Romanos 15
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Pè̤ dố a o ná tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ sò̌ yětahenuô, pè̤ tǒkò khyáthè́dǒ me̤cwó̤ pé̤kuô̌ kayǎ dố a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ patípǎ rò athè́plò larò̌lare pǎ dûgně nuôtahe. Pè̤ tǒ lṳ̂me̤mo̤ lya̤ ní̤dyédû pè̤né̤ to.
1 Nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Thyáphú a ki htwǒbwíhtwǒtaryě pé̤ dố èthǐ agně, htuô̌rò thyáphú èthǐ ki duhtya htǔhtya dố tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ akǔnuô, pè̤ tǒ lṳ̂me̤mo̤ pé̤ pè̤ puố̤vyá̤ Krístuphú tahe athè́plò.
2 Cada um de nós deve agradar ao seu próximo para o bem dele, a fim de edificá-lo.
3 Me̤těhérò, Krístu ané̤byacè ní̤dû cò́ rò a lṳ̂me̤mo̤ ní̤dyé ané̤ to. Má̤tôkhónuô, lisǎsè̌kǔ hé, “Tè̤ dố ǔ pacyé̤ishyé nè̤ tahenuô, a hyǎbè kuô̌hò́ vǎ hò́.”
3 Pois também Cristo não agradou a si próprio, mas, como está escrito: "Os insultos daqueles que te insultam caíram sobre mim".
4 Me̤těhérò, lisǎsè̌ dố ǔ rǎo è mú꤮ nukhè̌ tahenuô, a rǎ one dố a ki ithyóithya pè̤ agněhò́. Thyáphú pè̤ ki o ná tè̤myásû̌ nuô, lisǎsè̌ dyé hò́ pè̤ tè̤khyáthè́plòhtǔ ná tè̤hè̌tè̤re tahe hò́.
4 Pois tudo o que foi escrito no passado, foi escrito para nos ensinar, de forma que, por meio da perseverança e do bom ânimo procedentes das Escrituras, mantenhamos a nossa esperança.
5 Vǎ kwǐcò́bè̌ ná Cò́marya dố a dyé thǐ tè̤khyáthè́plòhtǔ yě ná tè̤hè̌tè̤re yětôprè̤nuô, a ki me̤cwó̤ ní̤dû thǐ thyáphú thǐ tôprè̤ ná tôprè̤ ki odû lǔ ná tè̤thè́plò tômětuô̌ phú thǐ myábû̌kuô̌ Jesǔ Krístu a tè̤ohtwǒprè̤ nuôtahe ní꤮.
5 O Deus que concede perseverança e ânimo dê-lhes um espírito de unidade, segundo Cristo Jesus,
6 Thǐ ki me̤phúnuô hé tû́rò thǐ ki htuthè́htya bè́ lahyǎ pè̤ Byacè Jesǔ Krístu a Phè̌ Cò́marya yěnuô dố thè́plò tômě꤮ cû̌ akǔ ná dố tè̤hébèhte ró̤lǔ tôcô꤮ tuô̌ akǔ prè́.
6 para que com um só coração e uma só boca vocês glorifiquem ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Phúnuôrò è́mo̤sûní̤ lahyǎ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮. Thyáphú ǔ ki htuthè́htya lahyǎ Cò́marya rò è́mo̤sû ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ phú Krístu è́mo̤sû htuô̌hò́ thǐnuô ní꤮.
7 Portanto, aceitem-se uns aos outros, da mesma forma como Cristo os aceitou, a fim de que vocês glorifiquem a Deus.
8 Me̤těhérò, vǎ hé thǐ ná Krístu hyǎlya̤ htwǒ pé̤hò́ Judaphú tahe a prè̤me̤tè̤phú hò́, me̤těhérò thyáphú Cò́marya ki cò́ ná angó̤ dố a ò́lya̤ htuô̌hò́ ná èthǐ aphyěaphuô̌ mú꤮ nukhè̌ tahenuôrò Krístu hyǎlya̤ htwǒ phúnuô.
8 Pois eu lhes digo que Cristo se tornou servo dos que são da circuncisão, por amor à verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos patriarcas,
9 Htuô̌to, thyáphú Judaphú má̤to tahe ki htuthè́htya kuô̌ Cò́marya a tè̤thè́zò̤ ní̤kuô̌ èthǐ yě agněnuôrò, Krístu hyǎlya̤ pé̤ tuố̤kuô̌ èthǐgněgně. Lisǎsè̌kǔ hé,
9 a fim de que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: "Por isso, eu te louvarei entre os gentios; Cantarei louvores ao teu nome".
