Marcos 11
Kara New Testament (LEU_PNG) vs NTLH
1 La fena sangasan siri xe Jerusalem, faasilak a ro bina Betani e Betfas, la xasing ina Put Pana mu Wai Olif, na Yesus a feng paamuin a ro fefeng taragua.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 E nane xuus nare malaan, “Falet xe la bina aapave e layaan me taa savat lana me taa xalum a fomirak ‘donki’ aava ri pi nanai xuluna lunai. Muluse e me lisanmaane.
2 com a seguinte ordem:
3 E tamo saxa mataa i taa fin name malaan, ‘Xenaso me taxa siak a ‘donki’ aamove?’ Me taa sui a fiaian malaan, ‘A Memai a vubuxane e mui i taa lisan faꞌulie xe nabeꞌ.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 E nare, re falet e re tingin a fomirak ‘donki’ aave a palei fatian pe la salan faasilak la matana lifu e re muluse.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 E saxano rabuna aava ri taxa tigina faasilak, ri fin nare, “Ai, me taxa mulus a ‘donki’ xenaso?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 E re xuus nari malaan se Yesus fo xuus nare e a rabuna ri kuus turoxo e ri feng nare pana.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 E ro fefeng re lisan a ‘donki’ xe si Yesus e re timin a marapi sire xuluna ‘donki’ e na Yesus a nai xuluna.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 E a rabuna xaves ri sului a marapi siri pe la salan e xasano rabuna ri siak a raxana wai pana paxana aava ri fo siaxe pe lalatan e ri timine la salan.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 E a mu rabuna ri sangas paamua e lumui la mi Yesus e ri taxa xukulai faagut malaan,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 — ausente —
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 E nane laak xe pe Jerusalem e falet xe la tang lifu lotu sina mu Juda. E na Yesus xuvul pana mu rabuna, ri laak lana e ri sangas kaalum xolai. E mui na Yesus e mu fefeng sina ri ulaa xe Betani senaso faasilak a bina i suk.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 A yaan saxa lumui la paanen, ri taꞌulan a bina Betani rao ri taa ulaa fulaa xe Jerusalem e na Yesus xo, a lagai.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 E nane xalum a wai malaan sena xakaap a toxan a paxana xaves. E nane falet xe pave rao i taa murul a xalana. Taasaxa layaan nane fe savat pe la funa wai e xalume, piau ta xalana senaso pife yaan ina fuaian sina lunai.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 E nane faraweie malaan, “A rabuna taa pife fangan sema fulaa!” E mu fefeng ri langaie.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 E mui ri savat pe Jerusalem e ri laak lana tang lifu lotu pave. E na Yesus a xup tapin a mu rabuna aava ri taxa faasot pana mu bulmakau e sipsip lana lifu lotu. E nane puk tapin a mu ivin sina rabuna aava ri taxa fesoxulai pana maana buk faat ina maraanan o ri taxa faasot pana mu maanu.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 E nane ti votan a rabuna rao ri muta yaas falak a maana mo xena faasot lana nobina ina lifu lotu.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 E nane fasei nari, a kuus malaan, “A Xakalayan sina Piran a kuus malaan, bo?Taasaxa nami, mi fo vile malaan sena nobina ina fenauan.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 A mu matalava sina rabuna aava ri faisok lana lifu lotu e mu rabuna aava ri masam pana mu vuputkai siri, ri langai a ferawaian sina e ri lalamon pana punuxaana taasaxa ri mataut se Yesus e sena rabuna vaxa, senaso a rabuna xo, ri ipul pana fepitaian sina.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 E la maana leaaf na Yesus e mu fefeng sina ri fuuna taꞌulan Jerusalem e ri ulaa xe pe la bina Betani.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 La paanen lolof ri falet fulaa xe Jerusalem e ri xalum a wai aava na Yesus fo kuus fatutule. A wai naang fo maiyang ti la xarei ina xe laaꞌui.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 E na Pita a lamon faꞌuli a ferawaian si Yesus e xuuse, “Mataa ina Fepitaa, kaalum, a wai aava no fo fatutule, pevoxo, fo maiyang xo.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 E na Yesus a xuus nari, “Mi taa namkai faagut pana Piran.
22 Jesus respondeu:
23 Ne xuus tuunei nami, tamo ta mataa pana namkaian tateak faroxo i taa farawei a put aanabeꞌ malaan, ‘Falet e lalaas du xe pe la laman’ e a put i taa vile. Naseꞌ ta mataa rao i taa vil malaane, tamo i taa namkai faagut pana, a vubuxanan sina i taa savat.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 E voxo ne xuus nami layaan mi taa fenung xe sina Piran mi taa namkai faagut sena mo aava mi fenung pana e i taa savat.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 E fulaa, layaan mi taxa fenung xe sina Piran mi taa lamon tapin a mu vilaana saat aava xasano rabuna ri fo vile xe simi talo a Piran vaxa i taa lamon tapin a vilaana saat simi.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Taasaxa tamo mi pife lamon tapin a vilaana saat sina xasano rabuna, lavaxa na Tamami pe laaꞌui, i taa pife lamon tapin a vilaana saat simi.”]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 E ri savat fulaa pe Jerusalem e ri laak pe lana tang lifu lotu. E mu paamua ina lotu e mu rabuna aava ri masam pana mu vuputkai e mu matalava sina mu Juda, nari xapiak, ri filimaan xe sina
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 e ri fine, “No taxa vil a faisok siim lapaana isin siseꞌ? Naseꞌ tavai nano pana gutan xena faisok malaan?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 E na Yesus a xuus nari, “Paamua ne taa fin nami pana fiaian saxa e layaan mi suie ne taa xuus nami o ne taxa faisok lapaana gutan siseꞌ.
29 Jesus respondeu:
30 A fiaian siak a malaan: A faisok ina fasufan aava na Jon fo vile, a mo sina Piran ti laaꞌui o mo sina mataa mon? Mi xuusau!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 E nari, ri ferawai faxuvul e ri kuus malaan, “Tamo taara taa kuus ‘ti laaꞌui’ nane i tamaa kuus: ‘Lavaxa, senasou mi pife namkai sena?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Taasaxa, taara mataut xena xuuse, o sina mataa mon.” Ri taxa mataut senaso a rabuna, ri taxa lamon se Jon o nane a mataa ina kuus fatuxai tuuna.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Pevoxo, ri sui a fiaian si Yesus malaan, “Nemaam, maam vungut.” E na Yesus a xuus nari, “Lavaxa, ne taa pife xuus fatexaas nami sait pana gutan nenia, ne taxa faisok lapaana.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.