Atos 12

ldb (LDB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ivang ha niyɔ Uyɛrhe Uhiridu aka adzui abika adɔsa abɔɔ, abee idzowe umbɔ uver.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Unga atsu umbɔ afɛre Uyaku ungwɛ̃mbɔ Uyohana nggu ikon iyiki ider.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Unga aka anyã agɛ abi Uyahuda agũibɛn ubinkpi unga aka akorhe, unga adzur Ubitru ikɛi. Akɛrɛ akorhe ri ivang Irhowa Uborodi ukpuku Usheru Uguga.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Umbɔ aka adzur unga amaa, unga atsuke unga ru ugborzĩ, nu ubok abi iwa usɔka nu utɔ̃ĩ umbɔ adzɛu unga inera inaa inaa. Uhiridu akaifɛrhkɔ ikũna unga azĩ ra asu anera umbɔ atsu uvaunga, Irhowa Iyiki Igar Utɔng ha iba imaangge.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nggee Ubitru aka awe ru ugborzĩ, abika adɔsa atsu amɛnmbɔ ifɛne-Num ru unga.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ru untsua ha Uhiridu aka akaifɛrhkɔ agɛ ukpe uba usarkpɔ unga awuri ikũ Ubitru akũ aba avarhuwe arherhanga. Unga anu ra ateu abi iwa avaa, abope nggu inyãwã ivaa, nu abika adzɛu ugborzĩ, ikɛi abɔɔ adɛ̃ɛ̃ ra angwĩ ubã adzɛu.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kanying ipfu itser Uteijee akapɛng, irhirhang irhange ugbora. Ipfu itser-Num ikwɛr Ubitru ri igbɔmnga izita unga. Igɔr igɛ, <<Usisok, ifetem!>> Inyãwã hã igarhungge ra abok Ubitru.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Mɔcɛ ipfu itser-Num igɔr unga igɛ, <<Utsim atorhango, nu utsu abadakngo.>> Ubitru akorhe rimi hã. Ipfu itser-Num igɔr unga igɛ, <<Utama atorhango udɔsa umum.>>
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ubitru adɔsa unga adzek ru ugborzĩ, asi ihwɛngnga ugɛ ubinkpi ipfu itser-Num hã iki ini ikorhe uwu idzidzɛrhe, unga akaifɛrhkɔ ugɛ unga anyã irhi.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Umbɔ aka atɔng abi idzɛu abi inggbaashia nu abi uvaa aba ra angwĩ ufɔm utepa aka awu nggu angwĩ ubã azɔu. Angwĩ ubã atsuri nibikake, nu umbɔ adzek ra ake. Umbɔ aka azɛ̃rhã nú ider utsĩndĩã unying, kanying ipfu itser-Num hã igwirngge ri inyĩnyã Ubitru.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Mɔcɛ Ubitru aka atsĩ ra amɛnnga, na agɛ, <<Icɛrɛ umum iki ihwɛng idzidzɛrhe ugɛ, Uteijee unga adene ipfu itsernga ngge ifɔrh umum ru ubok Uhiridu, ikɛi nu kishoo iyiki ibeweyɛ anggbaashi abi Uyahuda aka abee ikorhuwa umum.>>
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ivangyɛ Ubitru aka ahwɛng akɛrɛ ha, unga azĩã ri iya Umaryamu uyisa Uyohana umbɔ iki iyisa Umarku, ra anangkɛ anera aka akɔng arhɛrhɛ anu ifɛn-Num.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ubitru aka akwɛr angwĩ ufɔm ha, una igãrhã agburh Uroda asok aba irhi awu ungaa nuwi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Unga aka ahwɛng urhɛm Ubitru, anggɔm anyaike unga asi itsurunga ananga unga abvui atĩ atsĩ ri iya adɛyiwe umbɔ agɛ, <<Ubitru uwɔ adɛ̃ɛ̃ ra angwĩ udzepurhe rɔ!>>
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Umbɔ agɔr unga agɛ, <<Ungo uku uzhɔma!>> Unga ana agɔr ugɛ awu Ubitru. Umbɔ agɛ, <<Awu ufang awu ipfu itsernga.>>
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Bɔr Ubitru akpurha adɛ̃ɛ̃ ikwɛr angwĩ iya, umbɔ aka atsuri angwĩ ubã hã na anyã unga, umbɔ adzeidzeu.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ubitru akorhuwe umbɔ utsara nggu uboknga umbɔ anu utata, na adɛyiwe umbɔ ikikorhe Uteijee aka akũna unga adzek ru ugborzĩ. Unga agɛ, <<Àka adɛyiwe Uyaku nu abika adɔsa abɔɔ abin hã.>> Unga agɔr rimi mɔcɛ unga adzek azĩã anang akɔɔ.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ru unkpeka, idzidzuna isi iwengge ukunjiir ra abi iwa ri ifɛrhɛ ha iki ikorhe nggu Ubitru.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Uhiridu aka abeea unga asi ikpoa, unga arhusa abi idzɛu ha ubinkpi uku ukorhe nggu Ubitru, na atsu umbɔ afɛre umbɔ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Uhiridu awe ri ifuw nggu aner Utaya nu abi Usidon, umbɔ asok aba akɔng ananga unying abee irherha arherhe nggu unga. Na akpo ibibema ru Ubirhatu, unggbaashi abi itser ri iya uyɛrhe, umbɔ azĩmbɔ ru uyɛrhe Uhiridu abee isei uku utɔɔ, ubinkutsu umbɔ atsu amɛnmbɔ nú abĩ iyɛrha ha na akpo ubingha.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Unumkpi umbɔ aka ungwɛ̃ Uhiridu atsim atorhi iyɛrhanga, asei nu utarh iyɛrhe arherhe arherhe nggu anera.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ikikɔnga iki igũ urhɛmnga, umbɔ atsarhi irhakmbɔ agɛ, <<Heee! Urhɛm unum nukpi usi iwekpɔ urhɛm unera.>>
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kanying, ipfu itser Uteijee ikwɛr unga ubinkutsu unga asi idzowuka igɔng ru Unum, adzudzi agha unga, utsɛku unga aka akpe.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Bɔr Arherhu-Num akpurha adɛ̃ɛ̃ ititoma na atɛ̃rhã.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Ivangyɛ umbɔ Ubarnaba nu Ushawurhu aka amaa itsermbɔ, umbɔ abvui aba ru Urusharhima, umbɔ akũ nggu Uyohana uwuruwi umbɔ iki iyisa Umarku.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.