10 Rò a hé kuô̌pó̤,
10 E também diz: "Cantem de alegria, ó gentios, com o povo dele".
11 A hé kuô̌pǎpǎ,
11 E mais: "Louvem o Senhor, todos vocês, gentios; cantem louvores a ele todos os povos".
12 Prè̤pro̤ Isaiah hé pó̤ khyěthyá,
12 E Isaías também diz: "Brotará a raiz de Jessé, aquele que se levantará para reinar sobre os gentios; estes colocarão nele a sua esperança".
13 Bí thǐ zṳ̂́ení̤ hò́ Cò́marya dố a me̤cwó̤ thǐ yě akhè̌nuô, è ma Cò́marya tôprè̤ dố pè̤ lé̤myásû̌ a khǎshyékhǎrya̤ akhu-akhyě, a ki me̤lốbǎ pé̤dû thǐ tè̤thè́luố̤phòphû̌ ná thǐ thè́plò a tè̤kacṳ́kabè́ ní꤮. Htuô̌to thyáphú thǐ tè̤myásû̌ ki shyohtyasò̌htya plehyǎ kuô̌pó̤ dố nyě ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤pro̤tè̤prya̤ akhu-akhyě prè́ nuôrò vǎ kwǐcò́bè̌ pé̤ dố thǐgně.
13 Que o Deus da esperança os encha de toda alegria e paz, por sua confiança nele, para que vocês transbordem de esperança, pelo poder do Espírito Santo.
14 Puố̤vyá̤ thǐ꤮, vǎ zṳ̂́e tǎ̤te̤ ní̤ cò́ thǐ ná thǐ ohtwǒprè̤ lốbǎ cò́ ná tè̤twó̤tè̤ryá, ná tè̤thè́khuthè́gně dố alốabǎ, rò thǐ ithyóithya cyá̤ ní̤dyé hò́ lahyǎ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ hò́.
14 Meus irmãos, eu mesmo estou convencido de que vocês estão cheios de bondade e plenamente instruídos, sendo capazes de aconselhar-se uns aos outros.
15 Manárò, Cò́marya dyé hò́ vǎ tè̤bwítè̤taryě dố vǎ ki me̤ tè̤me̤yě akhu-akhyě, thyáphú thǐ ki thè́né̤htyabè ní̤khyě ngó̤ dố vǎ ithyóithya thǐ nuôtahe rò, tahehenuô vǎ rǎlá̤lǐ pé̤ cò́ thǐ cò́.
15 A respeito de alguns assuntos, eu lhes escrevi com toda a franqueza, como para fazê-los lembrar-se novamente deles, por causa da graça que Deus me deu,
16 Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě a dyé vǎ tè̤me̤ dố vǎ ki me̤ Jesǔ Krístu atè̤me̤ dố Judaphú má̤to tahe aklè̌. Thyáphú Judaphú má̤to tahe ki htwǒhtya tè̤lǔ tôcô dố Cò́marya ki phyésû è, htuô̌rò tè̤lǔ tôcô dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè me̤sǎsè̌ htuô̌hò́ lǔ rò, Cò́marya nwóhtya khódûhò́ vǎ ná vǎ ki me̤tè̤ phú bwídu dố a dyásodônyǎ luô̌pé̤ ǔ ná Cò́marya a tè̤thè́krṳ̂̌mila nuôtôprè̤ hò́.
16 de ser um ministro de Cristo Jesus para os gentios, com o dever sacerdotal de proclamar o evangelho de Deus, para que os gentios se tornem uma oferta aceitável a Deus, santificados pelo Espírito Santo.
17 Phúnuôrò, dố vǎ htwǒhtya tôcô꤮ tuô̌hò́ ná Jesǔ Krístu hò́ akhu-akhyě, vǎ tane̤du ní̤dyé nyacò́ tè̤me̤ dố vǎ me̤pé̤ Cò́marya yěnuô cò́.
