Lucas 14
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ACF
1 La saxa Yaan ina Fangaafusan, layaan na Yesus a laak la lifu sina saxa Ferasi lava xena fangan, a rabuna xaves ri falime.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Pave la nona, a saxa mataa pana giisan lava taxa nai.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Na Yesus a fin a mu Ferasi e mu rabuna aava ri texaas sena vuputkai malaan, “A mu vuputkai sitaara ri turoxo pana vil faroxoiaana mataa la Yaan ina Fangaafusan, bo?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Taasaxa ri nai kasam. E voxo na Yesus a tao a mana mataa aave e a vil faroxoie e feng tapine.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 E mui nane fin nari, “Tamo a lak tomexaan siim o a bulmakau siim i taa poxo la vaaꞌul la Yaan ina Fangaafusan no taa yuuf falak fatapusane, bo?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Taasaxa ri nai xanakuut.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 A mu rabuna aava ri waan la fenamo aave ri fuuna buk nai la nobina lava e layaan na Yesus a xalume nane ferawai paap xe siri malaan:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Layaan a saxa mataa a xel nano xena filimaan xe la fenamaraan tefin sina, muta nai la nobina lava senaso ulaa saxa mataa aava pelalava sema tamaa savat.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 E tamo savat malaan, a mataa aava xelmaan name xapiak xe lana matafanganai, i taa xuus nano ‘Tavai a mataa aanabeꞌ pana nobina siim.’ E nano, no taa mangil e no taa fe nai lumui paaliu.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Taasaxa layaan no laak lana fenamo, nai lumui talo a memai ina fenamo, layaan i taa savat, i taa xuus nano, ‘Ka Fesing, no maa nai la nobina lava.’ E a mu rabuna la fenamo ri taa suai sema.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Naseꞌ ta mataa i taa vil falavai nane xa i taa poxo e femangil. E naseꞌ i taa vil fasivi nane xa i taa faꞌisinan pana isin lava.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Na Yesus a xuus a memai ina fenamo aave malaan, “Layaan no faigotan a fenamo muta xel a mu fesing siim o mu tiam o mu tauma o mu piran, xena filimaan, piau. Tamo no vil malaane, mui ri taa xel nano vaxa e no taa siak faꞌuli a malangiis ina faisok roxo siim.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Taasaxa layaan no faigotan a fenamo xel a mu valagof, mu ka tapil, mu mata piif e mu maalapen.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Vil malaane e no taa faamamaas. Nari, ri pife fexaxaas sena maraan faꞌuli a roxoyan siim taasaxa no taa siak a roxoyan ina layaan a mu rabuna fatak ri taa to faꞌulaa.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Layaan a saxa aava waan xuvul pa Yesus la fenamo naang a langaie, a kuus, “A mataa aava i taa nai fangan la fenamo la fatataganan sina Piran i taa faamamaas.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Na Yesus a suie, “Saxa mataa xo a faigotan a fenamo molava e fin a rabuna xaves xena filimaan.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 La yaan ina fenamo xo savat e a mataa aave xo a feng a sisiak sina xena xuus fatexaas a mu rabuna aava ri fo siak a lagasai xena filimaanan, pana, ‘Filimaan, senaso a maana mo ina fenamo ri fo faigotanan xo.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Taasaxa nari xapiak ri favavof a malitan siri. Saxa a kuus, ‘Monabeꞌ mon ne fo maraan a nexavala e ne taa fe xalume. Kaari, ne pife fexaxaas sena falet.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “A xasafuna a kuus, ‘Monabeꞌ mon ne maraan a mu bulmakau sangafilu e ne taa fe tafang nari. Kaari, ne pife fexaxaas sena falet.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “A xasafuna fulaa a kuus, ‘Naboxo ne fo maraan a tefin e voxo ne pife fexaxaas sena falet.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “A sisiak aave a ulaamaan xo e maa xuus fatexaas a mataa tafuna pana. E a mataa tafuna xo a marala e a xuus faagutan a sisiak sina, ‘Fataapus, falet la maana xasing xapiak ina bina e no lisanmaan a mu valagof, mu maalapen, mu rabuna piif e a mu rabuna kari saat.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “E mui, lamina ulaamaanan sina, a sisiak aave a kuus, ‘Matalava, ne fo usi fatak a ferawaian siim taasaxa toxan a maana vepen lunai ri taxa waan palau.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “A mataa tafuna fenamo xo a xuus a sisiak sina, ‘Falet xe la mu salan lava e mu salan la latan e lisanmaan nari xapiak aava ri waan pave talo lifu siak i taa bas pana rabuna.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ne xuus nano, pi ta saxa la palou iri aava ri siak a lagasai xena filimaanan, ri taa fangan famodak la fenamo siak.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A malila ri taxa sangas xolai xuvul pa Yesus e nane tapuk xe siri e kuus,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Naseꞌ ta mataa a filimaan xe siak xena usi fataxau i taa baian na ninana e tamana, a tefin e mu rafulak sina, mu tina e mu vasaana e i taa baian a toyan sina vaxa. Tamo pife vil malaane i taa pife fefeng siak.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 E tamo i taa pife yaas a bolo sina a pife fexaxaas sena usi fataxau.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Tamo saxa mataa a buk vesan a lifu modus xe laaꞌui, paamua i taa lalamon pana mamareiai ina vesanaana tamo nane toxan a faat a fexaxaas sena fataxapine, bo?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Tamo i taa timin a fufuna lifu aave taasaxa pife fexaxaas sena fataxapine, a mu rabuna ri taa nangan xuluna
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 e ri taa kuus, ‘A mataa aanabeꞌ a tangpat pana vesanaana lifu e pife fexaxaas sena fataxapine.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “O tamo saxa ‘king’ i taa falet xena fevisan a xasafuna i taa nai lalamon pana kataana mu rabuna ina rawen sina tamo ri fexaxaas sena faꞌonam a rabuna sina xasafuna.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tamo pife fexaxaas sena, layaan a xasafuna i taxa lasuun lunai i taa feng a mu matalava sina xena fadaarum nari.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 E a malaanabeꞌ, nano, no taa lalamon faagut pana mamareiai ina usiaan nenia, senaso tamo no taa pife puk tapin nano xa xasena maana mo xapiak ti la xavala, no taa pife usi fataxau.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “A sol a mo roxo taasaxa tamo a xakaarixan ina i taa malit malaafaa i taa roxo fulaa?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 I taa pife roxo xena timine la xavala o la xawa; ri taa tapin pataxe. “Langai, tamo a tangami a talakas.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.