Marcos 13
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ
1 Bí Jesǔ htecuốkyǎ dố tè̤lǔhǒdu vǐ̤kǔ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tôprè̤ hé lǔ, “Thárá꤮ nè̤ myámò̌ lò̤́du ná hiduhihtǔ dố nuôtahe lé, atwó̤ nyacò́!”
1 E, quando ele saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, vê que tipo de pedras e que construções estão aqui!
2 Rò Jesǔ hésû lǔ, “Hiduhihtǔtwó̤ dốnuô tahenuô, thǐ myáhtye vǎ hé? Lò̌꤮ lò̤́du nuôtahenuô ǔ ki hyǎdò tǎ̤prò̤kyǎ lò̌ è pǎ. Lò̤́ yětahenuô a oícû̌ pǎ cò́ lǔ tômě꤮ cò́ to pǎ.”
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estas grandes construções? Não se deixará aqui uma pedra sobre outra que não seja derrubada.
3 Bí Jesǔ onyǎo dố Oliva sokhu rò a myácuố tǒdè̌ dố tè̤lǔhǒdu o akhè̌nuô, Petru, Jakomo, Giovanni, Andrea, hyǎhuôní̤ dố lǔo rò hyǎsudyǎ lǔ,
3 E, assentando-se ele no monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 “Nè̤ hé yětahenuô a ki htwǒhtya bíkhè̌tě pǎ? Bí lò̌꤮ tè̤yětahe kíré̤ htwǒhtya htuô̌plû́lò̌hò́ pǎnuô tè̤pro̤tè̤prya̤ amáadyǎ tôcôcô ki oluô̌htya ré̤ pǎ è̌?”
4 Dize-nos, quando serão essas coisas? E qual será o sinal quando todas estas coisas estiverem para se cumprir?
5 Jesǔ hé èthǐ, “Rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ná kayǎ dố a ki hyǎ ilolahǒ thǐ pǎ nuôtahe ní꤮.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Acautelai-vos para que nenhum homem vos engane;
6 Kayǎ è́prè̤ ki klwohyǎ ané̤ thyáná vǎ nuô pǎ rò a ki dákwó lahǒ lya̤ ní̤dyé lahyǎ ané̤, ‘Vǎ ma Krístu dố a me̤lwóhteka̤ ǔ nuôtôprè̤’ htuô̌rò a ki ilolahǒní̤ è́nyacò́ ǔ pǎ.
6 porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 Bí thǐ ní̤huô̌ ǔ sá pra̤rû́pra̤tè́ lǔ dố aphû bèbè, thǐ ní̤huô̌ ǔ dyá pé̤ thǐ tè̤sátè̤pǎ̤ ari-akyǎ dố aye̤ tahenuô bèbè, thè́isě lahyǎ tǎmé̤ ní꤮. Me̤těhérò phúyě tahe nuôma a bè htwǒhtya nyǎ pǎ, manárò yěnuôma hekhu kíré̤ tadû hò́nuô má̤híto.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque todas essas coisas necessitam acontecer, mas ainda não será o fim.
8 Me̤těhérò myěcô tôcô ná tôcô, htyěké̤ tôké̤ ná tôké̤ kisákipǎ̤ lǔ pǎ. Tanéhtò́dǐ tahe ki ohtyahtǒohtyalya̤ lò̌plǐ dố hekhuyě tôpho htuô̌ tôpho pǎ. Ké̤vǐ̤ké̤kò̌ ki ohtya pǎ. Tè̤htwǒhtya yětahe nuôma má̤pǎprè́ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ a khǎshyékhǎrya̤ dố athyáná prè̤mò kíré̤ phúo hò́sè̌nuô hyǎtuố̤ mópǎprè́.
8 Pois nação se levantará contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em vários lugares, e haverá fomes e tribulações; essas coisas são o princípio das dores.
9 “Thǐ bè rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤. Dố vǎkhuvǎkhyě rò ǔ ki pṳ̂́ thǐ pǎ, rò ǔ ki thǔhtya thǐ dố prè̤cirya khuklò́khuklyǎ tahe a mèthènyě pǎ. Ǔ kimṳ̂̌kipò̤ thǐ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ pǎ. Thǐ bè kahtòo dố prè̤pốtarítè̤ tahe ná khwí tahe anyěhyǎ pǎ rò a ki cirya thǐ pǎ rò thǐ ki hésodônyǎ ní̤pé̤ èthǐ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ pǎ.
