Mateus 13
Label NT (LBB_WBT) vs ARA
1 Ana pukakiar ning, e Iesu i purum kusun a rumai pa i kes ting napir a puka tasi Galili.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 A tnan kunum a tarai la tur talilis pasi. Pa i kas uting na mon pa i kes, pa a tarai rop la tur tumo korot na hang.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 I warwara tetek la ana galis a utna ana warwara larlarla. I atongi mang, “A tena omomai i han sur ir sapran a pat a witla.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ning i sapran amon la, dingla la punga ting na ngas, pa a manila la rowoi ot pa la ien sen la.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Dingla otleng la punga ting na pukna ning i hatat, pa belal galis a piu ono, pa la gomo kapit, anasa a piu bel i but.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ika ning a kamis i sasai ot, la main pa la marang rop, anasa belal wakirinla.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dingla na patna otleng la punga tar ting na tinine rosrosla, pa a rosrosla la gomo ot pa la rau alar pas la.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Pa dingla na patna otleng la punga ting na wakak a piu pa la wai. Dingla la wai takai a mar a wanala, dingla otleng diono na bonot, pa dingla natol a bonot.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Anuna kakak a asaerla la han teteki pa la dekeni mang, “Sur asa ning u warwara tetek a tarai ana warwara larlarla?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Pa i keles la mang, “E God ka saran tar a tastasim ta mulo, sur mulor talapor ana ututnala ana matanitu misaot na langit, ning nating i kes kumna. Ika, bel i sarani tetek a tarai rop.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Anasa esining i tong akes a tastasmai ono, dir tabar ulaki ana tnan, pa ir tastasmai kol. Pa esining bel i tong akes ta tastasmai ono, dir kepsen otleng siklik ning kaning tana.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 A asaer la ana warwara larlarla, anasa
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 A warwara na propet ane Aisaia ka sot onla, ning i atongi mang,
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Ika mulo, mulo angis, anasa mulo tai ot ana matamulola, pa mulo longlongor ot ana talngamulola otleng.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 A atong momoli ta mulo, lanigo a galis a propet pa a galis a tena tostos la tekes kol sur lar oroi a ututnala ning a toli namatamulo, ika bel la oroi i. Pa la tekes kol otleng sur lar longor a ututnala ne mulo longori, ika bel la longori.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Mulor longor a kamkama a warwara larlar ana tena omomai.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Esining i longor a warwara ana matanitu misaot na langit, pa bel i tastasmai onoi, i arlar ana pat a witla ning la punga ting na ngas. A barsan laulau i hanot pa i kibas sen a warwara ning di ka oman tari ting na balana.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Pa a patnala ning la punga ting na pukna ning i hatat, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, pa ono otning, i tong akesi ana gasgas.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Ika a warwara bel i kes rakrakai ting na balana, pa barsan ning bel ir tur bongnani arlar ana wit ning belal wakirna. Ning a mamahatla ir hanot, pa dir alaulau i, anasa i tortorot ana warwara ane God, ir punga kapit.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 A patnala ning la punga tar ting na tinine rosrosla, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, ika a nuknukna sur a wakak a keskes te lapiu, pa nuknuk otleng sur anuna gongon ning i asongo a nuknukna, la rau alar a warwara ane God, pa bel i wai.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Ika a patnala ning la punga ting na wakak a piu, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, pa i tastasmai ono. Ir suah takai a mar, o diono na bonot, o natol a bonot a wana.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 E Iesu i atong takai a warwara larlar otleng tetek la mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana barsan ning i sapran a wakak a pata witla ting na nun a barim.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ning a tarai la borbor, anuna hirua i hanot pa i sapran tar a pata karapala ting na tinine witla, pa i han.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Ning a pata wit i gomo ot pa i mang sur ir wai, di oroi i otleng a karapa i gomo na tinine.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 A tena titolla ana tamana barim la han teteki, pa la atongi tana mang, ‘Leklek, mangmangasa, a pata wakak a witla rop ka ning u sapran tari ting na num a barim? Mitaha otleng a karapala?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 I keles la mang, ‘A hirua i tol a toltol ning.’ Pa la dekeni mang, ‘U mang sur milar han, pa milar gat arop sen la?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 I sairas la mang, ‘Gong kaba, sakana mulor gat taum seni ana witla.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Noren seni, diar gomo taum tuk ana kalang a sol. Ana taem ning, ar atongi tana tena solla mang: Mulor kibas nigon sen a karapala, mulor dot taum tar a butanala sur dir tun sen la ting na iah. Pa lamur mulor los taum maleng a witla uting na nuk a rumai a gongon.’”