Atos 22
Kara New Testament (LEU_PNG) vs ACF
1 Nane ferawai malaan, “Mu fetinan e mu matalava, naboxo langai a gel votaian siak.”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Layaan ri langai o nane ferawai xe siri lana pok bina Erameik ri ti kasam paaliu. E mui na Pol a ferawai fulaa.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Nenia ve ne saxa Juda ti Taasus pe Silisia taasaxa ne fo molava nabeꞌ Jerusalem. E na Gameliel a fapiti faroxoiau pana mu vuputkai sina butaara e ne usi fatak a Piran malaan semi nabeꞌ.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 E vaxa ne fo kawaasan xapin nari aava ri usi a ‘Salan’ aanabeꞌ. Ne yot a mu rabuna tomexaan e lutefin xapiak e ne tapin falak nari xe lana lifu ina vipisan.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 E a memai priis e mu matalava ri texaas o a ferawaian siak a tuuna. E vaxa ne siak a lagasai siri xe sina mu Juda pe Damaaskas e voxo ne falet xe pave xena yot lisan a mu rabuna aave malaan sena mu vipis xe Jerusalem xena fakasanamaan nari.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Faasilak la belo ne fe savat pe Damaaskas e fataapus a malang molava piis ti la xunavata a rarapak fakaliuanau.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 E ne poxo lapia e ne langai a ling aava xuusau, ‘Sol, Sol xenaso no taxa vil penganau?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 E ne fiai, ‘Memai nano naseꞌ?’ E nane kuus, ‘Nenia ve na Yesus ti Nasaret aava no taxa vil pengane.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 E mu rabuna aava ri sangas xuvul paga ri xalum a malang aave taasaxa ri pife masam a ling aava ferawai xe siak.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 E ne fiai, ‘Ne taa vil a so?’ E a Memai a kuus, ‘Tamasiak e no falet xe Damaaskas e pave no taa texaas sena maana mo aava Piran a vubuk o no taa vile.’
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 E mu fesing siak ri tawi la maak e ri lisanau xe Damaaskas senaso a malang rarapak fo fapiifau.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “E pave saxa mataa, isina na Ananaias, maa xalumau. Nane usi fatak a mu vuputkai sitaara e mu Juda pave ri suai sena.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nane tigina la taak e a kuus, ‘Tiak Sol, kaalum fulaa!’ E monabeꞌ mon ne fexaxaas sena xalume.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “E mui nane xuusau, ‘A Piran sina mu butaara fo siak fati nano talo no taa texaas sena vubuxanan tuuna sina e no taa xalum a Saxa aava xaradak e no taa langai a ferawaian ti la ngusuna fatak.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 E no taa kuus xakaavang pana maana mo aava no fo xalume e langaie xe sina mu rabuna xapiak.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 E naboxo no taxa nai bang a so? Tamasiak e no taa fasufan e gei tapin a mu vilaana saat siim lana isi Yesus.’
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Ne ulaa xe Jerusalem e layaan ne taxa fenung pave la tang lifu lotu ne toxan a xakaaluman.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 E lana xakaaluman aanabeꞌ a Memai taxa ferawai xe siak malaan, ‘Fataapus, taꞌulan na Jerusalem, senaso nabeꞌ ri taa pife turoxo pana ferawaian siim, sega.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “E ne kuus, ‘Memai, a mu rabuna nabeꞌ ri texaas o lumu ne fuuna lo falet xolai xe lana mu lifu ina faxuvulan e ne sip nari e ne pis nari aava ri namkai sema.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 E layaan a ria ina sisiak fatak siim, na Stefan, a tiuanan, nenia, ne kuus turoxo pana e ne tigina faasilak xena faxatang a marapi siri aava ri taxa punuxe.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 “E mui a Memai a xuusau, ‘Falet, ne taa feng nano xe lasuun xe sina mu rabuna aava ri pife Juda.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Lavaxa, a malila ri langai si Pol fefexaxaas a ferawai malaan. E mui ri xukulai faagut paaliu, “Punuxe, a xavala taa peraroxo tamo i taa maat.”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Ri taxa xukulai e falep a marapi siri e ri taxa tapin falak a pof xe laaꞌui
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 e voxo a keptin a kuus faagut o ri taa lisan falak na Pol xe lana bina sina rabuna ina fevisan. E nane fasei nari o ri taa inis na Pol talo ri taa texaas tuuna sena fufuna maraleian sina mu rabuna sena.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Taasaxa layaan ri fo pise xena inise, na Pol a fin a sensurian, “Naak mi taa inis a saxa ti Rom aava ri pife tiis lunaiane, bo?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 E layaan a sensurian a langaie, nane fe kuusane xe sina keptin sina. E a fine, “A so ta mo no taxa vile, a mataa aapave a saxa tuuna ti Rom.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 E voxo a keptin fe fin na Pol, “Xuusau, nano, no saxa ti Rom, bo?” E na Pol a suie, “Aang!”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 E mui a keptin a kuus, “Nenia, ne maraan a vepen ina taagulan siak pana maana faat xaves.” E na Pol a suie, “Taasaxa, nenia, ne fo siaxe ti la yaan ina luluuxan siak.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 E nari aava ri vubuk o ri taa fin na Pol pana maana fiaian xaves, ri taꞌulai fataapus mon. A keptin a mataut layaan a texaas o nane fo pis na Pol, saxa tuuna ti Rom.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 A keptin aave a buk texaas sena so ta mo a mu Juda ri taxa gel tifi na Pol pana. E voxo a yaan mui nane mulus na Pol e fasei a mu paamua priis e mu matalava ina Saniidrin o ri taa faxuvul. E bak nane siak lisan na Pol e fatigineie la nori.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.