Gálatas 2
Kara New Testament (LEU_PNG) vs NTLH
1 Ne fo faisok lapaa Yesus pana mariaas sangafilu saxa pana talafaat e mui ne ulaa fulaa xe pul Jerusalem xuvul pa Baanabas e ne xel vaxa na Taitus.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Ne laak xe pave senaso a Piran fo faxalit famatavasau o ne taa falet. Lana faxuvulan xuvul pana mu paamua ina lotu pe Jerusalem, ne xuus famatavas nari pana Lagasai Roxo aava ne kuusan fasavate la palou ina mu rabuna aava ri pife Juda senaso ne baian a maana faisok siak ti kavai e ti tanin, ri taa mo palau.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 E lana waanan simaam pave ri pife sei faagut o ri taa putuk na Taitus aava waan xuvul paga, naapalaan nane pife Juda.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 A fiaian pana putuxaan na Taitus a savat senaso saxano fetinan bit aava ri yaasok lapaana vuputkai, ri vubuk rao na Taitus i taa putuxan. E voxo ri savat kasam xena paroxan nemaam senaso maam fo tamulus sena vuputkai siri e ri buk fayaasok fulan nemaam lapaana.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Maam pife faatasu famodak sena ferawaian faagut siri senaso maam vubuxan a Lagasai Roxo aava maam fapiti nami pana, i taa waan fatateak la toyan simi.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Nari aava mi fuuna suaian faagutan nari malaan sena mu paamua simi, a mu isin lava siri pife mo molava xe siak senaso Piran xa pife siak fati ta mataa sena xakaaluman ina, piau, nane kaalum lana xunus e lamonan tuuna sina mataa. E mu paamua aave xo ri pife tavaiau panꞌ ta fepitaian faꞌui lana Lagasai Roxo ne fo kuusan fasavate, piau paaliu.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Taasaxa ri taraxali o a Piran fo turoxoianau pana faisok ina kuusan fasavataana Lagasai Roxo xe sina mu rabuna aava ri pife Juda, malaan seꞌ nane turoxoian na Pita pana faisok ina kuusan fasavataana Lagasai Roxo xe sina mu Juda.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Ri texaas sena senaso a Piran a fagut a faisok ina yaamut si Pita xe sina mu Juda malaan seꞌ nane fagut vaxa a faisok ina yaamut siak xe sina mu rabuna aava ri pife Juda.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Na Jems, Pita e na Jon, narutul aava mu rabuna ri texaas sena isin lava sirutul lana lotu, rutul suai e yuuf ma xuvul pamaame Baanabas layaan rutul taraxali o a Piran fo siak fatiau e fo tavaiau pana xakaavangan xatam xena faisok aanabeꞌ. Ri turoxo o maame taa falet xe sina mu rabuna aava ri pife Juda e nari, ri taa falet xe sina mu Juda.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 A saxa mo fulaa, ri vubuk rao maam taa lamon faꞌulaa xena xavangaana mu rabuna valagof, a mo aave mon va mo ne vubuxan temasaatane.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 E mui layaan na Pita a sivimaan xe puaa Antiaak, ne barase la matana mu rabuna senaso nane fo vil a saat malaanabeꞌ: nane pife usi a vuputkai sina mu Juda e a fuuna fangan xuvul pana mu rabuna aava ri pife Juda. Taasaxa layaan a rabuna aava ri filimaan ti la bina si Jems, ri fo savat pave, na Pita a ti patak sena mu rabuna aava ri pife Juda e pife fangan fulaa xuvul pari senaso nane mataut seri aava ri vubuk o a mu rabuna xapiak aava ri namkai, ri taa vuputuk.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 — ausente —
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Xasano Juda vaxa ri usi a vilaana saat si Pita e a vilaana saat siri a fakalaxoi sait na Baanabas.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Layaan ne texaas o ri pife usi fatak a tuunayan sina Lagasai Roxo, ne baras na Pita la matana mu rabuna xapiak e ne xuuse, “Nano, no mataa Juda taasaxa no taagul malaan sena rabuna aava ri pife Juda layaan a rabuna ti Jerusalem ri pife waan. Taasaxa naboxo ri waan iau e nano, no taxa fasasong a mu rabuna aava ri pife Juda o ri taa usi a vilaana sina mu Juda, bo?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 “Netaare aava taare ro Juda lana luluuxan sitaare, taare pife rovaat saat malaan sena mu rabuna aava ri pife Juda. Taare texaas o a vuputkai pife fexaxaas sena fatiginei fatak a mataa la matana Piran, taasaxa namkaian se Yesus Krais sang mon i taa vile. E voxo taare namkai se Krais Yesus talo taare taa tigina fatak se Krais e pife sena usiaana vuputkai. Senaso pi ta rabuna ri taa tigina fatak sena usiaana vuputkai.”
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 — ausente —
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 “Tamo layaan taara buk tigina fatak lana xuvulaian xuvul pa Krais, a vilaana saat sitaara a savat la matavas, naak taara taa kuus o na Krais taxa vil fafaasaal netaara, bo? Piau, piau paaliu!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Tamo ne vesan fulan a mo aava ne fo galase ne faxaalit o ne fo laxao a vuputkai.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 A malaanabeꞌ: a vuputkai aave a faxalitau o ne fo vil a saat. E senaso ne fo vil a saat aave, a vuputkai a kuus o ne fo maat. E tamo ne fo maat xo lapaana vuputkai, nenia, ne fexaxaas sena to naboxo lapaana Piran.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 E naboxo, ne fo niil fataxutanan xuluna bolo xuvul pa Krais e nenia xa ne pife to fulaa taasaxa na Krais xo a tavaiau pana toyan faꞌui sina. E naboxo, lana toyan aava nane fo tavaiau pana, ne taxa to pana namkaian sena Natuna Piran aava vubuxan xasingitau e lisan nane xa paga.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ne pife ti taaluugan a xakaavangan xatam sina Piran. Senaso, tamo mataa a fexaxaas sena tigina fatak la matana Piran sena usiaana vuputkai, lavaxa na Krais fo maat palau mon.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.