Mateus 8

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛn Isa bɔɔyo do kɔs ki se dɔɔl jeege dɛna ɔk mɛtin̰a.
1 Ora, descendo ele do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Gɔtn se gaaba kalaŋ ɔk kɔɔn̰ bikiɗi ɓaaɗo cɛɛ Isa ki, ɛrg naanin̰ ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlje, kɛn naai Ꞌje num, ɛɗum lapia taa rom se ɗaapm Ꞌtooɗn kɔlɔn̰ kɔlɔn̰.»
2 E eis que um leproso, tendo-se aproximado, adorou-o, dizendo: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
3 Isa ɔl jin̰ utin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, maam mꞋjea, ɔn̰ roi Ꞌɗaapm Ꞌtooɗn kɔlɔn̰ kɔlɔn̰!» Gɔtn se sum ɓo, debm kɔɔn̰ bikiɗn se ɔŋ lapia ɔɔ ron̰ ɗaap tooɗ kɔlɔn̰ kɔlɔn̰.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E imediatamente ele ficou limpo da sua lepra.
4 Tɛr Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaao, naɓo ɔn̰te ɓaa taaɗn nam ki; num Ꞌɓaa Ꞌtaaɗ roi *debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se ɔɔ Ꞌɓaa ɛɗ *sɛrkɛ Raa ki aan gɔɔ kɛn *Musa taaɗin̰o maakŋ Kitap ki. Bin ɓo jeege paac Ꞌjeele, naai se ɔŋga lapia.»
4 Disse-lhe, então, Jesus: Olha, não o digas a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e fazer a oferta que Moisés ordenou, para servir de testemunho ao povo.
5 Kɛn Isa jaay ɛnd kɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki se ɔɔ gɔtn se bubm asgarge kalaŋ ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ eemin̰ nɔɔ ɔɔ:
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, apresentou-se-lhe um centurião, implorando:
6 «Mɛlje, maam se mꞋɔk debm tɛɗn naabum kalaŋ se kɔɔn̰ɔ dɛna tooɗ tooɗ ɓeene. Kɔɔn̰in̰ se tɛrɛcin̰ kꞋruŋguyu ɔɔ dabarin̰ dɛn aak eyo.»
6 Senhor, o meu criado jaz em casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Gɔtn se Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam mꞋɓaa ɓei ki ɔɔ mꞋan̰ ɓaa kɛɗn lapia.»
7 Jesus lhe disse: Eu irei curá-lo.
8 Gɔtn se bubm asgar *Rɔmɛge se ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɓɛrɛ, maam se mꞋaas te debm naai Ꞌɓaa ɓeem ki eyo. Num gɔtn ɗaari ki se, naai Ꞌtaaɗ ute taari sum ɓo, debm tɛɗn naabum se Ꞌkɔŋ lapia.
8 Mas o centurião respondeu: Senhor, não sou digno de que entres em minha casa; mas apenas manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
9 Taa maam se, kic mꞋkaam ji deb kuuy, naɓo mꞋɔk asgarge kaam ji maam kici. Ɔɔ kɛn maakɗe ki se jaay mꞋɗeek deb kalaŋ ki mꞋɔɔ: ‹ꞋƁaa se› naan̰ iin̰ Ꞌɓaa. Ɔɔ mꞋɗeek deb kuuy ki mꞋɔɔ: ‹ꞋƁaaɗo se› naan̰ iin̰ ɓaaɗo. Ɔɔ ɓulum ki se jaay, mꞋɗeekin̰ mꞋɔɔ: ‹ꞋTɛɗ nakŋ ese se› naan̰ iin̰ tɛɗin̰a.»
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
10 Kɛn Isa jaay booy taar gaabm ese se, taara se ɔkin̰ taaɗ eyo. Naan̰ ɗeek jeege tun daanin̰ se ɔɔ: «Naase Ꞌbooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gaan *Israɛlge tun ute dɛnɗe se kic ɓo, maam mꞋɔŋ te nam jaay aal maakin̰ do *Raa ki aan gɔɔ gaabm ara se eyo.
