Romanos 4
Kara New Testament (LEU_PNG) vs NVI
1 Senaso a Piran fo vil a maana mo aapave, taara mu Juda taara taa ferawai malaafaa pa Abrahem aava butaara lava? A so ta mo a savat lana waanan sina?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Tamo a tuuna o na Abrahem a tigina fatak la matana Piran sena maana mo nane fo vile, naak na Abrahem a toxan a mo xena ferawai falalava pana, bo? Taasaxa, piau, pife roxo i taa ferawai falalava pana faisok sina la matana Piran.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 A Xakalayan Taap a kuus o na Abrahem a namkai sena Piran. E voxo sena namkaian aave mon a Piran a xalie pana mataa fatak.
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 A mataa aava faisok xena siak a mamareiai ina faisok sina nane pife lamon pana mamareiai aave malaan sena tatavai senaso nane faisok faagut xena siaxaana.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 A mataa aava Piran xa a xalie pana mataa fatak, nane pife faisok soxote. Taasaxa, a lisan tuunei nane xa xe sina Piran aava fatiginei fatak a mataa saat la matana sena namkaian sina.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 E lokavai mupiis, na Devit aava ‘king’ lava sina mu Juda, a ferawai pana faamamaasan sina mataa aava Piran a xalie pana mataa fatak senaso a namkai e pife sena faisok aava nane vesane. Nane ferawai malaan:
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 — ausente —
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 — ausente —
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Lavaxa, a faamamaasan aava na Devit taxa ferawai pana, a mo sina mu rabuna aava ri toxan a fakalimaanan ina vuputuk, bo? Piau, a mo xana mu rabuna aava ri pife vuputuk sait. Taara fo kuus xo o na Abrahem a namkai sena Piran e voxo a Piran a xalie pana mataa fatak.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Lamon faroxo! Laso ta yaan tuuna a Piran a kuus o na Abrahem ve a mataa fatak? A ferawai malaan lamina yaan ina vuputuk o paamuina? Pife lamina, lu paamu falak.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 E mui a Piran xa a tavaie pana fakalimaanan ina vuputuk xena faxaalit o nane fo xali na Abrahem pana mataa fatak sena namkaian sina mon e pife sena vuputuxan. E voxo na Abrahem xo a tamana mu rabuna xapiak aava ri namkai sena Piran taasaxa ri pife vuputuk talo a Piran i taa xali nari vaxa pana rabuna fatak.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 E nane va tamana mu rabuna aava ri vuputuk vaxa. Nane pife tamari senaso ri vuputuk taasaxa senaso ri lisan tuunei nari xa xe sina Piran malaan se tamataara na Abrahem fo vile paamuina putuxaana.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Lavaxa, lumua, a Piran fo kuus fanai xe si Abrahem e a mu yaya sina o lumui nane taa mataa tafuna maana mo xapiak. A pife kuus fanai pana senaso na Abrahem a usi fatak a mu vuputkai, piau. Nane kuus fanai pana senaso na Abrahem a namkai.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Senaso, tamo a kuus fanaian sina Piran a falet xe siri aava ri usi a vuputkai, a namkaian sitaara e kuus fanaian sina Piran re taa mo palau
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 senaso a vuputkai a lisanmaan a maraleian sina Piran. Tamo piau ta vuputkai, lavaxa a rabuna ri pife faasaal.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 E voxo, a kuus fanaian aapave a savat sena namkaian. A pife savat sena faisok sina mataa taasaxa sena xakaavangan xatam sina Piran talo i taa savat sina mu yaya xapiak si Abrahem xe mui: nari aava ri waan lapaana vuputkai xuvul pari aava ri namkai malaan se Abrahem. Nane va tamataara xapiak.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Senaso a Xakalayan Taap a kuus, “Ne fo fakalimaan nano xena tamana mu rabuna xaves.” Tpt 17:5 E voxo na Abrahem va tamataara la matana Piran aava nane namkai sena; a Piran aava fatatoi faꞌuli a mu mamaat e kuus pana mo, paamuina savatan ina, malaan sena fo savat xo.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Naapalaan a kaalum malaan sena kuus fanaian sina Piran pife fexaxaas sena savat la matavas, na Abrahem taxa lo namkai lunai sena. E voxo nane fesavat “Tamana rabuna xaves”, malaan sena Piran xa fo xuuse pana lumua. Senaso a Piran fo xuuse o “A xakatan ina mu yaya siim xe mui taa malaan sena mu vapara; ri taa xaves paaliu.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Lavaxa, nane texaas o nane pife fexaxaas sena fasavataan ta lak senaso a mariaas sina a fexaxaas 100 e piau ta gutan. E na Sera aava tefin sina, a tefin mala e pife fexaxaas sena luxaan ta lak.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Taasaxa, a namkaian sina taxa lo waan fatateak lunai. Nane pife taꞌulan a namkaian sina e pife lamon maranga sena kuus fanaian sina Piran. A namkaian sina a fagute e nane kuus fati a isina Piran.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 E lana xunus ina nane texaas tuuna o a Piran a toxan a gutan xena fasavat famatavasaana kuus fanaian sina.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 E sena namkaian aanabeꞌ a Piran a xalie pana mataa fatak.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 E vaxa a mu vapaling aanabeꞌ “A Piran a xalie”, ri pife waan lana Xakalayan Taap xena kuus fatiaana isi Abrahem, piau.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Ri waan xena xavang netaara aava Piran taa xali netaara pana rabuna fatak; netaara aava taara namkai o a Piran a fatatoi faꞌuli na Yesus, a Memai sitaara, ti la mamaat.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 E a turoxoian lisan na Yesus xe siri talo ri taa punuxe xena maat sui a maana saatan sitaara e mui a fatatoi faꞌulie xena fatiginei fatak netaara la matana.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.