Marcos 12
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ACF
1 E na Yesus a tangpat pana ferawai xe sina mu matalava pana ferawaian paap malaan: “Saxa mataa a xapis a uma wain e fakaliuane pana vaafa faat. E nane xaf a vaaꞌul lapaana nobina ina paamimitaana xalana wain. E nane vesan a lifu modus faasilak la tana uma. Taasaxa nane pife waan pave. Nane xuus fatexaas a xasano rabuna rao ri taa faxatang a uma aave e ri taa lisan a saxano wain ri vesane xe sina lumui xena maraan a uma sina. E nane xo falet xe pe lasuun.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Layaan a mu xalana wain ri fo matoxol a mataa aave, a feng a saxa sisiak sina xe la uma talo a mu rabuna aapave ri taa tavaie pana wain.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Taasaxa mu rabuna ina faxatangaana uma ri fesipane e ri feng faꞌulie.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 E fulaa a mataa aave, a feng a xasa sisiak xe siri. E nari, ri sip pengane la putuna e ri famangile pana xasano vilaana saat.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 E a mataa aave, a feng a saxa sisiak fulaa e ri sip punuxe. Lumui nane feng a saxano sisiak fulaa taasaxa rabuna pave la uma, ri sip a saxanofuna e ri ngaapunuk xasanofuna.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 La fataxapiak, senaso piau ta sisiak fulaa, nane feng a lak tomexaan sina aava nane vubuxan xasingite. A mataa aave a lamon malaan, ‘Tuuna naak ri taa suai sena lak siak.’
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Taasaxa mu rabuna ina faxatangaana uma, ri fexuus la palou iri, ‘Ai, a lak sina naboxo, tamo taara taa punuxe, a uma aanabeꞌ i taa xataara, bo?’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 E ri yot a lak sina mataa e ri punuxe e ri tapine xe pe lamina uma.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 A mataa aave i taa vil a so? I taa savat pe la uma e i taa sip punuk a mu rabuna aapave e mui i taa xel a xasano rabuna xena faxatangaana uma sina.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Na Yesus a fin nari, “Mi pife xalum a xakalayan aava kuus malaan, bo?
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 — ausente —
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 A mu matalava ri langai si Yesus e ri texaas o nane taxa ferawai paap seri e ri vubuk yote taasaxa ri mataut sena malila aava ri taxa ti langaie. E voxo a mu matalava aave ri tamasiak e ri falet.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Lumui a mu matalava sina mu Juda, ri feng a saxanu Ferasi e saxanu tuvaat si Herot xe si Yesus senaso ri vubuk o i taa faasaal pana ferawaian sina.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Ri savat sina e ri fiai malaan, “Mataa ina Fepitaa, maam texaas o no kuus tuuna vulai e no pife mataut sena mataa e voxo no fepitaa tuuna pana ferawaian sina Piran sang mon. Lavaxa, no lamon malaafaa? A roxo maam taa tavai a Paamua sina mu Rom pana taakis o piau?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Maam taa maraan a taakis sina o piau?” Taasaxa na Yesus a texaas o ri taxa bite e xuus nari, “Senasou mi taxa tafangau? Tamo toxan a faat move, siakmaane.”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 E ri siak a saxa e ri tavai na Yesus pana. E nane fin nari malaan, “A xaxaalua siseꞌ e a xakalayan siseꞌ nabeꞌ taxa waan xuluna faat aanabeꞌ?” E ri sui a ferawaian sina o a xaxaalua e xakalayan si Sisaa, a paamua ti Rom.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 E na Yesus a xuus nari, “Lavaxa, tavai a Paamua ti Rom pana maana mo sina e tavai a Piran laaꞌui pana maana mo sina.” E nari, ri ipul faagut.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 E saxanu Sedusi (nari aava ri kuus o piau ta toyan lamina maatan) ri savat si Yesus e ri fine malaan,
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Mataa ina Fepitaa, na Moses a xalei a saxa vuputkai sitaara, a kala malaan, ‘Tamo ta mataa i taa maat e na naasana taxa waan pana piau ta lak, lavaxa na tina mataa aava fo maat i taa tamai sina tefin aave xena fasavataana mu rafulak xa tina.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Voxo, a matafetinan ve ri pisiguak, ri taxa waan e saxa, a lak tuaan, a tamai e maat taasaxa nare, re piau ta lak.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 E mui a saxa tina ti lamina a tamai sina tefin aave e nane sait a maat e piau ta lak. E saxa fulaa a malaan sait.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 E nari pisiguak xapiak ri tamai sina tefin aanabeꞌ e ri maat pana piau ta lak. E mui a tefin sait a maat.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Lavaxa, layaan a Piran i taa fatatoi a mu rabuna fulaa, a tefin aave i taa waan na naasaseꞌ senaso nane fo tamai siri xapiak?”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 E na Yesus a xuus nari, “Naak mi vungut, senaso mi pife texaas sena ferawaian sina Piran e mi vungut sena gutan sina.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Layaan a Piran i taa fatatoi a mu rabuna fulaa ri taa pife tamai e ri taa pife vubuk siak a tefin o tomexaan. Ri taa waan malaan sena mu angelo ti laaꞌui.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Taasaxa lamon fulaa pana toyan ti la maatan siri. Nami, mi pife texaas sena xakalayan si Moses pana xuuskuus ina latan taxa raam e a Piran a xuus fatexaase malaan, “Nenia, ne Piran si Abrahem e si Aisaak e si Yaakop.”
