2 Pedro 2
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT
1 Prè̤pro̤ klwolahǒ ané̤ tahe ohtyaluô̌ htuô̌hò́ dố kayǎ bè́mṳ aklè̌ dố nuôkhè̌ hò́. Thyáphúnuôhò́, Thárá klwolahǒ ané̤ tahe ki hyǎ ohtyaluô̌ kuô̌ dố thǐklè̌ pǎ. Èthǐ ki phyéhyǎhuôní̤ tè̤ithyóithyathû́ dố a me̤pyétè̤ tahe pǎ. A ki htésûkyǎ cò́ Byacè dố a ihtaka̤ htuô̌hò́ èthǐ nuôtôprè̤ pǎ. Dố èthǐ me̤phúnuô akhu-akhyě, Cò́marya me̤pyékyǎ lè̤́pryǎ èthǐ pǎ.
1 Contudo, assim como surgiram falsos profetas entre o povo de Israel, também surgirão falsos mestres entre vocês. Eles ensinarão astutamente heresias destrutivas e até negarão o Mestre que os resgatou, trazendo sobre si mesmos destruição repentina.
2 Rò kayǎ ki krwǒè́kuô̌ nyacò́ èthǐ klyá dố a lṳ̂ thwihtyě a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ricyá̤ yěnuô tahe pǎ. Dố èthǐ me̤phúnuô akhu-akhyě, kayǎ dố aruô tahe hébè pacyé̤ishyé cò́ tè̤má̤tè̤cò́ aklyá pǎ.
2 Muitos seguirão a imoralidade vergonhosa desses mestres, e por causa deles o caminho da verdade será difamado.
3 Thárá klwolahǒ ané̤ yětahenuô, dố a tè̤myápṳ̌ kò́vè̌kò́pra ení̤dyédû agně ná a dyá lahǒdè pé̤ thǐ tè̤dyá dố ǔ cyá̤dyákyǎ nuôtahe akhu-akhyě, rò a myápṳ̌ me̤-esè dố thǐkhu pǎ. Prè̤ dố a ki cirya èthǐ nuô a otaritaryǎ one ané̤ nyě̤lǎhò́, htuô̌rò dố a ki me̤pyékyǎ èthǐ agněnuô a omyě sǒtapa̤ to.
3 Em sua ganância, inventarão mentiras astutas para explorar vocês, mas eles já foram condenados há muito tempo, e sua destruição não tardará.
4 Tanémò́khuphú dố a me̤thû́tè̤ tahenuô, Cò́marya belwókyǎ èthǐ to. A vǐtǎ̤kyǎ èthǐ dố Mò́rapò̤tya̤ kǔ. A dò́nuô̌ èthǐ dố hekǔ khítarṳ̂ tahe akǔ rò a dya-o tuố̤ èthǐ dố tè̤cirya amò̤́nyě nuôtônyě pǎ.
4 Pois Deus não poupou nem os anjos que pecaram. Ele os lançou no inferno, em abismos tenebrosos, onde ficarão presos até o dia do julgamento.
5 Prè̤lu hekhuphú dố a bezṳ̂́benyá̤ kuô̌ Cò́marya to dốnudốthakhè̌ nuôtahenuô, Cò́marya belwókyǎ èthǐ toto, a nò̌dubí thyěkyǎ lò̌ èthǐ ná htyě. A me̤siplè́kyǎ prè́tû́ Noah dố a hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤cò́tè̤te̤ yěnuô tôprè̤ ná dố aruô thuô̌thyótôprè̤ prè́.
5 Não poupou o mundo antigo, mas protegeu Noé, que proclamava a justiça, e sete pessoas de sua família, quando destruiu com um dilúvio o mundo dos perversos.
6 Cò́marya cirya vǐ̤ Sodom ná vǐ̤ Gomorra, rò a nò̌tǎ̤û̌ pyékyǎ lò̌ ná mi. A me̤htwǒhtya pé̤ kayǎ dố khyě tahe dố a bezṳ̂́benyá̤ kuô̌ǔ Cò́marya to tahe alé̤myábû̌ agně prè́.