10 Ouvindo isto, admirou-se Jesus e disse aos que o seguiam: Em verdade vos afirmo que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
11 Anum mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: jeege dɛna utu aɗe kiin̰ ɓaa gɔtn kaam kaaɗa tookŋo, ɔɔ kaam kaaɗa toocn̰ ni, naaɗe aɗe ɓaa utu tusn Ꞌkiŋg kɔsn ɓii laa ki ute maak‑raapo ute ɓugjege *Abraam, Isaka ɔɔ *Yakub *maakŋ Gaar Raa ki tɛlɛ.
11 Digo-vos que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugares à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no reino dos céus.
12 Num gaangen gɛn maakŋ Gaar Raa tap ɓo, naaɗe se ɓo jꞋutu jꞋaɗen kɔɔɗɔ ɔɔ jꞋutu jꞋaɗen kɔmb naatn maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ dɔrɔɗ. Gɔtn se ɓo naaɗe ɓaa keeme ɔɔ taan̰ naaŋɗege.»
12 Ao passo que os filhos do reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Tɛr Isa ɗeek bubm asgar *Rɔmɛge tu se ɔɔ: «Ɔk Ꞌtɛrl Ꞌɓaa ɓei ki. Ute kaal maaki naai aal dom ki paac se, nakŋ naai Ꞌtɔnd mɛta ro ki se Ꞌkɔŋ tɛɗa.» Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo, debm tɛɗn naabin̰ se ɔŋ lapia.
13 Então, disse Jesus ao centurião: Vai-te, e seja feito conforme a tua fé. E, naquela mesma hora, o servo foi curado.
14 Tɛr Isa iin̰ ɓaa ɓee Piɛr ki. Kɛn naan̰ jaay aan sum se, ɔŋ moom Piɛr mɛnda se kɔɔn̰ɔ tooɗ tooɗ daŋal ki ɔɔ naan̰ ron̰ ɔŋ kɛɗɛk.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada e ardendo em febre.
15 Gɔtn se naan̰ ɔl jin̰ utin̰a ɔɔ ron̰ ɔŋg kɛɗɛk se tɛrɛc urlu ɔɔ gɔtn se naan̰ iin̰ ɗaara ɔɔ baag tɛɗn kɔsɔ Isa ki.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Kɛn kaaɗa ooc jaay gɔtɔ tɛɗ ilim se, jeege ɓaano ute jee kɔɔn̰ sitange se dɛna gɔtn Isa ki. Ute taarin̰ se sum ɓo, naan̰ tuur sitange naatn ro jeege tu ɔɔ jee kɔɔn̰ge se paac naan̰ ɛɗɗen lapia kici.
16 Chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele meramente com a palavra expeliu os espíritos e curou todos os que estavam doentes;
17 Nakŋ Isa tɛɗ se aanga ɗoobin̰ ki aan gɔɔ taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗno do dɔkin̰ kɛn ɔɔ:
17 para que se cumprisse o que fora dito por intermédio do profeta Isaías: Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou com as nossas doenças.
18 Kɛn Isa jaay aak jee dɛnge ɔl gurugin̰ se, gɔtn se naan̰ ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋgaaŋ kꞋɓaaki jɛŋ baar kɛn kaam naane.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Gaŋ maakŋ jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se, deb kalaŋ iiko cɛɛn̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, gɔtn naai Ꞌɓaa gay gay kic ɓo, maam mꞋai daana.»
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooyo! K‑bukumbɔɔge kic ɓo ɔk ɓee tooɗɗege, ɔɔ yeelge kic lɛ ɔk kujɗege. Num gaŋ maam *Goon Deba se mꞋɔk gɔtn maam mꞋan kɔl dom eyo.»
20 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se, deb kalaŋ kuuy se ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɔn̰um mꞋaɗe ɓaa duubm bubum jaayo.»
21 E outro dos discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ jeegen aan gɔɔ ooyga kooy naan Raa ki se Ꞌduubm naapa, num naai se, Ꞌɓaaɗo Ꞌdaanuma.»
22 Replicou-lhe, porém, Jesus: Segue-me, e deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos.
23 Gɔtn se Isa ook maakŋ markab ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki ɓaa ute naan̰a.
23 Então, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Gɔtn se sum ɓo kuulu dɔɔbɔ ɔɔ ɔl makɔn̰ɔ do baar ki. Kuulu se tɛɗ maane aal walak walak ɔɔ iin̰ ɓaa ɓaa ɗoocn̰ markaba. Num naan̰ kɛn se, Isa tooɗ tooɗ bia.
