Mateus 26
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛn Isa jaay dooy jeege aas sum se, naan̰ taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 «ꞋJeelki *laa Paak gɛn Yaudge se ɔɔpga ɓii di sum ɓo Ꞌkaana ɔɔ *Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu ɔɔ naaɗe an̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.»
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔɔ magal taa ɓee Yaudge tus maakŋ ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki kɛn ron̰ Kayip se,
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 naaɗe tus dɔɔk taarɗe je ɗoobm an̰ goon̰ kɔkŋ Isa taa an̰ ɓaa tɔɔlɔ.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «JꞋɔn̰te kɔkin̰ki ɓii laa ki, ey num jeege kiin̰ gɛn tɛɗn taara ɔɔ gɔtɔ tuju.»
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Kaaɗ kɛn Isa Betani ki maakŋ ɓee Simon kɛn kꞋdaŋin̰ debm bikiɗi se,
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 mɛnda kalaŋ ɓaaɗo ɔŋin̰a. Naan̰ se ɔk naka kalaŋ aan gɔɔ k‑ɓɔkɔlɔ, nakŋ se ko ɓo kꞋcɔɔc kꞋɗaapin̰a. K‑ɓɔkɔl se kꞋdaŋin̰ albatir. Ɔɔ itir maak ki se itir salal ɔɔ ɔɔn̰ɔ. Naan̰ ɓaaɗo ɔɔyin̰ do Isa ki, kaaɗ kɛn Isa iŋg ɔs kɔsɔ.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aak nakŋ mɛnd se tɛɗ se, maakɗe tuju ɔɔ baag taaɗn ute naapa ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay itir se naan̰ tujin̰ bin se?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Itir se jꞋan̰ dugin̰ te zo ɔɔn̰ɔ ɔɔ gursin̰ se jꞋan̰ nigin̰ jee daayge tu.»
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase Ꞌtɛrɛcki mind mɛnda se? Nakŋ naan̰ tɛɗum maam ki se, kɛse nakŋ jiga.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Jee daayge se daayum utu te naase. Num gaŋ maam se, daayum mꞋkɔŋ kiŋg te naase eyo.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Itir mɛnd ɔɔyum rom ki se, ɗaapumga roma gɛn kɛnd maakŋ ɓaaɗ ki.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: do naaŋa ute magalin̰ se gɔtn gay gay kic ɓo, kɛn jeege utu Ꞌtaaɗn Labar Jiga se, nakŋ kɛn mɛnd se jaay tɛɗum se, jeege paac utu kɔɔsn maanin̰a ɔɔ saapm do nak kɛn naan̰ tɛɗ ese se.»
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Tɛr Judas Iskariɔt, naan̰ maakŋ jee mɛtn Isa kɛn sik‑kaar‑di se, ɓaa ɔŋo *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu,
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn maam mꞋɔk mꞋɛɗsenga Isa num, naase amki kɛɗn ɗio?» Gɔtn se naaɗe mɛɗ ɛɗin̰ gurs tamma si‑mɔtɔ.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Naan̰ kɛn se sum ɓo Judas baag je ɗoobm an kutn Isa.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Ɓii deet deetn gɛn laa mappan ɔk ɔrɔm ey se, jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Kɔsn gɛn laa Paak se, naai Ꞌje jꞋaisin̰ tɛɗn kaam gay?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaaki maakŋ gɛgɛr ki, gɔtn gaab ki kalaŋ bini ɔɔ ɗeekin̰ki ɔɔki: ‹Debm dooyje ɗeek ɔɔ ɓɛrɛ, kaaɗin̰ ɔɔpga gɔɔrɔ ɔɔ naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se je ɓaa tɛɗn laa Paak se ɓei ki.›»
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Jee mɛtin̰ ki ɓaa tɛɗin̰ aan gɔɔ kɛn Mɛlɗe taaɗɗeno ɔɔ naaɗe ɓaa tɛɗ kɔsn gɛn laa Paak se gɔtn ese.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Kɛn aan do tɛgɛr gɔtɔ ɓaa ɔk jin̰ se, Isa ute jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se ɓaaɗo iŋg ɔs do tabil ki.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Kaaɗ kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakse ki se, deb kalaŋ utu am kutu.»
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki se maakɗe tuj kasak kasak ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo baag tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Mɛluma, lɔ nakŋ se tɛɗn maam lɛ?»