6 Mais tarde, condenou as cidades de Sodoma e Gomorra e as transformou em montes de cinzas, como exemplo do que acontecerá aos perversos.
7 A dyé siplè́kyǎ kayǎ cò́te̤ tôprè̤ dố amwi̤ ná Lot. Dố kayǎcyě̤ yětahe lṳ̂ athwihtyě a tè̤thè́zṳ̂́thè́lò̌ mǔmyá̤ricyá̤ tahe akhu-akhyě, Lot thè́plòmo̤ taki꤮ to.
7 Em contrapartida, resgatou Ló, tirando-o de Sodoma, por ser ele um homem justo, afligido com a vergonhosa imoralidade dos perversos ao seu redor.
8 Kayǎ cò́te̤ yětôprè̤ ohtwǒprè̤ kuô̌ dố èthǐklè̌ rò bí a myáhtye ní̤huô̌bè èthǐ ohtwǒprè̤ mǔmyá̤ricyá̤ tônyě htuô̌ tônyě akhè̌nuô, acyě̤ nyacò́ lǔthè́plò cò́.
8 Sim, Ló era um homem justo, cuja alma justa era atormentada pela maldade que via e ouvia todos os dias.
9 Phúnuôrò Byacè Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ kayǎ dố a me̤tǒ lǔthè́plò rò a o dố tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ akǔ nuôtahe phútě pǎnuô a thè́gně prè́. Htuô̌to a pṳ̂́omaní̤ kayǎcyě̤ yětahe rò a ki cirya plehyǎ tadûlò̌ èthǐ tuố̤dố tè̤cirya amò̤́nyě nuôtônyě pǎ.
9 Vemos, portanto, que o Senhor sabe resgatar das provações os que lhe são devotos e, ao mesmo tempo, manter os perversos sob castigo até o dia do julgamento.
10 Lò̌꤮ kayǎ dố a krwǒme̤kuô̌ phú èthǐ thè́plò a tè̤thè́zṳ̂́ patá mǔmyá̤ akhyě rò a me̤ takhwótakèsû Cò́marya a taryěshyosò̌ tahenuô, Cò́marya ki cirya cyě̤lốklò̌ èthǐ pǎ. Kayǎ phúnuôtahe ma kayǎ hǎ, kayǎ phyéhtyamò́htyapho ané̤ tahe. Mò́khuphú dố ǔ dyadudyahtǔ ní̤dyé cò́ lǔ tahecò́nuô, èthǐ pacyé̤ishyé lahyǎ, a thè́isě kuô̌ cò́ǔ taki꤮ to.
10 Ele é particularmente severo com aqueles que seguem desejos e instintos distorcidos e desprezam a autoridade. Tais indivíduos são orgulhosos e arrogantes, e atrevem-se até a zombar de seres sobrenaturais.
11 Tanémò́khuphú dố a hè̌shyoresò̌klò̌ rò a taryěshyosò̌ klò̌lố cò́ ná Thárá klwolahǒ ané̤ nuôtahe cò́ rò, a dya tè̤thû́ mò́khuphú tahe bèbè, a pacyé̤ishyé èthǐ bèbè, a me̤nò́ phúnuô dố Byacè a mèthènyě tôphuố꤮ to.
11 Já os anjos, muito maiores em poder e em força, não ousam apresentar diante do Senhor uma acusação de blasfêmia contra esses seres.
12 Èthǐ ma athyáná tè̤phútè̤lye̤ dố a tane̤cyá̤ kuô̌ǔ to tahe. Htuô̌rò a me̤ lahyǎ phú alé̤klǒ thè́zṳ̂́o nuô rò a opacè̤̌lya̤ dố ǔ lé̤lṳ̂pṳ̂́ me̤thyě èthǐ agně prè́. Kayǎ yětahe nuôma ahtéataǎyǎ sû, pacyé̤ishyé sû tè̤ dố a thè́gně tǎ̤plúto tahe. Ǔ ki me̤thyěkyǎ èthǐ phú ǔ me̤thyě tè̤mi̤tè̤myá̤ nuô pǎ.