17 Portanto, eu me glorio em Cristo Jesus, em meu serviço a Deus.
18 — ausente —
18 Não me atrevo a falar de nada, exceto daquilo que Cristo realizou por meu intermédio em palavra e em ação, a fim de levar os gentios a obedecerem a Deus:
19 — ausente —
19 pelo poder de sinais e maravilhas e por meio do poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores, até o Ilírico, proclamei plenamente o evangelho de Cristo.
20 Yěma má̤hò́ tè̤ dố vǎ thè́zṳ̂́ myásû̌ me̤ nuôhò́. Khǎlé̤ bítě꤮ tôpho bèbè dố a ní̤huô̌hí Krístu ari-akyǎ to nuô vǎ dônyǎpé̤ èthǐ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila, me̤těhérò athyáná hitômě dố ǔ byátǎ̤ htuô̌hò́ akhǎduô kyǎdè̌ ná lò̤́nuô, vǎ thè́zṳ̂́ cuố isò́htya dǐtû́ ná ǔkhǎlé̤ dố ǔ byátǎ̤ htuô̌hò́ yě a lo náto.
20 Sempre fiz questão de pregar o evangelho onde Cristo ainda não era conhecido, de forma que não estivesse edificando sobre alicerce de outro.
21 Má̤tôkhónuô, phú lisǎsè̌kǔ hé, “Kayǎ dố ǔ hénò́ pé̤hí èthǐ ná è ari-akyǎ híto tahenuô, èthǐ ki myáhtye lǔ pǎ, kayǎ dố a ní̤huô̌nò́ kuô̌ híto tahenuô èthǐ ki thè́gněplǒhyǎ pǎ,” a hé phúnuô.
21 Mas antes, como está escrito: "Hão de vê-lo aqueles que não tinham ouvido falar dele, e o entenderão aqueles que não o haviam escutado".
22 Dố tè̤yětahe akhu-akhyě, vǎ kíré̤ hyǎ dố thǐo nuô tè̤me̤ dídyǎ tǎ̤tṳ̂̌ tamǒmǒ cò́ vǎ cò́.
22 É por isso que muitas vezes fui impedido de chegar até vocês.
23 Manárò, khǒnyá̤yě, lò̌꤮ khǎlé̤ tavǐtava̤ bíyě tôphonuô, vǎ me̤htuô̌ lò̌hò́, vǎ lé̤me̤ khǎlé̤khǎbya nuô a o pǎtohò́. Htuô̌to vǎ thè́zṳ̂́ hyǎ olě myáhtye nyacò́ thǐ cò́.
23 Mas agora, não havendo nestas regiões nenhum lugar em que precise trabalhar, e visto que há muitos anos anseio vê-los,
24 Phúnuôrò shyé꤮ vǎ cuố dố Spain ké̤ akhè̌pǎnuô, vǎ tane̤ thè́cuốolě tuố̤kuô̌ thǐ pǎ. Shyé꤮ vǎ cuố hò́ dố Spain ké̤ akhè̌pǎnuô vǎ cuốolěkyǎ kuốkuô̌ thǐ bí vǐ̤ Roma akǔ nuô pǎ rò vǎ ki cuố bò́thyóbò́lǎkyǎ ní̤kuô̌ ná thǐ taplô̤taplyáphú pǎ vǎ tane̤ phúnuô. Htuô̌rò vǎ myásû̌ dố thǐ ki dyékuô̌ vǎ thǐ tè̤me̤cwó̤ dố vǎ tè̤cuố plehyǎ dố Spain ké̤ yěnuô pǎ, vǎ myásû̌ phúnuô.
24 planejo fazê-lo quando for à Espanha. Espero visitá-los de passagem e dar-lhes a oportunidade de me ajudar em minha viagem para lá, depois de ter desfrutado um pouco da companhia de vocês.
25 Manárò, khǒnyá̤yě vǎ cuố dố vǐ̤ Jerusalem. Rò vǎ ki cuốphyé rû̌ dố ǔ me̤lǔme̤tyǎ tahe bínuô pǎ, rò vǎ ki me̤cwó̤ ná Cò́marya akayǎ bínuô tahe pǎ.
25 Agora, porém, estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Me̤těhérò, Macedonia ké̤phú tahe ná Akaia ké̤phú tahenuô, a thè́plòshyo dyécuố pé̤kuô̌ rû̌tahe ná Cò́marya a prè̤sǎsè̌phú dố a sǒrya̤sǒphá rò a o lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ nuôtahe.
