Romanos 4
Label NT (LBB_WBT) vs NAA
1 Pa asaning dalar atongi o e Abaram, tamamila na tarai Juda? Asa ning i asasaer pas onoi ana ngas ning tik ir tostos namatana e God?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ngandek ning e God i atong e Abaram mang i tostos anasa ana wakak a titol ning i toli, i topasi sur e Abaram ir iaunan pasi ot onoi. Ika bel i tolsot pas sur ir iaunan pasi namatana e God.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 A Buk Tabu i atongi mang, “E Abaram i tortorot o e God, pa e God i atongi mang i tostos.” Stat 15:6
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Pa ning tik i titol, dir lou i ana nuna titol, bel a artabar. Anuna arlou ot ning i kibasi.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ir mangmangasa tetek a barsan ning bel i titol, ika i tortorot o e God, esaning i sira atong a tena laulaula mang la tostos? E God ir oroi lalan anuna tortorot pa ir atongi mang i tostos.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 E Dewit otleng i atongi larne, ning i atongi mang a barsan i angis ning e God i atongi mang i tostos, ana nuna tortorot ka, pa bel ana ututnala ning i toli. I atongi mange,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Mangasa, a tarai ka ning di kot talilis a palaonla, la angis? Bel momol. A tarai otleng ning bel di kot talilis a palaonla, la angis. Anasa dala tasmani mang, ning e Abaram i tortorot, e God i atongi mang i tostos.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Nangse ning e God i atong e Abaram mang i tostos? Lanigo tana titol na kot talilis, o lamur? Lanigo tana titol na kot talilis, bel lamur.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ning belot di kot talilis e Abaram, e God i atongi mang i tostos namatana, anasa ana nuna tortorot ot. Ning e Abaram i kibas pas a akinalang na kot talilis, i asangani mang ka tostos namatana e God. I maining e Abaram a taman a tarai rop ning bel di kot talilis a palaonla. La tortorot pa e God i atong la mang la tostos namatana.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Pa i a taman la otleng ning di kot talilis a palaonla. Bel i kamna anasa di kot talilis a palaonla, i kamna anasa la mur a ngas a tortorot ning tamandala e Abaram i muri, ning belot di kot talilisi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 E God i lele tar e Abaram mang ir saran tar a rakrakan hanua tana pa tetek na tumtubunala otleng. A lele ne e God i tol tari tetek e Abaram bel i kamna ning i mur a Warkuraila. I kamna anasa i tortorot, pa e God i atongi mang i tostos namatana.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ngandek ning e God ir saran a rakrakan hanua tana tarai anasa la mur a Warkuraila, a tortorot a utna oros ka, pa a lele ane God bel i topas ta utna.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ika a balakut ane God i kes onla ning la mang sur lar mur a Warkuraila, ika bel la mur sot pasi. Ning belal Warkurai, bel dir kutus a warkuraila.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 I maining, a ututnala ning e God ka lele tari, ir sarani tetek la ning la tortorot. E God i toli larning sur ir arlar ana artabar na marmaris, pa ir han tetek a kaba tarai rop ane Abaram. Bel tetek na tarai Juda ka, ning di saran tar a Warkuraila tanla. Tetek la otleng ning la tortorot lar e Abaram, anasa i a tamandala rop.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Larning di ka tumus tari ting na Buk Tabu mange,Ana matana e God, e Abaram a tamandala, anasa i tortorot o e God, esaning i sira akamtur a tarai kusun a minat, pa i sira warwara ka, pa a ututnala ning belot la hanot, la hanot ka.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 E God i lele tar e Abaram mang ir aitna pas ta natnalik. E Abaram i oroi larne a lele anun e God teteki bel ir hanot, ika i harnanai ot ana tortorot suri. I maining e Abaram i hanot a taman a tarai miting na galis a matanitu. Larning a lele ane God teteki mang, “Na tumtubum lar galis.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Pa anuna tortorot bel i punga ning i oroi mang ka takai a mar a rau anunai, pa bel i topasi sur ir agomo. Pa e Sara otleng ka wan pa bel ma i topasi sur ir agon.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ika e Abaram bel i urmatana nuknuk tar ana lele ane God. I tur rakrakai pa e God i arakrakai anuna tortorot ning i atong aleklek pas e God.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Pa ana nuna tortorot i tasmani ot mang e God ir tolsot pas a utna ning ka lele tar onoi.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 I maining “E God i atongi mang i tostos.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ning i atongi mang, “E God i atongi mang i tostos,” bel i atongi ka o e Abaram.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 I atongi otleng ondala. Ning dala tortorot o e God, ning i akamtur ulak pas e Iesu anundala Leklek kusun a minat, ir atong dala otleng mang dala na tena tostos.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 E God i saran tar e Iesu sur ir mat ana nundala na toltol laulaula, pa i akamtur pasi kusun a minat, sur dalar tostos namatana e God.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.