2 Coríntios 4
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH
1 Phúnuôrò pè̤ thè́plòpyé to, me̤těhérò dố Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě, a dyétǎ̤ pè̤ tè̤me̤ dố pè̤ ki hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤ô̌lya̤ athè̌ yěnuô hò́.
1 Deus, na sua misericórdia, nos deu essa tarefa, e é por isso que nunca ficamos desanimados.
2 Tè̤ilo lahǒe ǔ, tè̤me̤ dò́uốdò́bí ǐtětě꤮ tahe nuôbèbè, tè̤me̤ dố a htwǒhtya tè̤thè́tarè̤̌ ǐtětě꤮ tahenuô bèbè, pè̤ me̤pǎ taki꤮ to hò́. Bí pè̤ hésodônyǎ pé̤ ǔ ná Cò́marya alǎ̤angó̤ akhè̌nuô, pè̤ hébè ilolahǒ ǔ to, pè̤ ithyólahǒ panuô̌tố̤ ngó̤ dố aruôtahe to. Dố Cò́marya a mèthènyě, pè̤ hébè ǐtětě꤮ bèbè, pè̤ me̤tè̤ ǐtětě꤮ bèbè nuô, atǒ lò̌plǐ prè́. Thyáphú èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki thè́gně lahyǎ ná èthǐ zṳ̂́ení̤ pè̤ agněnuôrò, pè̤ hésocò́, pè̤ me̤cò́ hò́ tè̤ phúnuô hò́.
2 Nós rejeitamos tudo o que é feito escondido e tudo o que é vergonhoso. Não agimos de má-fé, nem falsificamos a mensagem de Deus. Pelo contrário, agimos sempre abertamente, de acordo com a verdade, e assim as pessoas têm uma boa impressão de nós, que vivemos na presença de Deus.
3 Me̤těhérò, tè̤thè́krṳ̂̌mila dố pè̤ dônyǎhéso pé̤ ǔ yěnuô, a ki ouốobí hénuôma, a ouốobí pé̤ prè́ kayǎ dố a ki tuố̤dố tè̤pyétè̤kyǎ tahe agně prè́.
3 Porque, se o evangelho que anunciamos está escondido, está escondido somente para os que estão se perdendo.
4 Khǐnéricyá̤ khuklò́ dố a pốní̤ hekhu yětôduô̌nuô, a me̤khí me̤tapa̤kyǎ èthǐ mèthè akhu-akhyě, èthǐ myáhtye kuô̌ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila atè̤lǐ yěnuô to. Thyáphú prè̤lu hekhuphú tahe ki thè́gněplǒ tǎ Krístu a tè̤thè́krṳ̂̌mila dố a hésoluô̌ pé̤ ǔ ná Krístu a tè̤lǐtè̤takhè̌ ari-akyǎ yě tǎmé̤ nuô, a me̤tapa̤ uốáyákyǎ èthǐ phúnuô hò́. Prè̤ dố a dyéluô̌ tǎ̤te̤ pè̤ ná Cò́marya ma Krístu hò́.
4 Eles não podem crer, pois o deus deste mundo conservou a mente deles na escuridão. Ele não os deixa ver a luz que brilha sobre eles, a luz que vem da boa notícia a respeito da glória de Cristo, o qual nos mostra como Deus realmente é.
5 Pè̤ lě hésodônyǎ ní̤dyé pè̤ripè̤kyǎ má̤to. Manárò pè̤ lě hésodônyǎ luô̌ pé̤ ǔ ná Jesǔ Krístu ma Byacè tôprè̤ ari-akyǎ. Phúnuôrò dố Krístu akhu-akhyě, pè̤ htwǒpé̤ thǐ prè̤me̤tè̤phú tahe hò́.
5 Pois nós não anunciamos a nós mesmos; nós anunciamos Jesus Cristo como o Senhor e a nós como servos de vocês, por causa de Jesus.
6 Bí Cò́marya byálya̤ tè̤lò̌꤮ plǐ akhè̌nuô, a hé, “Tè̤khí ki thò́thû́ taphǎ cuốkyǎ rò tè̤lǐ ki oluô̌htya dû ní꤮,” a hé phúnuô. Cò́marya me̤htuô̌ pé̤ kuô̌dû hò́ pè̤ phúnuô hò́. Bí pè̤ thè́gně hí Krístu to akhè̌nuô, pè̤ thè́plò yě a khítapa̤ prè́ tadû́rò Cò́marya me̤lǐka̤ pé̤ pè̤ thè́plò hò́. Thyáphú pè̤ ki thè́gněplǒryá Cò́marya a tè̤lǐtè̤takhè̌ dố a dyéluô̌htya dǐtû́ ná Krístu yětahenuô, è ma prè̤ dố a isǐlǐhtya pé̤ pè̤ thè́plò a tè̤tane̤ tahe tôprè̤ hò́.
