João 12

lag (LAG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sikʉ mʉsasatʉ de ifike ngovi ya Paásika, Yéesu akatamanya na Besanía, múujii haantʉ ˆiikaláa Lasáaro, ʉra ˆajáa amʉfʉfʉla.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ʉko, vaantʉ vakamwiimirya neeja kiiwʉlo ja nyemi kwa Yéesu. Maárita akava yoovatʉmamɨra vayeni. Lasáaro ne nɨ ʉmwɨ wa vara ˆvajáa viíkyɨɨre méesii hamwɨ na Yéesu.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Maríia akatoola chʉ́pa ya núusu líita ya makuta ˆyanyʉ́kɨraa ya iyoombe ikʉlʉkʉʉlʉ. Aho, akamʉhaka Yéesu makuta majewii, maa de ɨndoomʉhonola na njwɨɨrɨ jaachwe. Nyuumba yoosi ɨkanyukɨra makuta.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Maa kaa, Yʉ́ʉda Isikarióoti, ʉmwɨ wa vapooji ikimi na vavɨrɨ, ʉra ˆarɨ mʉvarindʉka Yéesu, akasea,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Sa che aya makuta ˆyanyʉkɨra sɨ yaváirwe iyoombe ra mpía ja dináari magana yatatʉ (300), na mpía ijo vaheewe vakɨva?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Yʉ́ʉda alʉʉsa jei, sɨ sa avooneráa mbavariri vakɨva tʉkʉ, maa kaa, nɨ sa viintʉ ajáa mwiívi. Yeeye noo iikaláa na mufuko wa mpía, na kweene ɨɨváa mpía fuma aho mufukwii.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Aho, Yéesu akasea, “Mʉreki. Awʉla makuta aya ˆyanyʉkɨra, akayavɨɨka, sa sikʉ yaanɨ yo taahwa.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Vakɨva novo mʉrɨ sikʉ joosi, maa kaa, sɨ mʉrɨ kʉva na nɨɨnɨ sikʉ joosi tʉkʉ.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Mpuka nkʉʉlʉ ya Vayahúudi vakateera Yéesu amwaarɨ ʉko Besanía, maa vakʉʉja sɨ so jo moona Yéesu vii tʉkʉ, maa kaa, baa so moona Lasáaro. Ʉhʉ Lasáaro Yéesu ajáa amʉfʉfʉla.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Jeyyo, vakʉ́ʉ́lʉ va veeneɨsɨ va Ijʉva vakarya nchuungo yo mʉʉlaa Lasáaro.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Sa Lasáaro, Vayahúudi ˆvarɨ foo vajáa vareka kutuuba vakʉ́ʉ́lʉ vaavo, maa vakamuruma Yéesu.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Lomʉtóondo yaachwe, mpuka nkʉʉlʉ ya vaantʉ ˆngʼeene ɨjáa yuújire na ngovii, ɨkateera Yéesu amwaarɨ njirii yookʉʉja na Yerusaléemu.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Aho, vakawuna matáampi ya mɨtéende, maa vakatamanya noo musingirirya, kʉnʉ vootʉla isóso voosea,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Aho, Yéesu akashaana mwaana wa ndákwi, akiiverekya ja ˆvyeene Masáare ˆYarɨ Mpeho yalʉʉsa,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Nyuunyu vaantʉ va múuji wa Sayúuni, koofi tʉkʉ,
