João 4
Kara New Testament (LEU_PNG) vs NAA
1 Nari mu Ferasi ri langai o a mu rabuna aava ri siak a fasufan si Yesus e ri usie, ri rabuna xaves paaliu seri aava ri usi na Jon
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 taasaxa pife na Yesus ve taxa fasuf nari, a mu fefeng sina ri taxa fasuf nari xapiak.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 E layaan na Yesus a texaas sena lalamonan siri mu Ferasi, nane taꞌulan a maana mu bina Judia e fe ulaa fulaa xe la mu bina pe Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Layaan ri taxa ulaa saa, nane e mu fefeng sina, ri fe sangas dal a bina Sameria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 E ri fesavat la saxa bina pe Sameria ri xalie pa Saikar. A bina ve taxa waan faasilak la bina aava na Yaakop fo tavai a lak sina, na Yosep, pana.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A raakaaf ina raarum na Yaakop fo xafe, taxa waan pave. A bina xo fo paanaas e na Yesus a maagus fadak sena sangasan sina e voxo maa nai la vangana raakaaf.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Layaan a saxa tefin ti Sameria a savat xena pituf raarum na Yesus a fine, “A fexaxaas no taa tavaiau pana raarum?”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (A mu fefeng sina ri fo laak xe lana bina aapave xena maraan fanganan.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A tefin ti Sameria a xuuse, “Nano, no mataa ti Judia e nenia, ne tefin ti Sameria. Xenaso no nungau pana raarum?” (A mu Juda ri pi fesingan a mu Sameria.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Na Yesus a suie, “Tamo no texaas sena tatavaian sina Piran e no masam faroxo seseꞌ fo nung nano pana raarum, naak no tamaa nunge e i taa tavai nano pana raarum aava toxan a toyan.”
10 Jesus respondeu:
11 E a tefin a xuuse, “Matalava, no piau ta mo xena pituf raarum e a raakaaf aanabeꞌ a tu. No taa pituf raarum ina toyan faa?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Nano, no matalava molava sena butaara na Yaakop aava tavai netaara pana raakaaf aanabeꞌ, bo? Nane fatak fo num a raarum ti lana e fulaa a mu rafulak sina e mu tiir, sipsip e bulmakau sina vaxa, ri num ti lana.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 E na Yesus a suie, “Naseꞌ ta mataa aava num a raarum aanabeꞌ i taa maꞌiu fulaa,
13 Jesus respondeu:
14 taasaxa naseꞌ ta mataa i taa num a raarum ne tavaie pana, i taa pife maꞌiu fulaa. Tuuna a raarum ne tavaie pana i tafe savat malaan sena matana raarum pe la xunus ina e a mataa aave i tafe bas pana toyan vulai, vulai.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 E a tefin a nunge, “Matalava, tavaiau pana raarum aanabeꞌ talo ne taa pife maꞌiu e ulaa xe nabeꞌ xena pituf raarum fulaa.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 E nane xuuse, “Falet, fe xel na lavaam e me ulaamaan.”
16 Jesus disse:
17 E nane suie, “Nenia, ne piau ta lavaak.” E na Yesus a xuuse, “No kuus tuuna layaan no kuus o no piau ta lavaam.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 A mo tuuna o no fo toxan a mu lavaam pama e a mataa aava no taxa taagul xuvul pana naboxo a pife lavaam. Aang, a ferawaian no kuusane monabeꞌ mon a tuuna paaliu.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 “Ai, matalava” a tefin a kuus, “Naboxo ne texaas o nano, no saxa mataa ina kuus fatuxai.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 A mu bumaam ri naangus xuluna put aanabeꞌ, taasaxa nami mu Juda mi kuus faagut o a bina ina naangusan tuuna sitaara i taxa waan pe Jerusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 E na Yesus a kuus xe sina, “Langai faroxoiau; saxa yaan i taa savat e a naangusan xe sina Tamataara i taa pife waan xuluna put aanabeꞌ o pe Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Nami, mi nangus a mo mi pife masam sena; maam nangus a saxa maam texaas sena, senaso a fufuna fakaaxupan a savat la palou ina mu Juda.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Taasaxa a yaan i taa savat e naboxo taxa waan faasilak, layaan a mu rabuna aava ri namkai tuuna ri taa nangus na Tamataara pana vovau e pana lamonan tuuna. E voxo na Tamataara taxa seng a mu rabuna ri fexaxaas xena nangus tuuneie.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 A Piran ve a vovau e nari aava rao ri nanguse, ri taa nanguse pana vovau e pana lamonan tuuna.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A tefin a xuuse, “Ne texaas o a Mataa Failai (nane aava ri xalie pa Krais) i taxa filimaan. E layaan i taa savat i taa xuus fatexaas netaara pana maana mo xapiak.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 E na Yesus a xuuse, “Nenia mon ne mataa aave; naboxo taare taxa irimai.”
