Atos 2
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT
1 Bí mò̤́nyě dố ǔ è́ ná Pentecosto hyǎtuố̤hò́ akhè̌nuô, èthǐ lò̌꤮ plǐ hyǎ oplò́oplu ró̤lò̌ lǔ dố khǎlé̤ tôphotuô̌.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Tè̤pra̤rû́pra̤tè́ htya khyé dố mò́lè̤̌ rò a pra̤ thyácò́ná ké̤lathè́ lalyǎdu hyǎnuôrò a hyǎlya̤ nuô̌ dố èthǐ onyǎo ní̤dyé hinuô tômě akǔ rò a pra̤ lò̌ cò́ hitômě cò́.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Htuô̌rò èthǐ myáhtye lahyǎ mikyǎ̤htya thyáná pli̤tahe rò a lṳsipryǎcuố lò̌ rò a cuố byáo lò̌ dố èthǐ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤ alo̤.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Èthǐ lốbǎ lò̌plǐ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè pwǒ̤꤮ tôprè̤ rò èthǐ hébèhte lò̌ ná ngó̤khókhye phú Thè́ Sǎsè̌ Byacè nò̌hébè èthǐ nuôtahe.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Bínuôakhè̌ Judaphú dố a bedu Cò́marya tahe o lahyǎ dố htyěké̤ pwǒ̤tôké̤ rò a hyǎ lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem rò a hyǎ o lahyǎ bínuô.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Bí ǔ ní̤huô̌ tè̤pra̤rû́pra̤tè́ htyayě akhè̌, kayǎ tahe hyǎ oplò́pluphè tava̤ lò̌plǐ rò èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́, me̤těhérò prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe hébè ngó̤ tahenuô, lò̌꤮ kayǎ hyǎ bínuô tahe, tôprè̤ ná tôprè̤ ní̤huô̌ ní̤dyé lò̌ dû ná èthǐ angó̤ ní̤dû akhu-akhyě, a khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Rò èthǐ hé ní̤dyé khyělǔ, “Kayǎ dố a hébè tè̤ yětahe nuôma Galileaphú prè́ vǎhéto?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Mame̤těrò lò̌꤮ pè̤ yětahe cuốní̤huô̌ tuố̤ lò̌gně èthǐ hébè lò̌ ná pè̤ tôprè̤ ná tôprè̤ angó̤ phútětě?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Pè̤ yětahenuô, tahehe ma Pathiaphú, Medephú, Elamitephú, Mesopotamiaphú, Judaphú, Cappadociaphú, Pontusphú, Asiaphú,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Phrygiaphú, Pamphyliaphú, Egyptphú, Libyaphú dố a ophû ná vǐ̤ Cyreneo, rò pè̤ yětahehenuô a o dố vǐ̤ Roma rò a hyǎ olě.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 (Pè̤ yětahe nuôma tahehe rò Judaphú, tahehe rò Judaphú má̤to tadû́rò pè̤ nuô̌kuô̌ dố Judaphú a tè̤cò́bucò́bè̌ akǔ.) Kayǎ dố aruô pó̤ tahe nuôma Creta klû́phú ná Arabiaphú thǐtahe. Manárò pè̤ pwǒ̤꤮ tôprè̤ cuốní̤huô̌ tuố̤ lò̌ èthǐ yětahe hésodônyǎ Cò́marya atè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe ná lò̌꤮ pè̤ yětahe angó̤ngó̤.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ rò a tane̤plǒ pǎ cò́ lahyǎ to, rò èthǐ sudyǎ ní̤dyé lahyǎ lǔ, “Tè̤ cuốme̤ htwǒhtya tuố̤ ané̤ phúyě ma angó̤lasá hyǎ phútětě?” A hé ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ phúnuô.
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Manárò kayǎ dố aruô tahehenuô a nyě̤kruô̌ prè̤zṳ̂́etè̤phú yětahe rò a hé lahyǎ, “Kayǎ yětahe ma a ǒmṳ̂ lahyǎ htyěsípré̤ prè́.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Htuô̌rò Petru dố a ihtòo tố̤kuô̌ ná Prè̤dônyǎphú shyétôprè̤ yětôprè̤nuô a è́htǒ hébè shyo pé̤ ǔ, “Puố̤vyá̤ Judaphú ná kayǎ o dố vǐ̤ Jerusalem akǔ lò̌꤮ plǐ thǐ꤮ ní̤dǎ lahyǎ! Vǎ ki héso pé̤ thǐ tè̤htwǒhtya yě angó̤lasá.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Thǐ tane̤ lahyǎ ná kayǎ yětahe ǒmṳ̂htyě manárò amá̤to, mò̤́lǐ lwǐ̤thyótômû̌ bè mópǎprè́!
