Lucas 14
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ARA
1 La saxa Yaan ina Fangaafusan, layaan na Yesus a laak la lifu sina saxa Ferasi lava xena fangan, a rabuna xaves ri falime.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Pave la nona, a saxa mataa pana giisan lava taxa nai.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Na Yesus a fin a mu Ferasi e mu rabuna aava ri texaas sena vuputkai malaan, “A mu vuputkai sitaara ri turoxo pana vil faroxoiaana mataa la Yaan ina Fangaafusan, bo?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Taasaxa ri nai kasam. E voxo na Yesus a tao a mana mataa aave e a vil faroxoie e feng tapine.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 E mui nane fin nari, “Tamo a lak tomexaan siim o a bulmakau siim i taa poxo la vaaꞌul la Yaan ina Fangaafusan no taa yuuf falak fatapusane, bo?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Taasaxa ri nai xanakuut.
6 A isto nada puderam responder.
7 A mu rabuna aava ri waan la fenamo aave ri fuuna buk nai la nobina lava e layaan na Yesus a xalume nane ferawai paap xe siri malaan:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Layaan a saxa mataa a xel nano xena filimaan xe la fenamaraan tefin sina, muta nai la nobina lava senaso ulaa saxa mataa aava pelalava sema tamaa savat.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 E tamo savat malaan, a mataa aava xelmaan name xapiak xe lana matafanganai, i taa xuus nano ‘Tavai a mataa aanabeꞌ pana nobina siim.’ E nano, no taa mangil e no taa fe nai lumui paaliu.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Taasaxa layaan no laak lana fenamo, nai lumui talo a memai ina fenamo, layaan i taa savat, i taa xuus nano, ‘Ka Fesing, no maa nai la nobina lava.’ E a mu rabuna la fenamo ri taa suai sema.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Naseꞌ ta mataa i taa vil falavai nane xa i taa poxo e femangil. E naseꞌ i taa vil fasivi nane xa i taa faꞌisinan pana isin lava.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Na Yesus a xuus a memai ina fenamo aave malaan, “Layaan no faigotan a fenamo muta xel a mu fesing siim o mu tiam o mu tauma o mu piran, xena filimaan, piau. Tamo no vil malaane, mui ri taa xel nano vaxa e no taa siak faꞌuli a malangiis ina faisok roxo siim.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Taasaxa layaan no faigotan a fenamo xel a mu valagof, mu ka tapil, mu mata piif e mu maalapen.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Vil malaane e no taa faamamaas. Nari, ri pife fexaxaas sena maraan faꞌuli a roxoyan siim taasaxa no taa siak a roxoyan ina layaan a mu rabuna fatak ri taa to faꞌulaa.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Layaan a saxa aava waan xuvul pa Yesus la fenamo naang a langaie, a kuus, “A mataa aava i taa nai fangan la fenamo la fatataganan sina Piran i taa faamamaas.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Na Yesus a suie, “Saxa mataa xo a faigotan a fenamo molava e fin a rabuna xaves xena filimaan.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 La yaan ina fenamo xo savat e a mataa aave xo a feng a sisiak sina xena xuus fatexaas a mu rabuna aava ri fo siak a lagasai xena filimaanan, pana, ‘Filimaan, senaso a maana mo ina fenamo ri fo faigotanan xo.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Taasaxa nari xapiak ri favavof a malitan siri. Saxa a kuus, ‘Monabeꞌ mon ne fo maraan a nexavala e ne taa fe xalume. Kaari, ne pife fexaxaas sena falet.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “A xasafuna a kuus, ‘Monabeꞌ mon ne maraan a mu bulmakau sangafilu e ne taa fe tafang nari. Kaari, ne pife fexaxaas sena falet.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “A xasafuna fulaa a kuus, ‘Naboxo ne fo maraan a tefin e voxo ne pife fexaxaas sena falet.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “A sisiak aave a ulaamaan xo e maa xuus fatexaas a mataa tafuna pana. E a mataa tafuna xo a marala e a xuus faagutan a sisiak sina, ‘Fataapus, falet la maana xasing xapiak ina bina e no lisanmaan a mu valagof, mu maalapen, mu rabuna piif e a mu rabuna kari saat.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “E mui, lamina ulaamaanan sina, a sisiak aave a kuus, ‘Matalava, ne fo usi fatak a ferawaian siim taasaxa toxan a maana vepen lunai ri taxa waan palau.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “A mataa tafuna fenamo xo a xuus a sisiak sina, ‘Falet xe la mu salan lava e mu salan la latan e lisanmaan nari xapiak aava ri waan pave talo lifu siak i taa bas pana rabuna.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Ne xuus nano, pi ta saxa la palou iri aava ri siak a lagasai xena filimaanan, ri taa fangan famodak la fenamo siak.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A malila ri taxa sangas xolai xuvul pa Yesus e nane tapuk xe siri e kuus,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Naseꞌ ta mataa a filimaan xe siak xena usi fataxau i taa baian na ninana e tamana, a tefin e mu rafulak sina, mu tina e mu vasaana e i taa baian a toyan sina vaxa. Tamo pife vil malaane i taa pife fefeng siak.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 E tamo i taa pife yaas a bolo sina a pife fexaxaas sena usi fataxau.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Tamo saxa mataa a buk vesan a lifu modus xe laaꞌui, paamua i taa lalamon pana mamareiai ina vesanaana tamo nane toxan a faat a fexaxaas sena fataxapine, bo?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Tamo i taa timin a fufuna lifu aave taasaxa pife fexaxaas sena fataxapine, a mu rabuna ri taa nangan xuluna
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 e ri taa kuus, ‘A mataa aanabeꞌ a tangpat pana vesanaana lifu e pife fexaxaas sena fataxapine.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “O tamo saxa ‘king’ i taa falet xena fevisan a xasafuna i taa nai lalamon pana kataana mu rabuna ina rawen sina tamo ri fexaxaas sena faꞌonam a rabuna sina xasafuna.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Tamo pife fexaxaas sena, layaan a xasafuna i taxa lasuun lunai i taa feng a mu matalava sina xena fadaarum nari.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 E a malaanabeꞌ, nano, no taa lalamon faagut pana mamareiai ina usiaan nenia, senaso tamo no taa pife puk tapin nano xa xasena maana mo xapiak ti la xavala, no taa pife usi fataxau.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “A sol a mo roxo taasaxa tamo a xakaarixan ina i taa malit malaafaa i taa roxo fulaa?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 I taa pife roxo xena timine la xavala o la xawa; ri taa tapin pataxe. “Langai, tamo a tangami a talakas.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.