2 Coríntios 12
lag (LAG) vs NAA
1 Noosaakwa niivae kɨpeembe! Baa neembe kʉbweeyya jeyyo kusiina kʉnáálo yoyoosi, lʉʉsa ndɨrɨ kʉlootera na njori ˆnaheewa fuma kwa Mweenevyoosi.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Namʉmányire mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆamuruma Kirisitʉ myaaka ikimi na ɨne (14) ˆɨlóokire, asʉmʉlwa fʉʉrʉ kurumu ya katatʉ. Sɨ namányire koonɨ ajáa na mʉvɨrɨ ʉhʉ, au sɨ ajáa na mʉvɨrɨ ʉhʉ tʉkʉ mpɨɨndɨ ˆasʉmʉlwáa. Mʉlʉʉngʉ noo amányire.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 Kei namányire mʉʉntʉ ʉhʉ, koonɨ ajáa asʉmʉlwa kwa njɨra ya mʉvɨrɨ au kwa njɨra ya mʉtɨma, nɨɨnɨ sɨ mányire tʉkʉ, maa kaa, Mʉlʉʉngʉ noo amányire.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 Mʉʉntʉ ʉhʉ kwa ntálarya ajáa atwaalwa na kurumwii. Ʉko, akateera masáare yo hwaalarya mʉnʉmʉʉnʉ, ˆmeene mʉʉntʉ sɨ arɨ daha lʉʉsa tʉkʉ, na sɨ asaakwa alʉʉse tʉkʉ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Nɨɨnɨ kiivaa ndɨrɨ kɨpeembe sa mʉʉntʉ ja ʉhʉ, maa kaa, sɨ sa nɨɨnɨ mweeneevyo tʉkʉ, nɨɨnɨ kiivaa ndɨrɨ kɨpeembe vii sa teketeke yaanɨ.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Maa kaa, koonɨ noosaaka kwiivaa kɨpeembe sɨ ndɨrɨ kʉva mʉkoókoyo tʉkʉ, sa kʉva ndɨrɨ noolʉʉsa kɨmáárɨ. Baa neembe nɨ jeyyo, sɨ ndɨrɨ kiivaa kɨpeembe tʉkʉ, sa sɨ neenda mʉʉntʉ yoyoosi aandʉʉmbɨrɨre kʉlookya vira ˆmbwéeyyaa na ˆndʉ́ʉsaa tʉkʉ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Maa kaa, sa ndɨɨre kwiivaa kɨpeembe kwa ʉhʉ wiivariyuli ˆʉhwáalaryaa ˆnalaɨrwa, naheewa mwiíwa muvirii waanɨ, mutumwi wa Irimʉ sa wuunturikirye.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Namʉloomba Mweenevyoosi katatʉ aanseyyirye mwiíwa ʉhʉ.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Maa kaa, yeeye aansea, “Nduwo yaanɨ yakweenererya, sa ngururu jaanɨ jakíimanaa teketekii.” Sa jeyyo, navyeéndire mʉnʉmʉʉnʉ kwiivaa kɨpeembe sa teketeke yaanɨ, sa ngururu ja Kirisitʉ jive hamwɨ na nɨɨnɨ.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ɨkɨ noo ˆchooreka, sa Kirisitʉ, natɨɨte cheerʉ kʉva teketeke, kʉtʉkɨrwa, kʉtʉrɨkɨra, koondomereriwa na kʉva maremii, sa mpɨɨndɨ ˆndɨrɨ teketeke, noo ndɨrɨ na ngururu.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Haaha noolʉʉsɨka ja ndɨrɨ mʉkoókoyo, na nyuunyu noo ˆmwabwéeyyiirye ndʉʉsɨke jei. Nyuunyu noo ˆmwasaakwa mwaandʉʉmbɨrɨre, sa nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ muduudi kʉlookya avo ˆvaánɨrɨrwaa “vatumwi vakʉʉlʉ” tʉkʉ, baa neembe nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ kɨɨntʉ chochoosi.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Mpɨɨndɨ ˆnɨjáa meenyu, nɨjáa nayimirirya maatʉkʉ, na nabweeyya isháara, myuujíisa na viintʉ ˆvihwáalaryaa ˆvyoónekyaa nɨɨnɨ ndɨrɨ mutumwi.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Kisiina ˆcheene nabweeyya kwa mpuka jɨɨngɨ ja vaantʉ ˆvamuruma Yéesu na sɨ nabweeyya kwaanyu tʉkʉ. Ifaanaa ɨkava nahonʼya kʉdɨɨra kʉva muriwa kwaanyu. Koonɨ ɨkyo noo kɨɨntʉ nasova ʉwoloki, nooloomba yasire!