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Mpɨɨndɨ ijo, vapooji va Yéesu sɨ vataanga aya masáare tʉkʉ. Maa kaa, Yéesu ˆakahɨndʉke na kurumwii, aho de vakakʉmbʉkɨra aya masáare yajáa yaandɨkwa sa yeeye, na yajáa yatʉmamwa kwaachwe.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Mpuka ya vaantʉ ɨra ˆɨjáa ne mpɨɨndɨ ˆamwaanɨrɨráa Lasáaro fuma mbiríírii, akamʉfʉfʉla, vakatuuba koonekya ko kwaarya aya masáare.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Sa jeyyo, mpuka ya vaantʉ ɨkadoma noo musingirirya, sa voosi vajáa vatéɨɨre ʉwo muujíisa Yéesu ˆajáa abwéeyyiirye.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Maa kaa, Mafarisáayo vakiisea voovo kwa voovo, “Koona mwiise wʉʉ? Sɨ tʉrɨ tʉmama kɨɨntʉ chochoosi tʉkʉ, weerʉ yoosi yoomutuuba yeeye vii.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Haaha, vamwɨ va vaantʉ ˆvajáa vatamanya noo mwiinamɨra Mʉlʉʉngʉ mpɨɨndɨ ja ngovi ya Paásika, nɨ Vagiríki vajáa.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ava vaantʉ vakatamanya na kwa Filíipi. Ʉhʉ Filíipi meevo nɨ iturii ra Besaída ˆrɨrɨ ɨsɨ ya Galiláaya kʉjáa. Vakamʉloomba voosea, “Mʉkʉ́lʉ, tooloomba tʉlʉʉsɨke na Yéesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filíipi akɨɨta muwyɨɨra Anderéa, maa voosi vavɨrɨ vakatamanya noo muwyɨɨra Yéesu.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Yéesu akavasea, “Mpɨɨndɨ ja Mwaana wa Mʉʉntʉ kʉbweeyyiriwa nkongojima jafíkire.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Kɨmaarɨ kaa noovawyɨɨra, koonɨ mpeke ya ngáano sɨ iwíire ɨsɨ ɨkakwya, chaala ɨrɨ viintʉ ɨrɨ mpeke ɨmwɨ vii. Maa kaa, koonɨ yakwíire, yavyáalaa mpeke ˆjiri foo.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Mʉʉntʉ yoyoosi ˆeenda nkaasʉ yaachwe, kɨɨtaaha arɨ, maa kaa, mʉʉntʉ yoyoosi ˆɨɨsʉʉla nkaasʉ yaachwe aha weerwii, kɨɨlamurirya arɨ kwa sikʉ ˆjisiina ʉhero.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Mʉʉntʉ yoyoosi ˆaantʉ́mamɨraa nɨɨnɨ, nɨ mpaka aantuube. Na haantʉ ˆndɨrɨ veera baa yeeye veera arɨ. Taáta waanɨ mʉnyemya arɨ yoyoosi ˆaantʉ́mamɨraa.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Haaha mʉtɨma waanɨ woólolokɨɨre maatʉkʉ vii. Che kaa ndɨrɨ lʉʉsa? Ndʉʉse, ‘Taáta, ndamurirya fuma mpiindii ɨhɨ ya uturikiri wʉʉ?’ Tʉkʉ, sɨ ndɨrɨ loomba jeyyo tʉkʉ, sa nʉʉja jɨ ntʉrɨkɨre mpɨɨndɨ iji.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Taáta, bweeyyirya irina raako nkongojima.” Aho, sawúti fuma kurumwii ɨkasea, “Narɨbwéeyyiriirye nkongojima na kei, rɨbweeyyirya ndɨrɨ nkongojima.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Mpuka ya vaantʉ ˆɨjáa hara ˆɨkateere ɨyo sawúti, maa ɨkasea, “Kwakíririmire.” Vamwɨ vakasea, “Murimʉ mʉʉja walúusikire ne.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Yéesu akavasea, “Sawúti ɨhɨ ˆmwatéɨɨre sɨ sa nɨɨnɨ tʉkʉ, maa kaa, nɨ sa nyuunyu.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Haaha, mpɨɨndɨ ja ɨhɨ weerʉ kʉlamʉrɨrwa, jafíkire. Irimʉ noo kʉsea mʉkʉ́ʉ́lʉ wa ɨhɨ weerʉ kibiriwa riise nɨ Mʉlʉʉngʉ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Maa kaa, nɨɨnɨ ˆndɨrɨ kiinʉlwa na mweeri, varuta ndɨrɨ vaantʉ voosi vʉʉje na kwaanɨ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Yéesu alʉʉsa jei, koonekya nɨ inkwya ɨrɨ joolɨ ˆarɨ kukwya.