Atos 9
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ARIB
1 Taasaxa na Sol i taxa lo vubuk faagut o i taa punuk a mu rabuna aava ri usi a Memai. E voxo nane savat sina memai priis
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 e fine rao i taa kuus turoxo pana faletan sina xe puaa Damaaskas. Nane vubuk o i taa yot a mu rabuna tomexaan e lutefin aava ri usi a lotu faꞌui aanabeꞌ xena lisanmaan nari xe pe Jerusalem. E a memai priis a tavaie pana lagasai ina turoxoian xena tavai a mu rabuna Juda lana mu lifu ina faxuvulan pe Damaaskas.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Lana sangasan sina xe puaa Damaaskas, a yaamit a sivi faꞌipul e fakaliuan nari.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 E nane poxo xe lapia e langai a ling a xuuse, “Sol, Sol, xenaso no vil penganau.”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Na Sol a fiai, “Memai, nano naseꞌ?” A ling aave a suie, “Nenia ve na Yesus aava no taxa vil pengane.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Naboxo, tamasiak e no falet xe pe Damaaskas e pave ri taa xuus fatexaas nano pana so ta mo no taa vile.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 A mu rabuna aava ri taxa sangas xuvul pa Sol, ri tigina xapat senaso ri langai a ling taasaxa ri pife xalum ta mataa.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Na Sol a tamasiak ti lapia, taasaxa layaan nane rao i kas a matana, a matana piif. E voxo ri tao a mana xe pe Damaaskas.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Pana yaan talatul nane piif e la nu yaan aave a pife fangan o num.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Pe Damaaskas a toxan a saxa mataa aava usi a vilaana si Yesus, a isina na Ananaias. A Memai a savat xe sina lana saxa xaxaalua e kuus, “Ananaias!” Nane suie, “A so Memai, nenia nabeꞌ.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 E a Memai a xuuse, “Falet xe la lifu si Judas, lana salan aava ri xalie pana ‘xaradak’ e no fiai pana saxa mataa ti Taasus, a isina na Sol, senaso nane taxa fenung.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Lana saxa xaxaalua nane fo xalum a mataa, a isina na Ananaias, e nane xo maa timin a ro mana xuluna xena lisan faꞌuli a xakaaluman sina.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Na Ananaias a suie, “Memai, ne fo langai a maana ferawaian sena mataa aanabeꞌ e malaafaa nane famasak a mu rabuna fatak siim pe Jerusalem.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 E nane savat iau lapaana tateaxan ina mu paamua ina lotu Juda xena yotaana mu rabuna aava ri fenung xe siim.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Taasaxa a Memai a xuus na Ananaias, “Falet, ne fo siak fati a mataa aanabeꞌ xena sisiak siak e i taa lisan a texaasan sena isaak xe la maana mu bina sina mu rabuna aava ri pife Juda e xe sina mu piran siri e xe sina mu Israel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ne taa faxalite pana maasaxan molava aava i taa savat sina sena faisok lapaana isaak.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 E mui na Ananaias a falet xe la lifu aave e a laak lana xena timin a ro mana xulu Sol e a kuus, “Tiak Sol, na Memai Yesus aava savat xe siim la salan layaan no taxa filimaan xe iau, nane fengau talo no taa kaalum fulaa e no taa bas pana Vovau Xaradak.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 E a mo malaan sena xunuf ina din a faapalau faꞌipul sena mata Sol e nane moxo kaalum faroxo fulaa. Nane tamasiak e a fasufan
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 e mui a fangan. E lamina fanganan nane siak fulan a gutan sina. Na Sol a taagul pe Damaaskas pana valayaan xuvul pana mu rabuna aava ri namkai.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Nane falet fatak xe la mu lifu ina faxuvulan e a fapiti nari o na Yesus ve a Natuna Piran.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 E a maana rabuna aava ri langaie, ri ipul e ri fiai, “Nane a saxa aava pe Jerusalem a punuk a mu rabuna aava ri namkai sena isin aanabeꞌ, bo? Nane savat nabeꞌ xena yot lisan a mu rabuna aave xe sina mu paamua priis, bo?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Taasaxa, a fepitaian si Sol taxa lo savat faagut paaliu. E na Sol a faxalit tuunei nari o na Yesus ve a Mataa Failai e a mu Juda pe Damaaskas ri pife fexaxaas sena tisuie.