João 11
Kara New Testament (LEU_PNG) vs BKJ
1 A toxan a mataa a isina na Lasarus, i taxa giis e nane ve ti Betani, a bina si Maria narie tina na Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Na Maria aave mon ve, mo tiuan a mo musung roxo la ka Yesus e saf fapigalipe pana fui sina e na vasaana, na Lasarus ve, taxa giis.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 E ro fetinan aave re lisan a lagasai xe si Yesus e re xuuse, “Matalava, a fesing siim taxa giis.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Layaan na Yesus a langai sena nane kuus, “A giisan aanabeꞌ i taa pife taxapus lana mamaat. Taasaxa giisan aanabeꞌ fo savat xena faxalit a gutan sina Piran e fulaa xena vil famalang a Natuna Piran pana.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Na Yesus a vubuxan xasingit na Marta e na tina e na Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Taasaxa layaan nane langai o na Lasarus taxa giis, nane taagul suꞌ la nobina aapave pana yaan taragua fulaa,
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 e mui nane xuus a mu fefeng sina, “Taara taa sangas ulaa xe Judia fulaa.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 E mu fefeng ri xuuse, “Mataa ina Fepitaa, piau ta yaan xaves feliu lunai layaan a mu matalava Juda ri tafang pana soxoiaan nano pana faat e rao no ulaa xe pave fulaa?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Na Yesus a sui nari pana ferawaian aanabeꞌ, “A ngaas fuuna waan pana awa sangafilu saxa pana taragua mon, bo? Layaan a mataa taa sangas xolai la matavas i taa pife poxo senaso nane fexaxaas sena kaalum lana malang ina ngaas.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Taasaxa, tamo ta mataa taa sangas xolai la vung nane taa kalaxoi senaso nane piau ta malang xena kaalum.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Nane kuus malaan e mui a xuus nari, “A fesing sitaara, na Lasarus, i taxa matef maat, taasaxa nenia, ne taa falet xe pave xena faparayaana.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Taasaxa mu fefeng ri xuuse, “Ai Matalava, nane i taa roxo tamo i taxa matef.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Taasaxa na Yesus taxa ferawai pana maatan sina e ri lamon o nane taxa ferawai pana matefan mon.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 E na Yesus a xuus famatavas nari, “Na Lasarus fo maat!
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 E a mo roxo nenia, ne pife waan pave senaso ne vubuk xavang a namkaian simi. Taara taa falet xe pave.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 E voxo na Tomas, a xasa isina na ‘tauna lua’, a xuus a xasano fefeng, “Lavaxa, taara xapiak taa falet vaxa talo taara taa femaat xuvul pana.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 La yaan na Yesus a savat pave, ri xuuse o ri fo timin na Lasarus lana liing ina mamaat e a yaan talafaat fo liu xuluna.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 A bina Betani ve waan faasilak se Jerusalem, malaan sena kilomita talatul mon.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 E a mu rabuna Juda xaves ri maa savat si Marta narie Maria xena famalulum nare sena maatan si vasaare.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Layaan na Marta xo, a langai o na Yesus taxa filimaan nane falet xena fesuaiane, taasaxa na Maria a waan suꞌ pave lana lifu.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Na Marta a xuus na Yesus, “Memai, naak tamo no waan nabeꞌ na vasaak i taa pife maat.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 E ne texaas o monabeꞌ mon a Piran taa tavai nano pana so ta mo no taa fenung xe sina pana.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Na Yesus a xuuse, “Na vasaam i taa tamasiak faꞌulaa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 E na Marta a suie, “Ne texaas o i taa tamasiak faꞌulaa lana To Faꞌulaian la Yaan Fataxapiak.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Na Yesus a xuuse, “Nenia ve ne To Faꞌulaian e ne Toyan Tuuna. Naseꞌ aava namkai sega, naapalaan a maat, i taa to.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 E ta mataa aava i taxa to e i taxa namkai sega, a mataa aave i taa pife xalum a maatan. Nano, no namkai sena ferawaian aanabeꞌ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 E nane suie, “Aang Memai, ne namkai o nano, no Mataa Failai, no Natuna Piran, nane aava i taa savatmaan xe la xavala.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Layaan nane kuus malaan nane falet e fe xel na tina, na Maria e a xuuse, “A Mataa ina Fepitaa fo savat e taxa xel nano.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Layaan na Maria a langai malaan nane tamasiak fataapus e falet xe sina.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Na Yesus a pife laak lana bina lunai taasaxa nane taxa waan xa la nobina aava na Marta fo fesuaiane lana.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 La yaan aave saxano rabuna Juda ri taxa waan xuvul pa Maria lana lifu e ri taxa fetaangiis xuvul pana e ri xalum nane tamasiak fataapus e falet xe lamalei. E ri usie senaso ri lamon o i taa paan xe la bina ina mamaat xena taangiis pave.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Layaan nane savat si Yesus nane poxo la kana e xuuse, “Memai, naak tamo no waan nabeꞌ na vasaak i taa pife maat.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Na Yesus a xalum na Maria taxa taangiis e a mu rabuna Juda aava ri savatmaan xuvul pana vaxa ri taxa taangiis. E a xunus ina nasam a mamaxusan e a vovau ina piau ta luaian.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 E a fin nari, “Mi fo timine faa?” E ri suie, “Matalava, filimaan xuvul pamaam e no taa xalume.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 E na Yesus a taangiis.
