Atos 27
ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤭ ꤔꤢ ꤜꤤ꤬ꤡꤢ꤭ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ꤜꤟꤤ꤬ꤍꤟꤥ (KYUK) vs NVT
1 ꤙꤤ ꤢꤨ꤭ ꤟꤢꤩꤕꤜꤢꤦꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ ꤟꤢꤪ ꤍꤟꤥ ꤘꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤙꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤜꤤ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭, ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤚꤟꤌꤣ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤨ꤭ ꤘꤛꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤨꤜꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤎꤣ꤬ ꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤨꤜꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤎꤣ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤢꤧ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤕꤟꤢ꤬ꤔꤟꤌꤣ꤭ꤒꤟꤣ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤘꤣ ꤚꤟꤥꤗꤢꤩ꤬ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤚꤤ ꤒꤣ꤬ꤗꤟꤢꤨ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧ ꤔꤢ “ꤢꤪꤊꤢ꤬ꤎꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤬ ꤢ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ ꤙꤢꤧꤗꤟꤢꤨ꤬ꤘꤢꤨ꤬꤯”
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤢ꤬ꤘꤚꤟꤢꤧꤗꤢꤨꤒꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤚꤝꤥ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ꤓꤢꤦ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤏꤛꤢꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤜꤢꤨ꤭꤯ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤗꤝꤟꤤ꤬ ꤔꤢ ꤋꤢꤨ꤭ꤢ꤬ꤚꤤꤎꤢ꤬ꤒꤢ꤬ꤊꤢꤨ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤞꤢꤩ꤬ꤎꤢ꤬ꤜꤢ꤬ꤔꤤ, ꤘꤣ ꤗꤢꤧ꤬ꤎꤤ꤬ꤘꤥꤔꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤣꤢ꤬ꤜꤟꤢꤧ꤭ ꤥ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤛꤣ ꤒꤟꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤔꤢ ꤕꤟꤢꤧ꤬꤯
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 ꤏꤛꤢꤩꤕꤢ꤬ꤚꤥ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤎꤤꤘꤥ꤬꤯ ꤋꤢꤨ꤭ꤡꤛꤢꤨꤜꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤎꤣ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ꤯ ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢ꤬ ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤘꤛꤢꤩꤕꤢꤩ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤜꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤡꤛꤣꤥ꤬ꤜꤢꤩ꤭ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬꤯
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤚꤢꤪ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤓꤢꤪ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤝꤥ꤭ꤙꤤꤊꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤊꤢꤨꤕꤚꤢꤨꤊꤜꤢꤦ ꤘꤣ ꤡꤤꤓꤥ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤊꤛꤢ꤭ ꤎꤤ꤬ꤜꤤ꤬ꤎꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤔꤢ ꤖꤢ꤬ꤖꤢꤨꤜꤤ꤬ꤛꤢ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤢ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤗꤢꤨꤚꤢ꤬, ꤜꤢꤨ꤬ꤎꤤ꤬ꤛꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬꤯
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ꤋꤢꤧ꤭ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤢ꤬ꤜꤢꤧꤎꤢ꤬ꤘꤚꤤꤛꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤤ꤬ꤒꤢ꤬ꤜꤤ꤬ꤊꤟꤢꤩ ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤔꤢꤪ꤭ꤓꤛꤢ꤬ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢ ꤡꤛꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬꤯
