Mateus 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Tɛr Isa ook maakŋ markab ki, gaaŋ baar ɓaa maakŋ gɛgɛrin̰ ki.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Gɔtn se jeege uuno debm kꞋruŋguyu do nakŋ tooɗin̰ ki, ɔɔ ɓaano gɔtn Isa ki. Kɛn Isa jaay aak naaɗe aal maakɗe don̰ ki se, ɗeek debm kꞋruŋguy ki se ɔɔ: «Aay kaami goonuma! *Kusin̰ige se, maam mꞋtɔɔlisin̰ga naatn.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Gaŋ jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kandum se baag taaɗn ute maakɗe ɔɔ: «Gaabm ese se naan̰ naaj naaj *Raa.»
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Kɛn Isa jaay jeel saapɗe sum se, ɗeekɗen ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌsaapki nakŋ jig eyo ute maakse bin se?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Gɛn naase ki num kɛn gay ɓo ɔɔn̰ ciri kɛn mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ: ‹Kusin̰ige se, maam mꞋtɔɔlisin̰ga naatn› lɔɓu kɛn mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ: ‹Iin̰i ɔɔ Ꞌlea› se ɓo ɔɔn̰ cir lɛ?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Bin num, naase aki Ꞌjeele maam *mꞋGoon Deba se, do naaŋ ki ara se, mꞋɔk tɔɔgɔ gɛn tɔɔl kusin̰ jeege.» Gɔtn se, Isa ɗeek debm kꞋruŋguy ki ɔɔ: «Iin̰i, uun nakŋ tooɗi se ɔɔ Ꞌɓaa ɓei ki!»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Gɔtn se gaaba se iin̰i ɔɔ ɓaa ɓeen̰ ki.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Kɛn dɔɔl jee dɛnge jaay aak nakŋ ese se, ɓeere ɓaa ɔkɗe ɔɔ gɔtn se naaɗe tɔɔm Raa kɛn ɛɗ tɔɔgŋ bin se jikilimge tu.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Kɛn Isa jaay deel deel naane se, naan̰ aak gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Matiye *debm tɔkŋ miiri iŋg kiŋg gɔtn tɛɗn naabin̰ ki. Naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰i Ꞌdaanuma!» Gɔtn se sum ɓo Matiye iin̰i ɔɔ daanin̰a.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Ɓii kalaŋ Isa ute jee mɛtin̰ ki iŋg ɔs kɔs ɓee Matiye ki se, *jee tɔkŋ miirge dɛna te jee kusin̰ge se ɓaaɗo iŋg ɔs te naaɗe kici.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Kɛn *Parizige jaay aak nakŋ ese se, naaɗe ɗeek jeege tun mɛtn Isa ki ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay Debm dooyse se iŋg ɔs te jee tɔkŋ miirge ɔɔ jee tɛɗn kusin̰ge se?»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, ɗeekɗen ɔɔ: «Jee roɗe kiji se, naaɗe je daptor eyo, num kɛn je daptor se, jee kɔɔn̰ge.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Bin num Ꞌɓaa Ꞌsaapki do taar kɛn Raa taaɗno se kɛn ɔɔ: Maam mꞋje amki tɔjn̰ *sɛrkɛ sum eyo, num nakŋ maam mꞋje se, Ꞌtɛɗki bɛɛ ɓo jeege tu. Maam mꞋɓaaɗo se gɛn daŋ jee kɛn saap ɔɔ naaɗe aak bɛɛ naan Raa ki se eyo, num maam mꞋɓaaɗo se gɛn jee jeel roɗe ki, naaɗe jee kusin̰ge se.»
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Gɔtn se jee mɛtn Jan‑Batist ki ɓaaɗo tɔnd mɛtn Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje jꞋute *Parizige se kꞋlee kꞋtuun siam; anum gɛn ɗi jaay jee mɛtn naai ki uun siam ey se?»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jeegen ɓaaɗo kɔkŋ mɛnda jaay gaabm mɛnda utu se, naaɗe Ꞌkɔŋ kiŋg maak‑tuj ki la? Mɛt ki eyo. Naaɗe se kɔŋ kuun siam eyo kɛn mɛl mɛnda jaay utu te naaɗe se. Num gaŋ ɓii kalaŋ kaaɗin̰ utu Ꞌkaana gaabm mɛnda jꞋan̰ kɔɔɗn naatn se jaay ɓo mɛɗin̰ge se Ꞌkuun siam.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 «ꞋBooyki: nam kɔŋ kaal kal kiji ro kal kɛn koon eyo. Ey num kal kiji se an nɛɛpm ute kal koono. Ɔɔ gɔtn nɛɛpin̰ se Ꞌtɛɗn magal cir kɛn do dɔkin̰a.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Ɔɔ tɔtn koojn̰ bin̰ utu iin̰ kiin̰ se jꞋan̰ kɔŋ maakŋ k‑lɛɛtɛrge tun koon eyo. Ey num tɔtn koojn̰ bin̰ utu iin̰ kiin̰ se an dɔɔbm ute k‑lɛɛtɛrge. Ɔɔ tɔtɔ se lɛ kɔɔy naaŋ ki cɛrɛ, ɔɔ k‑lɛɛtɛrge se lɛ tujn̰ kici. Bin num, tɔtn koojn̰ bin̰ utu iin̰ kiin̰ se jꞋan̰ kɔmbin̰ maakŋ k‑lɛɛtɛrge tun kiji; taa bin se, tɔtn maak ki se lɛ tuj eyo ɔɔ k‑lɛɛtɛrge se lɛ kɔŋ Ꞌdɔɔb eyo.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Kaaɗ kɛn Isa utu taaɗɗen taaɗ ɓɔrt sum ɓo, maakŋ magal Yaudge tu se deb kalaŋ ɓaaɗo ɔŋin̰a, ɛrg naanin̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Goonum mɛnda se te ooy kooy ɓɔrse sum, Ꞌɓaaɗo kɔnd ji don̰ ki taa naan̰ duru.»