6 O Deus que disse: “Que da escuridão brilhe a luz” é o mesmo que fez a luz brilhar no nosso coração. E isso para nos trazer a luz do conhecimento da glória de Deus, que brilha no rosto de Jesus Cristo.
7 Manárò pè̤ dố a hésodônyǎ pé̤ ǔ yětahenuô, a cô prè́ ná pò̤he dố ǔ sunuô̌obǎ è ná tè̤ngṳdupri̤du dố akǔ tômě nuôhò́. Tè̤ngṳdupri̤du yěnuôma má̤hò́ me̤ tè̤thè́krṳ̂̌mila yěnuô hò́. A me̤phúyě me̤těhérò thyáphú Cò́marya ki dyéluô̌ ná tè̤pro̤prya̤shyosò̌ yěnuôma a o dố pè̤kǔ hte má̤to, a o dố lǔo hyǎ prè́.
7 Porém nós que temos esse tesouro espiritual somos como potes de barro para que fique claro que o poder supremo pertence a Deus e não a nós.
8 Pè̤ myáhtyebè è́nyacò́ ná tè̤pyá̤tè̤sè̌ tadû́rò a me̤pé̤nò́ ná pè̤ takhyá꤮ to. Tôphuốphuốnuô pè̤ tǒbè me̤phútě nuô pè̤ thè́gně pǎ cò́ tôcô꤮ to tadû́rò pè̤ thè́plòpyé nò́ kuô̌ǔ takhyá꤮ to.
8 Muitas vezes ficamos aflitos, mas não somos derrotados. Algumas vezes ficamos em dúvida, mas nunca ficamos desesperados.
9 Ǔ me̤cyě̤me̤cṳ̂ pè̤ tadû́rò Cò́marya vǐkyǎ ná pè̤ to vǎ. Èthǐ mṳ̂̌lakhû́ pè̤ tadû́rò pè̤ ihtò khyěthyá rò pè̤ me̤ plehyǎ tadûpǎ prè́ tè̤me̤ vǎ.
9 Temos muitos inimigos, mas nunca nos falta um amigo. Às vezes somos gravemente feridos, mas não somos destruídos.
10 Pè̤ cuố bítě꤮ tôpho bèbè, pè̤ bèkhyábè tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pwǒ̤꤮ tôphuố thyácò́ná pè̤ myáhtyebè cò́ ná tè̤thyě nuô cò́. Pè̤ ohtwǒprè̤ thyácò́ná Krístu dố a ohtwǒprè̤ bí hekhuyě akhè̌nuô cò́. Thyáphú ǔ ki myáhtye ná Krístu ohtwǒprè̤ dố pè̤kǔ rò a me̤cwó̤ pè̤ pwǒ̤꤮ tôphuố cò́ agněnuô, tè̤yětahe htwǒhtya prè́.
10 Levamos sempre no nosso corpo mortal a morte de Jesus para que também a vida dele seja vista no nosso corpo.
11 Pè̤ tè̤ohtwǒprè̤ yětôhtû̌ kayǎ nuô, pè̤ yǒ krwǒ Jesǔ khyě akhu-akhyě, pè̤ bè myáhtyebè ná tè̤taròthè́ thè́isě dố ǔ ki me̤thyě cò́ pè̤ cò́. Thyáphú ǔ ki myáhtye ná Krístu ohtwǒprè̤ dố pè̤né̤klò̤́ dố tônyěkhè̌ pǎ a thyěcyá̤yě akǔnuô, pè̤ bè myáhtyebè phúyě prè́.
11 Durante a vida inteira estamos sempre em perigo de morte por causa de Jesus, para que a vida dele seja vista neste nosso corpo mortal.
12 Dố pè̤ hésodônyǎ pé̤ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila akhu-akhyě pè̤ myáhtye tamǒmǒ cò́ná ǔ kíré̤ me̤thyě pè̤. Manárò dố pè̤ myáhtye phúyě akhu-akhyě, thǐ ní̤bè tè̤htwǒprè̤ hò́.