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Ɨra mpuka ya vaantʉ ɨkamʉsea, “Suusu tateera fuma Miirwii yiitʉ yasea, Masía kʉva arɨ amwaarɨ kwa sikʉ ˆjisiina ʉhero. Haaha sa che woosea vaantʉ mwiinurirya varɨ Mwaana wa Mʉʉntʉ? Eri, Mwaana wa Mʉʉntʉ nɨ ani?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Yéesu akavasea, “Kɨweerʉ kɨkaarɨ na nyuunyu kwa mpɨɨndɨ vii. Sa jeyyo, yeendi viintʉ ˆmʉkaarɨ na ɨkyo kɨweerʉ, sa mʉdɨɨre remeerwa nɨ kilwiirya. Koonɨ mʉʉntʉ yooyeenda kilwiiryii, sɨ amányire na kʉʉntʉ ˆyootamanya tʉkʉ.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Mpɨɨndɨ mʉrɨ na ɨkɨ kɨweerʉ, kirumi kɨweerʉ, sa mʉve vaantʉ va kɨweerʉ.” ˆAkahʉmʉle lʉʉsa ayo, Yéesu akavareka vaantʉ, maa akɨɨta kiivisa.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Baa neembe Yéesu abweeyya isháara na myuujíisa ˆɨrɨ foo mbere yaavo, sɨ vamuruma tʉkʉ.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Vyaava jeyyo, sa yakiimane masáare ya mʉláali na mʉtwe Isáaya viintʉ ˆyasea,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Jeyyo, sɨ vamuruma tʉkʉ ja ˆvyeene Isáaya alʉʉsa haantʉ hɨɨngɨ,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Mʉlʉʉngʉ avahokurya miiso yaavo,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Isáaya alʉʉsa aya, sa ajáa oona nkongojima ya Yéesu, na akalʉʉsa masáare yaachwe.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Baa neembe nɨ jeyyo, ˆvarɨ foo katɨ na katɨ ya vakʉ́ʉ́lʉ va Vayahúudi vakamuruma. Maa kaa, sa Mafarisáayo, sɨ valʉʉsa italii tʉkʉ, sa voofáa kibiriwa varɨ masinagóogii.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Avo vakʉ́ʉ́lʉ vajáa veenda nkongojima ja vaantʉ, kʉlookya nkongojima ˆjifúmaa kwa Mʉlʉʉngʉ.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Aho, Yéesu akavasea jei na sawúti nkʉʉlʉ, “Mʉʉntʉ ˆaandúmaa nɨɨnɨ, sɨ aandúmaa nɨɨnɨ vii tʉkʉ, maa kaa, amurúmaa ʉra ˆaantʉma.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Yoyoosi ˆaanyona nɨɨnɨ, amoona ʉra ˆaantʉma.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Nɨɨnɨ nʉʉja nɨve kɨweerʉ cha ɨhɨ weerʉ, sa mʉʉntʉ yoyoosi ˆarɨ kuunduma adɨɨre chaala kilwiiryii.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Mʉʉntʉ ˆayatéeraa masáare yaanɨ baa yakwaatya tʉkʉ, nɨɨnɨ sɨ nkaluusire irya raachwe tʉkʉ. Sa sɨ nʉʉja jo lamʉrɨra weerʉ tʉkʉ, kɨrɨ vyoova jeyyo, nʉʉja jo lamurirya weerʉ.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ʉra ˆaansíitaa na sɨ ˆahókeraa masáare yaanɨ, ʉwo atɨɨte mʉlamuli. Masáare ayo ˆnoolʉʉsa noo ˆyakaluusire irya sikʉ ya ʉhero wa weerʉ.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Nɨɨnɨ sɨ noolʉʉsɨka kwa lʉvɨro lwaanɨ tʉkʉ, maa kaa, kwa lʉvɨro lwa Taáta ˆaantʉma, yeeye aandairirya ndʉʉse, na ˆvyeene nasaakwa ndʉʉse.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Nɨɨnɨ namányire ʉlairiri waachwe nɨ nkaasʉ ya sikʉ ˆjisiina ʉhero. Haaha ɨkɨ ˆnoolʉʉsa nɨ kɨra vii Taáta ˆaandairirya ndʉʉse.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.