Lucas 10

Kara New Testament (LEU_PNG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E mui lamina a Memai a siak fati a sangafilu pisiguak pana taragua fulaa e a feng tapin nari, taragua pa taragua. Ri falet paamuine xe la mu bina aava nane buk laak lana.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Nane xuus nari, “A maana mo la uma ri fo matoxol taasaxa piau ta rabuna xena siak faxuvule. Fin a Memai ina uma o i taa feng a mu rabuna ina faisok sina xena siak faxuvulaana maana mo sina.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Falet! Ne taxa feng tapin nami. Mi taa malaan sena sipsip la palou ina mu piu kai.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Muta siak ta bi o faat o marapi; falet fataapus e muta fasusui ta mataa la salan.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Layaan mi laak la saxa lifu mi taa kuus, ‘A luaian xe simi xapiak.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Tamo mataa ina luaian taxa waan pave a luaian simi i taa waan xuluna. Tamo piau, i taa ulaa xe simi.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Taagul pave la lifu ina luaian, fangan e num a so ta mo ri tavai nami pana senaso a mataa ina faisok i taa siak a mamareiai ina faisok sina. Muta falet xolai xe la lifu xaves.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Layaan mi laak la bina e a rabuna ri fakas nami, ngan a so ta mo ri tavai nami pana.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Vil faroxoi a mu rabuna aava ri giis pave e xuus nari malaan, ‘A fatataganan sina Piran fo filimaan faasilak paaliu.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Taasaxa layaan mi laak la bina e rabuna ri pife fakas nami, savat xe lamalei la mu salan siri e mi kuus,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘A pof la salan simi aava doxot la kamaam, maam taa saf tapine malaan sena fakalimaanan xe simi. Taasaxa texaas faroxo: a fatataganan sina Piran fo waan faasilak xo.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ne xuus nami, lana yaan ina tiisan a mu rabuna ti Sodom, ri taa pife siak a fakasanaman aava molava sena rabuna ti la bina aave.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Kaari, nami mu Korasin, kaari, nami mu Betsaida, senaso tamo maana mo faꞌipul aava ri savat simi ri tafo savat xapiak pe la ro bina Tair nare Saidan, re taa puk tapin fatapusan nare xasena mu vilaana saat sire e re taa nai lana vebit ina fata pana marapi ina mimilisaatan.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Taasaxa mu rabuna ti Tair nare Saidan, a fakasanaman xari i taa pife molava semi lana yaan ina tiisan.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 E nano, bina Kapanam, naak a isaam i taa laak xe laaꞌui la xunavata vulai, bo? Piau, a bina siim i taa kawaasanan e a isaam lava i taa taxapus.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 “Naseꞌ ta mataa a langai simi, a langai siak sait. E naseꞌ ta mataa a tisui nami a tisuiau vaxa, taasaxa nane aava tisuiau a tisui nane aava fengau.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 A mu fefeng sangafilu pisiguak pana taragua ri ulaamaan pana faamamaasan e ri kuus, “Memai, layaan maam ferawai lana isaam a mu vovau saat xo ri langai nemaam.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 E nane sui nari, “Ne xalum na Setan a poxo ti laaꞌui la xunavata malaan sena yaamit.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Langai, ne fo tavai nami pana gutan xena paasan a mu tiui e pungup e xena faꞌonam a gutan xapiak sina mu xaiyaas sitaara, pi ta mo i taa kawaasan nami.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Taasaxa, muta faamamaas o a mu vovau saat ri langai nami, piau, faamamaas senaso a mu isimi fo xaleian laaꞌui la xunavata.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Lana yaan aapave xo a Vovau Xaradak a fabas na Yesus pana faamamaasan e a kuus, “Ne nangus nano, Tamaang aava Memai ina xunavata e xavala, senaso no fo fun a maana mo aanabeꞌ xasena mu rabuna ina texaasan ti la xavala e no kuusan famatavase xe sina rafulak modak. Aang, Tamaang, nabeꞌ ve a vubuxanan siim.