Romanos 4
Label NT (LBB_WBT) vs NVT
1 Pa asaning dalar atongi o e Abaram, tamamila na tarai Juda? Asa ning i asasaer pas onoi ana ngas ning tik ir tostos namatana e God?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ngandek ning e God i atong e Abaram mang i tostos anasa ana wakak a titol ning i toli, i topasi sur e Abaram ir iaunan pasi ot onoi. Ika bel i tolsot pas sur ir iaunan pasi namatana e God.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 A Buk Tabu i atongi mang, “E Abaram i tortorot o e God, pa e God i atongi mang i tostos.” Stat 15:6
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Pa ning tik i titol, dir lou i ana nuna titol, bel a artabar. Anuna arlou ot ning i kibasi.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ir mangmangasa tetek a barsan ning bel i titol, ika i tortorot o e God, esaning i sira atong a tena laulaula mang la tostos? E God ir oroi lalan anuna tortorot pa ir atongi mang i tostos.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 E Dewit otleng i atongi larne, ning i atongi mang a barsan i angis ning e God i atongi mang i tostos, ana nuna tortorot ka, pa bel ana ututnala ning i toli. I atongi mange,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Mangasa, a tarai ka ning di kot talilis a palaonla, la angis? Bel momol. A tarai otleng ning bel di kot talilis a palaonla, la angis. Anasa dala tasmani mang, ning e Abaram i tortorot, e God i atongi mang i tostos.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Nangse ning e God i atong e Abaram mang i tostos? Lanigo tana titol na kot talilis, o lamur? Lanigo tana titol na kot talilis, bel lamur.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ning belot di kot talilis e Abaram, e God i atongi mang i tostos namatana, anasa ana nuna tortorot ot. Ning e Abaram i kibas pas a akinalang na kot talilis, i asangani mang ka tostos namatana e God. I maining e Abaram a taman a tarai rop ning bel di kot talilis a palaonla. La tortorot pa e God i atong la mang la tostos namatana.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Pa i a taman la otleng ning di kot talilis a palaonla. Bel i kamna anasa di kot talilis a palaonla, i kamna anasa la mur a ngas a tortorot ning tamandala e Abaram i muri, ning belot di kot talilisi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 E God i lele tar e Abaram mang ir saran tar a rakrakan hanua tana pa tetek na tumtubunala otleng. A lele ne e God i tol tari tetek e Abaram bel i kamna ning i mur a Warkuraila. I kamna anasa i tortorot, pa e God i atongi mang i tostos namatana.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ngandek ning e God ir saran a rakrakan hanua tana tarai anasa la mur a Warkuraila, a tortorot a utna oros ka, pa a lele ane God bel i topas ta utna.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ika a balakut ane God i kes onla ning la mang sur lar mur a Warkuraila, ika bel la mur sot pasi. Ning belal Warkurai, bel dir kutus a warkuraila.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 I maining, a ututnala ning e God ka lele tari, ir sarani tetek la ning la tortorot. E God i toli larning sur ir arlar ana artabar na marmaris, pa ir han tetek a kaba tarai rop ane Abaram. Bel tetek na tarai Juda ka, ning di saran tar a Warkuraila tanla. Tetek la otleng ning la tortorot lar e Abaram, anasa i a tamandala rop.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Larning di ka tumus tari ting na Buk Tabu mange,Ana matana e God, e Abaram a tamandala, anasa i tortorot o e God, esaning i sira akamtur a tarai kusun a minat, pa i sira warwara ka, pa a ututnala ning belot la hanot, la hanot ka.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 E God i lele tar e Abaram mang ir aitna pas ta natnalik. E Abaram i oroi larne a lele anun e God teteki bel ir hanot, ika i harnanai ot ana tortorot suri. I maining e Abaram i hanot a taman a tarai miting na galis a matanitu. Larning a lele ane God teteki mang, “Na tumtubum lar galis.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Pa anuna tortorot bel i punga ning i oroi mang ka takai a mar a rau anunai, pa bel i topasi sur ir agomo. Pa e Sara otleng ka wan pa bel ma i topasi sur ir agon.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ika e Abaram bel i urmatana nuknuk tar ana lele ane God. I tur rakrakai pa e God i arakrakai anuna tortorot ning i atong aleklek pas e God.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Pa ana nuna tortorot i tasmani ot mang e God ir tolsot pas a utna ning ka lele tar onoi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 I maining “E God i atongi mang i tostos.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ning i atongi mang, “E God i atongi mang i tostos,” bel i atongi ka o e Abaram.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 I atongi otleng ondala. Ning dala tortorot o e God, ning i akamtur ulak pas e Iesu anundala Leklek kusun a minat, ir atong dala otleng mang dala na tena tostos.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 E God i saran tar e Iesu sur ir mat ana nundala na toltol laulaula, pa i akamtur pasi kusun a minat, sur dalar tostos namatana e God.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.