9 Mas fiquem atentos por vós mesmos; porque eles vos entregarão aos conselhos, e nas sinagogas sereis açoitados; e sereis levados perante governadores e reis por minha causa, para um testemunho contra eles.
10 Manárò bí hekhu tadû tyahíto yě akhè̌nuô, thǐ tǒbè cuố hésoluô̌ pé̤ prè̤lumyě pwǒ̤꤮ tôcô ná tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ.
10 E o evangelho deve ser primeiramente pregado entre todas as nações.
11 Ǔ pṳ̂́thǔhtya thǐ dố khwíhi bíkhè̌tě꤮ bèbè, thǐ tǒbè hébè phútě phútěnuô bèzò̤one ré̤ tǎ lahyǎ tǎmé̤ ní꤮. Me̤těhérò shuốkhè̌ hyǎtuố̤ pǎ rò thǐ ki hébè tû́dû má̤to, Thè́ Sǎsè̌ Byacè ki héso me̤cwó̤ dû thǐ pǎ.
11 Mas quando eles vos conduzirem e vos entregarem, não penseis de antemão sobre o que haveis de falar, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.
12 — ausente —
12 Ora, o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os seus pais, e eles farão com que sejam entregues à morte.
13 — ausente —
13 E sereis odiados de todos os homens por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até ao fim será salvo.
14 Jesǔ héplehyǎ pó̤, “Manárò tè̤tôcô dố Cò́marya thè́zò̤́ thè́hte myáhtye è nuô, thǐ ki myáhtye è pǎ. A tǒ o dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ má̤to rò a cuố o bínuô pǎ. (Kayǎ hố li yětahe tǒbè thè́gněplǒ lahyǎ.) Bí thǐ myáhtye a htwǒhtya hò́ phúyě akhè̌ pǎnuô, kayǎ o dố Juda ké̤kǔ nuôtahe bè klyahtya siplè́ lahyǎ ané̤ dố sokhu.
14 Mas, quando vós virdes a abominação da desolação, predita pelo profeta Daniel, de pé onde não deveria (quem lê, compreenda), então os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Kayǎ dố a o dố hikhu tahenuô, bí a klyatǎ̤ akhè̌ a tǒbè nuô̌phyécuốní̤ a tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ dố hikǔ tôcô꤮ to.
15 e não deixai o que estiver sobre o telhado descer para a casa, nem entrar nela, para levar alguma coisa de sua casa;
16 Kayǎ me̤tè̤ dố lyá̤khu tahenuô a bè klyaka̤ phyéní̤ aca̤ dố hi to.
16 e não deixai voltar o que estiver no campo para buscar o seu manto.
17 Bínuôtônyě pǎma prè̤mò dố amuố̤dò̌ ná muố̤ dố a oná aphú dố a ǒnú pǎprè́ lǔ nuôtahe agněma shuốkhè̌ cyě̤cṳ̂ nyacò́ dố èthǐgně pǎ.
17 Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Thyáphú tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ yě ki tǎ̤tǒ tǎ ná ké̤ró̤khè̌ tǎmé̤ nuô, thǐ tǒ kwǐcò́bè̌ lahyǎ Cò́marya pwǒ̤꤮ tôprè̤.
18 E orai para que a vossa fuga não seja no inverno.
19 Èthǐ tǒbè kwǐcò́bè̌ lahyǎ me̤těhérò, tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ amò̤́nyě yětahe pǎ nuô, cáhtya dố Cò́marya byálya̤lú tè̤ tuố̤khǒnyá̤ yěnuô a me̤nò́ phúnuô tôphuố꤮ to. Bínuôkhè̌pǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ yětahenuô a ki cyě̤lốǔkhǒ pǎ rò dốkhyěpǎ nuô a ki htwǒhtyanò́ pǎ phúnuô tôphuố꤮ to pǎ.
19 Porque naqueles dias haverá aflição, tal como nunca houve desde o princípio da criação que Deus criou, até agora, nem haverá jamais.
