Lucas 23

lag (LAG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aho, Balása Nkʉʉlʉ yoosi ya Vayahúudi ikiinʉka, maa vakamʉtwaala Yéesu na kwa Piláato.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Vakaanda kumusitaakya voosea, “Tamʉteera ʉhʉ mʉʉntʉ yookiindya vaantʉ vave vasaambʉ kʉrɨ ɨsɨ yiitʉ. Avakáanʼyaa vaantʉ vareke kʉrɨha kóodi kwa Kaisáari, kei aséaa yeeye noo Masía, na nɨ Mʉtemi.”
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Jeyyo Piláato akamuurya Yéesu, “Weewe noo mʉtemi wa Vayahúudi wʉʉ?” Yéesu akasea, “Weewe ulúusire.”
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Aho, Piláato akavasea vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na mpuka ya vaantʉ, “Sɨ nookoona ʉvɨ wa ʉhʉ mʉʉntʉ tʉkʉ!”
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Maa kaa, voovo vakuumirirya voosea, “Ʉhʉ mʉʉntʉ yoosoonka vaantʉ kwa ukiindya waachwe kwa ɨsɨ yoosi ya Vayahúudi. Aandɨra ʉko Galiláaya mpaka afíkire kʉnʉ Yerusaléemu.”
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Piláato ˆakateere ayo, maa akuurya, “Ʉhʉ mʉʉntʉ nɨ Mʉgaliláaya wʉʉ?”
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 ˆAkataange Yéesu nɨ mʉʉntʉ wa Galiláaya, maa akamʉtwaala na kwa Heróode. Heróode noo ajáa mʉtemi wa Galiláaya na mpɨɨndɨ ijo nɨ Yerusaléemu ajáa.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Heróode ˆakamoone Yéesu, akavyeenda maatʉkʉ vii sa ajáa ateera masáare Yéesu ˆatʉmamáa, sa jeyyo, asaakáa kʉmoona Yéesu kwa sikʉ ˆjiri foo. Kei, ajáa atɨɨte mpɨɨma yo moona Yéesu yootʉmama isháara na myuujíisa ˆyiísimiresimire.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Aho, akamuurya Yéesu masáare ˆyarɨ foo, maa kaa, Yéesu sɨ uuyirya kɨɨntʉ chochoosi tʉkʉ.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva na vakiindya va Miiro vajáa viímire voomusitaakya Yéesu na ngururu.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Heróode na valwi nkoondo vaachwe vakaanda kʉmʉhenchʉla Yéesu no mʉbwɨɨtɨra. Vakamʉvɨkɨra ɨngo ja kɨtemi, maa vakamʉhɨndʉla na kwa Piláato.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Keende sikʉ ɨyo, Heróode na Piláato vakava vijeengi. De ayo yafʉmɨre Piláato na Heróode nɨ ja kúri na nyaáu vajáa.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Mpɨɨndɨ kiduudi, Piláato akavaanɨrɨra vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva, vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi na vaantʉ vɨɨngɨ.
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 Aho, akavasea, “Nyuunyu mʉmʉréetire ʉhʉ mʉʉntʉ na kwaanɨ na mʉséire yoovakiindya vaantʉ vave vasaambʉ. Haaha nɨɨnɨ namuchúkurumire mbere yaanyu, maa kaa, nɨɨ́ne asiina ʉvɨ tʉkʉ.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Baa Heróode sɨ ɨɨ́ne isáare roroosi tʉkʉ ro mʉlamʉrɨra mʉʉntʉ ʉhʉ, na noo ˆchooreka amʉhɨ́ndwɨɨre na kʉrɨ suusu. Ja ˆvyeene mookoona kusiina kɨɨntʉ chochoosi ˆcheene mʉʉntʉ ʉhʉ atʉ́mamire ˆchoobweeya ɨɨme neeja kukwya tʉkʉ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Haaha nɨ lairirya niise avawe mɨjeléedi, maa de nɨmʉrekere.” [
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 Piláato ajáa atɨɨte tʉʉva yo mʉchʉngʉrɨra mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆachuungwa mpɨɨndɨ ja ngovi ya Paásika.]
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Aho, vaantʉ voosi vakatʉla isóso na ngururu voosea, “Mʉʉntʉ ʉwo ʉʉlawe, tʉchʉngʉrɨre Baráaba!”
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 Ʉhʉ Baráaba ajáa achuungwa sa ntiribʉka ˆngʼeene ajáa abweeyya múujii na so kʉʉlaa mʉʉntʉ.
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Piláato asaakáa kʉmʉrekera Yéesu, sa jeyyo, akalʉʉsɨka kei na vaantʉ.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Maa kaa, voovo vakatuuba tʉla isóso voosea, “Muningʼinʼye mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye, muningʼinʼye mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye!”