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Debm kɛn ɔl jin̰ maakŋ baay ki ute maam se, naan̰ ɓo debm utu am kutu.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Ɗeere, *Goon Deba se, utu Ꞌkooy aan gɔɔ kɛn *Raa taaɗno maakŋ Kitap ki, num gaŋ ɔɔn̰ deb kɛn an̰ kut se! Debm bin se kɛn jꞋoojin̰ te ey kic ɓo bɛɛ kaca.»
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Judas, naan̰ ɓo debm kɛn utu kutn Isa se, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, lɔ nakŋ se tɛɗn maam lɛ?» Ɔɔ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai ɗeekin̰ se.»
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Kaaɗ kɛn naaɗe ɔs kɔs se, Isa uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔk ɔski, kɛse roma.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Tɛr naan̰ uun *kɔɔp ɗooc te tɔtn koojn̰ kaagŋ kꞋdaŋin̰ bin̰ se jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ ɛɗɗesin̰a, ɗeekɗen ɔɔ: «Paacki se, naŋa naŋa kic ɓo ɔk aaye aaye,
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 kɛse moosuma kɛn taaɗ ɔɔ *Raa dɔɔkga ute naase. Moosn se ɔɔy taa jee dɛna, taa Raa aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 ꞋƁooyki mꞋasen taaɗa: tɔtn ese se, mɔɔtn maam mꞋkaay ey sum, bini mꞋɓaa kaay tɔtn koojn̰ bin̰ kiji ute naase se maakŋ gaar Bubum ki jaay sum.»
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Kɛn naaɗe aar kaa gɛn keem Raa aas se, naaɗe teec ɓaa ook do *kɔsn ɔlib ki.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Kɛn naaɗe utu ɓaa ɓaa sum ɓo, Isa taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Maakŋ nɔɔr kɛn jaaki se, naase paacki utu amki kaan̰ rɛsɛ. Taa Raa taaɗga taaɗ maakŋ Kitapin̰ ki ɔɔ: Maam mꞋutu mꞋtɔɔl debm gaam baatge, ɔɔ baatin̰ge se lɛ utu Ꞌkaan̰ wɔɔkɔ.
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Num kɛn maam jaay mꞋooy mꞋduroga num, maam mꞋkɔnd naana mꞋasen ɓaa booy taa naaŋ Galile ki.»
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn jee mɛti ki jaay rɛsi paac kic ɓo, maam se mꞋai kɔŋ rɛs eyo!»
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁooy bɛɛ mꞋai taaɗa: maakŋ nɔɔr kɛn jaaki se, kɔr kɔrɔn̰jɔ Ꞌkɔɔy ey sum ɓo, naai am Ꞌbaatn ɗɔɔl mɔtɔ Ꞌɗeekŋ ɔɔ Ꞌjeelum eyo.»
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam se kɛn am kaan te yoa kic ɓo, mꞋai baati eyo!» Ɔɔ jee mɛtin̰ kɛn kuuy se kic ɓo paac taaɗ aan gɔɔ gɛn Piɛr se.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Gɔtn se Isa ute jeegen mɛtin̰ ki aan gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Getsemane ki se ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Iŋgki gɔtn ara, kɔr maam mꞋkiikŋ cɔkɔ mꞋaɗe ɓaa tɔnd mɛtn Raa se.»
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Naan̰ ɔk ɓaan ute Piɛr ɔɔ gaan Zebedege dio, gɔtn se maakin̰ baag tuju ɔɔ taar maakin̰ ki naŋ tak.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se maakum tujga ɔɔ nirlum teecga aan gɔɔ mꞋaki kooyo. Anum naase se iŋgki gɔtn ara; ɔɔ ɔn̰ten Ꞌtooɗki bia, iŋgki zɛɛrɛ ute maama.»
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Naan̰ iin̰ iik naan ki cɔkɔ se, ɓaa ɛrg ɔnd naanin̰ naaŋ ki ɔɔ baag tɔnd mɛtn Raa ɗeek ɔɔ: «Bubuma, kɛn naai Ꞌje num iikum *kɔɔpm dubar se rom ki naata! Naɓo Ꞌtɛɗ aan gɔɔ kɛn naai maaki jea, num aan gɔɔ kɛn maam ɓo mꞋje se eyo.»
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Kɛn naan̰ ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se, tooɗ tooɗ bia, ɔɔ naan̰ ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Lɛr kalaŋ kic ɓo naase ɔŋ aasin̰ki te gɛn kiŋg zɛɛr te maam ey ne?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Naase iŋgki zɛɛrɛ, Ꞌtɔndki mɛtn Raa, taa naase aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo. Maakŋ debkilimi se je tɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo daa ron̰ ɓo ɔŋ aasin̰ eyo.»
