Romanos 4
Label Buk Baibel (LBB) vs VC
1 Pa asaning dalar atongi oe Abaram, tamamila na tarai Juda? Asaning i asaer pas onoi ana ngas ning tik ir tostos na matana e God?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ning e God i atong e Abaram mang i tostos anasa ana wakak a titol ning i toli, i to pasi sur e Abaram ir iaunan pasi ot onoi. Ika bel i tolsot pas sur ir iaunan pasi na matana e God.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 A Buk Tabu i atongi mang, “E Abaram i tortorot oe God, pa e God i atongi mang i tostos.” Stat 15:6
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Pa ning tik i titol, dir lowi ana nuna titol, bel a artabar. Anuna arlou ot ning i kibasi.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ir mangmangasa tetek a barsan ning bel i titol, ika i tortorot oe God, esaning i sira atong a tena laulaula mang la tostos? E God ir oroi lalan anuna tortorot pa ir atongi mang i tostos.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 E Dewit otleng i atongi larne, ning i atongi mang a barsan i angis ning e God i atongi mang i tostos, ana nuna tortorot ka, pa bel ana ututnala ning i toli. I atongi mange,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “La ning e God ka kepsen tar anunla na toltol na kutus warkurai la angis,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 A barsan i angis ning a Leklek bel i nuk pas anuna toltol laulaula,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Mangasa, a tarai ka ning di kot talilis a palaonla, la angis? Bel momol. A tarai otleng ning bel di kot talilis a palaonla, la angis. Anasa dala tasmani mang, ning e Abaram i tortorot, e God i atongi mang i tostos.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Nangse ning e God i atong e Abaram mang i tostos? Lanigo tana titol na kot talilis, o lamur? Lanigo tana titol na kot talilis, bel lamur.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ning belot di kot talilis e Abaram, e God i atongi mang i tostos na matana, anasa ana nuna tortorot ot. Ning e Abaram i kibas pas a akinalang na kot talilis, i asangani mang ka tostos na matana e God. I maining e Abaram a taman a tarai rop ning bel di kot talilis a palaonla. La tortorot pa e God i atong la mang la tostos na matana.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Pa ai a tamanla otleng ning di kot talilis a palaonla. Bel i kamna anasa di kot talilis a palaonla, i kamna anasa la mur a ngas a tortorot ning a tamandala e Abaram i muri, ning belot di kot talilisi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 E God i lele tar e Abaram mang ir saran tar a rakrakan hanua tana pa tetek na tumtubunala otleng. A lele ne e God i tol tari tetek e Abaram bel i kamna anasa i mur a Warkuraila. I kamna anasa i tortorot, pa e God i atongi mang i tostos na matana.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ning e God ir saran a rakrakan hanua tana tarai anasa la mur a Warkuraila, a tortorot a utna oros ka, pa lele ane God bel i to pas ta utna.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Anasa a balakut ane God i kes onla ning la mang sur lar mur a Warkuraila, ika bel la mur sot pasi. Ning bel al Warkurai, bel dir kutus a warkuraila.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 I maining, a ututnala ning e God ka lele tari, ir sarani tetek la ning la tortorot. E God i toli larning sur ir arlar ana artabar a marmaris, pa ir han tetek a mangis a tarai rop ane Abaram. Bel tetek na tarai Juda ka, ning di saran tar a Warkuraila tanla. Tetek la otleng ning la tortorot lar e Abaram, a tamandala rop.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Larning di ka tumus tari ting na Buk Tabu mange,
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 E God i lele tar e Abaram mang ir aitna pas ta natnalik. E Abaram i oroi larne a lele anun e God teteki bel ir hanot, ika i harnanai ot ana tortorot suri. I maining e Abaram i hanot a taman a tarai miting na galis a matanitu. Larning a lele ane God teteki mang, “Na tumtubum lar galis.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nating anuna tortorot bel i punga ning i oroi mang ka takai a mar a rau anunai, pa bel i to pasi sur ir agomo. Pa e Sara otleng ka wan pa bel ma i to pasi sur ir agon.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ika e Abaram bel i urmatana nuknuk tar ana lele ane God. I tur rakrakai pa e God i arakrakai anuna tortorot pa i atong aleklek pas e God.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Pa ana nuna tortorot i tasmani ot mang e God ir tolsot pas a utna ning ka lele tar onoi.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 I maining “E God i atongi mang i tostos.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ning i atongi mang, “E God i atongi mang i tostos,” bel i atongi ka oe Abaram.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 I atongi otleng ondala. Ning dala tortorot oe God, ning i akamtur ulak pas e Iesu anundala Leklek kusun a minat, ir atong dala otleng mang dala na tena tostos.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 E God i saran tar e Iesu sur ir mat ana nundala na toltol laulaula, pa i akamtur pasi kusun a minat, sur dalar tostos na matana.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.