2 Coríntios 12
lag (LAG) vs ARIB
1 Noosaakwa niivae kɨpeembe! Baa neembe kʉbweeyya jeyyo kusiina kʉnáálo yoyoosi, lʉʉsa ndɨrɨ kʉlootera na njori ˆnaheewa fuma kwa Mweenevyoosi.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Namʉmányire mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆamuruma Kirisitʉ myaaka ikimi na ɨne (14) ˆɨlóokire, asʉmʉlwa fʉʉrʉ kurumu ya katatʉ. Sɨ namányire koonɨ ajáa na mʉvɨrɨ ʉhʉ, au sɨ ajáa na mʉvɨrɨ ʉhʉ tʉkʉ mpɨɨndɨ ˆasʉmʉlwáa. Mʉlʉʉngʉ noo amányire.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Kei namányire mʉʉntʉ ʉhʉ, koonɨ ajáa asʉmʉlwa kwa njɨra ya mʉvɨrɨ au kwa njɨra ya mʉtɨma, nɨɨnɨ sɨ mányire tʉkʉ, maa kaa, Mʉlʉʉngʉ noo amányire.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Mʉʉntʉ ʉhʉ kwa ntálarya ajáa atwaalwa na kurumwii. Ʉko, akateera masáare yo hwaalarya mʉnʉmʉʉnʉ, ˆmeene mʉʉntʉ sɨ arɨ daha lʉʉsa tʉkʉ, na sɨ asaakwa alʉʉse tʉkʉ.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Nɨɨnɨ kiivaa ndɨrɨ kɨpeembe sa mʉʉntʉ ja ʉhʉ, maa kaa, sɨ sa nɨɨnɨ mweeneevyo tʉkʉ, nɨɨnɨ kiivaa ndɨrɨ kɨpeembe vii sa teketeke yaanɨ.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Maa kaa, koonɨ noosaaka kwiivaa kɨpeembe sɨ ndɨrɨ kʉva mʉkoókoyo tʉkʉ, sa kʉva ndɨrɨ noolʉʉsa kɨmáárɨ. Baa neembe nɨ jeyyo, sɨ ndɨrɨ kiivaa kɨpeembe tʉkʉ, sa sɨ neenda mʉʉntʉ yoyoosi aandʉʉmbɨrɨre kʉlookya vira ˆmbwéeyyaa na ˆndʉ́ʉsaa tʉkʉ.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Maa kaa, sa ndɨɨre kwiivaa kɨpeembe kwa ʉhʉ wiivariyuli ˆʉhwáalaryaa ˆnalaɨrwa, naheewa mwiíwa muvirii waanɨ, mutumwi wa Irimʉ sa wuunturikirye.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Namʉloomba Mweenevyoosi katatʉ aanseyyirye mwiíwa ʉhʉ.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Maa kaa, yeeye aansea, “Nduwo yaanɨ yakweenererya, sa ngururu jaanɨ jakíimanaa teketekii.” Sa jeyyo, navyeéndire mʉnʉmʉʉnʉ kwiivaa kɨpeembe sa teketeke yaanɨ, sa ngururu ja Kirisitʉ jive hamwɨ na nɨɨnɨ.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ɨkɨ noo ˆchooreka, sa Kirisitʉ, natɨɨte cheerʉ kʉva teketeke, kʉtʉkɨrwa, kʉtʉrɨkɨra, koondomereriwa na kʉva maremii, sa mpɨɨndɨ ˆndɨrɨ teketeke, noo ndɨrɨ na ngururu.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Haaha noolʉʉsɨka ja ndɨrɨ mʉkoókoyo, na nyuunyu noo ˆmwabwéeyyiirye ndʉʉsɨke jei. Nyuunyu noo ˆmwasaakwa mwaandʉʉmbɨrɨre, sa nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ muduudi kʉlookya avo ˆvaánɨrɨrwaa “vatumwi vakʉʉlʉ” tʉkʉ, baa neembe nɨɨnɨ sɨ ndɨrɨ kɨɨntʉ chochoosi.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Mpɨɨndɨ ˆnɨjáa meenyu, nɨjáa nayimirirya maatʉkʉ, na nabweeyya isháara, myuujíisa na viintʉ ˆvihwáalaryaa ˆvyoónekyaa nɨɨnɨ ndɨrɨ mutumwi.