12 Os falsos mestres são como criaturas irracionais movidas pelo instinto, que nascem para apanhar e morrer. Nada sabem sobre aqueles a quem insultam e, como animais, serão destruídos por sua própria corrupção.
13 Dố èthǐ me̤cyě̤me̤cṳ̂ ǔ akhu-akhyě Cò́marya ki me̤lyě̤ ka̤khyě sûkhyě èthǐ phúnuô pǎ. Mò̤́sè̌klè̌ cò́ bèbè èthǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ lṳ̂me̤mo̤ tapa̤ cò́ lahyǎ athwihtyě a tè̤thè́zṳ̂́ patámǔmyá̤ nuôtahe cò́. Bí thǐ me̤pwè̌me̤la akhè̌nuô, èthǐ hyǎ etố̤ǒtố̤ khokuô̌bye ná thǐ rò, èthǐ me̤ plehyǎ tadû pǎ cò́ lahyǎ tè̤thû́ dố ǔ thè́zò̤́thè́ryǎ̤ nuôtahe, a ki lahǒní̤ thǐ hénuô amo̤tapa̤ cò́ èthǐ cò́. Phúnuôrò a me̤mwi̤pǐ̤ htyěthílò̌ thǐ mwi̤laryá tahe, htuô̌to a me̤tarè̤̌ lò̌ thǐ.
13 Praticam o mal e receberão o mal como recompensa. Gostam de se entregar à imoralidade em plena luz do dia. São uma vergonha e uma mancha no meio de vocês, sentindo prazer em enganá-los enquanto participam de suas refeições.
14 Èthǐ dǎmyá prè̤mò tôprè̤prè̤ hérò a thè́zṳ̂́ omyětố̤ shuô̌shuô̌ cò́. Èthǐ me̤tè̤thû́ nuô a okuố pǎ cò́to hò́. Èthǐ ilo pyécuốní̤ kayǎ dố atè̤zṳ̂́ sò̌ híto tahe ki me̤kuô̌ tè̤thû́tè̤ora tahe. Rò èthǐ ithyólya̤ ní̤ ryá dyé lahyǎ ané̤ ná apṳ̌ kò́vè̌kò́pra ení̤dyédû agně. Èthǐ o lahyǎ dố Cò́marya a tè̤sò̌hǎ alè̤̌ hò́.
14 Cometem adultério com os olhos e abrigam um desejo insaciável de pecar. Seduzem os instáveis e são bem treinados na ganância. Vivem sob maldição,
15 Èthǐ htecuốpè̤̌kyǎ ná klyátǒ rò a cuố thè́plò tapa̤kyǎ. Èthǐ cuốkrwǒkuô̌ klyá dố Beor aphúkhǔ Balaam krwǒ nuôtôbǒ. Klyá nuôtôbǒ ma klyá dố a myádu rû̌ rò a ní̤bè lahyǎ rû̌ dố tè̤cò́tè̤te̤ akǔ má̤to.
15 desviaram-se do caminho reto e seguem os passos de Balaão, filho de Beor, que amou a recompensa que receberia por fazer o mal.
16 Manárò tathí mya̤ò́lyǎ tôduô̌ ithyó ka̤khyě khyěthyádû prè̤pro̤ Baláam me̤ní̤ tè̤thû́ yěnuô. Mya̤ò́lyǎ yětôduô̌ hébè cyá̤to tadû́rò a hébèhte lǔ ná prè̤lukayǎ angó̤ rò a nò̌ okuốkyǎ prè̤pro̤ dố a me̤tè̤ tamwǐthè̌rè̤ yětôprè̤.