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Na Tamaang a tavaiau pana maana mo xapiak. Pi ta mataa a texaas faroxo paaliu sena Lak Tomexaan taasaxa na Tamana sang mon. E pi ta mataa texaas faroxo paaliu vaxa se Tamana taasaxa na Natuna sang mon, e nari aava na Natuna a buk xuus famatavas nari pana.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 E nane titapuk xe sina mu fefeng sina e a xuus kasam nari, “Mi taa faamamaas sena maana mo mi fo xalume.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Senaso ne xuus nami o a maana rabuna ina kuus fatuxai e maana piran king, ri vubuk o ri taa xalum a maana mo aava mi taxa xalume taasaxa piau. E ri buk langai a maana mo aava mi taxa langaie taasaxa piau.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Saxa yaan a saxa mataa aava texaas faagut sena vuputkai a tigina xena valam na Yesus e a fine, “Mataa ina Fepitaa, a so ta mo ne taa vile xena siak a toyan xe vulai, vulai?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 E na Yesus a suie, “A so ta mo a waan la vuputkai? No lamon malaafaa pana?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 E a mataa aave a suie, “Vubuxan xasingit a Memai aava Piran siim, pana xunus xapiak siim, pana gutan xapiak siim e pana lamonan xapiak siim e vubuxan xasingit a mu tauma malaan seꞌ no vubuxan nano xa.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Na Yesus a suie, “No fo sui faroxoi paaliuane. Vil malaane e no taa to.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Taasaxa mataa aave a vubuk rao a mu rabuna ri taa lamon faroxo pana e voxo a fin na Yesus, “E naseꞌ ve a mu tauga?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Na Yesus a suie pana xuuskuus aanabeꞌ, “A toxan a saxa mataa pe Jerusalem i taxa sivi xe puaa Jeriko. La fena faletan sina a mu rabuna ina fenau ri faloue. Ri turirik tapin a marapi sina, ri sip fasaate e ri taꞌulan faneie suꞌ e nane faasilak i maat.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Saxa priis xo, i taxa sangas sivi xe puaa la salan naang e layaan a xalum a mataa aave a sangas liue la xasa paxasing.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 E vaxa a Livai aava faisok la lifu lotu, layaan a xalum a mataa aave nane vaxa a sangas liue la xasa paxasing.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Taasaxa mataa ti Sameria, lana faletan sina xo, a savat sina mataa aave e layaan a xalume a muluxe.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Nane falet xe sina e a irine pana wel e wain. E a yaas faneie xuluna ‘donki’ sina e lisane xe la lifu sasaxong e fe faxatang faroxoie.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 A yaan mui nane siak a K20 e tavai a mataa ina lifu sasaxong pana e a xuuse, ‘Faxatang faroxoie. Layaan ne ulaamaan ne taa sui faꞌuli a faat aava no fo fataxapine xena faxatangaana.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Fetaxapus e na Yesus a kuus, “No lamon malaafaa? Naseꞌ ve a tauna mataa aava rabuna ina fenau ri sipe?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 A mataa ina texaasan xo a suie, “A saxa aava muluxe e fangasixe.” Na Yesus a xuuse, “Falet e no fe vil malaane.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Na Yesus e mu yaamut sina ri taxa sangas falet e ri fe savat la saxa bina. E pave a saxa tefin, a isina na Marta, a fakas nari la lifu sina.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 A tefin aave a toxan a saxa tina, a isina na Maria. E nane fe nai faasilak la ka Yesus xena langai a maana ferawaian sina.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Taasaxa na Marta a mamaxus pana faigotanaana maana mo ina matafanganai. Nane maa savat si Yesus e a fine, “Memai no pife muluxau, bo? Na tiak pife xavangau e nenia sang mon ne taxa faisok. Fengmaane i xavangau!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 A Memai a suie, “Marta, Marta, no taxa mamaxus faagut pana maana mo xaves
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 taasaxa saxa mo mon a molava. Na Maria fo siak a mo peraroxo paaliu e ne taa pife siak tapine xasena.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.