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Tè̤htwǒhtya phúyě tahe nuôma a htwǒhtyahò́ phú Prè̤pro̤ Joel hésodônyǎ one htuô̌hò́ nuôtahe prè́.
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Cò́marya hé, yěma tè̤ dố vǎ ki nò̌htwǒhtya è bí mò̤́nyě dố khyětadûlố pǎ tahenuô hò́, vǎ ki klò̤̌lya̤ vǎ Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố kayǎ hekhuphú lò̌꤮ plǐ tahe alo̤ pǎ꤮, thǐ phúmòphúkhǔ tahe ki hésoluô̌ one vǎ tè̤ritè̤kyǎ tahe pǎ, thǐ prè̤khǔphúthè tahe ki myáhtyelwó one pǎ, rò thǐ muố̤prè̤́ tahe ki omyěmyá̤lwó tè̤ tahe pǎ.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Mò̤́nyěmò̤́thè̌ hyǎtuố̤hò́ pǎ nuô, vǎ ki klò̤̌lya̤ vǎ Thè́ Sǎsè̌ dố vǎcṳ̂́ prè̤mòprè̤khǔ lò̌꤮ plǐ tahe alo̤ pǎ rò èthǐ ki hésoluô̌ pé̤ thǐ ná vǎ tè̤ritè̤kyǎ tahe pǎ.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Vǎ ki dyéluô̌ tè̤me̤tapa̤ khyéthukhyéthè́ tahe dố mò́lè̤̌ pǎ, htuô̌to vǎ ki dyéluô̌htya tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ a tè̤mátè̤dyǎ tahe dố hekhu yě pǎpǎ, thwi, ná mi, ná mikhuô taò́htya ki ohtya dố hekhuyěnuô pǎ.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Bí Byacè a mò̤́nyědu dố a lốbǎ ná tè̤taryědu taryěhtǔ yě hyǎtuố̤ tyahíto akhè̌nuô, tamò̤́ ki khítarṳ̂kyǎ pǎ, rò lè̌ ki li̤kathwíkyǎ phú thwinuô pǎ.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Rò bínuôakhè̌ pǎnuô kayǎ dố a è́htǒhtya dố Byacè a o tôprè̤prè̤nuô a ki ní̤bèdû tè̤me̤lwóhteka̤ pǎ,’ Prè̤pro̤ Joel hé phúnuô.”
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Rò Petru hé pó̤, “Vǎkhǒ Israelphú thǐ꤮, ní̤dǎ lahyǎ vǎ tè̤hébèyě! Bí vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ otố̤kuô̌ ná thǐ akhè̌nuô, a dyéluô̌ è́htuô̌ pé̤lǎhò́ thǐ tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe ná tè̤me̤tapa̤ khyéthukhyéthè́ tahe ná tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ a tè̤mátè̤dyǎ dố Cò́marya dyépro̤dyéprya̤ lǔ yěnuôtahe hò́. Yěnuôma a dyéluô̌hò́ ná Jesǔ ma a o dố Cò́marya a ohyǎ phúnuô hò́. A me̤ pé̤ htuô̌lò̌hò́ tè̤me̤ yětahe nuôma thǐ thè́gně htuô̌dûhò́.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Phú Cò́marya taritaryǎ one rò a thè́gněone htuô̌dûhò́ ná ǔ ki dyé tǎ̤kyǎ Jesǔ dố thǐ takhukǔ pǎ rò thǐ nò̌mṳ̂̌thyěhtya è ná kayǎcyě̤ kayǎricyá̤ tahe dố krusu alo̤ pǎ.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Manárò Cò́marya me̤htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá è dố tè̤thyě, rò a me̤lwóhteka̤ lǔ dố tè̤thyě a tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ alè̤̌, me̤těhérò tè̤thyě amuố̤phè̌ pṳ̂́klò̤macyá̤ pǎ lǔ to hò́.