João 4

Kara New Testament (LEU_PNG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nari mu Ferasi ri langai o a mu rabuna aava ri siak a fasufan si Yesus e ri usie, ri rabuna xaves paaliu seri aava ri usi na Jon
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 taasaxa pife na Yesus ve taxa fasuf nari, a mu fefeng sina ri taxa fasuf nari xapiak.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 E layaan na Yesus a texaas sena lalamonan siri mu Ferasi, nane taꞌulan a maana mu bina Judia e fe ulaa fulaa xe la mu bina pe Galili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Layaan ri taxa ulaa saa, nane e mu fefeng sina, ri fe sangas dal a bina Sameria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 E ri fesavat la saxa bina pe Sameria ri xalie pa Saikar. A bina ve taxa waan faasilak la bina aava na Yaakop fo tavai a lak sina, na Yosep, pana.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 A raakaaf ina raarum na Yaakop fo xafe, taxa waan pave. A bina xo fo paanaas e na Yesus a maagus fadak sena sangasan sina e voxo maa nai la vangana raakaaf.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Layaan a saxa tefin ti Sameria a savat xena pituf raarum na Yesus a fine, “A fexaxaas no taa tavaiau pana raarum?”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (A mu fefeng sina ri fo laak xe lana bina aapave xena maraan fanganan.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 A tefin ti Sameria a xuuse, “Nano, no mataa ti Judia e nenia, ne tefin ti Sameria. Xenaso no nungau pana raarum?” (A mu Juda ri pi fesingan a mu Sameria.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Na Yesus a suie, “Tamo no texaas sena tatavaian sina Piran e no masam faroxo seseꞌ fo nung nano pana raarum, naak no tamaa nunge e i taa tavai nano pana raarum aava toxan a toyan.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 E a tefin a xuuse, “Matalava, no piau ta mo xena pituf raarum e a raakaaf aanabeꞌ a tu. No taa pituf raarum ina toyan faa?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Nano, no matalava molava sena butaara na Yaakop aava tavai netaara pana raakaaf aanabeꞌ, bo? Nane fatak fo num a raarum ti lana e fulaa a mu rafulak sina e mu tiir, sipsip e bulmakau sina vaxa, ri num ti lana.”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 E na Yesus a suie, “Naseꞌ ta mataa aava num a raarum aanabeꞌ i taa maꞌiu fulaa,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 taasaxa naseꞌ ta mataa i taa num a raarum ne tavaie pana, i taa pife maꞌiu fulaa. Tuuna a raarum ne tavaie pana i tafe savat malaan sena matana raarum pe la xunus ina e a mataa aave i tafe bas pana toyan vulai, vulai.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 E a tefin a nunge, “Matalava, tavaiau pana raarum aanabeꞌ talo ne taa pife maꞌiu e ulaa xe nabeꞌ xena pituf raarum fulaa.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 E nane xuuse, “Falet, fe xel na lavaam e me ulaamaan.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 E nane suie, “Nenia, ne piau ta lavaak.” E na Yesus a xuuse, “No kuus tuuna layaan no kuus o no piau ta lavaam.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 A mo tuuna o no fo toxan a mu lavaam pama e a mataa aava no taxa taagul xuvul pana naboxo a pife lavaam. Aang, a ferawaian no kuusane monabeꞌ mon a tuuna paaliu.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 “Ai, matalava” a tefin a kuus, “Naboxo ne texaas o nano, no saxa mataa ina kuus fatuxai.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 A mu bumaam ri naangus xuluna put aanabeꞌ, taasaxa nami mu Juda mi kuus faagut o a bina ina naangusan tuuna sitaara i taxa waan pe Jerusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 E na Yesus a kuus xe sina, “Langai faroxoiau; saxa yaan i taa savat e a naangusan xe sina Tamataara i taa pife waan xuluna put aanabeꞌ o pe Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nami, mi nangus a mo mi pife masam sena; maam nangus a saxa maam texaas sena, senaso a fufuna fakaaxupan a savat la palou ina mu Juda.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Taasaxa a yaan i taa savat e naboxo taxa waan faasilak, layaan a mu rabuna aava ri namkai tuuna ri taa nangus na Tamataara pana vovau e pana lamonan tuuna. E voxo na Tamataara taxa seng a mu rabuna ri fexaxaas xena nangus tuuneie.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 A Piran ve a vovau e nari aava rao ri nanguse, ri taa nanguse pana vovau e pana lamonan tuuna.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 A tefin a xuuse, “Ne texaas o a Mataa Failai (nane aava ri xalie pa Krais) i taxa filimaan. E layaan i taa savat i taa xuus fatexaas netaara pana maana mo xapiak.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 E na Yesus a xuuse, “Nenia mon ne mataa aave; naboxo taare taxa irimai.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 E monabeꞌ mon a mu fefeng si Yesus ri savat e ri maa ipulane taxa irimai xuvul pana tefin, taasaxa piau ta saxa a fine o “A so to mo no vubuxane?” o “Xenaso no irimai xuvul pana?