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 ꤢ꤬ ꤡꤛꤣꤐꤢꤪ꤭ ꤕꤢꤩ ꤏꤢꤦ꤭ꤜꤢꤦ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤪꤞꤢꤧ꤭ ꤑꤟꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣ ꤕꤟꤛꤢꤏꤢꤧ꤭ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤘꤣ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬, ꤙꤤ ꤢ꤬ꤖꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤊꤢ꤬ꤔꤤꤘꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬꤯ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤛꤥ꤭ ꤓꤢꤪ꤭ꤏꤢꤦ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤡꤟꤛꤢꤕꤢ꤭ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤝꤥ꤭ꤟꤢꤪ ꤘꤣ ꤊꤚꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦ ꤡꤤꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯ ꤊꤚꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤒꤥ꤭ꤘꤢꤧ꤭ꤡꤛꤣ ꤔꤢ ꤎꤢ꤬ꤜꤢ꤬ꤗꤥ꤬ꤔꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤪ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤊꤜꤢꤦ꤯
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤚꤝꤥ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ꤓꤢꤦ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤕꤟꤛꤢꤢ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬꤯ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤩꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩꤗꤟꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬꤯ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤖꤢꤦ꤬ ꤔꤢ ꤠꤟꤤ꤭ꤜꤢ꤬ꤎꤤꤛꤢ꤬꤯
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤪꤞꤢꤧ꤭ ꤑꤟꤢꤩ꤭ꤜꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤤ꤬ ꤡꤛꤣ ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤥ ꤘꤣꤑꤢꤩ꤭ ꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤟꤛꤢꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤥ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤟꤛꤢꤘꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤞꤢꤦ ꤕꤝꤢꤧ꤬ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤪꤞꤢꤧ꤭ ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤊꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤘꤛꤢꤩꤚꤟꤢꤪ꤬ꤘꤛꤢꤩꤚꤟꤛꤢꤩ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤢ,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤞꤤ꤭꤮, ꤠꤢ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤊꤤ꤬ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬, ꤡꤢꤓꤛꤢ꤬ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤟꤢ꤭ꤕꤜꤢꤩ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤌꤣ ꤘꤣꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤕꤢ꤭ꤗꤢ꤬ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤛꤢꤩꤒꤟꤢꤧ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤕꤢ꤭, ꤚꤢꤪ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤜꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤜꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤪ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤢꤧꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤕꤢ꤭꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤜꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤜꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤪ꤬ ꤒꤢꤦꤕꤚꤢꤧ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢ ꤒꤟꤢ꤭ꤗꤟꤌꤣꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤢꤦꤘꤢꤦ꤬ ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬꤯ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤜꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤜꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤪ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤕꤢ꤭ꤕꤢ꤭꤯”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧꤒꤢꤦ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤕꤚꤢꤧ꤯
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤊꤟꤢꤩꤚꤟꤥꤋꤢꤧ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤟꤌꤣꤕꤢ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤜꤟꤢꤩꤙꤢꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤥ꤭ꤒꤟꤢ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤒꤥ꤭ ꤢꤧꤊꤜꤢꤪ꤭ ꤔꤢ ꤊꤤ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤙꤤꤛꤢꤩ꤭, ꤚꤢꤪ ꤊꤤ꤬ ꤢꤛꤢꤡꤢꤦ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣꤙꤢꤧ ꤘꤣ ꤠꤟꤤ꤭ꤠꤥ꤬ꤔꤤ ꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬, ꤏꤛꤢꤩ꤮ ꤊꤟꤢꤩꤚꤟꤥꤋꤢꤧ꤭ ꤕꤢ꤭ꤚꤢꤪ ꤊꤟꤢꤦ ꤡꤛꤣꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣꤚꤢꤩ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤠꤟꤤ꤭ꤠꤥ꤬ꤔꤤ ꤗꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤘꤢꤦ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤙꤤ ꤊꤚꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤩꤊꤟꤢ꤬ꤙꤢꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤒꤢ꤬ꤘꤝꤥ꤭ꤚꤛꤢ ꤢ꤬ꤋꤢ꤭ꤜꤟꤢꤩ꤯ ꤠꤟꤤ꤭ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤒꤥ꤭ꤘꤢꤧ꤭ꤡꤛꤣ ꤘꤣ ꤡꤤꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤡꤤꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤔꤢ ꤡꤤꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤡꤤꤓꤛꤢ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 ꤊꤟꤢꤩ ꤡꤢꤓꤛꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ꤞꤢꤧꤘꤥ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤡꤤꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤚꤢꤪ, ꤊꤤ꤬ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ꤔꤟꤤ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤟꤢꤦꤓꤛꤢ꤬ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤜꤟꤢꤩꤡꤟꤢꤦ ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤝꤥ ꤊꤚꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦꤓꤢꤦ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤑꤟꤢꤩ꤭ꤒꤛꤢ꤬ꤒꤥ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤟꤛꤢ꤭ꤏꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤢꤧ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ “ꤡꤤꤓꤛꤢ꤬ ꤡꤤꤓꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ,” ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤊꤜꤢꤦꤋꤢꤨ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ꤒꤥ꤭ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤥ꤬꤯
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤟꤛꤢ꤭ꤓꤢꤪ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤟꤌꤣ꤭ꤕꤢꤩ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤕꤢ꤭ ꤢ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤒꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ ꤓꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤜꤢꤨ꤭ ꤔꤢ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ꤯
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 ꤙꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤢ꤬ꤘꤝꤥ꤭ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤊꤢꤪ꤬ꤘꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦꤖꤢꤨ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤢ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤡꤝꤤ꤬ꤡꤛꤣꤔꤟꤤ ꤜꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤖꤢꤧꤕꤛꤢꤩꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤢꤛꤢꤡꤢꤦꤢꤛꤢꤚꤢꤩ꤬ ꤕꤟꤢꤦꤡꤛꤣ ꤔꤟꤤꤘꤛꤢꤩ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤕꤟꤛꤢꤒꤟꤢꤧ꤬ꤏꤢꤧ꤭ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ꤡꤢꤪ꤯
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤝꤤ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭, ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤖꤢꤧꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤛꤢꤩ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤢꤪ꤭ꤒꤢ꤬ꤚꤢ꤭ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬꤯ ꤞꤢꤧꤤ꤬ꤏꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤛꤢꤩ꤭ ꤜꤟꤥ꤬ꤡꤛꤣ ꤒꤢ꤬ꤙꤢꤪ꤬ ꤥ꤬ꤒꤟꤛꤢ ꤘꤣ ꤎꤢꤨ꤬ꤓꤤꤎꤣ꤬ ꤟꤢꤩ꤬ꤞꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤓꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤭ꤙꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤜꤟꤢꤩꤕꤜꤝꤥ꤭ꤓꤢꤪ꤭ ꤔꤢ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ ꤜꤟꤥ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭, ꤡꤟꤢꤨ꤮ ꤘꤢꤦ꤬ꤟꤢꤪ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤓꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤢꤧ꤬ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ꤯