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Lwa katatʉ Piláato akavuurya, “Sa che? Nɨ ʉvɨ ʉrɨkwɨ ʉhʉ mʉʉntʉ ˆabwéeyyiirye? Nɨɨnɨ sɨ nɨɨ́ne ʉvɨ wowoosi wo bweeyya ʉʉlawe tʉkʉ. Sa jeyyo, lairirya niise avawe mɨjeléedi, maa de nɨmʉrekere.”
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Maa kaa, vaantʉ vakatuuba tʉla isóso mʉnʉmʉʉnʉ, voosaaka Yéesu aningʼiniwe mʉsaláabii fʉʉrʉ akwye. Jeyyo, isóso raavo rɨkasiinda.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Aho, Piláato akalamʉla kʉbweeyya ja ˆvyeene vasaakáa.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Piláato akamʉchʉngʉrɨra ʉra mʉʉntʉ ˆvamʉsaakáa, ˆajáa achuungwa so reeta ntiribʉka na so kʉʉlaa. Akamʉkwaatya Yéesu mɨkonwii ya valwi nkoondo vaachwe va Kɨrúumi, sa vamʉbweeyyirye ja ˆvyeene Vayahúudi vasaakáa.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Njirii, mpɨɨndɨ ˆvamʉtwaaláa Yéesu noo muningʼinʼya, vakalʉmana na mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆaséwaa Simóoni, mʉʉntʉ wa múuji wa Kɨréene. Yeeye nɨ iwundii afumáa. Valwi nkoondo vakamʉkwaata, vakamʉdoomererya avereke mʉsaláaba nyuma ya Yéesu.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Vaantʉ ˆvarɨ foo vamutuubáa Yéesu. Vamwɨ va vaantʉ avo, nɨ vaantʉ vaki ˆveene vamʉrɨrɨráa no myaaha.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yéesu akiilorera, akavasea, “Nyuunyu vahíínja va Yerusaléemu, kuundiriri nɨɨnɨ tʉkʉ! Iririri nyuunyu na vaana vaanyu!
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Laangi, fika jiri mpɨɨndɨ vaantʉ lʉʉsa varɨ, ‘Vatalariwa ˆvawuumba, vara sɨ ˆvavyaala na vara masʉʉsʉ yaavo sɨ ˆyoonkwa.’
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Aho,
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Sa koonɨ vookʉʉbweeyyirya jei mʉtɨ ˆʉrɨ ɨcho, nɨ joolɨ viri kʉva kwa mʉtɨ ˆwʉʉma?”
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Mpɨɨndɨ ijo, kʉjáa kwatɨɨte viívi vavɨrɨ ˆvatwaalwáa sa vakʉʉlawe hamwɨ na Yéesu.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 ˆVakafike haantʉ ˆhaséwaa Kɨsááya cha Mʉtwe, vakamuningʼinʼya Yéesu mʉsaláabii hamwɨ na viívi vavɨrɨ, ʉmwɨ mʉkono wa kʉlʉme na wɨɨngɨ mʉkono wa kʉmooso, kɨra mʉʉntʉ mʉsaláabii waachwe.Yéesu aníngʼiniiwe mʉsaláabii|src="WA03926b.tif" size="col" copy="United Bible Societies, 1989, Nairobi, Kenya" ref="23:33"
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Yéesu akasea, “Taáta, vasee ʉvɨ waavo wasírire sa sɨ vootaanga kɨra ˆvootʉmama tʉkʉ.” Vakiigavɨra ɨngo jaachwe ko jivaɨra mbare.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Vaantʉ vakɨɨma aho, kʉnʉ voomʉlaanga. Vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi vakaanda mʉhenchʉla voosea, “Avalamuriryáa vɨɨngɨ, koonɨ yeeye nɨ Masía ˆasaawʉlwa nɨ Mʉlʉʉngʉ nɨ iilamurirye yeemweene!”
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Valwi nkoondo novo vakʉʉja, vakamʉhenchʉla, maa vakamʉretera diváai ˆyasasʉka sa anywe.
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 Vakamʉsea, “Koonɨ kɨkomi weewe noo mʉtemi wa Vayahúudi, ilamurirye weemweene!”
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Mweeri yaachwe masáare aya yajáa yaandɨkwa ibambarii, “Ʉhʉ noo mʉtemi wa Vayahúudi.”
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Ʉmwɨ wa vara viívi ˆvajáa vaníngʼiniiwe ne akamʉtʉkɨra yoosea, “Weewe sɨ noo Masía? Ilamurirye sa ʉtʉlamurirye na suusu.”