35 Jesus chorou.
36 Nari mu rabuna Juda ri ferawai sena, “Kaalum, nane vubuxan xasingite.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Taasaxa saxanofuna iri, ri piile, “Nane fo kas a matana mataa piif; a sou pife fexaxaas sena ti votan a mataa aanabeꞌ sena maatan?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Na Yesus nari, ri fe savat la bina ina mamaat e fulaa a xunus i Yesus a mamaxus. A bina ina mamaat sina mataa aave ve a liing e ri timine lana e ri xaweie pana faat molava.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 E na Yesus a xuus nari, “Pul tapin a faat aapave.” E na Marta, a vasaana mataa aava maat, a xukulai, “Memai, nane fo maat e a yaan talafaat fo liu xuluna naboxo, i taa mafiu faagut ve.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Na Yesus fine, “Ne fo xuus nano paamua e bo, o tamo no taa namkai sega no taa xalum a gutan sina Piran?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 E voxo ri pul tapin a faat e na Yesus a kaalum xe laaꞌui e kuus, “Tamaang, ne kuus faasiroxo xe siim senaso no fo langaiau.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ne texaas o no fuuna langai vulanau, taasaxa xana mu rabuna xaves aanabeꞌ aava ri taxa ti langai, ne kuus malaan talo ri taa masam e namkai o nano, no fo fengau.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 A kuus malaan e xukulai faagut, “Lasarus, savatmaan!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 A mataa aava maat a tamasiak e savat xe lamalei pana nu mana e nu kana pisan pana marapi e a toxan a marapi la nona sait. E na Yesus a xuus nari, “Mulus tapin a marapi sena talo i taa sangas.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 E voxo xaves sina mu rabuna Juda aava ri fo savat xena famalulum na Maria, ri xalum a mo ina gutan na Yesus fo vile e ri namkai sena.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Taasaxa saxano rabuna Juda aava ri waan pave sait ri falet xe sina mu Ferasi e ri fe xuus fatexaas nari pana so ta mo na Yesus fo vile.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 E voxo mu memai priis e mu Ferasi ri xel faxuvul a mu piran Israel xe lana Faxuvulan Lava. E ri kuus, “A mataa aanabeꞌ i taxa vil a mu fakalimaanan xaves. E taara taxa vil a so?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Tamo taara taa nai fe palau sena, malaan naboxo, naak a mu rabuna xapiak ri taa namkai sena e voxo a mu Rom ri taa savat xena galas a tang lifu lotu sitaara e ri taa siak tapin a isin sitaara e a bina sitaara.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 E saxa siri, na Kaiafas aava memai priis la mariaas aave, a xuus nari, “A texaasan simi a mo palau.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Mi pife lamon o a mo roxo paaliu tamo saxa mataa i taa maat xana mu rabuna xapiak. A mo aanabeꞌ a roxo sena maana rabuna Israel xapiak ri taa maat.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nane pife kuusan a ferawaian aanabeꞌ lapaana gutan sina fatak, taasaxa nane a memai priis la mariaas aave e voxo nane kuus fatuxai o na Yesus i taa maat xana mu rabuna Israel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 E pife xana mu Israel mon, i taa maat xena faxuvul a maana mu rafulak sina Piran talo ri taa waan lana pabung saxa.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 E voxo la yaan aapave nari mu Juda ri lamon faagut o ri taa punuk na Yesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 E nane xo pife sangas fulaa la matavas la palou ina mu rabuna Juda. Taasaxa, a taꞌulan a bina aapave e falet xe la bina Efriam, faasilak la xobingil. E pave nane taagul xuvul pari aava ri fuuna usie.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 A Yaan ina Paaliuan sina mu Juda a faasilak e a rabuna xaves ri laak ti la mu bina siri xe Jerusalem paamuina fenamo xena vil tapin a lalosaat siri.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 E nari, ri taxa seng na Yesus e ri taxa fefiai la palou iri layaan ri taxa irimai lana tang lifu lotu, “Ai, mi lamon malaafaa? Naak, i taa pife savat la Fenamo aanabeꞌ, bo?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Senaso a mu memai priis e mu Ferasi ri fo fasei a mu rabuna o tamo ta mataa a texaas o na Yesus taxa waan faa i taa xuus fatexaas nari talo ri taa fe pise.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.