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 E Iesu i atong ning a warwara larlar otleng tanla mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana pat a mastad, ning takai a barsan i kibas pasi, pa i oman tari ting na nuna barim.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 I natarna kol tana pat a rakaila rop, ika ning i gomo, i itna kol tana rakai a hanganla rop. Pa a manila la sira tol pios saot na rakrakana.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 E Iesu i atong ning a warwara larlar otleng tanla mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana is, ning a hane i kibas pasi, pa i tol taumi ana tnan palawa, pa a palawa rop i bubus onoi.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 E Iesu i asaer a kunum a tarai ana ututnala rop ne ana warwara larlarla. Pa bel i warwara tetek la ana ta maskan a warwara, a warwara larlarla rop ka.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 I atongi larning sur dir tolsot pas a warwara anuna propet mang,
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Lamur e Iesu i han kusun a kunum a tarai, pa i kas ting na rumai. Anuna kakak a asaerla la kas teteki pa la atai i mang, “Ur pak a kamkama a warwara larlar ne ta mila ana karapa ning i gomo ting na tinine barim.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 I keles la mang, “Esaning i sapran a pata witla i a Nat a Barsan.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 A barim, i a rakrakan hanua, pa a wakak a pata witla, la a tarai tagun a matanitu misaot na langit, pa a karapala, la na natnat a laulau a barsan,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 pa a hirua ning i sapran la, i e Satan. A kalang a sol, i a ararop ana rakrakan hanua, pa na tena sol, a angelola.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Na tena sol la los taum a karapala pa la tun sen la ting na iah. Ir mang ka otleng larning dir toli ana ararop a pukakiar.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 A Nat a Barsan ir sune sen anuna angelola, pa lar kibas arop sen a ututnala ning i ben rongon a tarai, pa la otleng ning la sira tol a toltol laulau.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Pa lar minggen la uting na tnan iah. Lar tangtangis pa lar arngingit ngesenla tingia.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Pa na tena tostos lar sasai arlar ana kamis ting na matanitu anun e Tamanla. Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “A matanitu misaot na langit i arlar ana utna ning a matana i abit kol, ning di bunur tari ting na barim. Ning a barsan i pastek pasi pa i bunur ulak tari. Pa i han ana gasgas, pa i siuran arop sen anuna ututnala, pa i lou pas a barim ning ono.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana ning a tena siusiurai, i tai sur a wakak a hatatla kol ning i sira kes ting na tinine kabolkabol.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Ning i pastek pas ning a hat a matana i abit kol, i siuran arop sen anuna ututnala, pa i lou pas a hat ning ono.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana uben, ning di minggen tari sakas latasi, pa a urmatana ngas a sis la hirua tar ono.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ning a uben i bukus, na tena minggen uben la dat masmasa tari ting na hang. La kes pa la timlan sen a wakak a sisla uting na ratla, pa a laulaunala la minggen sen la.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Ana ararop a pukakiar dir toli ot larne: A angelola lar hanot pa lar asalar sen a tena laulaula kusun a tena tostosla.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Pa lar minggen sen a tena laulaula uting na tnan laplapang a iah. Lar tangtangis pa lar arngingit ngesenla tingia.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 E Iesu i deken la mang, “I mangmangasa, mulo ka tastasmai ana kamkama a ututnala rop ne, o bel?” Anuna kakak a asaerla la kelesi mang, “Ma! Mila ka tasmani.”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Pa e Iesu i atai la mang, “Na tena asaerla rop tagun a warkurai, ning la ka asaer pas ana matanitu misaot na langit, la arlar ana barsan ning i gon a wakak a ututnala ting na nuna rumai. Pa i apurum a wakak a ututnala ning, kusun anuna rumai sur ir titol onoi, dingla na utna, na tona, pa dingla otleng, na turaina.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Ning e Iesu ka atong rop tar a warwara larlarla ning, i han mitingia,
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 pa i hanot ting na nuna hanua, tumo e Nasaret. I tur pasi sur ir asaer a tarai tingia ana nunla a rumai lotu, pa la kulkulan kol pa la atongi mang, “A barsan ne i kibas a tastasmaila ne taha ia? Pa mitaha otleng a rakrakai ning i tol a ututnala na kulkulan ne onoi?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 E Tamana a tena tol rumai ka, pa e tana e Maria. A tastasnala otleng, e Jems, Josep, Saimon pa e Judas
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 pa na tastasna hane otleng kanet dala laun taum te. Pa mitahaia a rakrakai ning a barsan ne i tol a ututnala ne onoi?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Pa bel la gas ono. Ika e Iesu i atai la mang, “Di sira hanrawai a propet ting na hanua masik, ika la ot ting na hanua ngasna pa ting na rumai ngasna bel la hanrawai i.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Pa bel i tong a galis a utna na kulkulan tingia, anasa bel la tortorot ono.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.