João 11

Kara New Testament (LEU_PNG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A toxan a mataa a isina na Lasarus, i taxa giis e nane ve ti Betani, a bina si Maria narie tina na Marta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Na Maria aave mon ve, mo tiuan a mo musung roxo la ka Yesus e saf fapigalipe pana fui sina e na vasaana, na Lasarus ve, taxa giis.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 E ro fetinan aave re lisan a lagasai xe si Yesus e re xuuse, “Matalava, a fesing siim taxa giis.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Layaan na Yesus a langai sena nane kuus, “A giisan aanabeꞌ i taa pife taxapus lana mamaat. Taasaxa giisan aanabeꞌ fo savat xena faxalit a gutan sina Piran e fulaa xena vil famalang a Natuna Piran pana.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Na Yesus a vubuxan xasingit na Marta e na tina e na Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Taasaxa layaan nane langai o na Lasarus taxa giis, nane taagul suꞌ la nobina aapave pana yaan taragua fulaa,
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 e mui nane xuus a mu fefeng sina, “Taara taa sangas ulaa xe Judia fulaa.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 E mu fefeng ri xuuse, “Mataa ina Fepitaa, piau ta yaan xaves feliu lunai layaan a mu matalava Juda ri tafang pana soxoiaan nano pana faat e rao no ulaa xe pave fulaa?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Na Yesus a sui nari pana ferawaian aanabeꞌ, “A ngaas fuuna waan pana awa sangafilu saxa pana taragua mon, bo? Layaan a mataa taa sangas xolai la matavas i taa pife poxo senaso nane fexaxaas sena kaalum lana malang ina ngaas.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Taasaxa, tamo ta mataa taa sangas xolai la vung nane taa kalaxoi senaso nane piau ta malang xena kaalum.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Nane kuus malaan e mui a xuus nari, “A fesing sitaara, na Lasarus, i taxa matef maat, taasaxa nenia, ne taa falet xe pave xena faparayaana.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Taasaxa mu fefeng ri xuuse, “Ai Matalava, nane i taa roxo tamo i taxa matef.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Taasaxa na Yesus taxa ferawai pana maatan sina e ri lamon o nane taxa ferawai pana matefan mon.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 E na Yesus a xuus famatavas nari, “Na Lasarus fo maat!
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 E a mo roxo nenia, ne pife waan pave senaso ne vubuk xavang a namkaian simi. Taara taa falet xe pave.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 E voxo na Tomas, a xasa isina na ‘tauna lua’, a xuus a xasano fefeng, “Lavaxa, taara xapiak taa falet vaxa talo taara taa femaat xuvul pana.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 La yaan na Yesus a savat pave, ri xuuse o ri fo timin na Lasarus lana liing ina mamaat e a yaan talafaat fo liu xuluna.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 A bina Betani ve waan faasilak se Jerusalem, malaan sena kilomita talatul mon.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 E a mu rabuna Juda xaves ri maa savat si Marta narie Maria xena famalulum nare sena maatan si vasaare.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Layaan na Marta xo, a langai o na Yesus taxa filimaan nane falet xena fesuaiane, taasaxa na Maria a waan suꞌ pave lana lifu.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Na Marta a xuus na Yesus, “Memai, naak tamo no waan nabeꞌ na vasaak i taa pife maat.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 E ne texaas o monabeꞌ mon a Piran taa tavai nano pana so ta mo no taa fenung xe sina pana.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Na Yesus a xuuse, “Na vasaam i taa tamasiak faꞌulaa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 E na Marta a suie, “Ne texaas o i taa tamasiak faꞌulaa lana To Faꞌulaian la Yaan Fataxapiak.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Na Yesus a xuuse, “Nenia ve ne To Faꞌulaian e ne Toyan Tuuna. Naseꞌ aava namkai sega, naapalaan a maat, i taa to.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 E ta mataa aava i taxa to e i taxa namkai sega, a mataa aave i taa pife xalum a maatan. Nano, no namkai sena ferawaian aanabeꞌ?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 E nane suie, “Aang Memai, ne namkai o nano, no Mataa Failai, no Natuna Piran, nane aava i taa savatmaan xe la xavala.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Layaan nane kuus malaan nane falet e fe xel na tina, na Maria e a xuuse, “A Mataa ina Fepitaa fo savat e taxa xel nano.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Layaan na Maria a langai malaan nane tamasiak fataapus e falet xe sina.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Na Yesus a pife laak lana bina lunai taasaxa nane taxa waan xa la nobina aava na Marta fo fesuaiane lana.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 La yaan aave saxano rabuna Juda ri taxa waan xuvul pa Maria lana lifu e ri taxa fetaangiis xuvul pana e ri xalum nane tamasiak fataapus e falet xe lamalei. E ri usie senaso ri lamon o i taa paan xe la bina ina mamaat xena taangiis pave.