Atos 12
ldb (LDB) vs NAA
1 Ivang ha niyɔ Uyɛrhe Uhiridu aka adzui abika adɔsa abɔɔ, abee idzowe umbɔ uver.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Unga atsu umbɔ afɛre Uyaku ungwɛ̃mbɔ Uyohana nggu ikon iyiki ider.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Unga aka anyã agɛ abi Uyahuda agũibɛn ubinkpi unga aka akorhe, unga adzur Ubitru ikɛi. Akɛrɛ akorhe ri ivang Irhowa Uborodi ukpuku Usheru Uguga.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Umbɔ aka adzur unga amaa, unga atsuke unga ru ugborzĩ, nu ubok abi iwa usɔka nu utɔ̃ĩ umbɔ adzɛu unga inera inaa inaa. Uhiridu akaifɛrhkɔ ikũna unga azĩ ra asu anera umbɔ atsu uvaunga, Irhowa Iyiki Igar Utɔng ha iba imaangge.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nggee Ubitru aka awe ru ugborzĩ, abika adɔsa atsu amɛnmbɔ ifɛne-Num ru unga.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ru untsua ha Uhiridu aka akaifɛrhkɔ agɛ ukpe uba usarkpɔ unga awuri ikũ Ubitru akũ aba avarhuwe arherhanga. Unga anu ra ateu abi iwa avaa, abope nggu inyãwã ivaa, nu abika adzɛu ugborzĩ, ikɛi abɔɔ adɛ̃ɛ̃ ra angwĩ ubã adzɛu.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Kanying ipfu itser Uteijee akapɛng, irhirhang irhange ugbora. Ipfu itser-Num ikwɛr Ubitru ri igbɔmnga izita unga. Igɔr igɛ, <<Usisok, ifetem!>> Inyãwã hã igarhungge ra abok Ubitru.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Mɔcɛ ipfu itser-Num igɔr unga igɛ, <<Utsim atorhango, nu utsu abadakngo.>> Ubitru akorhe rimi hã. Ipfu itser-Num igɔr unga igɛ, <<Utama atorhango udɔsa umum.>>
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ubitru adɔsa unga adzek ru ugborzĩ, asi ihwɛngnga ugɛ ubinkpi ipfu itser-Num hã iki ini ikorhe uwu idzidzɛrhe, unga akaifɛrhkɔ ugɛ unga anyã irhi.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Umbɔ aka atɔng abi idzɛu abi inggbaashia nu abi uvaa aba ra angwĩ ufɔm utepa aka awu nggu angwĩ ubã azɔu. Angwĩ ubã atsuri nibikake, nu umbɔ adzek ra ake. Umbɔ aka azɛ̃rhã nú ider utsĩndĩã unying, kanying ipfu itser-Num hã igwirngge ri inyĩnyã Ubitru.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Mɔcɛ Ubitru aka atsĩ ra amɛnnga, na agɛ, <<Icɛrɛ umum iki ihwɛng idzidzɛrhe ugɛ, Uteijee unga adene ipfu itsernga ngge ifɔrh umum ru ubok Uhiridu, ikɛi nu kishoo iyiki ibeweyɛ anggbaashi abi Uyahuda aka abee ikorhuwa umum.>>
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ivangyɛ Ubitru aka ahwɛng akɛrɛ ha, unga azĩã ri iya Umaryamu uyisa Uyohana umbɔ iki iyisa Umarku, ra anangkɛ anera aka akɔng arhɛrhɛ anu ifɛn-Num.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ubitru aka akwɛr angwĩ ufɔm ha, una igãrhã agburh Uroda asok aba irhi awu ungaa nuwi.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Unga aka ahwɛng urhɛm Ubitru, anggɔm anyaike unga asi itsurunga ananga unga abvui atĩ atsĩ ri iya adɛyiwe umbɔ agɛ, <<Ubitru uwɔ adɛ̃ɛ̃ ra angwĩ udzepurhe rɔ!>>
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Umbɔ agɔr unga agɛ, <<Ungo uku uzhɔma!>> Unga ana agɔr ugɛ awu Ubitru. Umbɔ agɛ, <<Awu ufang awu ipfu itsernga.>>
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Bɔr Ubitru akpurha adɛ̃ɛ̃ ikwɛr angwĩ iya, umbɔ aka atsuri angwĩ ubã hã na anyã unga, umbɔ adzeidzeu.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ubitru akorhuwe umbɔ utsara nggu uboknga umbɔ anu utata, na adɛyiwe umbɔ ikikorhe Uteijee aka akũna unga adzek ru ugborzĩ. Unga agɛ, <<Àka adɛyiwe Uyaku nu abika adɔsa abɔɔ abin hã.>> Unga agɔr rimi mɔcɛ unga adzek azĩã anang akɔɔ.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ru unkpeka, idzidzuna isi iwengge ukunjiir ra abi iwa ri ifɛrhɛ ha iki ikorhe nggu Ubitru.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Uhiridu aka abeea unga asi ikpoa, unga arhusa abi idzɛu ha ubinkpi uku ukorhe nggu Ubitru, na atsu umbɔ afɛre umbɔ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Uhiridu awe ri ifuw nggu aner Utaya nu abi Usidon, umbɔ asok aba akɔng ananga unying abee irherha arherhe nggu unga. Na akpo ibibema ru Ubirhatu, unggbaashi abi itser ri iya uyɛrhe, umbɔ azĩmbɔ ru uyɛrhe Uhiridu abee isei uku utɔɔ, ubinkutsu umbɔ atsu amɛnmbɔ nú abĩ iyɛrha ha na akpo ubingha.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Unumkpi umbɔ aka ungwɛ̃ Uhiridu atsim atorhi iyɛrhanga, asei nu utarh iyɛrhe arherhe arherhe nggu anera.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ikikɔnga iki igũ urhɛmnga, umbɔ atsarhi irhakmbɔ agɛ, <<Heee! Urhɛm unum nukpi usi iwekpɔ urhɛm unera.>>
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Kanying, ipfu itser Uteijee ikwɛr unga ubinkutsu unga asi idzowuka igɔng ru Unum, adzudzi agha unga, utsɛku unga aka akpe.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Bɔr Arherhu-Num akpurha adɛ̃ɛ̃ ititoma na atɛ̃rhã.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ivangyɛ umbɔ Ubarnaba nu Ushawurhu aka amaa itsermbɔ, umbɔ abvui aba ru Urusharhima, umbɔ akũ nggu Uyohana uwuruwi umbɔ iki iyisa Umarku.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.