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 A tefin xo, a taꞌulan a vuk ina pituf raarum e falet xe la bina e fe xuus a mu rabuna,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Filimaan e mi maa xalum a mataa aava xuus fatexaasau pana maana mo xapiak aava ne fo mo vile. Naak, nane ve a Mataa Failai?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Nari, ri savat xe lamalei sena bina e ri fepaan xe sina.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 La noyaan aave xo, a mu fefeng ri xuuse, “Mataa ina Fepitaa, no fangan saa xalak.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 E nane sui nari, “Nenia, ne toxan a fanganan aava mi vungut sena.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 E mu fefeng ri ferawai la palou iri xa o “Naak, a saxa mataa fo tavaie pana fanganan?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Na Yesus a xuus nari, “A fanganan siak a malaan, ne taxa vil a vubuxanan sina Saxa aava fo fengau e vaxa xena fataxapin a faisok sina.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Mi fuuna ferawai malaan bo? ‘A fulun talafaat e a yaan ina faxuvul a fanganan taa savat.’ Taasaxa ne xuus nami: kaalum xolai, xalum a mu uma, naboxo ri fo matoxol e ri fo fexaxaas sena faxuvulan.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 E naboxo a mataa ina siaxaana fanganan i taxa faisok pana faxuvulaana e i taa siak a mamareiai sina. E a mo nane taxa faxuvule ve a toyan vulai, vulai. E voxo a mataa aava xapis a kam ina fanganan e a mataa aava siak faxuvul a fanganan re taa faamamaas xuvul.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 E voxo a ferawaian ti kavai aanabeꞌ a tuuna o saxa i taa xapis a kam ina fanganan e xasafuna i taa faxuvul a fanganan ina.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Nenia, ne feng nami xena siak faxuvul a fanganan aava paamua mi pife faisoxane. Saxanofuna ri fo faisok faagut pana e nami, mi taxa faisok xuvul pari layaan mi taxa siak faxuvul a fanganan aave.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A mu Sameria xaves ti la bina aave ri namkai se Yesus sena ferawaian sina tefin aave layaan nane kuus, “Nane xuus fatexaasau pana maana mo xapiak aava ne fo mo vile.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Layaan a mu Sameria ri savat si Yesus ri nunge o i taa taagul xuvul pari. E nane taagul la palou iri fefexaxaas sena yaan taragua.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 E a rabuna xaves ri namkai senaso ri langai a ferawaian sina.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 E ri xuus a tefin aave, “Maam namkai naboxo taasaxa fufuna namkaian simaam pife sena ferawaian siim. Nemaam fatak fo langaie e maam texaas tuuna o a Mataa aanabeꞌ ve i taa fakaxup a mu rabuna la xavala.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Lamina yaan taragua aave nane taꞌulan nari xena falet xe puaa Galili.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 (Paamua na Yesus fatak fo kuus sena mu rabuna ina kuus fatuxai o a mu rabuna ti la fufubina siri ri taa pife suaian nari.)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Layaan nane savat pe Galili, a mu Galili ri faamamaas sena, senaso nari vaxa ri fo falet xe Jerusalem e ri waan pave la Fenamo ina Paaliuan. E ri fo xalum a maana mo xapiak nane fo vile pave.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 E nane savat faꞌulaa la bina Kena pe Galili, a bina aava nane fo puk a raarum e fasavat a wain. E pave saxa matalava sina piran king taxa waan bange e a lak sina taxa mati giis pe Kapanam.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 A mataa aave a langai o na Yesus fo savat pe Galili ti Judia. E nane falet xe sina e nung faagutane o i taa fe vil faroxoi a lak sina aava faasilak i taa maat.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 E na Yesus a kuus, “Nami mu rabuna mi lamon malaan: tamo mi tamaa xalum a mo faꞌipul o a mo ina gutan mi taa namkai.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Taasaxa matalava sina piran king a xuuse, “Piran, filimaan ulaa lak siak i tamaa maat.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Na Yesus a xuuse, “Ulaa saa. A lak siim i taa to.” E a matalava a namkai pana ferawaian na Yesus a xuuse pana e falet.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Layaan nane taxa falet e pife savat lunai, a mu sisiak sina ri maa fesuaiane la salan e ri xuuse o a lak sina i taxa waan faroxo.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 E nane fin nari, “Laso ta yaan a lak siak fo savat faroxo?” E ri suie, “Lanef, faasilak la paanaas, a giisan sina taꞌulane.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 E a tamana lak a texaas o a yaan aapave a yaan fatak aava na Yesus fo xuuse, “A lak siim i taa to.” E voxo a mataa aave e maana rabuna lana lifu sina ri namkai se Yesus.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 A mo aanabeꞌ a fataraguiaana fakalimaanan aava na Yesus a vile layaan nane falet xe Galili ti Judia.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.