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Haaha nimíirye neeja kʉʉja na meenyu lwa katatʉ, maa kaa, sɨ ndɨrɨ kʉva muriwa kwaanyu tʉkʉ. Sɨ noosaaka viintʉ vyaanyu tʉkʉ, maa kaa, noovasaaka nyuunyu. Nalúusire ɨrɨ, sa sɨ vaana noo ˆvasaakwa vavɨɨke viintʉ kitubeekii sa vavyɨɨrɨ vaavo tʉkʉ, maa kaa, vavyɨɨrɨ noo vasaakwa vavɨɨke viintʉ kitubeekii sa vaana vaavo.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Nɨɨnɨ natɨɨte cheerʉ kʉtoola viintʉ vyaanɨ, baa kwiitoola nɨɨnɨ mweeneevyo kʉvaambirirya nyuunyu. Maa kaa, eri, ˆvyeene nɨɨnɨ nootuuba kʉveenda mʉnʉmʉʉnʉ, noo ˆvyeene nyuunyu mookeehya kʉʉnyenda wʉʉ?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Haaha arumi, nɨɨnɨ na nyuunyu ruma tiise, nɨɨnɨ sɨ naava muriwa kwaanyu tʉkʉ. Maa kaa, vamwɨ kʉrɨ nyuunyu voosea, “Paúli nɨ mʉweere, avaheemba kwa ʉweere.”
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Eri, amwaarɨ mʉʉntʉ ˆnamʉtʉma sa avakwaate matu nyuunyu wʉʉ?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Namʉloomba Tíito ʉʉje hamwɨ na mwaaniitʉ wɨɨngɨ na meenyu. Eri, Tíito avakwaata matu wʉʉ? Sɨ mookoona nɨɨnɨ na Tíito nɨ mʉtɨma ʉmwɨ tʉrɨ tʉkʉ wʉʉ? Baa kei lʉyeendo lwiiswi lwiifwɨ́ɨne tʉkʉ wʉʉ?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Ifaanaa mʉndookiiririkana kʉsea, mpɨɨndɨ joosi iji nɨ tookiitetera vii. Suusu nɨ lʉʉsa tiise aya mbere ya Mʉlʉʉngʉ ja vaantʉ ˆtakʉndɨkaniwa na Kirisitʉ. Vanaviitʉ taveenda. Aya yoosi ˆtootʉmama, nɨ sa kuruma kwaanyu kwɨɨme neeja.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Haaha nookoofa mpɨɨndɨ ˆndɨrɨ kʉʉja na meenyu, shaana ndɨrɨ mʉrɨ na lʉyeendo ˆlweene sɨ lʉrɨ kʉʉnjerya mʉtɨma. Ɨro, bweeyya rɨrɨ ntʉmame ˆmeene sɨ yarɨ veerya mɨtɨma. Nookoofa ifaanaa nkavashaana mʉrɨ na wiitóoli, kɨvɨna, nkalari, kɨra mʉʉntʉ kwiilaanga yeemweene vii, kwiilʉʉsa, kwiisaambirirya, kwiivaa kɨpeembe na ntiribʉka.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Kei, nookoofa mpɨɨndɨ ˆndɨrɨ kʉʉja na meenyu, Mʉlʉʉngʉ waanɨ, bweeyya arɨ noone soni mbere yaanyu. Koololokera ndɨrɨ mutimii koona vaantʉ ˆvarɨ foo katɨkatɨ yaanyu ˆveene vabweeyya ʉvɨ sikʉ ˆjilóokire, na sɨ vanamʉvalandʉkɨra Mʉlʉʉngʉ tʉkʉ. Vakaarɨ vatʉ́mamaa kosu, vakaarɨ viihéngeetaa na vakaarɨ vayéendaa ja kúri.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.