Mateus 26
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Kɛn Isa jaay dooy jeege aas sum se, naan̰ taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ:
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 «ꞋJeelki *laa Paak gɛn Yaudge se ɔɔpga ɓii di sum ɓo Ꞌkaana ɔɔ *Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu ɔɔ naaɗe an̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.»
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔɔ magal taa ɓee Yaudge tus maakŋ ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki kɛn ron̰ Kayip se,
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 naaɗe tus dɔɔk taarɗe je ɗoobm an̰ goon̰ kɔkŋ Isa taa an̰ ɓaa tɔɔlɔ.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «JꞋɔn̰te kɔkin̰ki ɓii laa ki, ey num jeege kiin̰ gɛn tɛɗn taara ɔɔ gɔtɔ tuju.»
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Kaaɗ kɛn Isa Betani ki maakŋ ɓee Simon kɛn kꞋdaŋin̰ debm bikiɗi se,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 mɛnda kalaŋ ɓaaɗo ɔŋin̰a. Naan̰ se ɔk naka kalaŋ aan gɔɔ k‑ɓɔkɔlɔ, nakŋ se ko ɓo kꞋcɔɔc kꞋɗaapin̰a. K‑ɓɔkɔl se kꞋdaŋin̰ albatir. Ɔɔ itir maak ki se itir salal ɔɔ ɔɔn̰ɔ. Naan̰ ɓaaɗo ɔɔyin̰ do Isa ki, kaaɗ kɛn Isa iŋg ɔs kɔsɔ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aak nakŋ mɛnd se tɛɗ se, maakɗe tuju ɔɔ baag taaɗn ute naapa ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay itir se naan̰ tujin̰ bin se?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Itir se jꞋan̰ dugin̰ te zo ɔɔn̰ɔ ɔɔ gursin̰ se jꞋan̰ nigin̰ jee daayge tu.»
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase Ꞌtɛrɛcki mind mɛnda se? Nakŋ naan̰ tɛɗum maam ki se, kɛse nakŋ jiga.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Jee daayge se daayum utu te naase. Num gaŋ maam se, daayum mꞋkɔŋ kiŋg te naase eyo.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Itir mɛnd ɔɔyum rom ki se, ɗaapumga roma gɛn kɛnd maakŋ ɓaaɗ ki.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: do naaŋa ute magalin̰ se gɔtn gay gay kic ɓo, kɛn jeege utu Ꞌtaaɗn Labar Jiga se, nakŋ kɛn mɛnd se jaay tɛɗum se, jeege paac utu kɔɔsn maanin̰a ɔɔ saapm do nak kɛn naan̰ tɛɗ ese se.»
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Tɛr Judas Iskariɔt, naan̰ maakŋ jee mɛtn Isa kɛn sik‑kaar‑di se, ɓaa ɔŋo *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn maam mꞋɔk mꞋɛɗsenga Isa num, naase amki kɛɗn ɗio?» Gɔtn se naaɗe mɛɗ ɛɗin̰ gurs tamma si‑mɔtɔ.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Naan̰ kɛn se sum ɓo Judas baag je ɗoobm an kutn Isa.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Ɓii deet deetn gɛn laa mappan ɔk ɔrɔm ey se, jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Kɔsn gɛn laa Paak se, naai Ꞌje jꞋaisin̰ tɛɗn kaam gay?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaaki maakŋ gɛgɛr ki, gɔtn gaab ki kalaŋ bini ɔɔ ɗeekin̰ki ɔɔki: ‹Debm dooyje ɗeek ɔɔ ɓɛrɛ, kaaɗin̰ ɔɔpga gɔɔrɔ ɔɔ naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se je ɓaa tɛɗn laa Paak se ɓei ki.›»
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Jee mɛtin̰ ki ɓaa tɛɗin̰ aan gɔɔ kɛn Mɛlɗe taaɗɗeno ɔɔ naaɗe ɓaa tɛɗ kɔsn gɛn laa Paak se gɔtn ese.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Kɛn aan do tɛgɛr gɔtɔ ɓaa ɔk jin̰ se, Isa ute jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se ɓaaɗo iŋg ɔs do tabil ki.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Kaaɗ kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakse ki se, deb kalaŋ utu am kutu.»
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki se maakɗe tuj kasak kasak ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo baag tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Mɛluma, lɔ nakŋ se tɛɗn maam lɛ?»
