Apocalipse 6
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARIB
1 Kʉwa wa, namɨna ndɨ Mikya-Kɔndɔlɔ anapwa ndiko ya mambwa luga wa ɓondiko maɗɨya na ɨka. Nʉkana ndɨ luki limoti luga wa makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga makwanganya nɨ anapamɨkana na lɨyʉ lapʉ abɛ ngbangbata ɓɛ: «Doku!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Kumbuso yi, namɨna ndɨ falasɨ ɓemoti nɨnɔ wotu. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi a ndɨ na mʉɗɔtɔmʉ mugwi, ɓapá ndɨ ɓɛgbɛgbɛ. A kʉwa ndɨ tutungyo aka na a kʉwa ɓata kaɨnda kopupo tutungyo gɔnɨ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya yɨɓa, nʉkana ndɨ luki lɨmbanga ya yɨɓa nɨ anapamɨkana ɓɛ: «Doku!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Kumbuso yi, falasɨ nɨnɔ wangbʉ yi opuponoku ndɨ. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi, ɓapá ndɨ dʉkpa nɨyɔ yakpʉ, ɓapá ngu ɓɛ ɨndɨ katʉmba mazɨyɔ ka ɔɓɨlɨ, ɓambanzʉ ɓapʉnga kamwɔnɔnɔ luga kaɓʉ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya yɨsaa, nʉkana ndɨ luki lɨmbanga ya yɨsaa nɨ anapamɨkana ɓɛ: «Doku!» Nɨyɔ nɨkwɛ, namɨna falasɨ nɨnɔ wopi. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi a ndɨ na kilo yigwi.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Nʉkana ndɨ luki limoti abɛ lɨyʉ luga wa makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga makwanganya anaɓɨkya ɓɛ: «Kilo yimoti ya nganʉ a mʉkalya ma ligubo la lɨsyɛ limoti, kilo yɨsaa ya saili a mʉkalya ma ligubo la lɨsyɛ limoti. Luki limoti, wakoputonitɔgʉ molingo ikanɨ vinya.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya yɨkwanganya, nʉkana ndɨ lɨyʉ lo luki lɨmbanga la yɨkwanganya nɨ anapamɨkana ɓɛ: «Doku!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Kʉwa wa, nɨkwɛ ndɨ, namɨna falasɨ nɨnɔ wo bosuɓo. Mʉtʉ yi nɨnɔ a ndɨ kʉgʉ yi a ndɨ lino ɓɛ Kukwakʉ, a ndɨ kakpakyana pa imoti na Mugi ka ɓabɨlɨ. Ɓʉpá ndɨ ɨɓʉ ngu ka panga yimoti luga wa ɓapanga ɓayɨkwanganya ɓaya ɔɓɨlɨ, kaulumwisogo ɓambanzʉ na ɓadʉkpa, pisi ka ayʉndɨ, pisi ka ɓokoloɓu ɓayapʉpʉ na pisi ka ɓanyama ɓʉɗɨya ɓo tutu.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Nɨyɔ Mikya-Kɔndɔlɔ apwa ndiko ya kuɓukumuti, nɨna ndɨ kusili wa gbɔgbɔ, mambɛngɨ ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉmwɔgɔ ndɨ ko bulya yɨɓɨkyaga lɨkpʉmʉka ko Kunzi na kyɛ ɓapupilya ndɨ ɓʉdɛmʉ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ, ɓapamɨkana ndɨ ɓɛ: «Mombukwono-dosu wotu na walɨngʉnʉ, wa kʉwa kaɓʉndɛ ɨkɨ kakɔ ngbanga ka ɓatʉ ɓa ɔɓɨlɨ na kaigiso likosi wa ɓoɗukosaga ndɨ mino ɓangʉ kusu?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Kʉwa wa, ɓapá ndɨ mʉtʉ yɨkaka-yɨkaka luga kaɓʉ kanzʉ wotu. Ɓʉɓɨkya ndɨ ɓɛ ɓimumbisi mbɛyɨ ɓata mino ko ngbinga mʉkɛɗɛ, kadwɛ kʉ kwakʉ ɨsaɓʉ ka ɓagya-ligubo ɓadaɓʉ na ɓamamaɓʉ nɨɓɔ ɓakaɓʉndaga gɔnɨ kolumwonogo abɛ ɨɓʉ, ɨtʉlyana mino.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Kumbuso yi, namɨna ɓata ndɨ Mikya-Kɔndɔlɔ, apwa ndiko ya maɗɨya. Ko ngbingo yi nɨnɔ, azigizo wapʉ ayonga ndɨ ɔɓɨlɨ. Mɔnɨ opiya ndɨ ɓipi abɛ kutuko kwa lɨlɛɓʉ, tɨmba wasɨ angbamya ɓɨngbʉ abɛ ɓangʉ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Mangʉtʉ ma lɨsyɛ obuukana ndɨ ka lɨtɔmbʉ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ kou yo bumo ya sɨbʉkʉsɔ nɨsɔ ɓalɨkyaga ɓɛ ɓutini, obuukonogo mino no mbumbo yapʉ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Lɨsyɛ olimika ndɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ kʉlʉgbʉ iɗukufaga mino. Ɓangʉpa ɓayasɨ na ɓouzu ɓayasɨ atʉkyaga ndɨ ka ɓapa ɓoyi.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ɓangama ɓa lɨtɔmbʉ, ɓatʉ ɓakpʉkpʉ, ɓangama ka ɓasʉda, ɓatʉ ɓa mukumbo, ɓatʉ ɓongu na ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓasɨ, ɓosunzu ikanɨ nɨɓɔ ɓʉkʉlɨkanaga, ɓɨsʉmaga ndɨ ka maɓyɛ na ka ɓangala ɓaya matamʉ ma ɓangʉpa.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Kʉwa wa, ɓaɓɨkyaga ndɨ ɓangʉpa na matamʉ ɓɛ: «Tigbigbiloni, takinisonito ko misa ka mʉtʉ yi nɨnɔ a wakiko ko kiti wa ɓʉngama na tiki ɓyɨ na ngbʉta ko Mikya-Kɔndɔlɔ.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 A ɓɛyɔ, lɨsyɛ lidingi la ngbʉta kaɓʉ odunuku, wanɨ nɔ akwanana kahʉkaga mino?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.