Marcos 7
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ARIB
1 E saxa nutuvaat Ferasi e saxano mataa aava ri fepitaa pana vuputkai si Moses, ri filimaan ti Jerusalem e ri maa savat si Yesus.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 E ri xalum a saxano fefeng si Yesus ri taxa fangan pana mari vusiit senaso ri pife xamak a mari paamuina fanganan.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 A mu Ferasi e maana xasano Juda ri taa pife fangan tamo a raarum xena xamaxaana mari pife waan. A mu buri ti kavai ri fapiti nari o layaan ri pife xamak a mari a lalosaat taa waan la toyan siri e voxo ri taxa usi a vilaana malaan.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 E layaan ri filimaan ti la bina ina maraan fanganan ri pife fexaxaas sena fangan tamo ri pife xamak a mari. E maana vilaana aava ri langaie sina mu buri, ri faxaꞌusie, malaan sena gonaana ‘kaap’ e xamaxaana mu ‘dis’ o ‘sospen’ siri.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 E a mu Ferasi aave ri maa savat si Yesus e ri fine, “Senasou a mu fefeng siim ri pife usi a vilaana ti kavai e ri taxa lo fangan pana mari aava vusiit?”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 E na Yesus a sui a fiaian siri, “A tuuna paaliu ne xuus nami, na Aisaia fo xalei a maana bitan sina mu butaara e nami vaxa mi mu rabuna ina bitan malaan seri. Na Aisaia a xalei a ferawaian sina Piran malaan:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 — ausente —
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Na Yesus a sei nari, “Nami, mi langai pesalai sena ferawaian tateak sina Piran e mi usi a vilaana sina rabuna mon!”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 E nane kuus fulaa, “Mi texaas faagut tuuna pana vilaana ina vil tapin a ferawaian sina Piran xena usi a lalamonan simi.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Na Moses a kuus malaanabeꞌ, ‘Suai se tamaam e ninaam’ e fulaa, ‘Naseꞌ ta mataa i taa kuus fasaat se ninana o tamana, lavaxa a mataa aave a mu rabuna ri taa soxoi punuxe pana faat.’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Taasaxa nami, mi kuus malaan, ‘Tamo ta mataa taa xuus na ninana o tamana malaan “Ai, a maana mo siak ne fo tavai a Piran pana, ne pife fexaxaas xena xavang name. A maana mo xapiak siak a koban.” (A malasuf ina vapaling ‘koban’ a malaan: a maana mo ri fo faatataap pana.)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 E nami, mi ti votan a mataa aava kuus malaan: nane taxa rawetan na ninana o tamana.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 E voxo mi vil tapin a ferawaian tateak sina Piran e mi usi a lalamonan simi e vilaana sina rabuna ti kavai. E a buk vilaana saat malaanabeꞌ a pife saxa mon!”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 E na Yesus a xel a mu rabuna e nane xuus nari, “Mi langaiau! Langai nabeꞌ e mi taa masam!
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Piau ta mo i taa laak lana mataa i taa vil falalosaate, piau! Taasaxa maana mo a mataa taa vile, a maana mo aanabeꞌ ri falalosaat a mataa.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Langaiau e lamon pana ferawaian siak!”
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Layaan na Yesus a taꞌulan a mu rabuna nane laak lana lifu e mu fefeng ri fine pana ferawaian paap sina.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 E nane xuus nari, “Nami sait, mi vungut sena malasuf ina ferawaian aanabeꞌ? Nami, mi pife masam o a mo aava i taa laak la valana mataa, tamo i taa ngane, a pife fexaxaas sena vil falalosaat a mataa.
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Senaso a mo aava nane taa ngane, a sivi la vilau ina e nane taa pesane.” (Pana ferawaian aanabeꞌ na Yesus a vil tapin a faati votaian xuluna saxano fanganan aava mu Juda ri pife fexaxaas sena ngane.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 E nane kuus fulaa, “A mo aava i taa savatmaan ti la lamonan sina mataa ve, i taa kawaasan a naian sina.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Senaso ti lana mataa, ti lana lalamonan sina e lana xunus ina a vilaana saat a sasavat. A vilaana saat malaan sena fenauan, paruxan, punuk mataa, siaxan a tefin sina xasa mataa,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 naixaaman, saatan e fasaamaatan, piilaana saxa mataa, lamon falavaiaan nano e pife kuus fati a isina Piran.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 A maana mo malaan a savat ti lana mataa e kawaasan a vilaana sina.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Na Yesus a tamasiak xuvul pana mu fefeng sina e ri falet xe kol lana nu bina faasilak Tair. Layaan ri laak lana lifu pave nane baian a mu rabuna taa texaas o nane taxa waan. Taasaxa nane pife fexaxaas sena fufunai.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Saxa tefin a langai sena e fataapus a filimaan e maa bukaak la no Yesus senaso a lak tefin sina a toxan a vovau saat.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 E a tefin aave a pife Juda, a fufubina sina pe Fonisia pe Siria. E nane xo taxa lo fin na Yesus pana vil faroxoiaana lak tefin sina.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 E na Yesus a xuus nane pana ferawaian paap, “Maam pife siak a fanganan sina mu rafulak e tavai a mu piu pana. A roxo sena mu rafulak taa fangan maasi paamua.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Taasaxa a tefin a sui a ferawaian sina malaan, “Ai, Matalava, no kuus tuuna taasaxa layaan a rafulak ri taxa fangan, a mu piu aave ri taxa waan faasilak e ri piak a xavil ina fanganan i taxa lo poxo.”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 E na Yesus a xuuse, “Tefin no sui faroxoi a ferawaian siak e voxo a fenungan siim fo fexaxaas. A lak siim fo roxo fulaa xo. A vovau saat fo taꞌulane.”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 E a tefin a ulaa fataapus xe la lifu sina e tingin a lak tefin sina i taxa mati xuluna ivin e a vovau saat fo paan sena.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 E mui na Yesus e mu fefeng sina, ri sivi xe puaa la saxa bina Saidan e ri falet ulaa xe la Laman Galili, xe la mu bina Dekaapolis.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 E saxano rabuna, ri lisan a saxa mataa aava vaang xe sina. A mataa vaang aanabeꞌ pife fexaxaas sena ferawai faroxo sait. E ri fenung xe si Yesus rao i taa timin a mana xuluna putuna talo i taa roxo.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Na Yesus a sangas tapin a malila xuvul pana mataa vaang. E nane timin a vipirigum ina mana la tangana mataa aave. E na Yesus a kaanus xe la mana e tao a xalemana mataa pana.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 E nane kaalum xe laaꞌui la xunavata e maagus e kuus, “Efefaata!” (A malasuf ina: talakas)
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 A tangana mataa a matavas e xalemana pife pasak fulaa. E a mataa aanabeꞌ a fexaxaas sena ferawai faroxo.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Na Yesus a ferawai faagut xe siri xapiak o ri taa muneta xuus fatexaas a mu rabuna pana. Taasaxa la maana yaan nane taxa lo xuus votan nari, ri taxa lo kuusan fasavat a faisok sina.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 E a mu rabuna aava ri langai sena, ri ipul paaliu e ri kuus malaan, “A mataa aanabeꞌ a vil faroxoi a maana faisok xapiak sina. Nane fexaxaas xena fatalakasaana tangana mataa e vil faferawai a mataa po.”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.