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Debm kɛn ɔl jin̰ maakŋ baay ki ute maam se, naan̰ ɓo debm utu am kutu.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Ɗeere, *Goon Deba se, utu Ꞌkooy aan gɔɔ kɛn *Raa taaɗno maakŋ Kitap ki, num gaŋ ɔɔn̰ deb kɛn an̰ kut se! Debm bin se kɛn jꞋoojin̰ te ey kic ɓo bɛɛ kaca.»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Judas, naan̰ ɓo debm kɛn utu kutn Isa se, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, lɔ nakŋ se tɛɗn maam lɛ?» Ɔɔ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai ɗeekin̰ se.»
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Kaaɗ kɛn naaɗe ɔs kɔs se, Isa uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔk ɔski, kɛse roma.»
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Tɛr naan̰ uun *kɔɔp ɗooc te tɔtn koojn̰ kaagŋ kꞋdaŋin̰ bin̰ se jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ ɛɗɗesin̰a, ɗeekɗen ɔɔ: «Paacki se, naŋa naŋa kic ɓo ɔk aaye aaye,
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 kɛse moosuma kɛn taaɗ ɔɔ *Raa dɔɔkga ute naase. Moosn se ɔɔy taa jee dɛna, taa Raa aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 ꞋƁooyki mꞋasen taaɗa: tɔtn ese se, mɔɔtn maam mꞋkaay ey sum, bini mꞋɓaa kaay tɔtn koojn̰ bin̰ kiji ute naase se maakŋ gaar Bubum ki jaay sum.»
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Kɛn naaɗe aar kaa gɛn keem Raa aas se, naaɗe teec ɓaa ook do *kɔsn ɔlib ki.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Kɛn naaɗe utu ɓaa ɓaa sum ɓo, Isa taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Maakŋ nɔɔr kɛn jaaki se, naase paacki utu amki kaan̰ rɛsɛ. Taa Raa taaɗga taaɗ maakŋ Kitapin̰ ki ɔɔ: Maam mꞋutu mꞋtɔɔl debm gaam baatge, ɔɔ baatin̰ge se lɛ utu Ꞌkaan̰ wɔɔkɔ.
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Num kɛn maam jaay mꞋooy mꞋduroga num, maam mꞋkɔnd naana mꞋasen ɓaa booy taa naaŋ Galile ki.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn jee mɛti ki jaay rɛsi paac kic ɓo, maam se mꞋai kɔŋ rɛs eyo!»
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁooy bɛɛ mꞋai taaɗa: maakŋ nɔɔr kɛn jaaki se, kɔr kɔrɔn̰jɔ Ꞌkɔɔy ey sum ɓo, naai am Ꞌbaatn ɗɔɔl mɔtɔ Ꞌɗeekŋ ɔɔ Ꞌjeelum eyo.»
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam se kɛn am kaan te yoa kic ɓo, mꞋai baati eyo!» Ɔɔ jee mɛtin̰ kɛn kuuy se kic ɓo paac taaɗ aan gɔɔ gɛn Piɛr se.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Gɔtn se Isa ute jeegen mɛtin̰ ki aan gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Getsemane ki se ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Iŋgki gɔtn ara, kɔr maam mꞋkiikŋ cɔkɔ mꞋaɗe ɓaa tɔnd mɛtn Raa se.»
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Naan̰ ɔk ɓaan ute Piɛr ɔɔ gaan Zebedege dio, gɔtn se maakin̰ baag tuju ɔɔ taar maakin̰ ki naŋ tak.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se maakum tujga ɔɔ nirlum teecga aan gɔɔ mꞋaki kooyo. Anum naase se iŋgki gɔtn ara; ɔɔ ɔn̰ten Ꞌtooɗki bia, iŋgki zɛɛrɛ ute maama.»
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Naan̰ iin̰ iik naan ki cɔkɔ se, ɓaa ɛrg ɔnd naanin̰ naaŋ ki ɔɔ baag tɔnd mɛtn Raa ɗeek ɔɔ: «Bubuma, kɛn naai Ꞌje num iikum *kɔɔpm dubar se rom ki naata! Naɓo Ꞌtɛɗ aan gɔɔ kɛn naai maaki jea, num aan gɔɔ kɛn maam ɓo mꞋje se eyo.»