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧꤏꤛꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧꤏꤢꤪ꤭ ꤕꤢ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ꤔꤥ꤬ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤟꤢꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤟꤢ꤭ꤗꤟꤌꤣꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤢꤨ꤭꤯
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 ꤘꤣꤋꤛꤢꤩ꤭ꤕꤟꤥ ꤒꤣ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩꤙꤛꤢ꤬ꤡꤢꤧ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤒꤟꤢꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤊꤟꤌꤣ꤭ꤕꤟꤥ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤊꤚꤟꤢꤦ꤬ꤊꤚꤟꤢꤪ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤢꤨ꤭ꤊꤢꤨ꤭꤯
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 ꤒꤢ꤬ꤗꤟꤢꤪ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤏꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ꤔꤢꤪ ꤕꤢ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤔꤌꤣ꤬, ꤗꤟꤢꤪꤑꤢꤩ꤭ꤗꤟꤢꤪꤞꤢꤧ꤭ ꤑꤟꤢꤩ꤭ꤜꤢ꤭ꤟꤢꤪ, ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤜꤢ꤬ꤜꤛꤢ꤭ ꤟꤛꤢ꤭ꤏꤢꤪ꤭ꤕꤢ꤭ ꤔꤛꤢ꤬ꤡꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤗꤛꤢꤏꤢꤦ꤭ ꤘꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤜꤟꤢꤩꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤕꤢ꤭ꤒꤥ꤬꤯
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 ꤙꤤ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢꤩ꤬ꤔꤢꤪꤥ꤭ꤔꤢꤪ ꤕꤢ꤭ꤒꤥ꤬ ꤑꤟꤢꤩ꤭ꤜꤢ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤤ꤬ꤓꤢꤪ꤬ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ, “ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤞꤤ꤭꤮ ꤙꤤ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤊꤚꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤬ꤊꤜꤢꤦ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤞꤤ꤭ ꤒꤥ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤡꤛꤣ ꤒꤥ꤬ ꤠꤢ꤭ ꤟꤢꤩ ꤞꤤ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤞꤤ꤭ ꤒꤥ꤭ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤏꤢꤜꤟꤢꤩ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ꤯ ꤞꤤ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤔꤟꤤꤘꤢ꤭ ꤠꤢ꤭ꤍꤟꤥ ꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬, ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩꤕꤛꤢꤩꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩꤊꤛꤢ꤭, ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤜꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤜꤢ꤬ꤕꤚꤟꤢꤪ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤥ꤬꤯
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤛꤢꤩ꤭ ꤠꤢ꤭ ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤞꤤ꤭, ꤙꤢꤩ꤬ꤏꤛꤥ꤬ꤙꤢꤩ꤬ꤏꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬, ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤓꤝꤟꤥ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤥ꤭ꤙꤢꤧ꤬ ꤜꤢ꤬ꤡꤟꤢꤨꤊꤛꤢ꤭ꤔꤟꤤ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤕꤛꤢꤩꤊꤛꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧꤒꤢꤦ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧ꤯
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ, ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭, ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤢꤩꤗꤢꤪꤋꤢꤨ꤬ꤖꤢꤨ ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤠꤢ꤭ ꤋꤢ꤭ꤏꤛꤢꤩ,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤠꤢ꤭ ꤔꤢ, ‘ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ꤮, ꤞꤢꤧꤤ꤬ꤏꤢꤩ꤭ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤯ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤢ꤬ꤓꤢꤪ꤬ꤥ꤬ ꤒꤟꤌꤣꤙꤢꤧ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤘꤣ ꤋꤝꤤꤘꤢꤨ꤬ ꤊꤢꤧꤎꤢ꤬ ꤢ꤬ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭ ꤕꤢ꤭, ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤏꤢꤨ꤬ꤘꤛꤢ꤭ꤏꤢꤨ꤬ꤡꤟꤢꤩ꤬ꤗꤛꤢ ꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤕꤢ꤭꤯ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤛꤥ꤭ ꤗꤛꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤙꤝꤤꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢ ꤒꤟꤣꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤢ ꤔꤟꤢꤧ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤕꤜꤤ꤭ ꤕꤢ꤭꤯’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤋꤥ꤭ꤙꤢꤪꤞꤛꤥ ꤞꤤ꤭꤮, ꤙꤢꤩ꤬ꤏꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤔꤤ꤮, ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤢꤩ꤭ꤟꤢꤩꤚꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤐꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤔꤟꤤꤘꤢꤦ꤬ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤠꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤢ꤭꤯
