Romanos 4
lag (LAG) vs NVT
1 Ha che tʉrɨ lʉʉsa kʉrɨ Aburaháamu baaba wiitʉ kɨwʉʉntʉ? Yeeye joolɨ ataanga masáare aya yo va mʉwoloki mbere ya Mʉlʉʉngʉ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Koonɨ Aburaháamu avalwa nɨ mʉwoloki mbere ya Mʉlʉʉngʉ kwa mɨrɨmo ˆyabooha, Aburaháamu ajáa atɨɨte kɨɨntʉ cho kiivaɨra kɨpeembe, maa kaa, mbere ya Mʉlʉʉngʉ, tʉkʉ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Sa Masáare ˆYarɨ Mpeho yasea, “Aburaháamu akamuruma Mʉlʉʉngʉ, sa jeyyo, Mʉlʉʉngʉ akamʉvala Aburaháamu nɨ mʉwoloki.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Haaha, mʉʉntʉ ˆatʉ́mamaa mʉrɨmo, mʉsáala waachwe sɨ kɨlʉngʉlʉngʉ tʉkʉ, nɨ noongwa yaachwe ˆasaakwa aheewe.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Maa kaa, mʉʉntʉ sɨ ˆatʉ́mamaa mʉrɨmo tʉkʉ, sa avalwe nɨ mʉwoloki nɨ Mʉlʉʉngʉ, kɨrɨ vyoova jeyyo, amurúmaa Mʉlʉʉngʉ, kuruma kwaachwe Mʉlʉʉngʉ, kwaválwaa nɨ ʉwoloki. Mʉlʉʉngʉ avaválaa vavɨ nɨ vawoloki.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Mʉtemi Daúdi alʉʉsa masáare ayo mpɨɨndɨ ˆalʉʉsɨkɨráa ntálarya ˆarɨ noyo mʉʉntʉ ʉra Mʉlʉʉngʉ ˆamʉvala nɨ mʉwoloki baa kʉlaanga mɨrɨmo yaachwe tʉkʉ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Vatalariwa vara ˆvasewa nɨ Mʉlʉʉngʉ,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Atalariwa mʉʉntʉ ʉra,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Eri, ɨhɨ ntálarya nɨ kwa vaantʉ ˆvatwaalwa na kɨbawii, noo kʉsea, Vayahúudi vii wʉʉ? Bakʉ kei, baa nɨ ya vaantʉ vara sɨ ˆvatwaalwa na kɨbawii, noo kʉsea vara sɨ ˆvarɨ Vayahúudi wʉʉ? Talúusire Aburaháamu amuruma Mʉlʉʉngʉ ne Mʉlʉʉngʉ akamʉvala Aburaháamu nɨ mʉwoloki.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Eri, nɨ mpɨɨndɨ che Aburaháamu ˆavalwa nɨ mʉwoloki? Nɨ de atwaalwe na kɨbawii bakʉ ˆakatwaalwe na kɨbawii? Nɨ de atwaalwe kɨbawii na sɨ ˆakatwaalwe kɨbawii tʉkʉ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Aheewa isháara yo twaalwa na kɨbawii, ja mʉtooso wa ʉwoloki ˆajáa nowo sa kuruma kwaachwe ˆkweene ajáa noko de baa atwaalwe na kɨbawii. Kwa njɨra ɨyo, Aburaháamu abweeyyiwa nɨ taáta wa vaantʉ voosi vara ˆvamurúmaa Mʉlʉʉngʉ, baa vara sɨ ˆvatwaalwa na kɨbawii, sa baa voovo vavalwe nɨ vawoloki.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Kei, yeeye nɨ taáta wa vara ˆvatwaalwa na kɨbawii, avo sɨ vatwaalwa vii na kɨbawii tʉkʉ, maa kaa, vatúubaa njɨra ya kuruma Mʉlʉʉngʉ ɨra ˆngʼeene Aburaháamu taáta wiitʉ ajáa noyo de atwaalwe na kɨbawii.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kwiichuunga kwa Mʉlʉʉngʉ, Aburaháamu na mbyaala yaachwe hokera varɨ weerʉ, Aburaháamu sɨ aheewa sa atuuba Miiro tʉkʉ, maa kaa, ko tweera ʉwoloki ˆwʉʉ́jaa kwa kumuruma kwaachwe Mʉlʉʉngʉ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Koonɨ nɨ vara ˆvatúubaa Miiro noo ˆvarɨ kʉva vahokeri va weerʉ, kumuruma Mʉlʉʉngʉ sɨ kɨɨntʉ tʉkʉ, na kwiichuunga kwa Mʉlʉʉngʉ nɨ kɨɨntʉ kisiina,
