Lucas 7
Label Buk Baibel (LBB) vs BKJ
1 Ning e Iesu ka atong arop tar a warwara ning tetek a tarai, i han utumo e Kapernaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ning a ningnigo anuna tena harumla mito e Rom i kes tingia. Ning a halinla anuna tena titol oros i sasam, milau ir mat. A tena titol oros ning, anuna ningnigo i mang kol suri.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Ning a ningnigo anuna tena harumla i longor a warwara oe Iesu, i sune dingla na ningnigola anuna tarai Juda sur lar nunungi sur ir han teteki, pa ir alangolango pas anuna tena titol oros.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ning la hanot tetek e Iesu, la nunung rakrakai i mange, “A barsan ning a wakak a barsan, i wakak ning ur longor tana,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 anasa i mang kol sur anundala a tarai, pa i lou tar anumila rumai lotu.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Pa e Iesu i mur la.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Bel a nuki otleng mang a tostos sur ar han tetek u. Ur atong ta warwara ka, pa anuk a tena titol oros ir langolango.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Anasa iau a barsan ning a sira longor ana warkurai anunla ning la leklek tak, pa di saran tar a warkurai otleng tak sur ar nigon a tarai a harum. Ning ar atongi tana tik mang, ‘Ur han,’ ir han ka. Pa tetek tik otleng larne, ‘Ur han ute,’ ir han ka ute. Pa tetek anuk a tena titol oros mang, ‘Ur tol a utna ne,’ ir toli ka.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ning e Iesu i longor a warwara ne, i kulkulan kol onoi, pa i talingir tetek a tarai ning la muri, pa i atongi mang, “A atongi tamulo mang, bel a oroi ta te Israel, ning anuna tortorot i itna arlar ana barsan ning.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Pa la ning di sune tar la, la ulak uting na rumai, la oroi mang a tena titol oros ning ka langolango.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Bel i bongnani, pa e Iesu i han uting na hanua di atongi e Nain, pa anuna kakak a asaerla pa tnan kunum a tarai otleng la han taum onoi.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Ning ka hanot milau ting na taman a hanua, a tarai la los purum ning a minat mito na hanua. A minat ning, a barman, a natna ning a lao, takai sot ka. A galis a tarai mito na hanua la armuri taum onoi.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Ning a Leklek i oroi a hane ning, i marisi pa i atai i mang, “Gong u domos.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 I han milau, pa i tong a logo ning di los a minat onoi, pa tarai ning la los a minat la tur suai. E Iesu i atongi mang, “Barman, a atai u, ur kamtur.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 A minat i kes pa i turpas a warwara. Pa e Iesu i saran ulak tari tetek e tana.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 A taraila rop ning la matmataut, pa la aleklek pas e God pa la atongi mang, “A tnan propet ka hanot na arpotor indala. E God ka hanot sur ir nangan dala, anuna tarai.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Pa warwara oe Iesu, i han sarara to na papar Judia rop, pa hananuala milau otleng.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 A kakak a asaerla ane Jon a Tena Baptais la atai i ana ututnala rop ne oe Iesu. E Jon i kabah pas naur a halinla,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 pa i sune diau tetek a Leklek sur diar dekeni mang, “U ma ning di warwara nigo tar hom mang ur hanot, o milar harnanai ot sur tik?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ning dia hanot tetek e Iesu, dia atongi mang, “E Jon, a Tena Baptais i sune miau tetek u, sur miar deken u mang, ‘U ma ning di warwara nigo tar hom mang ur hanot, o milar harnanai ot sur tik?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ano otning, e Iesu i alangolango pas a galis kusun anunla na kankan pa nunla na tinsamanla, pa i kepsen a motla kusun la, pa i apalpalas pas a galis a kut.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Pa i keles diau mange, “Mur ulak, pa mur atai e Jon ana ututnala ne mu ka oroi tari, pa mu ka longor tari: A kutla la ka tai, la ning a hanla i mat la ka han tostos, a leprala la ka langolango, na talngana kutkut la ka longor, a minatla la ka kamtur, pa di warawai ana Wakak a Warwara tetek a kapan a tarai.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Esining i oroi a ututnala ne a toli, pa anuna tortorot bel i punga, ka angis.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Ning naur a kaklik a asaer ane Jon dia ka han, e Iesu i turpas a warwara tetek a kunum a tarai oe Jon mang, “Lanigo ning mulo han uting na hanua bel tetek e Jon, asaning mulo tai suri? Ngandek a kunai ning i maler ana wuwu? Bel.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Asaning mulo han sur mulor oroi i? A barsan ning i mermer ana wakak a kaenla? Bel. Oroi, la ning la sira mermer ana ngangaten a kaenla, pa la angis ana wakak a ututnala, la sira kes ting na rumai ana kingla.