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 ꤖꤢꤨꤒꤢꤩ꤭ꤒꤢꤩ꤭꤮ ꤙꤢꤧ꤬ꤙꤢꤧ꤬, ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤜꤛꤢ ꤓꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤘꤛꤢ꤬ꤓꤛꤢ꤬ ꤔꤛꤢ꤭ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤊꤜꤢꤦ ꤒꤣ꤬ꤗꤢꤩ꤭ꤗꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ ꤕꤢ꤭꤯”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 ꤙꤤ ꤏꤛꤢꤩꤜꤝꤟꤤ꤭ꤞꤢꤧ꤭ ꤒꤣ꤬ꤞꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧꤘꤢꤨ꤬ꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ ꤓꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤘꤢ꤬ꤚꤤꤛꤢ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤢ꤬ꤒꤥ꤭ ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤖꤢꤦ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤡꤣ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤜꤟꤥ꤬ꤡꤛꤣꤖꤢꤦ꤬ꤟꤢꤪ ꤔꤢ ꤋꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ꤖꤥ꤬ ꤟꤢꤪ꤯
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤢꤩ꤭ꤗꤛꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤐꤟꤢ꤭ ꤢ꤬ꤊꤜꤤ꤭ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤏꤛꤢꤩ꤭, ꤚꤢꤪ ꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤕꤜꤟꤣ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤢꤩ꤭ꤗꤛꤢꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤓꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤕꤚꤢꤧ ꤢ꤬ꤊꤜꤤ꤭ ꤏꤛꤢꤩꤑꤟꤢ꤭ ꤕꤚꤢꤧ꤯
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤙꤢꤧ꤬ꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤧꤤ꤬ꤏꤢꤩ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤢꤙꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤡꤟꤛꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤪ ꤜꤟꤢꤩꤗꤟꤢꤩ꤬ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤜꤝꤟꤤ꤭ꤗꤢꤩ꤭ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤝꤤ꤭ꤡꤢꤪꤙꤢꤧ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤢ ꤗꤟꤢꤪ ꤊꤟꤢꤦ ꤜꤤ꤭ ꤕꤚꤛꤢ꤭ ꤕꤢꤩ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭꤯
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤟꤢꤨ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤊꤜꤛꤢ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤕꤜꤢꤧꤊꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭, ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤛꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤘꤛꤢ꤬ꤒꤟꤢ꤭ ꤋꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤜꤟꤢꤩꤗꤟꤢꤩ꤬ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤢꤨ꤭ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭꤯
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 ꤚꤢꤪ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤟꤢꤩ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤒꤟꤢꤧ꤬ꤖꤢꤨ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ, “ꤞꤤ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤥ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤒꤥ꤬ ꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤞꤤ꤭ ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧꤡꤟꤛꤢ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤕꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤭ꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤙꤢꤧ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ ꤜꤟꤥ꤬ꤡꤛꤣꤊꤛꤢ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤛꤢꤩ꤭꤯