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Phuô̌ Davi héso-one htuô̌hò́ Krístu ari-akyǎ rò a hé,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Phúnuôrò vǎ thè́plòmo̤ pwǒ̤꤮ tôphuố cò́, rò bí vǎ hébè akhè̌ vǎ hébè shuô̌shuô̌ cò́ ná tè̤thè́krṳ̂̌thè́lò̌ cò́. Htuô̌to vǎ né̤klò̤́ yěnuôbèbè, vǎ ohtwǒprè̤ dố tè̤myásû̌ akǔ pǎ.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Vǎ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ nyacò́, me̤těhérò nè̤ vǐtǎ̤kyǎ vǎ thè́htwǒprè̤ dố Luô̤̌ké̤nédò̌ to. Nè̤ nò̌thò̌nò̌lòkyǎ nè̤ kayǎsǎsè̌ yětôprè̤ dố luô̤̌kǔ to.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Nè̤ dyéluô̌ htuô̌hò́ vǎ klyá dố a thǔcuố vǎ dố tè̤htwǒprè̤ nuôtôbǒ hò́, nè̤ okuô̌ ná vǎ akhu-akhyě vǎ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ nyacò́,’ Phuô̌ Davi hé phúnuô.”
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Rò Petru hé khyěthyá, “Vǎ puố̤vyá̤ thǐ꤮, vǎ ki hésoluô̌ pé̤ thǐ ná pè̤ Phuô̌ Davi dố꤮ nyénu tôprè̤ ari-akyǎ. È thyě rò ǔ iluố htuô̌hò́ lǔ, rò aluô̤̌khunuô a o tadû pǎ bíyě tuố̤khǒnyá̤ cò́.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Phuô̌ Davi ma prè̤pro̤ tôprè̤. Cò́marya ò́lya̤ htuô̌hò́ lǔ ná dố aklwǐlyǎ aklè̌ tôprè̤nuô, Cò́marya ki nò̌htyahtwǒ lǔ ná khwí dố èkhǎlé̤ yěnuô pǎnuô, a thè́gně prè́.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Phuô̌ Davi myáhtye-one ná Cò́marya ki me̤tè̤ pǎ akhu-akhyě a hébè one ré̤ Krístu dố Cò́marya nwóhtya è ná prè̤me̤lwóhteka̤ ǔ yětôprè̤ a tè̤thyěihtò htwǒprè̤ ka̤khyě ari-akyǎ rò a hé, Cò́marya vǐkyǎ kyǎ è dố Luô̤̌ké̤nédò̌ to. Htuô̌to a nò̌thò̌nò̌lòkyǎ lǔ to.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Cò́marya me̤htwǒprè̤ ka̤khyě htuô̌ Jesǔ yě dố tè̤thyě rò lò̌꤮ pè̤ yětahe nuôma pè̤ htwǒ pé̤ lǔ prè̤khyáthè́ dố pè̤ ki khyáluô̌ pé̤ ǔ ná atè̤thyě ihtòka̤khyě yě ari-akyǎ.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Cò́marya bedubehtǔ Jesǔ rò a dya-o lǔ dố atakhu cò́htwó tôkyě, rò phú a Phè̌ Cò́marya ò́lya̤ htuô̌hò́ ná a ki dyé lǔ Thè́ Sǎsè̌ nuô a dyéhò́ lǔ hò́. Rò Jesǔ klò̤̌lya̤lyálya̤ hò́ tè̤ dố nè̤ myáhtye ní̤huô̌hò́ khǒnyá̤yě nuôtahe hò́.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Phuô̌ Davi ané̤byacè ní̤dû htya tuố̤dố mò́khu to tadû́rò a hé,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 Rò onyǎ tuố̤dố vǎ dyatǎ̤ prè̤ dố a thè́hte nè̤ yětôprè̤ dố nè̤ khanyělè̤̌ dố athyáná nè̤ khǎduô lé̤khè̌zí̤tǎ̤ yěnuô pǎ,”’ Phuô̌ Davi hé phúnuô.