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Tɛr naan̰ ɔk tɛrl gɛn k‑dige iik naan ki cɔkɔ daala ɔɔ ɓaa tɔnd mɛtn Raa ɔɔ: «Bubuma, kɔɔpm dubar se jaay naai amsin̰ kiik eyo ɔɔ kɛn mꞋan̰ kaay tak num ɔn̰ maakje naai ɓo Ꞌtɛɗa!»
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Kɛn naan̰ ɔk tɛrlo daal se, ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki tooɗ tooɗ bia ɔɔ kɛn bi ɔkɗe se, kaamɗe kic ɔŋ aak eyo.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Isa iin̰ ɔn̰ɗe kɛn naan̰ iik naan ki cɔkɔ se, naan̰ baag tɔnd mɛtn Raa gɛn k‑mɔtɔge, ɔɔ maakŋ tɔnd mɛtin̰ ki se naan̰ iŋg ɗɔɔl taar ese sum.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Tɛr naan̰ ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Maakŋ tooɗn bise ki se naase utu Ꞌtooɗ Ꞌtɔɔlki tɔɔl kɔɔrse rɔk la? Bɛrɛ, bɛɛga, kaaɗin̰ aasga ɔɔ *Goon Deba se jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jee tɛɗn kusin̰ge tu.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Iin̰ki, kꞋɓaaki! Aakki, debm am kut se aanga.»
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Kaaɗ kɛn Isa utu taaɗ naŋ te taarin̰ ey sum ɓo, gaŋ maakŋ jeege tun mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se, debm ron̰ Judas se aana. Naan̰ ɓaaɗo ute dɔɔl jeege dɛna mɛtin̰ ki kɛn ɔk gɔrɗ‑jɛrlɗege ɔɔ te sirɗɗege. Jee se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɓo ɔlɗeno.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Judas, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa se, taaɗoga taaɗ jeege tun ese se ɔɔ: «Debm jaay maam mꞋan̰ baam kɔkɔ ɔɔ mꞋkaay ciilin̰ se, kɛse ɓo naan̰a! Ɔkin̰ki.»
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Judas naar ɓaaɗo cɛɛ Isa ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, tɔɔsɛ!» Gɔtn se naan̰ baam ɔkin̰a ɔɔ aay ciilin̰a.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Ɔɔ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛɗuma, nakŋ naai Ꞌɓaaɗo tɛɗa se, Ꞌtɛɗin̰a.» Gɔtn se jee dɛngen kꞋɓaaɗo tɛl se, iij‑ɔkin̰a.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Gaŋ kɛn Isa jaay jꞋɔkin̰ se, maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se, deb kalaŋ ɔɔɗo gɔrɗ‑jɛrlin̰a ɔɔ ɔg gaaŋ te bi debm tɛɗn naabm magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɔrɗ‑jɛrli se Ꞌtɛrl ɔlin̰ maakŋ saapin̰ ki gɔtin̰ ki. Taa jeegen tɔɔl jeege ute gɔrɗ‑jɛrlɗege se, naaɗe jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛge kici.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Naai Ꞌjeel ey la, kɛn maam jaay mꞋtɔndga mɛtn Bubum num, naan̰ am naar naakŋ ute dɔɔl kɔɗin̰ge sik‑kaar‑di se?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Kɛn bin ey num taar Kitap taaɗ se Ꞌkaan ɗoobin̰ ki ɔɔ ɗio?»
