Mateus 8
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Kɛn Isa bɔɔyo do kɔs ki se dɔɔl jeege dɛna ɔk mɛtin̰a.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Gɔtn se gaaba kalaŋ ɔk kɔɔn̰ bikiɗi ɓaaɗo cɛɛ Isa ki, ɛrg naanin̰ ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlje, kɛn naai Ꞌje num, ɛɗum lapia taa rom se ɗaapm Ꞌtooɗn kɔlɔn̰ kɔlɔn̰.»
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Isa ɔl jin̰ utin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, maam mꞋjea, ɔn̰ roi Ꞌɗaapm Ꞌtooɗn kɔlɔn̰ kɔlɔn̰!» Gɔtn se sum ɓo, debm kɔɔn̰ bikiɗn se ɔŋ lapia ɔɔ ron̰ ɗaap tooɗ kɔlɔn̰ kɔlɔn̰.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Tɛr Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaao, naɓo ɔn̰te ɓaa taaɗn nam ki; num Ꞌɓaa Ꞌtaaɗ roi *debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se ɔɔ Ꞌɓaa ɛɗ *sɛrkɛ Raa ki aan gɔɔ kɛn *Musa taaɗin̰o maakŋ Kitap ki. Bin ɓo jeege paac Ꞌjeele, naai se ɔŋga lapia.»
4 Então Jesus lhe disse:
5 Kɛn Isa jaay ɛnd kɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki se ɔɔ gɔtn se bubm asgarge kalaŋ ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ eemin̰ nɔɔ ɔɔ:
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 «Mɛlje, maam se mꞋɔk debm tɛɗn naabum kalaŋ se kɔɔn̰ɔ dɛna tooɗ tooɗ ɓeene. Kɔɔn̰in̰ se tɛrɛcin̰ kꞋruŋguyu ɔɔ dabarin̰ dɛn aak eyo.»
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Gɔtn se Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam mꞋɓaa ɓei ki ɔɔ mꞋan̰ ɓaa kɛɗn lapia.»
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Gɔtn se bubm asgar *Rɔmɛge se ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɓɛrɛ, maam se mꞋaas te debm naai Ꞌɓaa ɓeem ki eyo. Num gɔtn ɗaari ki se, naai Ꞌtaaɗ ute taari sum ɓo, debm tɛɗn naabum se Ꞌkɔŋ lapia.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Taa maam se, kic mꞋkaam ji deb kuuy, naɓo mꞋɔk asgarge kaam ji maam kici. Ɔɔ kɛn maakɗe ki se jaay mꞋɗeek deb kalaŋ ki mꞋɔɔ: ‹ꞋƁaa se› naan̰ iin̰ Ꞌɓaa. Ɔɔ mꞋɗeek deb kuuy ki mꞋɔɔ: ‹ꞋƁaaɗo se› naan̰ iin̰ ɓaaɗo. Ɔɔ ɓulum ki se jaay, mꞋɗeekin̰ mꞋɔɔ: ‹ꞋTɛɗ nakŋ ese se› naan̰ iin̰ tɛɗin̰a.»
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Kɛn Isa jaay booy taar gaabm ese se, taara se ɔkin̰ taaɗ eyo. Naan̰ ɗeek jeege tun daanin̰ se ɔɔ: «Naase Ꞌbooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gaan *Israɛlge tun ute dɛnɗe se kic ɓo, maam mꞋɔŋ te nam jaay aal maakin̰ do *Raa ki aan gɔɔ gaabm ara se eyo.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Anum mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: jeege dɛna utu aɗe kiin̰ ɓaa gɔtn kaam kaaɗa tookŋo, ɔɔ kaam kaaɗa toocn̰ ni, naaɗe aɗe ɓaa utu tusn Ꞌkiŋg kɔsn ɓii laa ki ute maak‑raapo ute ɓugjege *Abraam, Isaka ɔɔ *Yakub *maakŋ Gaar Raa ki tɛlɛ.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Num gaangen gɛn maakŋ Gaar Raa tap ɓo, naaɗe se ɓo jꞋutu jꞋaɗen kɔɔɗɔ ɔɔ jꞋutu jꞋaɗen kɔmb naatn maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ dɔrɔɗ. Gɔtn se ɓo naaɗe ɓaa keeme ɔɔ taan̰ naaŋɗege.»