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Gɔtn se Isa ute jee mɛtin̰ ki iin̰ ɔk mɛtin̰a.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Isa ɔk tɛrl aakin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Aay kaami goonuma! Taa naai aalga maaki dom ki se, kaal maaki se aajiga.» Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo, mɛnda se ɔŋ lapia.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Kɛn Isa jaay aan ɓee gaab kɛn magal Yaudge se, naan̰ ɔŋ jee tuuy kaage ɔɔ jee dɛnge se lɛ ɗaar tɔɔy tɔɔy makɔn̰ɔ.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTeecki naatn! Ɓɛrɛ, goon mɛnda se lɛ ooy te eyo, naan̰ tooɗ tooɗ bi sum.» Gaŋ gɔtn se naaɗe ooyin̰ koogo mɛtin̰ ki.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Kɛn jee dɛn jaay jꞋɔɔɗɗeno naatn se, Isa ɛnd maakŋ ɓee ki ɔɔ ɔk ji goon mɛnda ɔɔ gɔtn se goon mɛnda se iin̰i.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Gɔtn se labarin̰ se wɔɔk dɔɔɗ taa naaŋ gɔtn ese paac.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Kɛn Isa iin̰ gɔtn se jaay ɓaa ɓaa se, gɔtn se jee kaam‑tɔɔkge dio ɔk mɛtin̰a ɔɔ tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: «Ɛɛjjen doje ki, naai *Goon Daud!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Kɛn Isa jaay aan ɓeen se, jee kaam‑tɔɔkge se ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌtook aalki maakse dom ki la kɛn maam mꞋɔk tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakŋ ese se?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛlje, naaje kꞋtooko.»
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Gɔtn se Isa uun jin̰ tɔndɗen kaamɗege tu ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Aan gɔɔ naase aalkiga maakse dom ki se, nakŋ naase Ꞌjeki se Ꞌkaan̰ kaama.»
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Naan̰ kɛn se sum ɓo, kaamɗege naar tɔɔɗ taaka. Num gɔtn ese se Isa aacɗen kaama ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ: taar se, ɔn̰te Ꞌɓaa taaɗin̰ki nam ki.»
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Num gaŋ kɛn naaɗe jaay iin̰ ɓaa ɓaa sum se, nakŋ Isa tɛɗɗen se, naaɗe ɓaa wɔɔkin̰ taa naaŋ kɛn ese paac.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Gaŋ kɛn jee kaam‑tɔɔkgen di se jaay teec ɓaa ɓaa sum se, naan̰ kɛn se, naaɗe ɓaano gɔtn Isa ki ute gaaba kalaŋ bin se, ɔk kɔɔn̰ sitan kɛn ɔlin̰ ɔŋ taaɗ taar eyo.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Gɔtn se Isa tuur te sitan ro gaab kɛn ese se, ɔɔ gaabm ɔŋ taaɗ taar ey se, baag taaɗn taara cɛy. Ɔɔ kɛn jee dɛnge aak se nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Maakŋ *Israɛl ki paac se, nakŋ bin se ɓii kalaŋ kꞋjꞋaak te eyo!»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Gaŋ *Parizige se ɗeek ɔɔ: «Ute *Ɓubm sitange se ɓo naan̰ tuur sitange ro jeege tu.»
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Isa lee ɓaa maakŋ gɛgɛrge tu ɔɔ maakŋ naaŋge tu paac, lee dooy jeege maakŋ *ɓeege tun Yaudge lee tusn maak ki. Naan̰ lee taaɗɗen Labar Jiga gɛn *maakŋ Gaar Raa ɔɔ lee ɛɗ lapi jee kɔɔn̰ge tu paac ɔɔ jeegen paacn̰ kɔɔn̰ɔ tujɗenga tuju.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Kɛn naan̰ aak jee dɛnge se, naan̰ ɛɛjɗen doɗe ki taa naaɗe se ɔɔrga ɔɔ maakɗe tujga aan gɔɔ baatgen ɔk debm gaam eyo.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Gɔtn se Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Maakŋ‑gɔtn tɛɗga gɛn kɔjɔ se dɛna, naɓo jee tɛɗn naabge se, baata.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Bin num, Ꞌtɔndki mɛtn Mɛl maakŋ‑gɔtɔ taa aɗe kɔl jee tɛɗn naabge do ki gɛn kɔjn̰ maakŋ gɔtin̰a.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.