24 E eis que sobreveio no mar uma grande tempestade, de sorte que o barco era varrido pelas ondas. Entretanto, Jesus dormia.
25 Jee mɛtin̰ ki iiko cɛɛn̰ ki tɔnd durin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, naakje! Ey num ɓɛrɛ, naajege jꞋaki kutu.»
25 Mas os discípulos vieram acordá-lo, clamando: Senhor, salva-nos! Perecemos!
26 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase Ꞌɓeerki bin se? Naase se aalki te maakse paac do Raa ki eyo.» Gɔtn se naan̰ iin̰ ɗaara, aac kaama kuul ki ute maane ki ɔɔ naan̰ kɛn se, gɔtɔ ɓaa tooɗ dil.
26 Perguntou-lhes, então, Jesus: Por que sois tímidos, homens de pequena fé? E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e fez-se grande bonança.
27 Kɛn naaɗe jaay aak nakŋ ese se, paac ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Aakki tu nakage! Kɛse tap ɓo naŋa bini kɛn taaɗ kuulu ute maane ki kic ɓo tookin̰ taarin̰ se?»
27 E maravilharam-se os homens, dizendo: Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Kɛn Isa jaay aan jɛŋ baar kɛn kaam naane, taa naaŋ jee Gadarge tu se, gɔtn se gaabge dio ɔk kɔɔn̰ sitange teeco maakŋ iiɓge tun Yaudge tɛɗin̰o gɛn tɔl taal yoɗege se, ɓaaɗo dɔɔɗin̰a. Gaabgen di se naaɗe kusin̰a ɔɔ gɔtn naaɗe iŋg se nam ɔŋ aal te ɗoobm se eyo.
28 Tendo ele chegado à outra margem, à terra dos gadarenos, vieram-lhe ao encontro dois endemoninhados, saindo dentre os sepulcros, e a tal ponto furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Kɛn naaɗe jaay aakin̰ se, gɔtn se naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ ɔɔ: «Goon Raa, naai Ꞌje ɗi roje ki? Kɛn kaaɗn Raa ɔndin̰ se aas te ey ɓɔrt sum ɓo, naai Ꞌɓaaɗo Ꞌje ajen dabar la?»
29 E eis que gritaram: Que temos nós contigo, ó Filho de Deus! Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Naanɗe ki dɔk cɔkɔ se ɔk dɔɔl kin̰zirge dɛna kꞋgaamɗe gaama.
30 Ora, andava pastando, não longe deles, uma grande manada de porcos.
31 Sitange se eem nɔɔ mɛtn Isa ki, ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn ajen tuur num, ɔlje naaje kꞋɓaa kɛnd maakŋ dɔɔl kin̰zirge tu se.»
31 Então, os demônios lhe rogavam: Se nos expeles, manda-nos para a manada de porcos.
32 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTeec Ꞌɓaaki.» Gɔtn se sitange se teeco ro gaabge tun di se ɔɔ ɓaa ɛnd maakŋ kin̰zirge tu. Naan̰ kɛn se sum ɓo dɔɔl kin̰zirgen te dɛnɗe se dɔɔb rus ɔɔ naar aan̰o girdi girdi bɔɔy ɓaa si maakŋ baar ki ɔɔ naaɗe ooy ut kap.
32 Pois ide, ordenou-lhes Jesus. E eles, saindo, passaram para os porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e nas águas pereceram.
33 Kɛn jee gaam kin̰zirge jaay aak nakŋ tɛɗ se, naaɗe dɔɔb aan̰ ɓaa maakŋ gɛgɛr ki ɔɔ ɓaa taaɗ mɛtn taar nakgen deel se paac jeege tu nakŋ aan do gaabge tun di kɛn ɔk kɔɔn̰ sitange se.
33 Fugiram os porqueiros e, chegando à cidade, contaram todas estas coisas e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Gɔtn se jee maakŋ gɛgɛr ki se paac teec ɓaaɗo ɔŋ Isa. Kɛn naaɗe ɓaaɗo ɔŋin̰ sum se, naaɗe sɛlin̰ mɛtin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai se iin̰ Ꞌteec ɔn̰jen naaŋje!»
34 Então, a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus; e, vendo-o, lhe rogaram que se retirasse da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.