Marcos 6
Kara New Testament (LEU_PNG) vs VC
1 E nane taꞌulan a bina aapave e falet xe Nasaret, a bina sina e mu fefeng sina ri usie.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Layaan a Yaan ina Fangaafusan a savat, nane laak lana lifu ina faxuvulan e i taxa fapiti a mu rabuna pave e ri ipul sena e ri kuus, “A siak a texaasan sina ti faa? A so ta masaman nabeꞌ? Nane naseꞌ e a toxan a gutan molava xena vilaana maana mo faꞌipul malaan?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Nane a mataa ina faisok mon, bo? A lak si Maria? A mu tina va na Jems, Yosep, Juut e na Simon, ri taxa waan xuvul pataara, bo? E mu vasaana sait, a sou ri pife waan la palou itaara?” E voxo ri marala pana.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 E na Yesus a xuus nari, “A rabuna ti lasuun ri taa suaian a mataa aava i taxa xuus nari pana ferawaian sina Piran. Taasaxa rabuna ti la bina sina e mu tauna sait, ri taa pife suaiane.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 E nane fexaxaas sena tao faroxoiaana saxanu rabuna mon, pife xaves. A mu rabuna ti Nasaret, ri langai pesalai sina e nane pife fexaxaas sena vil a mo ina gutan pave.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nane ipul senaso a rabuna pave ri pife toxan a namkaian e voxo nane falet xe la xasano bina patak xena fepitaa.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 E nane xel faxuvul a mu yaamut sangafilu saxa pana taragua e feng nari o ri taa falet taragua pa taragua. E nane tavai nari pana gutan xena gei tapin a mu vovau saat.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 E nane xuus fatexaas nari o ri muta siak ta fanganan, bi o faat xena sangasan siri. Ri taa siak a wai ina xipa sang mon.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 E a fexaxaas ri taa siak a ‘slipa’ siri taasaxa piau ta xuxulan taragua.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 E nane xuus nari sait, “Layaan a saxa mataa i taa tavai name pana nobina xena taagul, me taa taagul pave fefexaxaas sena yaan me taa falet xe la xasano bina fulaa.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 E tamo mu rabuna ti la saxano bina ri taa pife suaian name o taa langai pesalai seme, me taa taꞌulan a bina aave e layaan me taa falet me taa saf tapin a pof ti xuluna kame. Senaso a pof aave i taa fakalimaan o vilaana saat siri taxa waan lunai.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 E nari xapiak ri falet e ri fasei a mu rabuna o ri taa puk a xunus iri e taꞌulan a vilaana saat siri.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 E a mu yaamut ri gei tapin a mu vovau saat sina malila e ri noxol a rabuna aava ri giis e ri savat faroxo fulaa.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Na King Herot a langai sena faisok si Yesus senaso a saxanu tuvaat ri kuusan malaane, “Na Jon ina Fasufan fo to faꞌulaa. A savat fulaa ti la mamaat e voxo a gutan ina vesanaana maana mo faꞌipul taxa waan sina!”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 E xasano rabuna taxa kuus malaan: “Na Ilaija xo!” E xasanofuna ri kuus, “Piau, a saxa mataa ina kuus fatuxai xo! Malaan sena mu rabuna ina kuus fatuxai ti kavai!”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Taasaxa layaan na Herot a langai pana faisok si Yesus nane taxa lo kuus, “Na Jon xo! Ne fo patal tapin a putuna taasaxa to faꞌulaa ti la mamaat.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Senaso paamua na Herot a feng a rawen sina e ri fo pis na Jon. Nane a vil malaane senaso na naasana, na Herodias, a toxan a marala se Jon. Paamua na Herodias a tefin si Filip, a ti Herot.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 E na Jon fo xuus na Herot, “Ai, no taxa vil a vilaana saat ve. Pife roxo no taa tamai si naasa tiam.” Senaso na Filip taxa to lunai.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 E na Herodias a xaiyaasaan na Jon e nane vubuk rao i taa punuxe taasaxa nane pife fexaxaas
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 senaso na Herot a mataut se Jon. Nane texaas o na Jon a mataa roxo e a mataa sina Piran e voxo nane tao fatateaxe lana vipis e vaxa na Herot a vubuk langai a ferawaian sina, taasaxa saxano ferawaian sina nane vungut sena malasuf ina.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 E saxa yaan a savat, a yaan lava si Herot, a yaan ina luluuxan sina. E na Herot a vil a fenamo xana mu matalava sina: mu rabuna fefasaa, mu rabuna ina paamuian a mu rawen e mu matalava ti Galili, nari xapiak, ri savat.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 E a lak tefin si Herodias a filimaan e taxa tia la matana rabuna e ri nanam temasaat pana tian sina. E na Herot a xuuse, “Finau pana a so ta vubuxanan siim e nenia, ne taa tavai nano pana!”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 E na Herot a kuus fakalimaan, “A so ta mo no taa nungau pana fexaxaas sena xavil molava ina xavala siak, ne taa tavai nano pana!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 E a lak tefin si Herodias a falet e fin na ninana, “Ne taa nung na Herot panaso?” E na Herodias a xuuse, “Fiai pana putu Jon, a mataa ina fasufan.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 E a lak tefin a fala xe si Herot e nunge malaan, “Ne vubuk o no taa tavaiau, monabeꞌ mon, pana putu Jon, a mataa ina fasufan. Lisanmaane lana ‘plet’.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Na Herot a mimilisaat paaliu pana fiaian sina lak taasaxa nane fo fakalimaan o i taa vil a vubuxanan sina e a mu rabuna si Herot sait, ri fo langai a ferawaian sina e voxo nane kuus turoxo pana.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 E fataapus na Herot a feng a mataa i taa fe patal tapin a putu Jon e i taa lisanmaane. E voxo a mataa a falet e fe punuxe lana lifu ina vipisan