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Kɛn naan̰ ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se, tooɗ tooɗ bia, ɔɔ naan̰ ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Lɛr kalaŋ kic ɓo naase ɔŋ aasin̰ki te gɛn kiŋg zɛɛr te maam ey ne?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Naase iŋgki zɛɛrɛ, Ꞌtɔndki mɛtn Raa, taa naase aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo. Maakŋ debkilimi se je tɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo daa ron̰ ɓo ɔŋ aasin̰ eyo.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Tɛr naan̰ ɔk tɛrl gɛn k‑dige iik naan ki cɔkɔ daala ɔɔ ɓaa tɔnd mɛtn Raa ɔɔ: «Bubuma, kɔɔpm dubar se jaay naai amsin̰ kiik eyo ɔɔ kɛn mꞋan̰ kaay tak num ɔn̰ maakje naai ɓo Ꞌtɛɗa!»
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Kɛn naan̰ ɔk tɛrlo daal se, ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki tooɗ tooɗ bia ɔɔ kɛn bi ɔkɗe se, kaamɗe kic ɔŋ aak eyo.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Isa iin̰ ɔn̰ɗe kɛn naan̰ iik naan ki cɔkɔ se, naan̰ baag tɔnd mɛtn Raa gɛn k‑mɔtɔge, ɔɔ maakŋ tɔnd mɛtin̰ ki se naan̰ iŋg ɗɔɔl taar ese sum.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Tɛr naan̰ ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Maakŋ tooɗn bise ki se naase utu Ꞌtooɗ Ꞌtɔɔlki tɔɔl kɔɔrse rɔk la? Bɛrɛ, bɛɛga, kaaɗin̰ aasga ɔɔ *Goon Deba se jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jee tɛɗn kusin̰ge tu.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Iin̰ki, kꞋɓaaki! Aakki, debm am kut se aanga.»
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Kaaɗ kɛn Isa utu taaɗ naŋ te taarin̰ ey sum ɓo, gaŋ maakŋ jeege tun mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se, debm ron̰ Judas se aana. Naan̰ ɓaaɗo ute dɔɔl jeege dɛna mɛtin̰ ki kɛn ɔk gɔrɗ‑jɛrlɗege ɔɔ te sirɗɗege. Jee se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɓo ɔlɗeno.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judas, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa se, taaɗoga taaɗ jeege tun ese se ɔɔ: «Debm jaay maam mꞋan̰ baam kɔkɔ ɔɔ mꞋkaay ciilin̰ se, kɛse ɓo naan̰a! Ɔkin̰ki.»
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Judas naar ɓaaɗo cɛɛ Isa ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, tɔɔsɛ!» Gɔtn se naan̰ baam ɔkin̰a ɔɔ aay ciilin̰a.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ɔɔ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛɗuma, nakŋ naai Ꞌɓaaɗo tɛɗa se, Ꞌtɛɗin̰a.» Gɔtn se jee dɛngen kꞋɓaaɗo tɛl se, iij‑ɔkin̰a.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Gaŋ kɛn Isa jaay jꞋɔkin̰ se, maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se, deb kalaŋ ɔɔɗo gɔrɗ‑jɛrlin̰a ɔɔ ɔg gaaŋ te bi debm tɛɗn naabm magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɔrɗ‑jɛrli se Ꞌtɛrl ɔlin̰ maakŋ saapin̰ ki gɔtin̰ ki. Taa jeegen tɔɔl jeege ute gɔrɗ‑jɛrlɗege se, naaɗe jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛge kici.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Naai Ꞌjeel ey la, kɛn maam jaay mꞋtɔndga mɛtn Bubum num, naan̰ am naar naakŋ ute dɔɔl kɔɗin̰ge sik‑kaar‑di se?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Kɛn bin ey num taar Kitap taaɗ se Ꞌkaan ɗoobin̰ ki ɔɔ ɗio?»
