Romanos 4
lag (LAG) vs VC
1 Ha che tʉrɨ lʉʉsa kʉrɨ Aburaháamu baaba wiitʉ kɨwʉʉntʉ? Yeeye joolɨ ataanga masáare aya yo va mʉwoloki mbere ya Mʉlʉʉngʉ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Koonɨ Aburaháamu avalwa nɨ mʉwoloki mbere ya Mʉlʉʉngʉ kwa mɨrɨmo ˆyabooha, Aburaháamu ajáa atɨɨte kɨɨntʉ cho kiivaɨra kɨpeembe, maa kaa, mbere ya Mʉlʉʉngʉ, tʉkʉ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Sa Masáare ˆYarɨ Mpeho yasea, “Aburaháamu akamuruma Mʉlʉʉngʉ, sa jeyyo, Mʉlʉʉngʉ akamʉvala Aburaháamu nɨ mʉwoloki.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Haaha, mʉʉntʉ ˆatʉ́mamaa mʉrɨmo, mʉsáala waachwe sɨ kɨlʉngʉlʉngʉ tʉkʉ, nɨ noongwa yaachwe ˆasaakwa aheewe.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Maa kaa, mʉʉntʉ sɨ ˆatʉ́mamaa mʉrɨmo tʉkʉ, sa avalwe nɨ mʉwoloki nɨ Mʉlʉʉngʉ, kɨrɨ vyoova jeyyo, amurúmaa Mʉlʉʉngʉ, kuruma kwaachwe Mʉlʉʉngʉ, kwaválwaa nɨ ʉwoloki. Mʉlʉʉngʉ avaválaa vavɨ nɨ vawoloki.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Mʉtemi Daúdi alʉʉsa masáare ayo mpɨɨndɨ ˆalʉʉsɨkɨráa ntálarya ˆarɨ noyo mʉʉntʉ ʉra Mʉlʉʉngʉ ˆamʉvala nɨ mʉwoloki baa kʉlaanga mɨrɨmo yaachwe tʉkʉ.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Vatalariwa vara ˆvasewa nɨ Mʉlʉʉngʉ,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Atalariwa mʉʉntʉ ʉra,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Eri, ɨhɨ ntálarya nɨ kwa vaantʉ ˆvatwaalwa na kɨbawii, noo kʉsea, Vayahúudi vii wʉʉ? Bakʉ kei, baa nɨ ya vaantʉ vara sɨ ˆvatwaalwa na kɨbawii, noo kʉsea vara sɨ ˆvarɨ Vayahúudi wʉʉ? Talúusire Aburaháamu amuruma Mʉlʉʉngʉ ne Mʉlʉʉngʉ akamʉvala Aburaháamu nɨ mʉwoloki.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Eri, nɨ mpɨɨndɨ che Aburaháamu ˆavalwa nɨ mʉwoloki? Nɨ de atwaalwe na kɨbawii bakʉ ˆakatwaalwe na kɨbawii? Nɨ de atwaalwe kɨbawii na sɨ ˆakatwaalwe kɨbawii tʉkʉ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Aheewa isháara yo twaalwa na kɨbawii, ja mʉtooso wa ʉwoloki ˆajáa nowo sa kuruma kwaachwe ˆkweene ajáa noko de baa atwaalwe na kɨbawii. Kwa njɨra ɨyo, Aburaháamu abweeyyiwa nɨ taáta wa vaantʉ voosi vara ˆvamurúmaa Mʉlʉʉngʉ, baa vara sɨ ˆvatwaalwa na kɨbawii, sa baa voovo vavalwe nɨ vawoloki.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Kei, yeeye nɨ taáta wa vara ˆvatwaalwa na kɨbawii, avo sɨ vatwaalwa vii na kɨbawii tʉkʉ, maa kaa, vatúubaa njɨra ya kuruma Mʉlʉʉngʉ ɨra ˆngʼeene Aburaháamu taáta wiitʉ ajáa noyo de atwaalwe na kɨbawii.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Kwiichuunga kwa Mʉlʉʉngʉ, Aburaháamu na mbyaala yaachwe hokera varɨ weerʉ, Aburaháamu sɨ aheewa sa atuuba Miiro tʉkʉ, maa kaa, ko tweera ʉwoloki ˆwʉʉ́jaa kwa kumuruma kwaachwe Mʉlʉʉngʉ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Koonɨ nɨ vara ˆvatúubaa Miiro noo ˆvarɨ kʉva vahokeri va weerʉ, kumuruma Mʉlʉʉngʉ sɨ kɨɨntʉ tʉkʉ, na kwiichuunga kwa Mʉlʉʉngʉ nɨ kɨɨntʉ kisiina,