26 Então Jesus disse:
27 E monabeꞌ mon a mu fefeng si Yesus ri savat e ri maa ipulane taxa irimai xuvul pana tefin, taasaxa piau ta saxa a fine o “A so to mo no vubuxane?” o “Xenaso no irimai xuvul pana?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 A tefin xo, a taꞌulan a vuk ina pituf raarum e falet xe la bina e fe xuus a mu rabuna,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Filimaan e mi maa xalum a mataa aava xuus fatexaasau pana maana mo xapiak aava ne fo mo vile. Naak, nane ve a Mataa Failai?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nari, ri savat xe lamalei sena bina e ri fepaan xe sina.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 La noyaan aave xo, a mu fefeng ri xuuse, “Mataa ina Fepitaa, no fangan saa xalak.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 E nane sui nari, “Nenia, ne toxan a fanganan aava mi vungut sena.”
32 Mas ele lhes disse:
33 E mu fefeng ri ferawai la palou iri xa o “Naak, a saxa mataa fo tavaie pana fanganan?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Na Yesus a xuus nari, “A fanganan siak a malaan, ne taxa vil a vubuxanan sina Saxa aava fo fengau e vaxa xena fataxapin a faisok sina.
34 Jesus lhes declarou:
35 Mi fuuna ferawai malaan bo? ‘A fulun talafaat e a yaan ina faxuvul a fanganan taa savat.’ Taasaxa ne xuus nami: kaalum xolai, xalum a mu uma, naboxo ri fo matoxol e ri fo fexaxaas sena faxuvulan.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 E naboxo a mataa ina siaxaana fanganan i taxa faisok pana faxuvulaana e i taa siak a mamareiai sina. E a mo nane taxa faxuvule ve a toyan vulai, vulai. E voxo a mataa aava xapis a kam ina fanganan e a mataa aava siak faxuvul a fanganan re taa faamamaas xuvul.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 E voxo a ferawaian ti kavai aanabeꞌ a tuuna o saxa i taa xapis a kam ina fanganan e xasafuna i taa faxuvul a fanganan ina.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Nenia, ne feng nami xena siak faxuvul a fanganan aava paamua mi pife faisoxane. Saxanofuna ri fo faisok faagut pana e nami, mi taxa faisok xuvul pari layaan mi taxa siak faxuvul a fanganan aave.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A mu Sameria xaves ti la bina aave ri namkai se Yesus sena ferawaian sina tefin aave layaan nane kuus, “Nane xuus fatexaasau pana maana mo xapiak aava ne fo mo vile.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Layaan a mu Sameria ri savat si Yesus ri nunge o i taa taagul xuvul pari. E nane taagul la palou iri fefexaxaas sena yaan taragua.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 E a rabuna xaves ri namkai senaso ri langai a ferawaian sina.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 E ri xuus a tefin aave, “Maam namkai naboxo taasaxa fufuna namkaian simaam pife sena ferawaian siim. Nemaam fatak fo langaie e maam texaas tuuna o a Mataa aanabeꞌ ve i taa fakaxup a mu rabuna la xavala.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Lamina yaan taragua aave nane taꞌulan nari xena falet xe puaa Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Paamua na Yesus fatak fo kuus sena mu rabuna ina kuus fatuxai o a mu rabuna ti la fufubina siri ri taa pife suaian nari.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Layaan nane savat pe Galili, a mu Galili ri faamamaas sena, senaso nari vaxa ri fo falet xe Jerusalem e ri waan pave la Fenamo ina Paaliuan. E ri fo xalum a maana mo xapiak nane fo vile pave.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 E nane savat faꞌulaa la bina Kena pe Galili, a bina aava nane fo puk a raarum e fasavat a wain. E pave saxa matalava sina piran king taxa waan bange e a lak sina taxa mati giis pe Kapanam.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 A mataa aave a langai o na Yesus fo savat pe Galili ti Judia. E nane falet xe sina e nung faagutane o i taa fe vil faroxoi a lak sina aava faasilak i taa maat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 E na Yesus a kuus, “Nami mu rabuna mi lamon malaan: tamo mi tamaa xalum a mo faꞌipul o a mo ina gutan mi taa namkai.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Taasaxa matalava sina piran king a xuuse, “Piran, filimaan ulaa lak siak i tamaa maat.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Na Yesus a xuuse, “Ulaa saa. A lak siim i taa to.” E a matalava a namkai pana ferawaian na Yesus a xuuse pana e falet.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Layaan nane taxa falet e pife savat lunai, a mu sisiak sina ri maa fesuaiane la salan e ri xuuse o a lak sina i taxa waan faroxo.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 E nane fin nari, “Laso ta yaan a lak siak fo savat faroxo?” E ri suie, “Lanef, faasilak la paanaas, a giisan sina taꞌulane.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 E a tamana lak a texaas o a yaan aapave a yaan fatak aava na Yesus fo xuuse, “A lak siim i taa to.” E voxo a mataa aave e maana rabuna lana lifu sina ri namkai se Yesus.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 A mo aanabeꞌ a fataraguiaana fakalimaanan aava na Yesus a vile layaan nane falet xe Galili ti Judia.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.