Marcos 11
Kara New Testament (LEU_PNG) vs NVT
1 La fena sangasan siri xe Jerusalem, faasilak a ro bina Betani e Betfas, la xasing ina Put Pana mu Wai Olif, na Yesus a feng paamuin a ro fefeng taragua.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 E nane xuus nare malaan, “Falet xe la bina aapave e layaan me taa savat lana me taa xalum a fomirak ‘donki’ aava ri pi nanai xuluna lunai. Muluse e me lisanmaane.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 E tamo saxa mataa i taa fin name malaan, ‘Xenaso me taxa siak a ‘donki’ aamove?’ Me taa sui a fiaian malaan, ‘A Memai a vubuxane e mui i taa lisan faꞌulie xe nabeꞌ.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 E nare, re falet e re tingin a fomirak ‘donki’ aave a palei fatian pe la salan faasilak la matana lifu e re muluse.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 E saxano rabuna aava ri taxa tigina faasilak, ri fin nare, “Ai, me taxa mulus a ‘donki’ xenaso?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 E re xuus nari malaan se Yesus fo xuus nare e a rabuna ri kuus turoxo e ri feng nare pana.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 E ro fefeng re lisan a ‘donki’ xe si Yesus e re timin a marapi sire xuluna ‘donki’ e na Yesus a nai xuluna.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 E a rabuna xaves ri sului a marapi siri pe la salan e xasano rabuna ri siak a raxana wai pana paxana aava ri fo siaxe pe lalatan e ri timine la salan.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 E a mu rabuna ri sangas paamua e lumui la mi Yesus e ri taxa xukulai faagut malaan,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 — ausente —
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 E nane laak xe pe Jerusalem e falet xe la tang lifu lotu sina mu Juda. E na Yesus xuvul pana mu rabuna, ri laak lana e ri sangas kaalum xolai. E mui na Yesus e mu fefeng sina ri ulaa xe Betani senaso faasilak a bina i suk.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 A yaan saxa lumui la paanen, ri taꞌulan a bina Betani rao ri taa ulaa fulaa xe Jerusalem e na Yesus xo, a lagai.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 E nane xalum a wai malaan sena xakaap a toxan a paxana xaves. E nane falet xe pave rao i taa murul a xalana. Taasaxa layaan nane fe savat pe la funa wai e xalume, piau ta xalana senaso pife yaan ina fuaian sina lunai.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 E nane faraweie malaan, “A rabuna taa pife fangan sema fulaa!” E mu fefeng ri langaie.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 E mui ri savat pe Jerusalem e ri laak lana tang lifu lotu pave. E na Yesus a xup tapin a mu rabuna aava ri taxa faasot pana mu bulmakau e sipsip lana lifu lotu. E nane puk tapin a mu ivin sina rabuna aava ri taxa fesoxulai pana maana buk faat ina maraanan o ri taxa faasot pana mu maanu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 E nane ti votan a rabuna rao ri muta yaas falak a maana mo xena faasot lana nobina ina lifu lotu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 E nane fasei nari, a kuus malaan, “A Xakalayan sina Piran a kuus malaan, bo?Taasaxa nami, mi fo vile malaan sena nobina ina fenauan.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 A mu matalava sina rabuna aava ri faisok lana lifu lotu e mu rabuna aava ri masam pana mu vuputkai siri, ri langai a ferawaian sina e ri lalamon pana punuxaana taasaxa ri mataut se Yesus e sena rabuna vaxa, senaso a rabuna xo, ri ipul pana fepitaian sina.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 E la maana leaaf na Yesus e mu fefeng sina ri fuuna taꞌulan Jerusalem e ri ulaa xe pe la bina Betani.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 La paanen lolof ri falet fulaa xe Jerusalem e ri xalum a wai aava na Yesus fo kuus fatutule. A wai naang fo maiyang ti la xarei ina xe laaꞌui.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 E na Pita a lamon faꞌuli a ferawaian si Yesus e xuuse, “Mataa ina Fepitaa, kaalum, a wai aava no fo fatutule, pevoxo, fo maiyang xo.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 E na Yesus a xuus nari, “Mi taa namkai faagut pana Piran.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ne xuus tuunei nami, tamo ta mataa pana namkaian tateak faroxo i taa farawei a put aanabeꞌ malaan, ‘Falet e lalaas du xe pe la laman’ e a put i taa vile. Naseꞌ ta mataa rao i taa vil malaane, tamo i taa namkai faagut pana, a vubuxanan sina i taa savat.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 E voxo ne xuus nami layaan mi taa fenung xe sina Piran mi taa namkai faagut sena mo aava mi fenung pana e i taa savat.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 E fulaa, layaan mi taxa fenung xe sina Piran mi taa lamon tapin a mu vilaana saat aava xasano rabuna ri fo vile xe simi talo a Piran vaxa i taa lamon tapin a vilaana saat simi.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Taasaxa tamo mi pife lamon tapin a vilaana saat sina xasano rabuna, lavaxa na Tamami pe laaꞌui, i taa pife lamon tapin a vilaana saat simi.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 E ri savat fulaa pe Jerusalem e ri laak pe lana tang lifu lotu. E mu paamua ina lotu e mu rabuna aava ri masam pana mu vuputkai e mu matalava sina mu Juda, nari xapiak, ri filimaan xe sina
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 e ri fine, “No taxa vil a faisok siim lapaana isin siseꞌ? Naseꞌ tavai nano pana gutan xena faisok malaan?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 E na Yesus a xuus nari, “Paamua ne taa fin nami pana fiaian saxa e layaan mi suie ne taa xuus nami o ne taxa faisok lapaana gutan siseꞌ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 A fiaian siak a malaan: A faisok ina fasufan aava na Jon fo vile, a mo sina Piran ti laaꞌui o mo sina mataa mon? Mi xuusau!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 E nari, ri ferawai faxuvul e ri kuus malaan, “Tamo taara taa kuus ‘ti laaꞌui’ nane i tamaa kuus: ‘Lavaxa, senasou mi pife namkai sena?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Taasaxa, taara mataut xena xuuse, o sina mataa mon.” Ri taxa mataut senaso a rabuna, ri taxa lamon se Jon o nane a mataa ina kuus fatuxai tuuna.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Pevoxo, ri sui a fiaian si Yesus malaan, “Nemaam, maam vungut.” E na Yesus a xuus nari, “Lavaxa, ne taa pife xuus fatexaas nami sait pana gutan nenia, ne taxa faisok lapaana.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.