26 Pois a Macedônia e a Acaia tiveram a alegria de contribuir para os pobres dentre os santos de Jerusalém.
27 Èthǐ thè́plòshyo me̤lǔ nyacò́. Ki hélakǒ rò, èthǐ lome̤cwó̤ nyǎ Judaphú dố a zṳ̂́e ka̤kuô̌ yěnuôtahe hò́. Athyáná èthǐ nuố̤su oè́ hò́ Judaphú yětahe hò́. Me̤těhérò Judaphú yětahenuô a dyée pé̤kuô̌ dǐtû́dû hò́ Judaphú má̤to tahe tè̤sò̌ri dốthudốthè́ tahe hò́. Phúnuôrò Judaphú má̤to tahe nuố̤su o Judaphú tahe ná a ki bè iběe ka̤khyě pé̤ khyěthyá èthǐ ná tè̤sò̌ri má̤hò́ rû̌htè̌ ná tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ yětahe hò́.
27 Eles tiveram prazer nisso, e de fato são devedores a eles. Pois se os gentios participaram das bênçãos espirituais dos judeus, devem também servir aos judeus com seus bens materiais.
28 Phúnuôrò shyé꤮ vǎ dyékyǎ htuô̌hò́ rû̌ dố èthǐ takhukǔ pǎnuô, htuô̌rò shyé꤮ vǎ thè́gně tǎ̤te̤hò́ ná èthǐ ní̤bè htuô̌hò́ rû̌ pǎ akhè̌nuô, vǎ ki htecuố dố Spain ké̤ pǎ, rò vǎ ki nuô̌ olě kuốlákuô̌ thǐ bínuô pǎ.
28 Assim, depois de completar essa tarefa e de ter a certeza de que eles receberam esse fruto, irei à Espanha e visitarei vocês de passagem.
29 Vǎ thè́gně ná shyé꤮ vǎ hyǎtuố̤ dố thǐ opǎ nuô, vǎ ki phyéhyǎní̤ Krístu a tè̤sò̌ri dố alốabǎ yěnuô pǎ.
29 Sei que, quando for visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Puố̤vyá̤ thǐ꤮, dố pè̤ Byacè Jesǔ Krístu ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè atè̤mo̤ akhu-akhyě vǎ kwǐthè́zò̤ thǐ ná thǐ ki kwǐcò́bè̌ ró̤tố̤kuô̌ ná vǎ pǎ, rò thǐ ki kwǐcò́bè̌htya pé̤kuô̌ vǎ dố Cò́marya a o pǎ rò thǐ ki kwǐcò́bè̌ lò̌thulò̌thè́ pé̤kuô̌ dố vǎgně pǎ ní꤮.
30 Recomendo-lhes, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que se unam a mim em minha luta, orando a Deus em meu favor.
31 Htuô̌rò, thyáphú Cò́marya ki me̤siplè́ vǎ ná kayǎ dố a o dố Juda ké̤kǔ dố a zṳ̂́e kuô̌ǔ Krístu to nuôtahe a takhukǔ nuôrò, kwǐcò́bè̌ pé̤kuô̌ dố vǎgně ní꤮. Htuô̌rò kwǐcò́bè̌ pé̤ní̤ kuô̌pó̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a o dố vǐ̤ Jerusalem akǔ nuôtahe ki thè́krṳ̂̌thè́lò̌ phyésû tè̤me̤lǔ dố vǎ thǔcuố pé̤ èthǐ yěnuôtahe ní꤮.
31 Orem para que eu esteja livre dos descrentes da Judéia e que o meu serviço em Jerusalém seja aceitável aos santos,
32 Ki Cò́marya thè́plòo ná vǎ ki hyǎ olě tuố̤kuô̌ thǐ pǎ hérò, vǎ ki hyǎokuố tabè́thè́prá kuô̌ thǐ pǎ, rò vǎ ki hyǎ thè́luố̤phòphû̌ tố̤kuô̌ ná thǐ pǎ. Htuô̌to vǎ ki hyǎ ní̤bè tè̤dyéhè̌dyére vǎ dố athè̌ tahe pǎ.
32 de forma que, pela vontade de Deus, eu os visite com alegria e juntamente com vocês desfrute de um período de refrigério.
33 Cò́marya a tè̤thuôtè̤krě ki okuô̌dû ná thǐ lò̌꤮ plǐ ní꤮. Amèn.
33 O Deus da paz seja com todos vocês. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.