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 e lisan a putu Jon lana ‘plet’ e tavai a lak tefin pana. Mui a lak tefin a tavai na ninana, na Herodias, pana.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Layaan a mu fefeng si Jon ri langai sena, ri falet xe si Herot xena siak a vipin si Jon. Ri siaxe e ri fe xaafane lana liing.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 E a mu yaamut aava na Yesus a feng nari taragua pa taragua, ri maa savat faꞌulaa si Yesus e ri kuusan a maana mo ri fo vile e a maana mo ri fo fepitaa pana.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 E nane a xuus nari, “Filimaan xuvul paga xe la bina vingil xena maagus famodak.” Nane kuus malaan senaso a malila ri taxa lo savat vulai e a mu yaamut ri piau ta yaan ina fanganan e maagusan.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 E voxo nari xapiak, ri xawas xuluna xaati e ri falet xe la xasa bina xobingil.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Taasaxa saxano rabuna ri xalum taraxali nari xuluna xaati e voxo a malila ti la maana nu bina pave ri fala paamuin nari e ri fe savat paamua seri.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Layaan na Yesus a ung nane xalum a tang malila aanabeꞌ e a vilauna a muluk nari senaso ri piau ta mataa xena paamuianaan nari. Ri taxa milung malaan sena sipsip aava piau ta mataa xena faxatangaan nari. E voxo nane fapiti nari fulaa pana maana mo xaves.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 E faasilak naboxo a ngaas taa rul e a mu fefeng sina ri xuuse, “Ai, a bina aanabeꞌ ve a vingil e faasilak i taa suk,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 feng tapin et nari talo ri taa paan saa xe la saxano bina aava toxai fanganan xena mamareiai.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Taasaxa nane sui a mu fefeng sina e kuus, “Nami, mi taa tavai nari pana fanganan.” E ri fine, “Bo? A mataa taa faisok pana fulun pisiktul xena faxuvul a faat fexaxaas sena maraan a bret xari. Taara taa fe tapin a faat malaan xena maraan bret a fexaxaas sena malila aanabeꞌ?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 E nane xuus nari, “Fe kaalum, mi toxan a bret talavisan taxa waan?” E ri fe fakate e ri suie, “A bret pama e fomirak din taragua taxa waan.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Na Yesus a xuus a malila o ri taa nai faxuvul lapia.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 E voxo ri nai lana maana xoxovulaian.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 E nane siak a bret pama e din taragua e nane kaalum xe laaꞌui la xunavata e fenung pana fanganan. Nane viak a bret e taxa lo tavai a mu fefeng pana xena fepatoxanaana xe sina rabuna. E a viak tavai nari pana ro din sait.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 A maana mu rabuna xapiak, ri fangan e ri maasi.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 E mu fefeng ri tifi a bi sangafilu saxa pana taragua pana xavil ina fanganan.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 E a rabuna tomexaan aava ri fangan a fexaxaas sena 5,000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 E fataapus na Yesus a faxawas a mu fefeng xuluna xaati e feng nari xe la paxasing ina Laman Galili, xe la saxa bina Betsaida. La yaan aave, nane sang mon a feng faꞌuli a rabuna.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Layaan a mu rabuna fo falet nane laak xe xuluna put xena fenung xe sina Piran.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 A bina xo suk e a mu fefeng aave ri taxa falet xuluna xaati la palou ina Laman Galili. E na Yesus ve, i taxa waan pe xuluna put.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 E nane xalum nari, ri taxa xaul faagut pana fos senaso a reref a fiit faagut. La xunavung nane filimaan faasilak la tari e taxa sangas xuluna laman e rao i taa paaliu nari.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Taasaxa ri xalume taxa sangas xuluna laman e ri kuup faagut senaso ri lamon o a rongan.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Nari xapiak ri xalume e ri mataut. E fataapus nane ferawai xe siri, a kuus malaan, “Muta mataut; nenia move.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 E nane xawas xuluna xaati siri e a reref a taxapus. E nari, ri ipul paaliu sena gutan sina.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ri fo mo xalum a faisok sina pana viak tavaiaana malila pana fanganan taasaxa ri pife lamon faroxo sena.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 E nari, ri falet xuluna xaati xe la bina Genasaret e ri ung e pis fatateak a xaati pave.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Layaan a mu rabuna ri xalum taraxali na Yesus
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 ri falet xe la maana nu bina faasilak e ri fe xuus a mu rabuna e ri xelmaan nari aava ri giis xe si Yesus.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 E la maana yaan layaan nane savat la saxa bina, modak o molava, a mu rabuna pave ri fuuna xel faxuvul a mu rabuna pana giisan xe la bina ina faasot e ri fe nung na Yesus rao a rabuna giis ri taa tao mon a marapi sina. E naseꞌ ta mataa i taa tawe a giisan sina i taa taxapus e i taa roxo fulaa.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.