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 A maana yaan xaves fo falet e a mu Juda ri fexuus kasam xena punuxaana.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 La maana paanaas e vung ri falim a yalaxau ina bina xena punuxaana. Taasaxa, na Sol a texaas sena lamonan siri.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 E la saxa vung a mu fesing si Sol ri xele e ri faduie lana bi xe lamina vaabat ina bina.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Layaan nane savat pe Jerusalem a vubuk faxuvul xuvul pana mu rabuna aava ri namkai taasaxa nari, ri matautane senaso ri lamon o nane pife puk tuunei a vilaana sina.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Taasaxa na Baanabas a xel lisane xe sina mu yaamut e xuus fatexaas nari pana malaafaa a Memai fo savat tuuna si Sol la fena sangasan sina e ferawai sait xe sina e vaxa, malaafaa na Sol a pife mataut pana kuusanaana isi Yesus pe Damaaskas.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 E voxo na Sol a taagul xuvul pari e a falet xolai xena kuus fasavat lapaana isi Memai.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Nane ferawai e tisui a mu Juda ti Griik e voxo nari sait, ri buk punuxe.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Layaan a mu fetinan ri texaas sena, ri xel lisane xe kolapi Sesaria e mui ri fenge xe puaa Taasus.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 E voxo a mu rabuna aava ri namkai pe Judia, Galili e Sameria, ri toxan a fangaafusan sena lagafan siri. Ri fegutai lana namkaian siri, ri suai faagut sena Piran e senaso a Vovau Xaradak a fagut nari, a xakatan iri taxa lo molava et.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Layaan na Pita taxa sangas xolai la nu bina, nane fe tixalum a mu rabuna aava ri namkai pe Lita.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Pave, nane xalum a saxa mataa, a isina na Eneas. Nane ve a maalapen aava mati la vem sina pana mariaas pisiktul.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Na Pita a xuuse, “Eneas, na Yesus Krais a vil faroxoi nano. Tamasiak e pulum a vem siim.” Fataapus, na Eneas a tamasiak.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 A mu rabuna aava ri taagul pe Lita e Seron, ri xalum a mataa tamu maalapen e nari xapiak, ri puk a lamonan siri e ri namkai se Memai.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Pe la xasa bina, na Jaapa, a toxan a saxa tefin aava namkai, a isina na Tabita. (A isina lana pok bina Griik, na Dokas). Nane vil vulan a maana mo roxo xena xavang a mu rabuna valagof.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 La fena yaan na Pita taxa waan pe Lita, na Tabita a giis e femaat. Ri fasufe e ri timine la nobina laaꞌui lana lifu.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Na Lita a pife lasuun se Jaapa e layaan a mu rabuna aava ri namkai, ri langai o na Pita i taxa waan pe Lita, ri feng a saxa rovaat xe sina pana fenungan aanabeꞌ, “Filimaan fataapus xe simaam.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 E voxo na Pita a tamasiak e a falet xuvul pare e layaan nane savat pave ri xele xe la nobina aave laaꞌui lana lifu. A lutefin nakmaal ri tigina fakaliuan na Pita. Ri taxa taangiis e ri faxalite pana maana mo xaves aava na Dokas fo vesane layaan nane taxa waan.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Na Pita a feng tapin nari xapiak xe lamalei e mui nane tapiit turung e a fenung. Nane tapuk xe sina tefin aava fo maat e a kuus, “Tabita, tamasiak.” Nane tafaangun e layaan a xalum na Pita a nai fatak.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Na Pita tao a mana e xavang fatigineie. E mui nane xel a mu rabuna aava ri namkai e lutefin nakmaal e a lisan faꞌuli na Tabita xe siri pana toyan fulaa.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ri toxan a texaasan sena pe Jaapa e a maana rabuna xaves ri puk a lamonan siri e ri namkai se Memai Yesus.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Na Pita waan pe Jaapa pana saxano yaan fulaa xuvul pa saxa Saimon aava fuuna faisok pana vipin ina tiir.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.