João 11

Label NT (LBB_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ning a barsan mitimo e Betani, a risana e Lasarus, i kurah. Latas ma e Maria pa e Mata. E Maria ning i pek tar a malum na tomtobo ana naur a hana Leklek, pa i sasengsenge diau ana hihna.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ditas hane dia sarai warwara sur e Iesu mange, “Leklek, a halim ning u katnani i kurah.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ning e Iesu i longori, i atongi mange, “Lasarus bel ir mat ana tinsaman ne. I kurah ka sur dir oroi a matatar ane God, sur a Nat e God ir kibas a matatar onoi.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 E Iesu i maris e Mata pa tasna hane e Maria pa tasindiau e Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ning ka longor tari mang e Lasarus i kurah, i kes ulak pas naur a pukakiar ana hanua ning i kes ia.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Lamur e Iesu i atai a kakak a asaerla mange, “Dalar ulak utumo na papar Judia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Pa la atai i mange, “Tena Asaer, nating ka a Juda la mang sur lar wolot amat u, pa ne u mang sur ur ulak utumo?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 E Iesu i keles la mange, “Ning a pukakiar i arlar ana ning a bonot pa pisir naur a matana kamis, gepi? Ning tik ir taltal ana kamis bel ir buh a hana, anasa i tai ana talapor ana rakrakan hanua.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ika ning tik ir taltal ana morom ir loloko, anasa bel ta talapor.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Lamur i atongi otleng mange, “A halindala e Lasarus ka borbor duman, pa ar han sur ar amata pasi.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 A kakak a asaer la kelesi mange, “Leklek, ning i borbor duman ka, ir langolango ulak ka.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 E Iesu i warwara ana minat e Lasarus, ika a kakak a asaer la nuki mang e Lasarus i borbor duman ka.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Pa e Iesu i atai talapor la mange, “E Lasarus ka mat.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Pa iau, a gas ning bel a kes tumo, sur mulor tortorot. Pa dalar han teteki.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 E Tomas, ning di atongi otleng mang a Kasang, i atai a kakak a asaerla mange, “Dalar han taum sur dala otleng dalar mat taum onoi.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ning e Iesu i hanot, i longori mang di ka akas tar a minat e Lasarus ana kulam a minat, ka diat a pukakiar alari.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 E Betani i milau ka e Jerusalem, i arlar ka ana natola kilomita,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 pa galis a Juda la hanot tetek e Mata pa e Maria sur lar kes amahat diau ana tasindiau ning i mat.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ning e Mata i longori mang e Iesu kaning ma ot, i purum sur ir han barati, ika e Maria i kes ka ting narumai.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 E Mata i atai e Iesu mange, “Leklek, ngandek ning ur kes ot te, a tasiklik bel ir mat.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ika a tasmani mang, ning ur nunung e God sur ta utna onone, ir sarani ka tam.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 E Iesu i atai i mange, “A tasimlik ir laun ulak ka.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 E Mata i kelesi mange, “A tasmani mang ir laun ulak ana ararop a pukakiar.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 E Iesu i atai i mange, “Iau a lalaun ulak kusun a minat, pa iau a lalaun momol. Esining i tortorot hok, ning ir mat, ir laun ulak,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 pa esining i laun pa i tortorot hok, bel ir mat. U tortorot ot ana warwara ne?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 E Mata i kelesi mange, “Leklek, i momol. A tortorot mang u a Karisito, a Nat e God, ning i sune u ute na rakrakan hanua.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Lamur ning e Mata ka atong tari larne, i ulak pa i kabah kumnan pas e tasna hane e Maria, pa i atai i mange, “A Tena Asaer ka hanot pa i deke sur u.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ning e Maria i longori, i purum kapit pa i han teteki.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 E Iesu belot i hanot ting na hanua, i kaning ot ana pukna ning e Mata i pastetek tari ia.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 A Judala ning la kes taum o e Maria ting narumai sur lar kes amahati, la oroi mang i purum kapit kusun la utumo lapiu, pa la muri. Anasa la nuki mang ir han sur a kulam a minat sur ir domos.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ning e Maria i hanot ana pukna ning e Iesu i kes ia, i oroi teteki, i kes ana bokona hana salanigo tana, pa i atongi mange, “Leklek, ngandek ning ur kes tar ot te, a tasiklik bel ir mat.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ning e Iesu i oroi e Maria taum ana Judala ning la han taum ono la domos, a tnan puka marmaris i hanot ting na inguna pa i bal maris.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 E Iesu i deken la mange, “Mulo suah a minatna taha?” La kelesi mange, “Leklek, han ute sur ur oroi i.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Pa e Iesu i domos.
