.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Kʉwa wa, ɓaɓɨkyaga ndɨ ɓangʉpa na matamʉ ɓɛ: «Tigbigbiloni, takinisonito ko misa ka mʉtʉ yi nɨnɔ a wakiko ko kiti wa ɓʉngama na tiki ɓyɨ na ngbʉta ko Mikya-Kɔndɔlɔ.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 A ɓɛyɔ, lɨsyɛ lidingi la ngbʉta kaɓʉ odunuku, wanɨ nɔ akwanana kahʉkaga mino?»
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.