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 E voxo a Piran pife Piran sina mamaat, piau! Nane ve a Piran sina mu rabuna to. Naak mi fo milung faagut.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 E saxa mataa aava masam sena mu vuputkai si Moses a savat e nane langai a ferawaian siri e nane texaas o na Yesus fo sui faroxoi a maana ferawaian siri. E nane fin na Yesus malaan, “A so ta vuputkai a fufuna maana vuputkai xapiak?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 E na Yesus a xuuse, “Langaiau nami Israel. A vuputkai paamua a malaan, ‘A Piran, a Matalava sitaara, a Piran saxa mon.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 E nami, mi taa usie e suai sena vilaana sina pana vilau xapiak simi, pana xunus imi xapiak, lana lalamonan xapiak simi e pana maana gutan xapiak simi. Vpt 6:4-5
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 E fulaa, a fataraguiaana vuputkai a malaan, “Mi taa vubuxan a xasano rabuna malaan seꞌ mi vubuxan nami xa. Piau ta vuputkai molava sere.” Vlp 19:18
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 E a mataa aave a xuuse, “Ai, tuuna paaliu Mataa ina Fepitaa. No kuus tuuna o a Piran a saxa paamua e piau ta saxa malaan sena.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 E taara taa suai sena pana xunus itaara xapiak e pana masaman xapiak e pana maana gutan sitaara. E taara taa vubuxan a xasano rabuna sait. A vilaana aanabeꞌ a molava sena mu tatavaian xana Piran e mu falfaalan sait.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Na Yesus a texaas o nane ferawai faroxo e a xuuse, “No taxa xaveak masam a vilaana ina fatataganan sina Piran.” E mui xo, a mu matalava ri mataut sena tafang fulane.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Lumui, la tang lifu lotu, na Yesus a fapiti a malila e a fiai malaan, “Senasou a mu rabuna aava ri masam pana xakalayan ti kavai ri kuus o a Mataa Failai ve a lak si Devit?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Na Devit sang a ferawai lapaana Vovau Xaradak:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 E na Devit xo a xali a Mataa Failai pana Memai sina e malaafaa a Mataa Failai a fexaxaas sena waan a natu Devit?” E a rabuna ri faamamaas pana ferawaian sina.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 E fulaa nane fapiti nari malaan, “Faxatang! Xalum a vilaana sina mu rabuna aava ri fepitaa pana mu vuputkai taasaxa muta pok nari. Ri vubuk sangas lana marapi modus siri e ri vubuk siak a suaian lava pe la nobina ina faxuvulan.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 E ri vubuk nai paamua la nobina sina matalava lana lifu ina faxuvulan e pe lana fenamo.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 E nari, ri siak palou a mu lifu sina lutefin aava tomexaan siri fo maat. E ri fenung xe sina Piran pana fenungan modus paaliu talo rabuna taa suai seri. A buk rabuna aanabeꞌ a Piran i taa tavai nari pana fakasanaman molava paaliu.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 E mui nane nai kaalum faasilak la bina ina tatavai pana faat lana lifu lotu. E nane xalum a mu rabuna ri timin a maana faat lana mo ina tifiaana. E a mu matalava ri timin a faat xaves.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 E a saxa tefin nakmaal, a tomexaan sina fo maat xo, a savat e tatavai pana toea taragua mon.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 E na Yesus a xel a mu fefeng sina e xuus nari malaan, “Ne kuus tuuna paaliu xe simi, a tefin aapave a tavai a Piran pana faat molava sena maana xasano rabuna.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Senaso nari, ri toxai faat xaves taxa waan lunai taasaxa nane fo timin a faat xapiak sina e piau ta faat fulaa taxa waan la tana.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.