12 De modo que a morte está agindo em nós, e a vida está agindo em vocês.
13 Lisǎsè̌kǔ hé, “Vǎ zṳ̂́e Cò́marya, rò vǎ ki hésoluô̌ pé̤ ǔ pǎ,” a thyáphúnuôhò́, pè̤ zṳ̂́e Cò́marya akhu-akhyě, pè̤ ki hésoluô̌ pé̤ kuô̌ǔ ná Krístu a tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ pǎ.
13 As Escrituras Sagradas dizem: “Eu cri e por isso falei.” Pois assim nós, que temos a mesma fé em Deus, também falamos porque cremos.
14 Pè̤ yǒ htwǒhtya hò́ tè̤tôcô꤮ tuô̌ ná Byacè Jesǔ hò́ akhu-akhyě, pè̤ thè́gně ná Cò́marya dố a me̤htwǒprè̤ ka̤khyě pè̤ Byacè Jesǔ yětôprè̤nuô, a ki me̤htwǒprè̤ ka̤khyě kuô̌ pè̤ pǎ. Htuô̌to a ki me̤htwǒprè̤ ka̤khyě tố̤kuô̌ thǐ ná pè̤ dố tè̤thyě pǎ rò a ki è́ka̤ otố̤ró̤lò̌ pè̤ dố a mèthènyě pǎ.
14 Pois sabemos que Deus, que ressuscitou o Senhor Jesus, também nos ressuscitará com ele e nos levará, junto com vocês, até a presença dele.
15 Thyáphú a ki ní̤bwíní̤taryě dố thǐgně rò, lò̌꤮ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ yětahenuô, pè̤ khyáthè́plòhtǔ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôcô rò pè̤ hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila. Shyé꤮ kayǎ è́prè̤ myáhtye hyǎbè è́ hò́ Cò́marya abwíataryě akhè̌pǎnuô, kayǎ dố a ki hébwíhétaryě Cò́marya tahe ki o è́hyǎ pǎ, rò kayǎ lò̌꤮ plǐ ki htuthè́htya Cò́marya pǎ.
15 Tudo isso aconteceu para o bem de vocês, a fim de que a graça de Deus alcance um número cada vez maior de pessoas, e estas façam mais orações de agradecimento, para a glória de Deus.
16 Dố yětahe akhu-akhyěrò pè̤ thè́plòpyé taki꤮ to. Pè̤né̤klò̤́ ahè̌are tôphuốtôki, tôphuốtôki a hè̌cè̤́recè̤́ hyǎ tadû́rò pè̤ thè́plò yěnuô, tônyě ná tônyě a hè̌shyohè̌sò̌htya prè́.
16 Por isso nunca ficamos desanimados. Mesmo que o nosso corpo vá se gastando, o nosso espírito vai se renovando dia a dia.
17 Me̤těhérò tè̤pyá̤tè̤sè̌ dố pè̤ khyábè è bí hekhu yětahe nuôma taplô̤taplyáphú prè́. Pè̤ ki talômyá ná tè̤twó̤tè̤ryá dố pè̤ ki ní̤bè è shyé꤮ nopǎ tôhtû̌ pǎ tahe hénuôma, amá̤ ná tôcô꤮ hí to. Bí hekhuyě pè̤ khyábè cò́ tè̤pyá̤tè̤sè̌ yětahe tadû́rò dố mò́khu pǎnuô tè̤lǐtè̤takhè̌ tacṳ́prè̤ dố atwó̤aryá klò̌, rò adu-ahtuô klò̌lố cò́ ná tè̤pyá̤tè̤sè̌ dố pè̤ khyábè dố hekhu yěnuô, pè̤ ki ní̤bè pǎ.
17 E essa pequena e passageira aflição que sofremos vai nos trazer uma glória enorme e eterna, muito maior do que o sofrimento.
18 Phúnuôrò, tè̤pyá̤tè̤sè̌ dố vǎ myáhtyebè yětahenuô, vǎ dyazṳ̂́ ná è tôcô꤮ to. Tè̤ dố a o ícû̌ma lố dố vǎ thè́plòkǔ tôcônuôma má̤hò́ tè̤twó̤tè̤ryá dố Cò́marya ki dyé vǎ pǎ yěnuô prè́. Tè̤ dố pè̤ myáhtyecyá̤ tahenuô, a ki onyě̤ prè́ taplô̤phú prè́, manárò tè̤ dố pè̤ myáhtyecyá̤to tahenuô, a ki onyě̤ cò́ tacṳ́prè̤ pǎ.
18 Porque nós não prestamos atenção nas coisas que se veem, mas nas que não se veem. Pois o que pode ser visto dura apenas um pouco, mas o que não pode ser visto dura para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.