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Tɛr Isa ɗeek bubm asgar *Rɔmɛge tu se ɔɔ: «Ɔk Ꞌtɛrl Ꞌɓaa ɓei ki. Ute kaal maaki naai aal dom ki paac se, nakŋ naai Ꞌtɔnd mɛta ro ki se Ꞌkɔŋ tɛɗa.» Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo, debm tɛɗn naabin̰ se ɔŋ lapia.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Tɛr Isa iin̰ ɓaa ɓee Piɛr ki. Kɛn naan̰ jaay aan sum se, ɔŋ moom Piɛr mɛnda se kɔɔn̰ɔ tooɗ tooɗ daŋal ki ɔɔ naan̰ ron̰ ɔŋ kɛɗɛk.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Gɔtn se naan̰ ɔl jin̰ utin̰a ɔɔ ron̰ ɔŋg kɛɗɛk se tɛrɛc urlu ɔɔ gɔtn se naan̰ iin̰ ɗaara ɔɔ baag tɛɗn kɔsɔ Isa ki.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Kɛn kaaɗa ooc jaay gɔtɔ tɛɗ ilim se, jeege ɓaano ute jee kɔɔn̰ sitange se dɛna gɔtn Isa ki. Ute taarin̰ se sum ɓo, naan̰ tuur sitange naatn ro jeege tu ɔɔ jee kɔɔn̰ge se paac naan̰ ɛɗɗen lapia kici.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Nakŋ Isa tɛɗ se aanga ɗoobin̰ ki aan gɔɔ taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗno do dɔkin̰ kɛn ɔɔ:
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Kɛn Isa jaay aak jee dɛnge ɔl gurugin̰ se, gɔtn se naan̰ ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋgaaŋ kꞋɓaaki jɛŋ baar kɛn kaam naane.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Gaŋ maakŋ jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se, deb kalaŋ iiko cɛɛn̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, gɔtn naai Ꞌɓaa gay gay kic ɓo, maam mꞋai daana.»
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooyo! K‑bukumbɔɔge kic ɓo ɔk ɓee tooɗɗege, ɔɔ yeelge kic lɛ ɔk kujɗege. Num gaŋ maam *Goon Deba se mꞋɔk gɔtn maam mꞋan kɔl dom eyo.»
20 Jesus respondeu:
21 Maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se, deb kalaŋ kuuy se ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɔn̰um mꞋaɗe ɓaa duubm bubum jaayo.»
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ jeegen aan gɔɔ ooyga kooy naan Raa ki se Ꞌduubm naapa, num naai se, Ꞌɓaaɗo Ꞌdaanuma.»
22 Jesus respondeu:
23 Gɔtn se Isa ook maakŋ markab ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki ɓaa ute naan̰a.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Gɔtn se sum ɓo kuulu dɔɔbɔ ɔɔ ɔl makɔn̰ɔ do baar ki. Kuulu se tɛɗ maane aal walak walak ɔɔ iin̰ ɓaa ɓaa ɗoocn̰ markaba. Num naan̰ kɛn se, Isa tooɗ tooɗ bia.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Jee mɛtin̰ ki iiko cɛɛn̰ ki tɔnd durin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, naakje! Ey num ɓɛrɛ, naajege jꞋaki kutu.»
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase Ꞌɓeerki bin se? Naase se aalki te maakse paac do Raa ki eyo.» Gɔtn se naan̰ iin̰ ɗaara, aac kaama kuul ki ute maane ki ɔɔ naan̰ kɛn se, gɔtɔ ɓaa tooɗ dil.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Kɛn naaɗe jaay aak nakŋ ese se, paac ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Aakki tu nakage! Kɛse tap ɓo naŋa bini kɛn taaɗ kuulu ute maane ki kic ɓo tookin̰ taarin̰ se?»
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Kɛn Isa jaay aan jɛŋ baar kɛn kaam naane, taa naaŋ jee Gadarge tu se, gɔtn se gaabge dio ɔk kɔɔn̰ sitange teeco maakŋ iiɓge tun Yaudge tɛɗin̰o gɛn tɔl taal yoɗege se, ɓaaɗo dɔɔɗin̰a. Gaabgen di se naaɗe kusin̰a ɔɔ gɔtn naaɗe iŋg se nam ɔŋ aal te ɗoobm se eyo.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Kɛn naaɗe jaay aakin̰ se, gɔtn se naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ ɔɔ: «Goon Raa, naai Ꞌje ɗi roje ki? Kɛn kaaɗn Raa ɔndin̰ se aas te ey ɓɔrt sum ɓo, naai Ꞌɓaaɗo Ꞌje ajen dabar la?»
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Naanɗe ki dɔk cɔkɔ se ɔk dɔɔl kin̰zirge dɛna kꞋgaamɗe gaama.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Sitange se eem nɔɔ mɛtn Isa ki, ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn ajen tuur num, ɔlje naaje kꞋɓaa kɛnd maakŋ dɔɔl kin̰zirge tu se.»
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTeec Ꞌɓaaki.» Gɔtn se sitange se teeco ro gaabge tun di se ɔɔ ɓaa ɛnd maakŋ kin̰zirge tu. Naan̰ kɛn se sum ɓo dɔɔl kin̰zirgen te dɛnɗe se dɔɔb rus ɔɔ naar aan̰o girdi girdi bɔɔy ɓaa si maakŋ baar ki ɔɔ naaɗe ooy ut kap.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Kɛn jee gaam kin̰zirge jaay aak nakŋ tɛɗ se, naaɗe dɔɔb aan̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr ki ɔɔ ɓaa taaɗ mɛtn taar nakgen deel se paac jeege tu nakŋ aan do gaabge tun di kɛn ɔk kɔɔn̰ sitange se.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Gɔtn se jee maakŋ gɛgɛr ki se paac teec ɓaaɗo ɔŋ Isa. Kɛn naaɗe ɓaaɗo ɔŋin̰ sum se, naaɗe sɛlin̰ mɛtin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai se iin̰ Ꞌteec ɔn̰jen naaŋje!»
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.