Mateus 13
Label NT (LBB_WBT) vs ACF
1 Ana pukakiar ning, e Iesu i purum kusun a rumai pa i kes ting napir a puka tasi Galili.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 A tnan kunum a tarai la tur talilis pasi. Pa i kas uting na mon pa i kes, pa a tarai rop la tur tumo korot na hang.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 I warwara tetek la ana galis a utna ana warwara larlarla. I atongi mang, “A tena omomai i han sur ir sapran a pat a witla.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ning i sapran amon la, dingla la punga ting na ngas, pa a manila la rowoi ot pa la ien sen la.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Dingla otleng la punga ting na pukna ning i hatat, pa belal galis a piu ono, pa la gomo kapit, anasa a piu bel i but.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Ika ning a kamis i sasai ot, la main pa la marang rop, anasa belal wakirinla.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Dingla na patna otleng la punga tar ting na tinine rosrosla, pa a rosrosla la gomo ot pa la rau alar pas la.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Pa dingla na patna otleng la punga ting na wakak a piu pa la wai. Dingla la wai takai a mar a wanala, dingla otleng diono na bonot, pa dingla natol a bonot.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Anuna kakak a asaerla la han teteki pa la dekeni mang, “Sur asa ning u warwara tetek a tarai ana warwara larlarla?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Pa i keles la mang, “E God ka saran tar a tastasim ta mulo, sur mulor talapor ana ututnala ana matanitu misaot na langit, ning nating i kes kumna. Ika, bel i sarani tetek a tarai rop.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Anasa esining i tong akes a tastasmai ono, dir tabar ulaki ana tnan, pa ir tastasmai kol. Pa esining bel i tong akes ta tastasmai ono, dir kepsen otleng siklik ning kaning tana.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 A asaer la ana warwara larlarla, anasa
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 A warwara na propet ane Aisaia ka sot onla, ning i atongi mang,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Ika mulo, mulo angis, anasa mulo tai ot ana matamulola, pa mulo longlongor ot ana talngamulola otleng.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 A atong momoli ta mulo, lanigo a galis a propet pa a galis a tena tostos la tekes kol sur lar oroi a ututnala ning a toli namatamulo, ika bel la oroi i. Pa la tekes kol otleng sur lar longor a ututnala ne mulo longori, ika bel la longori.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Mulor longor a kamkama a warwara larlar ana tena omomai.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Esining i longor a warwara ana matanitu misaot na langit, pa bel i tastasmai onoi, i arlar ana pat a witla ning la punga ting na ngas. A barsan laulau i hanot pa i kibas sen a warwara ning di ka oman tari ting na balana.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Pa a patnala ning la punga ting na pukna ning i hatat, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, pa ono otning, i tong akesi ana gasgas.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ika a warwara bel i kes rakrakai ting na balana, pa barsan ning bel ir tur bongnani arlar ana wit ning belal wakirna. Ning a mamahatla ir hanot, pa dir alaulau i, anasa i tortorot ana warwara ane God, ir punga kapit.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 A patnala ning la punga tar ting na tinine rosrosla, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, ika a nuknukna sur a wakak a keskes te lapiu, pa nuknuk otleng sur anuna gongon ning i asongo a nuknukna, la rau alar a warwara ane God, pa bel i wai.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Ika a patnala ning la punga ting na wakak a piu, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, pa i tastasmai ono. Ir suah takai a mar, o diono na bonot, o natol a bonot a wana.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 E Iesu i atong takai a warwara larlar otleng tetek la mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana barsan ning i sapran a wakak a pata witla ting na nun a barim.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Ning a tarai la borbor, anuna hirua i hanot pa i sapran tar a pata karapala ting na tinine witla, pa i han.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ning a pata wit i gomo ot pa i mang sur ir wai, di oroi i otleng a karapa i gomo na tinine.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 A tena titolla ana tamana barim la han teteki, pa la atongi tana mang, ‘Leklek, mangmangasa, a pata wakak a witla rop ka ning u sapran tari ting na num a barim? Mitaha otleng a karapala?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 I keles la mang, ‘A hirua i tol a toltol ning.’ Pa la dekeni mang, ‘U mang sur milar han, pa milar gat arop sen la?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 I sairas la mang, ‘Gong kaba, sakana mulor gat taum seni ana witla.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Noren seni, diar gomo taum tuk ana kalang a sol. Ana taem ning, ar atongi tana tena solla mang: Mulor kibas nigon sen a karapala, mulor dot taum tar a butanala sur dir tun sen la ting na iah. Pa lamur mulor los taum maleng a witla uting na nuk a rumai a gongon.