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Naan̰ kɛn se Isa ɗeek jee dɛnge tu se ɔɔ: «Naase Ꞌteeckiro ute gɔrɗ‑jɛrlsege ɔɔ te sirɗsege jaay, Ꞌɓaamkiro kɔkɔ aan gɔɔ debm ɓoogo se. Ey num ɓii‑raa maam mꞋlee dooy jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se, naɓo naase ɔŋ ɔkumkiro te eyo.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Num gaŋ nakŋ se jaay aan se, taa taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋin̰o maakŋ Kitap ki do dɔkin̰ se, Ꞌkaan ɗoobin̰ ki.» Gaŋ gɔtn se, jee mɛtin̰ ki paac baatin̰a ɔɔ aan̰ rɛsin̰a.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Jee ɔko Isa se ɓaansin̰o ɓee Kayip ki, naan̰ ɓo *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Ɔɔ maakŋ ɓee naan̰ ki se ɓo jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge ɓaaɗo tusn maak ki.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Piɛr ɔko mɛtn Isa daanɗe goon dɔkɔ, daanin̰o bini aan daan bɔɔr ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Piɛr ɛndo ɓaa iŋg ute jee tɛɗn naabge, taa kaakŋ nakŋ kɛn utu Ꞌkaan do Isa ki.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Anum magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute magal Yaudgen kuuy paacn̰ jee kaakŋ mɛtn taarge se, naaɗe je tɔl taara do Isa ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰ num jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ,
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 naɓo naaɗe ɔŋ te taar ɗim eyo. Ey num saaɗge dɛna ɓaaɗo tɔlin̰ taar‑kɔɔɓɔ don̰ ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰a.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Naaje kꞋbooyga gaabm ese se taaɗo ɔɔ: *Ɓee Raa se maam mꞋan̰ tɔɔkŋ naatn ɔɔ maakŋ ɓiige tun mɔtɔ sum ɓo mꞋan̰ kiin̰in̰ gɔtin̰ ki.»
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Gɔtn se magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se iin̰ ɗaara ɔɔ ɗeek Isa ki ɔɔ: «Naai tap ɓo Ꞌtɛrlɗen taar ɗim ey la do taarge tun naaɗe tɔli doi ki se?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Gaŋ Isa do ɗɛk ɔɔ tɛrlin̰ taar ɗim eyo. Tɛr magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se taaɗin̰ daala ɔɔ: «Ute ro Raa zɛɛrɛ mꞋtɔnd mɛti, Ꞌtaaɗjen tu naai ɓo *al‑Masi, Goon Raa se la?»
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse naai ɓo Ꞌɗeekin̰a. Naɓo Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: naan ki se, naase utu aki kaakŋ *Goon Deba se, iŋg kiŋg do ji daam Sidburku ki ɔɔ kɛn naan̰ aɗe bɔɔy se aɗe kiŋg do gapar ki.»
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Gɔtn se magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki iin̰ nɛɛpm te kalin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «ꞋBooyki! Gaabm se naan̰ naaj Raa! Naase nakage kꞋjeki saaɗn nam kuuy se, gɛn ɗi daala! Naase lɛ Ꞌbooykiga te bise kɛn naan̰ naaj Raa se.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Anum naase Ꞌsaapki ɔɔki ɗi?» Jee dɛn se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗeere, naan̰ se nakin̰ yoa!»
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Gɔtn se naaɗe tupin̰ ɓooro daan‑kaamin̰ ki ɔɔ tɔndin̰a. Jee kuuy se tɔndin̰ mɛtn bin̰ ki,
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai al‑Masi, debm kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki se, Ꞌtaaɗjen tu: debm kɛn tɔndi se, naŋa?»
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Naan̰ kɛn se, Piɛr ɔɔp iŋg naata daan bɔɔr ki. Gɔtn se mɛnda kalaŋ, mɛnd tɛɗn naaba, ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, naai kic ɓo debm Isan kɔɗ Galile.»
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Gaŋ naan jeege tu paac se, naan̰ naaja ɗeek ɔɔ: «Taar naai Ꞌtaaɗ se lɛ, maam mꞋbooy mꞋɔk mɛtin̰ eyo.»
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Tɛr Piɛr iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa ɓaa kaam taa ɗoob kɛn magal se, mɛnd tɛɗn naabm kuuy aakin̰a ɔɔ ɗeek jeege tun gɔtn ese se ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gaabm ese kic debm Isan kɔɗ Nazarɛt se!»
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Gɔtn se Piɛr baag naaja daala ɔɔ naam taarin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo!»
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Kɛn naaɗe jaay iŋg cɔkɔ se, jeegen paacn̰ iŋg gɔtn ese se iiko cɛɛn̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, naai se mɛtn naaɗe, taa taari taaɗ se kic ɓo tec gɛn naaɗe!»
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Gɔtn se Piɛr baag naam taarin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, maam mꞋnaam rom te Raa, mꞋtaaɗsen mꞋɔɔ: gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo!» Gaŋ gɔtn se sum ɓo kɔrɔn̰jɔ naar ɔɔɗ ɔɔyɔ.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Gɔtn se, Piɛr naar saap do taar kɛn Isa taaɗin̰o ɔɔ: «Kɔr kɔrɔn̰jɔ tɔɔy ey sum ɓo, naai am baatn ɗɔɔl mɔtɔ.» Gɔtn se naan̰ teeco ɔɔ baag keem gab gab.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.