16 Balaão, porém, foi refreado em sua loucura quando uma jumenta, que não fala, o repreendeu com voz humana.
17 Kayǎ yětahe ma athyáná htyěhtekhu pǎto nuôtahe. Htuô̌rò athyáná ò́luố̤ dố ké̤lathè́du htò̌cuốkyǎ lǔ nuôtahe. Rò Cò́marya me̤-opé̤ hò́ èthǐ akhǎlé̤ dố a khítarṳ̂ tôphohò́.
17 Eles são como fontes secas ou a neblina levada pelo vento, e estão condenados às mais escuras trevas.
18 Èthǐ hébè htyamò́htyapho lahyǎ angó̤ dố abwítaryě oto tahe. Èthǐ cuố ithyó ǔ ná ǔ ki me̤tè̤tarè̤̌ dố thwihtyě a tè̤thè́zṳ̂́ patá tahe. Èthǐ ilocuố taphǎkyǎ ǔ ná klyátǒklyábè tahe. Kayǎ dố èthǐ ilo tahenuô, a okuốthè̌ mólò̌pǎprè́ ná tè̤thû́ phú èthǐ nuôtahe me̤nuô prè́.
18 Com palavras vazias, proclamam sua grandeza imaginária e apelam para desejos carnais distorcidos a fim de atrair de volta ao pecado aqueles que mal escaparam de uma vida enganosa.
19 Thárá klwolahǒ ané̤ yětahenuô, a ò́lya̤ èthǐ ná èthǐ ki ní̤bè tè̤palǎ pǎ, tadû́rò èthǐ né̤byacè ní̤dû nuô, a htwǒ tè̤mǔmyá̤ricyá̤ a lé̤klǒlé̤khya tahe acṳ̂́, me̤těhérò tè̤ǐtětě꤮ bèbè, a dǎ pé̤hò́ nè̤ nuôma, a htwǒhò́ nè̤byacè hò́.
19 Prometem liberdade, mas eles próprios são escravos da corrupção. Pois cada um é escravo daquilo que o controla.
20 Dố èthǐ thè́gně pè̤ Byacè ná Jesǔ Krístu dố a me̤lwóhteka̤ pè̤ yětôprè̤ akhu-akhyě èthǐ siplè́htekyǎhò́ ná hekhu a tè̤mǔmyá̤ricyá̤ yětahe hò́. Manárò khǒnyá̤yě èthǐ ki nuô̌me̤ taphuôtatò̤̌ tố̤khyěthyá ná tè̤mǔmyá̤ricyá̤ yětahe hérò tè̤mǔmyá̤ yětahe htwǒkyǎhò́ lǔbyacè hò́. Kayǎ phúnuôtahe a tè̤ohtwǒprè̤ ma, a cyě̤lốklò̌ pǎ cò́ ná a khǎlé̤lye̤ nuô cò́.
20 E, quando alguém escapa da maldade do mundo ao conhecer nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo, mas depois se deixa emaranhar e se escravizar novamente pelo pecado, está pior que antes.
21 Dố èthǐ agněnuô, ki a thè́gněnò́ tè̤cò́tè̤te̤ aklyá tôphuố꤮ to hénuôma aryáklò̌ pǎ cò́ná a thè́gně htuô̌rò a cuố vǐkyǎ ní̤dyé khyě ngó̤mekyǎ sǎsè̌ dố ǔ dyélya̤ htuô̌hò́ èthǐ yěnuôtahe.
21 Teria sido melhor nunca haver conhecido o caminho da justiça do que, conhecendo-o, rejeitar a ordem recebida para viver de modo santo.
22 Tè̤ dố èthǐ me̤htuô̌hò́ nuôtahe ma, atǒ má̤lakǒ phú ngó̤khákho héo tômû̌, “Htwi tarí ka̤khyětǒ ní̤dyé khyě apryá,” htuô̌rò “Ǔ iluố̤plǐ htuô̌hò́ htyá, rò a tarò̤̌khyě paá” a hé phúnuô.
22 Neles se confirmam os provérbios: “O cão volta a seu próprio vômito” e “A porca lavada volta a revolver-se na lama”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.