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 E Iesu i atong ning a warwara larlar otleng tanla mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana pat a mastad, ning takai a barsan i kibas pasi, pa i oman tari ting na nuna barim.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 I natarna kol tana pat a rakaila rop, ika ning i gomo, i itna kol tana rakai a hanganla rop. Pa a manila la sira tol pios saot na rakrakana.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 E Iesu i atong ning a warwara larlar otleng tanla mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana is, ning a hane i kibas pasi, pa i tol taumi ana tnan palawa, pa a palawa rop i bubus onoi.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 E Iesu i asaer a kunum a tarai ana ututnala rop ne ana warwara larlarla. Pa bel i warwara tetek la ana ta maskan a warwara, a warwara larlarla rop ka.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 I atongi larning sur dir tolsot pas a warwara anuna propet mang,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Lamur e Iesu i han kusun a kunum a tarai, pa i kas ting na rumai. Anuna kakak a asaerla la kas teteki pa la atai i mang, “Ur pak a kamkama a warwara larlar ne ta mila ana karapa ning i gomo ting na tinine barim.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 I keles la mang, “Esaning i sapran a pata witla i a Nat a Barsan.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 A barim, i a rakrakan hanua, pa a wakak a pata witla, la a tarai tagun a matanitu misaot na langit, pa a karapala, la na natnat a laulau a barsan,
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 pa a hirua ning i sapran la, i e Satan. A kalang a sol, i a ararop ana rakrakan hanua, pa na tena sol, a angelola.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Na tena sol la los taum a karapala pa la tun sen la ting na iah. Ir mang ka otleng larning dir toli ana ararop a pukakiar.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 A Nat a Barsan ir sune sen anuna angelola, pa lar kibas arop sen a ututnala ning i ben rongon a tarai, pa la otleng ning la sira tol a toltol laulau.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Pa lar minggen la uting na tnan iah. Lar tangtangis pa lar arngingit ngesenla tingia.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Pa na tena tostos lar sasai arlar ana kamis ting na matanitu anun e Tamanla. Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “A matanitu misaot na langit i arlar ana utna ning a matana i abit kol, ning di bunur tari ting na barim. Ning a barsan i pastek pasi pa i bunur ulak tari. Pa i han ana gasgas, pa i siuran arop sen anuna ututnala, pa i lou pas a barim ning ono.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana ning a tena siusiurai, i tai sur a wakak a hatatla kol ning i sira kes ting na tinine kabolkabol.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Ning i pastek pas ning a hat a matana i abit kol, i siuran arop sen anuna ututnala, pa i lou pas a hat ning ono.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana uben, ning di minggen tari sakas latasi, pa a urmatana ngas a sis la hirua tar ono.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Ning a uben i bukus, na tena minggen uben la dat masmasa tari ting na hang. La kes pa la timlan sen a wakak a sisla uting na ratla, pa a laulaunala la minggen sen la.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ana ararop a pukakiar dir toli ot larne: A angelola lar hanot pa lar asalar sen a tena laulaula kusun a tena tostosla.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Pa lar minggen sen a tena laulaula uting na tnan laplapang a iah. Lar tangtangis pa lar arngingit ngesenla tingia.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 E Iesu i deken la mang, “I mangmangasa, mulo ka tastasmai ana kamkama a ututnala rop ne, o bel?” Anuna kakak a asaerla la kelesi mang, “Ma! Mila ka tasmani.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Pa e Iesu i atai la mang, “Na tena asaerla rop tagun a warkurai, ning la ka asaer pas ana matanitu misaot na langit, la arlar ana barsan ning i gon a wakak a ututnala ting na nuna rumai. Pa i apurum a wakak a ututnala ning, kusun anuna rumai sur ir titol onoi, dingla na utna, na tona, pa dingla otleng, na turaina.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ning e Iesu ka atong rop tar a warwara larlarla ning, i han mitingia,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 pa i hanot ting na nuna hanua, tumo e Nasaret. I tur pasi sur ir asaer a tarai tingia ana nunla a rumai lotu, pa la kulkulan kol pa la atongi mang, “A barsan ne i kibas a tastasmaila ne taha ia? Pa mitaha otleng a rakrakai ning i tol a ututnala na kulkulan ne onoi?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 E Tamana a tena tol rumai ka, pa e tana e Maria. A tastasnala otleng, e Jems, Josep, Saimon pa e Judas
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 pa na tastasna hane otleng kanet dala laun taum te. Pa mitahaia a rakrakai ning a barsan ne i tol a ututnala ne onoi?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Pa bel la gas ono. Ika e Iesu i atai la mang, “Di sira hanrawai a propet ting na hanua masik, ika la ot ting na hanua ngasna pa ting na rumai ngasna bel la hanrawai i.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Pa bel i tong a galis a utna na kulkulan tingia, anasa bel la tortorot ono.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.