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 ꤗꤟꤢꤪ ꤊꤟꤢꤦꤚꤟꤢꤩ ꤜꤤ꤭ꤙꤢꤨ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤒꤢ꤬ꤘꤢꤦ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢꤦꤥ꤭ ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯ “ꤋꤥ꤭ꤑꤟꤢꤚꤢꤪ ꤞꤤ꤭ ꤞꤢ꤭ꤊꤜꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤜꤢ ꤡꤢꤪ ꤏꤛꤢꤩꤜꤝꤟꤤ꤭ꤞꤢꤧ꤭ ꤡꤢꤪꤟꤢꤪ, ꤚꤢꤪ ꤞꤤ꤭ꤢꤩ꤬ꤞꤤ꤭ꤥ꤭ ꤔꤢꤪꤟꤤ ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤮ ꤒꤥ꤬꤯
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ, ꤠꤢ꤭ ꤊꤝꤤ꤭ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤪ꤬ ꤞꤤ꤭ ꤔꤢ ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦꤢꤩ꤬ꤊꤟꤢꤦꤥ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤏꤢꤧ꤬ꤒꤣ꤬ꤡꤣ꤬ꤡꤣ꤬꤯ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤞꤤ꤭ ꤊꤟꤢꤦ ꤓꤝꤟꤥ꤭ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤔꤌꤣ꤬, ꤞꤤ꤭ ꤜꤥ꤬ꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤏꤢꤧ꤬꤯ ꤋꤢꤨ꤬ꤜꤟꤌꤣ꤬ ꤕꤚꤢꤧ ꤒꤣ꤬ꤙꤥ꤭ ꤘꤣ ꤞꤤ꤭ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤜꤟꤥ꤬ ꤕꤚꤢꤧꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤙꤢꤧ꤬ ꤜꤢ꤬ꤗꤟꤢꤩꤊꤛꤢ꤭ꤔꤟꤤ ꤒꤣ꤬ꤙꤥ꤭꤮ ꤒꤥ꤬꤯”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤟꤢꤩꤓꤌꤣ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤖꤢꤨꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ, ꤢ꤬ ꤖꤛꤢꤩꤔꤟꤤ ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤙꤝꤤꤟꤢꤩꤒꤢ꤬ꤚꤛꤢꤩ꤭ ꤡꤢꤪꤗꤢ꤬ꤚꤛꤢ꤬ ꤘꤣ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤕꤜꤤ꤭ ꤢ꤬ ꤗꤢꤧ꤬ꤞꤢꤧ꤬ꤑꤢꤩ꤭꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤙꤤ꤬ꤗꤢꤦ꤬ ꤋꤢꤪꤗꤢꤨ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤩ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤏꤛꤥ꤬ ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ꤏꤢꤪ꤭ ꤊꤟꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤢꤩ꤬ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤋꤛꤢꤩ꤭ꤞꤛꤢ ꤏꤢꤧ꤬ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤥ꤬ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤕꤜꤤ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤥ꤬ ꤔꤛꤢꤩ꤭ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤔꤢ ꤞꤌꤣ꤭ꤞꤛꤥꤒꤣ꤬ꤏꤛꤢꤩ꤭ ꤔꤢ ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤌꤣ꤭ꤞꤛꤥ꤯
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 ꤢꤨ꤭ ꤢꤩ꤬ꤊꤢꤪꤥ꤭ꤙꤢ꤭ ꤓꤌꤣ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤟꤢꤪ ꤏꤢꤧ꤬ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬ ꤚꤢꤪ ꤞꤛꤢꤖꤢꤨ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤖꤝꤤ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ꤑꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤟꤢꤒꤟꤢ꤭ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤙꤌꤣꤊꤢꤨ꤭ꤜꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 ꤙꤤ ꤗꤟꤢꤪꤜꤤ꤭ꤙꤢꤨ꤭ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤋꤢꤧ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤌꤣ꤭ꤟꤢꤪ ꤋꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤒꤢ꤬ꤘꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣꤒꤥ꤭ ꤙꤤꤒꤢꤩ꤭ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ꤒꤢꤩ꤭ ꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤑꤢꤩ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤥ꤬꤯ ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤛꤢꤓꤛꤢꤩ꤬ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤪ꤭ꤔꤟꤌꤣ꤭ ꤥ꤬ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤊꤤ꤬ ꤡꤛꤣꤒꤟꤌꤣꤡꤟꤛꤢ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬ ꤟꤢꤩꤔꤌꤣ꤬ꤗꤢ꤬, ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦꤡꤛꤣ ꤙꤢꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤢ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤙꤤꤔꤌꤣ꤬꤯