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Naan̰ kɛn se Isa ɗeek jee dɛnge tu se ɔɔ: «Naase Ꞌteeckiro ute gɔrɗ‑jɛrlsege ɔɔ te sirɗsege jaay, Ꞌɓaamkiro kɔkɔ aan gɔɔ debm ɓoogo se. Ey num ɓii‑raa maam mꞋlee dooy jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se, naɓo naase ɔŋ ɔkumkiro te eyo.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Num gaŋ nakŋ se jaay aan se, taa taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋin̰o maakŋ Kitap ki do dɔkin̰ se, Ꞌkaan ɗoobin̰ ki.» Gaŋ gɔtn se, jee mɛtin̰ ki paac baatin̰a ɔɔ aan̰ rɛsin̰a.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Jee ɔko Isa se ɓaansin̰o ɓee Kayip ki, naan̰ ɓo *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Ɔɔ maakŋ ɓee naan̰ ki se ɓo jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge ɓaaɗo tusn maak ki.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Piɛr ɔko mɛtn Isa daanɗe goon dɔkɔ, daanin̰o bini aan daan bɔɔr ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Piɛr ɛndo ɓaa iŋg ute jee tɛɗn naabge, taa kaakŋ nakŋ kɛn utu Ꞌkaan do Isa ki.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Anum magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute magal Yaudgen kuuy paacn̰ jee kaakŋ mɛtn taarge se, naaɗe je tɔl taara do Isa ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰ num jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ,
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 naɓo naaɗe ɔŋ te taar ɗim eyo. Ey num saaɗge dɛna ɓaaɗo tɔlin̰ taar‑kɔɔɓɔ don̰ ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰a.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Naaje kꞋbooyga gaabm ese se taaɗo ɔɔ: *Ɓee Raa se maam mꞋan̰ tɔɔkŋ naatn ɔɔ maakŋ ɓiige tun mɔtɔ sum ɓo mꞋan̰ kiin̰in̰ gɔtin̰ ki.»
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Gɔtn se magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se iin̰ ɗaara ɔɔ ɗeek Isa ki ɔɔ: «Naai tap ɓo Ꞌtɛrlɗen taar ɗim ey la do taarge tun naaɗe tɔli doi ki se?»
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Gaŋ Isa do ɗɛk ɔɔ tɛrlin̰ taar ɗim eyo. Tɛr magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se taaɗin̰ daala ɔɔ: «Ute ro Raa zɛɛrɛ mꞋtɔnd mɛti, Ꞌtaaɗjen tu naai ɓo *al‑Masi, Goon Raa se la?»
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse naai ɓo Ꞌɗeekin̰a. Naɓo Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: naan ki se, naase utu aki kaakŋ *Goon Deba se, iŋg kiŋg do ji daam Sidburku ki ɔɔ kɛn naan̰ aɗe bɔɔy se aɗe kiŋg do gapar ki.»
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Gɔtn se magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki iin̰ nɛɛpm te kalin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «ꞋBooyki! Gaabm se naan̰ naaj Raa! Naase nakage kꞋjeki saaɗn nam kuuy se, gɛn ɗi daala! Naase lɛ Ꞌbooykiga te bise kɛn naan̰ naaj Raa se.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Anum naase Ꞌsaapki ɔɔki ɗi?» Jee dɛn se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗeere, naan̰ se nakin̰ yoa!»
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Gɔtn se naaɗe tupin̰ ɓooro daan‑kaamin̰ ki ɔɔ tɔndin̰a. Jee kuuy se tɔndin̰ mɛtn bin̰ ki,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai al‑Masi, debm kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki se, Ꞌtaaɗjen tu: debm kɛn tɔndi se, naŋa?»
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Naan̰ kɛn se, Piɛr ɔɔp iŋg naata daan bɔɔr ki. Gɔtn se mɛnda kalaŋ, mɛnd tɛɗn naaba, ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, naai kic ɓo debm Isan kɔɗ Galile.»
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Gaŋ naan jeege tu paac se, naan̰ naaja ɗeek ɔɔ: «Taar naai Ꞌtaaɗ se lɛ, maam mꞋbooy mꞋɔk mɛtin̰ eyo.»
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Tɛr Piɛr iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa ɓaa kaam taa ɗoob kɛn magal se, mɛnd tɛɗn naabm kuuy aakin̰a ɔɔ ɗeek jeege tun gɔtn ese se ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gaabm ese kic debm Isan kɔɗ Nazarɛt se!»
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Gɔtn se Piɛr baag naaja daala ɔɔ naam taarin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo!»
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Kɛn naaɗe jaay iŋg cɔkɔ se, jeegen paacn̰ iŋg gɔtn ese se iiko cɛɛn̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, naai se mɛtn naaɗe, taa taari taaɗ se kic ɓo tec gɛn naaɗe!»
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Gɔtn se Piɛr baag naam taarin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, maam mꞋnaam rom te Raa, mꞋtaaɗsen mꞋɔɔ: gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo!» Gaŋ gɔtn se sum ɓo kɔrɔn̰jɔ naar ɔɔɗ ɔɔyɔ.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Gɔtn se, Piɛr naar saap do taar kɛn Isa taaɗin̰o ɔɔ: «Kɔr kɔrɔn̰jɔ tɔɔy ey sum ɓo, naai am baatn ɗɔɔl mɔtɔ.» Gɔtn se naan̰ teeco ɔɔ baag keem gab gab.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.