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Kisiina ˆcheene nabweeyya kwa mpuka jɨɨngɨ ja vaantʉ ˆvamuruma Yéesu na sɨ nabweeyya kwaanyu tʉkʉ. Ifaanaa ɨkava nahonʼya kʉdɨɨra kʉva muriwa kwaanyu. Koonɨ ɨkyo noo kɨɨntʉ nasova ʉwoloki, nooloomba yasire!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Haaha nimíirye neeja kʉʉja na meenyu lwa katatʉ, maa kaa, sɨ ndɨrɨ kʉva muriwa kwaanyu tʉkʉ. Sɨ noosaaka viintʉ vyaanyu tʉkʉ, maa kaa, noovasaaka nyuunyu. Nalúusire ɨrɨ, sa sɨ vaana noo ˆvasaakwa vavɨɨke viintʉ kitubeekii sa vavyɨɨrɨ vaavo tʉkʉ, maa kaa, vavyɨɨrɨ noo vasaakwa vavɨɨke viintʉ kitubeekii sa vaana vaavo.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nɨɨnɨ natɨɨte cheerʉ kʉtoola viintʉ vyaanɨ, baa kwiitoola nɨɨnɨ mweeneevyo kʉvaambirirya nyuunyu. Maa kaa, eri, ˆvyeene nɨɨnɨ nootuuba kʉveenda mʉnʉmʉʉnʉ, noo ˆvyeene nyuunyu mookeehya kʉʉnyenda wʉʉ?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Haaha arumi, nɨɨnɨ na nyuunyu ruma tiise, nɨɨnɨ sɨ naava muriwa kwaanyu tʉkʉ. Maa kaa, vamwɨ kʉrɨ nyuunyu voosea, “Paúli nɨ mʉweere, avaheemba kwa ʉweere.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Eri, amwaarɨ mʉʉntʉ ˆnamʉtʉma sa avakwaate matu nyuunyu wʉʉ?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Namʉloomba Tíito ʉʉje hamwɨ na mwaaniitʉ wɨɨngɨ na meenyu. Eri, Tíito avakwaata matu wʉʉ? Sɨ mookoona nɨɨnɨ na Tíito nɨ mʉtɨma ʉmwɨ tʉrɨ tʉkʉ wʉʉ? Baa kei lʉyeendo lwiiswi lwiifwɨ́ɨne tʉkʉ wʉʉ?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Ifaanaa mʉndookiiririkana kʉsea, mpɨɨndɨ joosi iji nɨ tookiitetera vii. Suusu nɨ lʉʉsa tiise aya mbere ya Mʉlʉʉngʉ ja vaantʉ ˆtakʉndɨkaniwa na Kirisitʉ. Vanaviitʉ taveenda. Aya yoosi ˆtootʉmama, nɨ sa kuruma kwaanyu kwɨɨme neeja.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Haaha nookoofa mpɨɨndɨ ˆndɨrɨ kʉʉja na meenyu, shaana ndɨrɨ mʉrɨ na lʉyeendo ˆlweene sɨ lʉrɨ kʉʉnjerya mʉtɨma. Ɨro, bweeyya rɨrɨ ntʉmame ˆmeene sɨ yarɨ veerya mɨtɨma. Nookoofa ifaanaa nkavashaana mʉrɨ na wiitóoli, kɨvɨna, nkalari, kɨra mʉʉntʉ kwiilaanga yeemweene vii, kwiilʉʉsa, kwiisaambirirya, kwiivaa kɨpeembe na ntiribʉka.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Kei, nookoofa mpɨɨndɨ ˆndɨrɨ kʉʉja na meenyu, Mʉlʉʉngʉ waanɨ, bweeyya arɨ noone soni mbere yaanyu. Koololokera ndɨrɨ mutimii koona vaantʉ ˆvarɨ foo katɨkatɨ yaanyu ˆveene vabweeyya ʉvɨ sikʉ ˆjilóokire, na sɨ vanamʉvalandʉkɨra Mʉlʉʉngʉ tʉkʉ. Vakaarɨ vatʉ́mamaa kosu, vakaarɨ viihéngeetaa na vakaarɨ vayéendaa ja kúri.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.