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 sa Miiro yaréetaa imalo ra Mʉlʉʉngʉ. Maa kaa, koonɨ Miiro isiina, noko kwiiwuna kusiina tʉkʉ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Sa jeyyo, ʉko kwiichuunga kʉʉ́jaa ko ruma, sa ɨve nɨ kwa nduwo, na ɨtoolwe kɨkomi kwa mbyaala yoosi ya Aburaháamu. Kei ɨtoolwe sɨ kwa vara ˆvatúubaa Miiro vii tʉkʉ, kɨrɨ vyoova jeyyo, ɨve kwa voosi vara ˆvarɨ na kuruma ja kwa Aburaháamu. Yeeye Aburaháamu nɨ baaba wiitʉ wa mʉtɨma wa suusu voosi.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ja ˆvyeene Masáare ˆYarɨ Mpeho yasea, “Nakʉvɨɨka ʉve taáta wa ɨsɨ ˆjiri foo.” Yeeye nɨ taáta wiitʉ miiswii ya Mʉlʉʉngʉ. Aburaháamu amuruma yeeye Mʉlʉʉngʉ avahéeraa vaantʉ ˆvaakwya nkaasʉ, na kwa kʉlairirya kwaachwe viintʉ ˆvisiina vyavíjaa.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Aburaháamu ajáa iilaangya viintʉ sɨ ˆvidáhɨkaa kwiilaangiwa na sa jeyyo akava taáta wa ɨsɨ ˆjiri foo ja ˆvyeene Mʉlʉʉngʉ amʉsea, “Mbyaala yaako kʉva ɨrɨ nkʉ́ʉ́lʉ mʉnʉmʉʉnʉ.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Baa neembe Aburaháamu ajáa adálahɨɨre, wa myaaka sengerera igana rɨmwɨ (100), kuruma kwaachwe sɨ kwasɨngɨsɨka tʉkʉ baa kei ataangáa mʉvɨrɨ waachwe nɨ ja ˆwaakwya, na ɨnda ya Sáara ɨjáa yaakwya.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Maa kaa, Aburaháamu ajáa asiina kivundu na kʉra kwiichuunga ˆkweene Mʉlʉʉngʉ ajáa amʉheera tʉkʉ, maa kaa, yeeye akava na ngururu kwa kuruma kwaachwe na akamʉheera Mʉlʉʉngʉ nkongojima.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Yeeye ajáa amányire kɨkomi Mʉlʉʉngʉ adáhaa tʉmama yara ˆiichuunga kʉmʉtʉmamɨra.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ɨkɨ noo ˆchooreka Mʉlʉʉngʉ amʉvala Aburaháamu nɨ mʉwoloki kwa kuruma kwaachwe.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Aya masáare yasea, “Mʉlʉʉngʉ amʉvala nɨ mʉwoloki,” sɨ yaandɨkwa sa yeemweene vii tʉkʉ,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 maa kaa, yaandɨkwa baa kʉrɨ suusu. Suusu ˆtarúmaa Mʉlʉʉngʉ amʉfʉfʉla Yéesu, Mweenevyoosi wiitʉ, suusu naasu valwa tʉrɨ tʉrɨ vawoloki.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yeeye Yéesu atoolwa, akwye sa ʉvɨ wiitʉ, ne afʉfʉka sa tʉvalwe tʉrɨ vawoloki.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.