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Asaning mulo han sur mulor oroi i? A propet? Momol, a atai mulo, e Jon i leklek kol tana propetla.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Di ka tumtumus tar onoi ting na Buk Tabu mange,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 A atai mulo, e Jon i leklek kol tana taraila rop mite lapiu. Ika esining i natarna kol ana matanitu ane God, i leklek tana.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ning la longori, a taraila rop pa na tena los totokom otleng, la oroi lalani mang a ngas ane God i tostos, anasa la ka kibas tar a baptais ta e Jon.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ika a Parisaiola pa tena asaerla tagun a warkurai la gilam ris ana ngas ning e God i sarani sur la, anasa bel la kibas a baptais ta e Jon.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Pa e Iesu i atong ulaki mang, “Esi na warwara larlar ning ar atongi ana tarai tagun onone? La arlar ana sa?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 La arlar ana kakakla ning la kes ting na tinine hanua pa la arkabah tetek na halalinla mang,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 E Jon a Tena Baptais i hanot, bel i ien ta wakak a utna pa bel i gang a wain, pa mulo atongi onoi mang, ‘A mot kaning onoi.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 A Nat a Barsan i hanot, i hangan pa i gang, pa mulo atongi onoi mang, ‘Oroi, a barsan ne a tena hangan pa tena gang, a hal a tena los totokomla pa tena laulaula.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Ika a taraila rop ning la mur a tastasman ane God, la asangani mang a tastasman ning i tostos.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ning a Parisaio i ben pas e Iesu sur diar hangan taum. E Iesu i kas ting na rumai ana Parisaio ning, pa i kes sur ir hangan.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Pa ning a hane miting na hanua ning, a tena tol a toltol laulau. Ning i tasmani mang e Iesu kaning i hangan ting na rumai ana Parisaio, i kas taum ana polo na tomtoboh kaning na koto ning di toli ana hat.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Pa i tur tumo lamur ta e Iesu, ting napir naur a hana. Pa i domos, a luru matana i punga tar saot na naur a hana e Iesu, pa i sah diau ana hihna, i goro diau, pa i pek a polo na tomtoboh ondiau.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ning a Parisaio, esaning ka ben tar e Iesu, i oroi a utna ne, i nuki mang, “Ning a barsan ne a propet, ir tasman a hane ne i tong naur a hana, pa ir tasman otleng a ginina, mang ai a tena tol a toltol laulau.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 E Iesu i atai i mang, “Saimon a mang sur ar atai tar u ana ning a utna.” Pa i kelesi mang, “Tena Asaer, ur atai iau ka.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 E Iesu i atai i mang, “Naur a barsan dia dinau mani pas tana ning a barsan. Ning a halindiau i dinau pas dilima na mar a kina, pa ning a halindiau otleng dilima na bonot a kina.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Naur a barsan ning bel dia tolsot sur diar keles a dinau. Pa barsan ning i atai diau mang, ‘Gong kama mu keles anumu na dinau.’ Esi na halindiau anuna marmaris ir itna kol?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 E Saimon i kelesi mang, “Ngandek esaning di kepsen anuna dinau ning i itna kol.” E Iesu i atai e Saimon mang, “I tostos anum a arkeles.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 E Iesu i gilam tetek a hane, pa i atai e Saimon mang, “Oroi a hane ne. Ning a kas te na rumai ngasim bel u saran al malum sur dir gos naur a hak onoi. Ika, a hane ne, i gos naur a hak ana luru matana, pa i sah diau ana hihna.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Bel u asangan anum a gasgas tetek iau ana argoro, ika a hane ne i goro naur a hak turpasi ot ning a hanot te.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Bel u sabar a pukuluk ana wel, ika a hane ne i pek a polo na tomtoboh te na naur a hak.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 A atai u mang, anuna tnan marmaris tetek iau i asangani mang e God ka kepsen tar anuna galis a toltolla. Ika esining di kepsen ka anuna siklik toltol laulau, anuna marmaris bel ir itna.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Pa e Iesu i atai a hane ning mang, “Di ka kepsen tar anum a toltol laulaula.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 A tarai ning la kes ana utna na hangan, la warwara artalai arpotor inla mang, “Esi na ngas a barsan ne i kepsen a toltol laulaula?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 E Iesu i atai a hane ning mang, “Ana num a tortorot ot, di ka alaun pas u. Ur han ana balmolmol.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.