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Maa kaa, ʉra mwiívi wɨɨngɨ akamʉdalavya yoosea, “Eri, weewe sɨ ʉmoófaa Mʉlʉʉngʉ tʉkʉ wʉʉ? Amwɨ voosi tahɨ́ɨwe irya rɨɨro?
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Suusu, tahókɨɨre ɨrɨ irya ja ˆvyeene Miiro yalʉʉsa sa vira ˆvyeene tabwéeyyaa. Maa kaa, ʉhʉ mʉʉntʉ sɨ abwéeyyiirye ʉvɨ wowoosi tʉkʉ.”
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Aho akasea, “Ee Yéesu, nkʉmbʉkɨra mpɨɨndɨ ˆʉrɨ kɨɨngɨra Ʉtemii waako!”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Yéesu akamʉsea, “Kɨkomi nookuwyɨɨra, isikʉ kʉva ʉrɨ hamwɨ na nɨɨnɨ ntindikii njija.”
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Mpɨɨndɨ ijo, nɨ ja mpɨɨndɨ ja mpoloonge jijáa, mwaasʉ ʉkarima fʉʉrʉ mpɨɨndɨ ja cháámuusi, kilwiirya kɨkakʉnɨkɨrɨra ɨsɨ yoosi.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Mwaasʉ ʉkareka korera. Ipasía ra Kaaya Njija ya Ijʉva rɨkaatʉka katɨ na katɨ havɨrɨ.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Yéesu akalʉʉsɨka na ngururu, yoosea, “Taáta, mɨkonwii yaako mʉtɨma waanɨ nuuvíikire.” ˆAkalʉʉse ayo, akawulala.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Mʉkʉ́ʉ́lʉ wa valwi nkoondo ˆakoone ayo ˆyafʉ́mɨɨre, akamʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ yoosea, “Kɨkomi mʉʉntʉ ʉhʉ nɨ mʉwoloki aarɨ.”
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Na vaantʉ voosi ˆvajáa viijíingire hara kʉlaanga masáare aya ˆvakoone ayo ˆmeene yajáa yafʉ́mɨɨre, vakahɨndʉka na kaayii kwaavo kʉnʉ vookiivaavaa kɨpeembe nɨ ʉsʉʉngʉ.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Maa kaa, vara ˆvajáa vamʉmányire neeja na vara vaantʉ vaki ˆveene ajáa ʉʉjanʼya novo fuma Galiláaya, vajáa vɨɨma kʉlɨ, kʉnʉ voolaanga ayo masáare.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 Haaha kʉjáa kwatɨɨte mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆajáa mʉʉja na mʉwoloki ˆasewáa Yooséefu. Yeeye nɨ ʉmwɨ wa Balása Nkʉʉlʉ ya Vayahúudi ajáa.
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 Ʉhʉ Yooséefu, meevo nɨ múujii wa Arimatáaya ˆʉrɨ ɨsɨ ya Yudéea kʉjáa. Yeeye awoojeráa kʉʉja kwa Ʉtemi wa Mʉlʉʉngʉ. Sikʉ ɨyo, yeeye sɨ ajáa arúmire ʉlamuli wa viivaachwe wo mʉʉlaa Yéesu tʉkʉ.
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Yooséefu akatamanya na kwa Piláato, akɨtooloomba aheewe mʉvɨrɨ wa Yéesu sa akʉʉtaahe.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Akuukiimya mʉvɨrɨ wa Yéesu, akʉʉfarɨmbɨrɨra na sáanda ya kɨtáani, maa akɨɨta kʉʉtaaha mbiríírii ɨjáa sɨ ˆɨnataahwa mʉʉntʉ. Ɨhɨ mbɨrɨ́ɨ́ra nɨ ja mpaanga ɨjáa na ɨjáa yabokwa mwaalaliwyii.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Sikʉ ɨyo, nɨ sikʉ yo kiimya neeja sikʉ ya Sabáato ɨjáa na Sabáato ɨjáa yaséngerɨɨre kwaanda.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Vaantʉ vaki vara ˆvajáa vʉʉjanʼya na Yéesu fuma Galiláaya, vajáa vamutuuba Yooséefu na mbiríírii. Sa jeyyo, vakɨɨyona ɨra mbɨrɨ́ɨ́ra na mʉvɨrɨ wa Yéesu haantʉ ˆʉjáa ʉláariiwe.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Aho, vakahɨndʉka na kaayii, vakɨɨta kiimya neeja makuta na mooda wo haka mʉvɨrɨ. Sikʉ ya Sabáato vakahʉmʉlʉka ja ˆvyeene ʉlairiri wa Ijʉva walʉʉsa.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.