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 sa Miiro yaréetaa imalo ra Mʉlʉʉngʉ. Maa kaa, koonɨ Miiro isiina, noko kwiiwuna kusiina tʉkʉ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Sa jeyyo, ʉko kwiichuunga kʉʉ́jaa ko ruma, sa ɨve nɨ kwa nduwo, na ɨtoolwe kɨkomi kwa mbyaala yoosi ya Aburaháamu. Kei ɨtoolwe sɨ kwa vara ˆvatúubaa Miiro vii tʉkʉ, kɨrɨ vyoova jeyyo, ɨve kwa voosi vara ˆvarɨ na kuruma ja kwa Aburaháamu. Yeeye Aburaháamu nɨ baaba wiitʉ wa mʉtɨma wa suusu voosi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ja ˆvyeene Masáare ˆYarɨ Mpeho yasea, “Nakʉvɨɨka ʉve taáta wa ɨsɨ ˆjiri foo.” Yeeye nɨ taáta wiitʉ miiswii ya Mʉlʉʉngʉ. Aburaháamu amuruma yeeye Mʉlʉʉngʉ avahéeraa vaantʉ ˆvaakwya nkaasʉ, na kwa kʉlairirya kwaachwe viintʉ ˆvisiina vyavíjaa.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Aburaháamu ajáa iilaangya viintʉ sɨ ˆvidáhɨkaa kwiilaangiwa na sa jeyyo akava taáta wa ɨsɨ ˆjiri foo ja ˆvyeene Mʉlʉʉngʉ amʉsea, “Mbyaala yaako kʉva ɨrɨ nkʉ́ʉ́lʉ mʉnʉmʉʉnʉ.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Baa neembe Aburaháamu ajáa adálahɨɨre, wa myaaka sengerera igana rɨmwɨ (100), kuruma kwaachwe sɨ kwasɨngɨsɨka tʉkʉ baa kei ataangáa mʉvɨrɨ waachwe nɨ ja ˆwaakwya, na ɨnda ya Sáara ɨjáa yaakwya.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Maa kaa, Aburaháamu ajáa asiina kivundu na kʉra kwiichuunga ˆkweene Mʉlʉʉngʉ ajáa amʉheera tʉkʉ, maa kaa, yeeye akava na ngururu kwa kuruma kwaachwe na akamʉheera Mʉlʉʉngʉ nkongojima.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Yeeye ajáa amányire kɨkomi Mʉlʉʉngʉ adáhaa tʉmama yara ˆiichuunga kʉmʉtʉmamɨra.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ɨkɨ noo ˆchooreka Mʉlʉʉngʉ amʉvala Aburaháamu nɨ mʉwoloki kwa kuruma kwaachwe.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Aya masáare yasea, “Mʉlʉʉngʉ amʉvala nɨ mʉwoloki,” sɨ yaandɨkwa sa yeemweene vii tʉkʉ,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 maa kaa, yaandɨkwa baa kʉrɨ suusu. Suusu ˆtarúmaa Mʉlʉʉngʉ amʉfʉfʉla Yéesu, Mweenevyoosi wiitʉ, suusu naasu valwa tʉrɨ tʉrɨ vawoloki.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yeeye Yéesu atoolwa, akwye sa ʉvɨ wiitʉ, ne afʉfʉka sa tʉvalwe tʉrɨ vawoloki.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.