35 Jesus chorou.
36 A Juda la atongi mange, “Mulo oroi, i katnan koli!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ika dingla onla, la mang, “I apalpalas pas a matana kutla, pa i mangasa ning bel i alangolango pas a barsan ne, sur gong i mat?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 E Iesu i bal maris kol, ning i hanot ting na kulam a minat. A kulam a minat ning di suah alari ana tnan hat.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 E Iesu i atai la mange, “Mulor lakir sen a hat.” Pa e Mata, a tas a barsan ning i mat, i kelesi mange, “Leklek, kar goh, anasa ka diat a pukakiar alari!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 E Iesu i atongi mange, “Mangasa, bel a atai nigon tar u mang, ning ur tortorot, ur oroi a matatar ane God?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Pa la lakir sen a hat. E Iesu i tadai usaot, pa i atongi mange, “Tata, a atong wakak tetek u, anasa u ka longor iau.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 A tasmani mang u sira longor tak, ika a warwara larne, kamkamna ana taraila ne, sur lar tortorot mang u sune iau.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ning ka atong tari larne, i arkabah ana tnan elngena mange, “Lasarus, ur purum!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 E Lasarus i purum, taum ana kaba iriris a kaen, pa ning a dia kaen otleng di poroi alar tar a patarna ono. E Iesu i atai la mange, “Mulor paksen a kaen na minatla kusuni sur ir han.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 A galis a Judala ning la kes napire Maria, la oroi a utna ning e Iesu i toli, pa la tortorot onoi.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ika dingla onla, la han tetek a Parisaiola pa la atai la ana utna ning e Iesu i toli.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 A leklek a tena artabarla tetek e God pa na Parisaio la kabah taum a tarai a kiwung, pa la deken la mange, “Dalar tol asa? A barsan ning i tol a galis a akinalangla.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ning dalar noreni, a taraila rop lar tortorot ono, pa a tarai a harum mitimo e Rom lar hanot pa lar regen sen a rumai a artabar anundala pa lar kepsen otleng anundala matanitu.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ning a halinla a risana e Kaiapas, a ningnigo na tena artabar tetek e God ana rau ning, i atongi mange, “Bel mulo tastasman.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Bel mulo tasmani mang ir wakak tetek mulo ning tik ir mat alar a tarai, sur gong a tarai Juda rop dalar hirua.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Bel i atong orosi ka. I warwara na propet larning, anasa i a ningnigo na tena artabar tetek e God ana rau ning. I warwara o e Iesu mang ir mat sur a tarai Juda.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Pa bel sur la ka, sur a taraila rop otleng ane God ning la kes sarara ting na hanhanua masik, sur ir ben taum pas la sur lar takai ka.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ana pukakiar ot ning, a ningnigola ana tarai Juda la turpas a warwara sur al ngas sur lar umkol e Iesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Suri ma i ning e Iesu bel ma i taltal namatanla. I kamtur mitingia, sur a hanua Epraim milau a hanua bel, pa la kes tingia taum ana nuna kakak a asaerla.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ning ka milau a lotu na Han Lakai anuna tarai Juda, a galis a tarai tagun a hanhanuala la nigo usaot e Jerusalem, sur lar atotoh nigon pas la namatana e God lanigo tana lotu, i arlar ana toltol ana nunla lotu.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 La tatatai sur e Iesu. Ning la tur taum tar ting na rumai a artabar, la deken artalai la mange, “Mulo nuk asa? Ir han ot ute ana lotu, o bel?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 A leklek a tena artabarla pa na Parisaio la ka sarai wara tar sur tik ning ka oroi tar e Iesu, ir atatai talapor ono mang i kes taha, sur lar tong akes pasi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.