20 Byacè ki me̤phuô tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ amò̤́nyěmò̤́thè̌ to hénuôma ǔ siplè́bè́ nuô a o tôprè̤꤮ to. Manárò kayǎ dố Cò́marya nwóhtya one htuô̌hò́ lǔ tahe agněnuô Byacè ki me̤phuô pé̤ èthǐ amò̤́nyěmò̤́thè̌ pǎ.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitos, que ele escolheu, abreviou aqueles dias.
21 A htwǒhtya phúnuô htuô̌pǎrò kayǎ tôprè̤prè̤ ki hé thǐ, ‘Myámò̌ lahyǎ, yě ma Krístu dố a me̤lwóhteka̤ ǔ nuô tôprè̤ hò́,’ má̤torò a ki hé thǐ, ‘Cuố myámò̌ lahyǎ, Krístu dố a me̤lwóhteka̤ ǔ nuôtôprè̤ a o dố nuô,’ a ki hé thǐ phúnuô pǎ manárò zṳ̂́e tǎ lahyǎ tǎmé̤ ní꤮.
21 E então, se algum homem vos disser: Eis que o Cristo está aqui; ou: Ele está ali; não o acrediteis.
22 Me̤těhérò kayǎ dố a klwolahǒ ané̤ phú Krístu dố a me̤lwóhteka̤ ǔ yětôprè̤ tahenuô ná kayǎ dố a klwolahǒ ané̤ phú prè̤pro̤ tahenuô, a ki oluô̌htya pǎ. Thyáphú èthǐ ki ilolahǒ ní̤tuố̤ kuô̌dû kayǎ dố Cò́marya nwóhtya htuô̌hò́ lǔ yětahenuô, èthǐ ki me̤cyá̤ hérò, a ki me̤luô̌htya atè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe ná atè̤me̤ tapa̤ khyéthukhyéthè́ ǔ nuôtahe pǎ.
22 Porque se levantarão falsos Cristos, e falsos profetas, e farão sinais e maravilhas, para seduzir, se possível fora, até os eleitos.
23 Rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ní꤮. Bí tè̤yětahe htwǒhtya tyahíto yěnuô, vǎ héso one ré̤ pé̤ lò̌ htuô̌hò́ thǐ pwǒ̤꤮ tôcô hò́,” Jesǔ hékyǎ phúnuô.
23 Ficai atentos: Eis que eu tenho predito todas as coisas.
24 Rò Jesǔ hé plehyǎ pó̤, “Bí tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ amò̤́nyěmò̤́thè̌ tahe cuố talwóhtuô̌hò́ pǎ nuô,
24 Mas naqueles dias, após a tribulação, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz,
25 Sè dố mò́lè̤̌ tahe ki latǎ̤prò̤kyǎ lò̌pǎ. Cò́marya ki me̤kazikazuô̤̌ lò̌lò̌꤮ mò́lè̤̌ a tè̤pro̤tè̤prya̤ nuôtahe pǎ.’
25 e as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão no céu serão abalados.
26 “Htuô̌rò èthǐ ki myáhtye lahyǎ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎlya̤ dố ò́luố̤klè̌ pǎ, rò a ki olốbǎ cò́ ná a tè̤pro̤tè̤prya̤ ná a tè̤taryědu taryěhtǔ dố ashyo-asò̌ yěnuôtahe pǎ.
26 E, então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Htuô̌rò prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě a ki nò̌hyǎlya̤ tanéphú tahe pǎ rò vǎ ki nò̌cuố èthǐ dố hekhu lwǐ̤ná̤ pǎ, èthǐ ki cáhtya cuố dố mò́dá khǎshyé tuố̤dố mò́dá tadû pǎ rò èthǐ ki cuốè́plò́ kayǎ dố Cò́marya nwóhtya htuô̌hò́ èthǐ nuôtahe pǎ.
27 E, então ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Phyéní̤ lahyǎ tè̤ithyó dố kadwímò̤́ onuô. Bí aphyǎ tahe dyácè̤́htya hò́ rò alè tahe dyácè̤́hte hò́ akhè̌nuô, ké̤kṳ́khè̌ phûhyǎtuố̤hò́, thǐ thè́gně lahyǎ phúnuô.