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 “Phúnuô akhu-akhyě Israel aklwǐalyǎ lò̌꤮ plǐ thǐ꤮ thǐ bè thè́gně tǎ̤te̤ ná Jesǔ dố thǐ mṳ̂̌thyěhtya è dố krusulo̤ yětôprè̤nuô, Cò́marya dyéhtwǒhtya hò́ lǔ ná è ma Byacè ma amá̤má̤, Krístu ma amá̤má̤ hò́,” Petru hé phúnuô.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Bí kayǎ yětahe ní̤huô̌ Petru héso pé̤ èthǐ phúyě akhè̌nuô, èthǐ thè́plòsè̌ nyacò́ rò a héka̤khyěsû Petru ná Prè̤dônyǎphú dố aruôtahe, “Puố̤vyá̤ thǐ꤮, kihéphúnuôrò pè̤ tǒbè me̤phútě?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Petru hé pé̤ èthǐ, “Thyáphú Cò́marya ki plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ tahenuô za̤ ní̤dû lahyǎ thǐné̤ pwǒ̤꤮ tôprè̤ rò plwǒ lahyǎ thǐné̤ ná htyě dố Jesǔ Krístu amwi̤ akǔnuô, tû́ma Cò́marya ki dyé thǐ shyězṳ́ má̤hò́ Thè́ Sǎsè̌ Byacè yěnuô pǎ.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Cò́marya a tè̤emaklò̤ yěnuôma, má̤ thǐgně ná thǐklwǐthǐlyǎ dốkhyě tahe agně, lò̌꤮ kayǎ dố a o dố htyěké̤ye̤ tahe agně ná lò̌꤮ kayǎ o dố Cò́marya è́hyǎ lǔ dố a o nuôtahe agně hò́.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Petru hérò̤ one èthǐ è́mû̌lǎ, htuô̌to a dyéhè̌dyére èthǐ, “Me̤lwóhteka̤ lahyǎ thǐné̤ ná tè̤cirya dố a kíré̤ hyǎbè kayǎ mǔmyá̤ricyá̤ yětôhtû̌ nuôtahe ní!”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Kayǎ dố a zṳ̂́e Petru a tè̤hébèdônyǎ yětahenuô a plwǒka̤ lahyǎ ané̤ ná htyě, rò bínuôtônyěnuô, kayǎ zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ rò a ka̤kanuô̌ è́htya kuô̌ pó̤ èthǐ nuô, a phû꤮ o aprè̤ thuô̌rí cò́.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Èthǐ phyéní̤ lahyǎ tè̤shuốtè̤khè̌ dố a ki ithyó thè́gněhtyaní̤ kuô̌ ané̤ dố Prè̤dônyǎphú tahe a o, rò èthǐ bò́thyókhè́khǒní̤ lǔ, eǒ ró̤lǔ rò kwǐcò́bè̌ ró̤lǔ.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Prè̤dônyǎphú tahe me̤luô̌ tè̤tapa̤ khyéthukhyéthè́ tahe ná tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ a tè̤mátè̤dyǎ tahe akhu-akhyě ǔpwǒ̤꤮ prè̤ thè́isě beduzṳ̂́nyá̤ lò̌plǐ Cò́marya cò́.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Lò̌꤮ prè̤zṳ̂́etè̤phú tahenuô a otố̤oplò́ lǔ rò tè̤ dố a o ná èthǐ tahenuô, a zṳ́tǎ̤ me̤cwó̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Èthǐ isè̌tǎ̤kyǎ a ucè̌tazè̌ ná a tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ tahe rò a me̤cwó̤ pé̤ ná kayǎ dố a lorû̌lohtè̌ tahe.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Èthǐ cuố okúokyá ró̤lǔ dố tè̤lǔhǒdu pwǒ̤꤮ tônyě rò èthǐ thè́plòshyo zṳ́ezṳ́ǒ pé̤ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ rò thè́krṳ̂̌thè́lò̌ eró̤ǒró̤lǔ dố èthǐ ahidò́hiphyǎ akǔ.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Èthǐ htuthè́htya Cò́marya rò ǔpwǒ̤꤮ prè̤ thè́plò okuô̌ èthǐ. Byacè beplò́ è́htya pé̤ èthǐ kayǎ dố a ní̤bè tè̤me̤lwóhteka̤ tahe dố èthǐ prè̤zṳ̂́etè̤plò́mṳ akǔ pwǒ̤꤮ tônyě cò́.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.