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Layaan nane savat si Yesus nane poxo la kana e xuuse, “Memai, naak tamo no waan nabeꞌ na vasaak i taa pife maat.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Na Yesus a xalum na Maria taxa taangiis e a mu rabuna Juda aava ri savatmaan xuvul pana vaxa ri taxa taangiis. E a xunus ina nasam a mamaxusan e a vovau ina piau ta luaian.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 E a fin nari, “Mi fo timine faa?” E ri suie, “Matalava, filimaan xuvul pamaam e no taa xalume.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 E na Yesus a taangiis.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Nari mu rabuna Juda ri ferawai sena, “Kaalum, nane vubuxan xasingite.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Taasaxa saxanofuna iri, ri piile, “Nane fo kas a matana mataa piif; a sou pife fexaxaas sena ti votan a mataa aanabeꞌ sena maatan?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Na Yesus nari, ri fe savat la bina ina mamaat e fulaa a xunus i Yesus a mamaxus. A bina ina mamaat sina mataa aave ve a liing e ri timine lana e ri xaweie pana faat molava.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 E na Yesus a xuus nari, “Pul tapin a faat aapave.” E na Marta, a vasaana mataa aava maat, a xukulai, “Memai, nane fo maat e a yaan talafaat fo liu xuluna naboxo, i taa mafiu faagut ve.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Na Yesus fine, “Ne fo xuus nano paamua e bo, o tamo no taa namkai sega no taa xalum a gutan sina Piran?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 E voxo ri pul tapin a faat e na Yesus a kaalum xe laaꞌui e kuus, “Tamaang, ne kuus faasiroxo xe siim senaso no fo langaiau.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ne texaas o no fuuna langai vulanau, taasaxa xana mu rabuna xaves aanabeꞌ aava ri taxa ti langai, ne kuus malaan talo ri taa masam e namkai o nano, no fo fengau.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 A kuus malaan e xukulai faagut, “Lasarus, savatmaan!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 A mataa aava maat a tamasiak e savat xe lamalei pana nu mana e nu kana pisan pana marapi e a toxan a marapi la nona sait. E na Yesus a xuus nari, “Mulus tapin a marapi sena talo i taa sangas.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 E voxo xaves sina mu rabuna Juda aava ri fo savat xena famalulum na Maria, ri xalum a mo ina gutan na Yesus fo vile e ri namkai sena.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Taasaxa saxano rabuna Juda aava ri waan pave sait ri falet xe sina mu Ferasi e ri fe xuus fatexaas nari pana so ta mo na Yesus fo vile.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 E voxo mu memai priis e mu Ferasi ri xel faxuvul a mu piran Israel xe lana Faxuvulan Lava. E ri kuus, “A mataa aanabeꞌ i taxa vil a mu fakalimaanan xaves. E taara taxa vil a so?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Tamo taara taa nai fe palau sena, malaan naboxo, naak a mu rabuna xapiak ri taa namkai sena e voxo a mu Rom ri taa savat xena galas a tang lifu lotu sitaara e ri taa siak tapin a isin sitaara e a bina sitaara.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 E saxa siri, na Kaiafas aava memai priis la mariaas aave, a xuus nari, “A texaasan simi a mo palau.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Mi pife lamon o a mo roxo paaliu tamo saxa mataa i taa maat xana mu rabuna xapiak. A mo aanabeꞌ a roxo sena maana rabuna Israel xapiak ri taa maat.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Nane pife kuusan a ferawaian aanabeꞌ lapaana gutan sina fatak, taasaxa nane a memai priis la mariaas aave e voxo nane kuus fatuxai o na Yesus i taa maat xana mu rabuna Israel.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 E pife xana mu Israel mon, i taa maat xena faxuvul a maana mu rafulak sina Piran talo ri taa waan lana pabung saxa.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 E voxo la yaan aapave nari mu Juda ri lamon faagut o ri taa punuk na Yesus.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 E nane xo pife sangas fulaa la matavas la palou ina mu rabuna Juda. Taasaxa, a taꞌulan a bina aapave e falet xe la bina Efriam, faasilak la xobingil. E pave nane taagul xuvul pari aava ri fuuna usie.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 A Yaan ina Paaliuan sina mu Juda a faasilak e a rabuna xaves ri laak ti la mu bina siri xe Jerusalem paamuina fenamo xena vil tapin a lalosaat siri.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 E nari, ri taxa seng na Yesus e ri taxa fefiai la palou iri layaan ri taxa irimai lana tang lifu lotu, “Ai, mi lamon malaafaa? Naak, i taa pife savat la Fenamo aanabeꞌ, bo?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Senaso a mu memai priis e mu Ferasi ri fo fasei a mu rabuna o tamo ta mataa a texaas o na Yesus taxa waan faa i taa xuus fatexaas nari talo ri taa fe pise.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.