28 Mas aprendei da parábola da figueira: Quando o seu ramo já está tenro, e brotam folhas, sabeis que está próximo o verão.
29 Phúnuôhò́ bí thǐ myáhtyehò́ tè̤yě tahe htwǒhtyahò́ akhè̌pǎnuô, thè́gně lahyǎ ná prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě a hyǎphûtuố̤hò́ dố kadǎkǔhtû̌ hò́ ní꤮.
29 Assim também vós, quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está perto, às portas.
30 Vǎ héluô̌cò́cò́꤮ cò́ thǐ, lò̌꤮ kayǎ dố a ohtwǒprè̤ khǒnyá̤yětôhtû̌ tahe thyělò̌ tyahíto nuô, tè̤yětahe ki htwǒhtya lò̌ pǎ.
30 Na verdade eu vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas sejam feitas.
31 Mò́khu ná hekhu ki sǐmé̤kyǎ pǎ tadû́rò vǎlǎ̤vǎngó̤ yětahenuô a sǐmé̤kyǎ pé̤ takhyá꤮ to.
31 O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Manárò tè̤yětahe ki htwǒhtya mò̤́nyěmò̤́thè̌, má̤torò ashuốakhè̌ bíkhè̌tě pǎnuô ǔ thè́gně tôprè̤꤮ to. Tanéphú o dố mò́khu nuôtahe cò́ bèbè a thè́gně to. Aphúkhǔ ná ané̤ yětôprè̤ cò́꤮ bèbè, a thè́gně toto. A thè́gně prè́tû́ vǎphè̌ tôprè̤꤮ tuô̌prè́.
32 Mas daquele dia e hora nenhum homem sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Otaritaryǎ lahyǎ thǐné̤, rò̤ní̤ lahyǎ thǐné̤ ní꤮, me̤těhérò a ki htwǒhtya pǎ bíkhè̌tě nuô thǐ thè́gně to.
33 Tomem cuidado, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Yěma athyáná kayǎ tôprè̤ dố a kíré̤ htecuố klyá dố htyěké̤ aruô tôké̤ rò a nò̌myánò̌khwèkyǎ ahi ná a prè̤me̤tè̤phú tahe rò a htecuố. A dyétǎ̤kyǎ khódû èthǐ tôprè̤ ná tôprè̤ atè̤me̤ rò a hékyǎ prè̤opò̤́ kadǎ nuôtôprè̤ ná a ki opò̤́ thǎklyǎsû phúnuô.
34 Porque o Filho do homem é como um homem viajando para longe, que deixou a sua casa, e deu autoridade aos seus servos, e a cada homem seu trabalho, e ordenou ao porteiro que vigiasse.
35 “Hibyacè ki ka̤khyě bíkhè̌tě pǎ nuô thǐ thè́gně to. Ma a ka̤khyě shyé꤮ mò̤́hé pǎ è̌, má̤torò ma a ka̤khyě shyé꤮ mò̤́ne̤khè̌ pǎ è̌, má̤torò ma a ka̤khyě shyé꤮ shyě i-u pǎ è̌, má̤torò shyé꤮ mò̤́lǐkhè̌ pǎ è̌ nuô, thǐ thè́gně to akhu-akhyě thǎklyǎsû lahyǎ ní꤮.
35 Vigiai, portanto; porque não sabeis quando virá o senhor da casa, à tarde, ou à meia-noite, ao cantar do galo, ou pela manhã;
36 Me̤těhérò hibyacè ki ka̤tuố̤khyé pǎ rò thyáphú a ki myáhtye tǎ thǐ omyění̤ sǒtapa̤ tǎmé̤ nuô, o thǎklyǎsû lahyǎ ní꤮.
36 para que, vindo ele subitamente, não vos encontre dormindo.
37 Tè̤ dố vǎ hé pé̤ thǐyě tahe nuôma, vǎ hétuố̤pé̤ kuô̌lò̌ ǔ pwǒ̤prè̤, phúnuôrò ‘Opò̤́ thǎklyǎsû lahyǎ ní꤮.’”
37 E o que eu digo a vós, a todos digo: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.