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤕꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤭ꤊꤜꤟꤢꤪ꤬ꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤪ ꤜꤟꤢꤩꤗꤟꤢꤩ꤬ꤥ꤬ꤊꤟꤌꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤕꤜꤝꤥ꤭ ꤜꤢ꤬ꤡꤢꤦꤒꤟꤢ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤟꤢꤪꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ꤒꤢ꤬ꤠꤟꤢ꤬ꤊꤢꤨ꤭꤯ ꤒꤣ꤬ꤖꤟꤌꤣꤒꤌꤣ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤤ꤬ꤜꤛꤢꤩ꤭ꤊꤛꤢ꤭ ꤏꤢꤨ꤬ꤕꤜꤛꤢꤩ꤬ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤡꤢꤪ꤭ꤊꤜꤟꤢꤪ꤬ꤗꤢ꤬ ꤔꤢ ꤜꤟꤢꤩꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬꤯ ꤓꤌꤣ꤭ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤡꤟꤢꤪ꤭ꤒꤢ꤬ꤘꤛꤢ꤭ꤓꤛꤢ꤬ ꤤ꤬ꤊꤟꤢꤧ꤭ꤙꤢ꤬ꤘꤢꤨ꤬ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤑꤢꤩ꤭ꤟꤛꤢ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤕꤜꤝꤥ꤭ꤓꤢꤪ꤭ꤡꤛꤣ ꤔꤢ ꤊꤟꤢꤩꤜꤢ꤬ꤞꤢꤧ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤓꤢꤦ꤭ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭꤯
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤓꤛꤢ꤬ꤥ꤬ꤒꤟꤛꤢ ꤘꤣ ꤟꤢꤩ꤬ꤞꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤒꤣ꤬ꤖꤥ꤬꤯ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪ ꤏꤢꤗꤢ꤬ ꤑꤢꤩꤒꤢ꤬ꤊꤜꤣ ꤡꤢꤪ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤊꤢ꤬ꤐꤟꤌꤣ꤭ ꤕꤢꤩꤕꤢ꤭ꤒꤥ꤬꤯ ꤘꤣ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤢ꤬ꤤ꤬ꤕꤟꤢꤧ꤬ ꤒꤣ꤬ꤊꤛꤢꤩ꤭ꤔꤌꤣ꤬, ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤟꤢꤟꤥ ꤕꤜꤟꤛꤢꤏꤛꤥ꤬ ꤒꤢ꤬ꤜꤝꤥꤏꤢꤦ꤭ꤜꤢꤦ꤭ ꤚꤢꤪ ꤢ꤬ ꤖꤢꤧꤊꤛꤢ꤭ꤟꤢꤪ꤯
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 ꤕꤢ꤭ꤗꤢ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭꤮ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢꤨ꤭ ꤘꤢꤪꤒꤟꤢ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ꤕꤟꤥ꤬ꤊꤢꤨ꤭ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤤ꤬ꤐꤛꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤋꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤚꤢꤪ ꤓꤢꤩ꤬ꤊꤜꤛꤢ꤬ꤕꤜꤢꤧꤡꤛꤣ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤟꤢꤩ꤬, ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤢ꤬ ꤒꤢ꤬ꤔꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ, ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤘꤛꤢ꤬ꤜꤟꤛꤢ꤬ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤟꤢꤪ ꤢ꤬ꤞꤢꤧꤕꤜꤢꤪ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤊꤛꤢ꤭ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭꤯
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 ꤗꤢ꤬ꤔꤢꤚꤢꤪ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤒꤣ꤬ꤐꤟꤢꤧ꤬ ꤢ꤬ ꤋꤢꤨ꤬ꤊꤜꤢꤪꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ ꤞꤢꤧꤐꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤏꤤ꤬ꤕꤜꤢꤧ ꤋꤢꤨ꤭ꤕꤢꤪꤜꤢꤨ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭, ꤟꤢꤩ ꤘꤤꤘꤛꤢ꤭ꤒꤟꤢ꤭ꤒꤟꤢꤦ꤭ ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤖꤢꤨ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤔꤢ ꤢ꤬ ꤊꤟꤢꤦ ꤗꤟꤢꤩ꤬ꤞꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢꤧ꤭ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤮ ꤒꤢꤧ꤭ꤗꤟꤢꤩ꤯ ꤖꤢꤨꤔꤌꤣ꤬ ꤢ꤬ꤋꤢꤨ꤬ꤢ꤬ꤋꤛꤢꤩ꤭ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩꤒꤟꤢ꤭ ꤢ꤬ꤍꤟꤥ ꤔꤢ ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤤ꤬ꤐꤛꤥ꤭ꤡꤟꤛꤢ ꤓꤛꤢꤩ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬ ꤕꤟꤢꤒꤟꤢ꤭ ꤚꤟꤢꤩꤜꤣꤗꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤓꤛꤢꤩ꤭ꤊꤢꤨ꤭ꤔꤌꤣ꤬ ꤚꤢꤪ ꤤ꤬ꤐꤛꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ꤚꤟꤢꤩꤗꤢꤪ꤭ ꤘꤣ ꤋꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤔꤌꤣ꤬꤯
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 ꤊꤢ꤬ꤛꤢ꤭ ꤘꤣ ꤢ꤬ ꤥ꤬ꤊꤛꤢ꤭ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ꤔꤌꤣ꤬, ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤞꤢꤪ꤬ꤙꤛꤢꤩ꤬ ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬, ꤗꤟꤢꤒꤥ꤬ꤚꤢꤪ ꤏꤤ꤬ꤘꤛꤢꤔꤟꤤ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤞꤢꤪ꤬ꤊꤜꤛꤢꤩ꤭ꤘꤢꤨ꤬ ꤖꤢꤧ ꤊꤢꤊꤤ꤭ꤊꤢꤊꤝꤥ꤬ ꤛꤢꤩ꤭ꤒꤢ꤬ꤟꤢꤩ꤬ ꤚꤢꤪ ꤊꤚꤝꤥ꤭ ꤤ꤬ꤐꤛꤥ꤭ꤓꤢꤩ꤬ ꤊꤟꤌꤣ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭꤯ ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤗꤟꤢꤩ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ ꤜꤢ꤬ꤟꤛꤢ꤭ ꤖꤢꤨ ꤢ꤬ ꤟꤢꤩ ꤔꤌꤣ꤬ꤚꤢꤪ ꤢꤧ꤬ꤞꤤ꤭ ꤓꤢꤩ꤬ꤒꤟꤌꤣ ꤚꤛꤢꤚꤛꤢꤘꤢꤧ꤬ꤘꤢꤧ꤬ ꤜꤟꤢꤪ꤭ꤕꤜꤤ꤭ ꤘꤣ ꤋꤥ꤭ꤋꤢꤨ꤬ ꤕꤝꤟꤥ꤭꤮ ꤒꤣ꤬ꤕꤚꤟꤢꤧ꤬꤯
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.